บทที่ 32 หลินเล่อตกหลุมรัก
ตอนที่ถังคุนกับพ่อแม่ลงมา ก็เห็นอาหารหลายจานวางอยู่บนโต๊ะอาหาร ดูจากการจัดจานแล้ว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าจานไหนเป็ฝีมือหลินเล่อ หลินเล่อเป็คนรักความสะอาดและชอบความสมบูรณ์แบบนิดๆ ดังนั้นเื่เล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันก็จะแสดงให้เห็นถึงนิสัยนี้ ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้เริ่มทาน แต่ถังคุนก็รู้สึกอีกครั้งว่าตัวเองเก็บเพชรมาได้ เมียเขาไม่เพียงแต่สวยสง่า แต่ยังทำอาหารเก่งอีก ถ้าในห้องนอนเธอกล้าเล่นอะไรแปลกๆ บ้าง เขาก็ไม่ ngại นะที่จะเป็พระเ้าซางโจ้ว
"คุณท่าน คุณผู้หญิง คุณนายน้อยทำอาหารไว้หลายอย่างเลยนะคะ ท่าทางตอนทำอาหารนี่สุดยอดไปเลย" ป้าหลินเห็นพวกเขาก็รีบรายงาน ในฐานะคนที่ทำงานในบ้านตระกูลถังมานานเกือบสามสิบปี ป้าหลินรู้ว่าควรจะพูดอะไร และรู้ว่าคุณท่านทั้งสองให้ความสำคัญกับอะไร
ถึงแม้ว่าการให้ลูกสะใภ้มาทำงานบ้านในวันแรกที่เข้าบ้านจะเป็เื่ที่ไม่ค่อยดีนัก แต่คุณนายท่านก็อยากจะรู้จักนิสัยใจคอของลูกสะใภ้ให้มากขึ้น ครอบครัวของพวกเขาไม่เหมือนคนอื่น ลูกสะใภ้คนนี้ถูกวางตัวไว้ั้แ่ลูกชายเธออายุแค่สองสามขวบ แถมหลายปีมานี้ก็ไม่ได้ติดต่อกันเลย การแต่งงานกะทันหันแบบนี้ ไม่ใช่แค่ลูกๆ ทั้งสองฝ่ายที่งงเป็ไก่ตาแตก แม้แต่พวกเธอที่เป็พ่อแม่ก็ยังไม่รู้ว่าจะแสดงความรู้สึกยังไงดี
"งั้นวันนี้แม่ต้องลองชิมซะหน่อยแล้ว เล่อเล่อของเราเก่งจริงๆ ก็มีแต่เสี่ยวคุนนี่แหละที่โคตรจะดวงดี ถึงได้แต่งงานกับลูกสะใภ้ดีๆ แบบนี้ได้ นี่มันดอกฟ้ากับหมาวัดชัดๆ" คุณนายท่านมองอาหารที่หลินเล่อทำ ตาเป็ประกาย ลูกสะใภ้นี่ดีจริงๆ ต่อให้พวกเขาไม่ได้อยู่บ้านเดียวกัน ก็ไม่ต้องห่วงแล้วว่าลูกชายเธอจะต้องกินแต่อาหารข้างทาง
"แม่ก็ชอบแซวหนู หนูไหนมีดีอย่างที่แม่พูดคะ" หลินเล่อไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของคุณนายท่าน แต่ในใจก็โล่งอกไปเปราะหนึ่ง ดูเหมือนว่าเธอจะผ่านด่านคุณแม่สามีไปได้แล้ว
"แม่ไม่ได้แซวซักหน่อย แม่กำลังบ่นไอ้ลูกชายคนนี้อยู่ต่างหาก ในที่สุดแม่ก็เข้าใจแล้ว ว่าคนที่ไม่มีที่ยืนที่สุดในบ้านนี้ก็คือฉันนี่เอง พวกคุณรุมกันแกล้งผมหมดเลย" ถังคุนแกล้งพูดเล่น ทำหน้าเหมือนน้อยใจสุดๆ ทำให้ทุกคนหลุดขำออกมา
อาหารเย็นผ่านไปอย่างราบรื่น บนโต๊ะอาหารของตระกูลถังไม่มีกฎห้ามพูดคุย ทุกคนคุยกันถึงเื่สนุกๆ ทำให้บรรยากาศผ่อนคลาย แถมยังทำให้ทุกคนสนิทกันมากขึ้น
อาหารที่ได้รับความนิยมมากที่สุดบนโต๊ะก็คืออาหารที่หลินเล่อทำ คุณนายท่านกับถังคุนนี่ชมไม่หยุดปาก ส่วนคุณท่านถึงจะไม่พูดอะไร แต่ก็คีบอาหารที่หลินเล่อทำอยู่ตลอด ทำให้หลินเล่อรู้สึกมั่นใจขึ้นมา
วันนี้เป็วันแรกหลังแต่งงานของลูกชาย ในฐานะคนที่อยากอุ้มหลานจะแย่ จะปล่อยโอกาสดีๆ แบบนี้ไปได้ยังไง หลังจากทานข้าวเสร็จ คุยกันไปได้ซักพัก ถังคุนก็กะจะพาภรรยาป้ายแดงไปดูเรือนหอของพวกเขา แต่คุณนายท่านกลับไม่ยอม บอกว่าเตรียมห้องให้พวกเขาเรียบร้อยแล้ว
คุณนายท่านนี่ก็เจนจัดจริงๆ เธอรู้ว่าจะไปหวังอะไรจากลูกชายตัวเองไม่ได้ เลยต้องไปหาทางกับลูกสะใภ้แทน ถึงแม้ว่าหลินเล่อจะผ่านโลกมาเยอะ แต่การรับมือกับแม่สามีก็ยังเป็ครั้งแรกสำหรับเธอ ไม่ทันไรก็เพลี่ยงพล้ำให้คุณนายท่านซะแล้ว
ถึงถังคุนจะไม่ได้เข้าไปร่วมวงสนทนาของแม่กับภรรยา แต่พอเห็นหลินเล่อเพลี่ยงพล้ำให้แม่เขา เขาก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมแม่ตัวเองในใจ สมแล้วที่เป็แม่ที่รักลูกชาย รู้งานจริงๆ ไม่ต้องพูดอะไรก็รู้ว่าลูกชายตัวเอง้าอะไร
คุณนายท่านก็ส่งสายตาเ้าเล่ห์ให้ลูกชาย ราวกับจะบอกว่า ไอ้ลูกชายตัวแสบ แค่นี้แม่จะดูไม่ออกได้ไง ก็แม่หวังดีน่ะสิ น่าสงสารลูกสะใภ้ตัวน้อยของแม่ ต้องมาตกหลุมพรางหมาป่าอย่างแก
คุณท่านเห็นสายตาที่แม่ลูกคู่นี้ส่งให้กัน ถึงเขาจะรู้สึกว่าการกระทำ "สกปรก" ของลูกชายมันน่าขายหน้า แต่พอคิดว่าอีกไม่กี่เดือนก็จะมีหลานตัวน้อยๆ มาให้เขาอุ้มแล้ว เขาก็เลยปล่อยไป ตระกูลถังไม่ยอมให้มีการหย่าร้างอยู่แล้ว มีหลานเร็วก็ดีกว่ามีช้า แถมลูกชายกับลูกสะใภ้ก็ไม่ได้ทำงานราชการ มีลูกคนที่สองคนที่สามก็ไม่ผิดกฎหมาย คิดแล้วเขาก็ยิ่งดีใจ ฮ่าๆ ค่าปรับน่ะเหรอ ตระกูลถังไม่กลัวหรอก!
ความคิดในใจของคุณท่านไม่มีทางรอดพ้นสายตาคุณนายท่านไปได้หรอก แต่งงานกันมาตั้งนาน ใจของคุณท่านก็อยู่ที่เธอคนเดียวตลอด นั่นก็เพราะว่าเธอไม่เพียงแต่สร้างบ้านที่อบอุ่นให้เขา แต่ยังเป็คนที่เขาสามารถระบายความในใจได้เสมอ ในสายตาของคุณนายท่าน สิ่งที่เธอทำได้สำเร็จที่สุดก็คือการผูกใจสามีเอาไว้ เธอส่งสายตาให้สามี เป็ไง ฉันเจ๋งใช่มั้ยล่ะ!
………………………