โฮชิ โทยะ กำลังค้นหาข้อมูลในห้องทำงานของพ่ออย่างเงียบ ๆ เขาพยายามพลิกดูเอกสารและบันทึกเก่า ๆ อย่างตั้งใจเพื่อหาเบาะแสเกี่ยวกับตระกูลและบรรพบุรุษ แต่ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นเรื่องราวทางธุรกิจและเอกสารธรรมดา
จนกระทั่งสายตาของเขาสะดุดเข้ากับ กรอบรูปโลหะรูปดาว ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะทำงาน มันเป็รูปดาวที่สวยงาม มีประกายสีส้มทองเล็กน้อยคล้ายกับแสงที่เขาเห็นในความฝัน โทยะรู้สึกหลงใหลในความงามนั้นจนเอามือไปลูบเบา ๆ
ทันใดนั้นเอง! รูปดาวนั้นก็เลื่อนหลุดออกจากผนังเล็กน้อย ทำให้เกิดเสียงกลไกดังขึ้น ครืนนนนน!
ชั้นหนังสือขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางผนังก็ค่อย ๆ ขยับออกไปด้านข้าง เผยให้เห็นทางเข้าสู่ห้องมืดทึบที่อยู่เื้ั
โทยะใจนแทบหยุดหายใจ "เอะ... นั่นมัน... ห้องลับ เหรอ!?"
เขามองไปยังประตูที่เปิดออกสู่ความลับของตระกูลอย่างไม่เชื่อสายตา นี่คือทางเข้าสู่ห้องลับของตระกูล โฮชิ
ฉากที่ 2 ที่มา
(ก่อนหน้านี้ไม่นาน)
ที่บ้านของยามาโมโตะ
มือของ ยามาโมโตะ สึกิโตะ กำลังจะเอื้อมไปเปิดกล่องไม้เก่าแก่ที่วางอยู่กลางห้องเก็บของที่เต็มไปด้วยฝุ่น
"ฉันบอกแกไปแล้วนี่ ว่าห้ามเข้ามาห้องนี้!"
เสียงที่ดุดันและทรงอำนาจดังขึ้นจากด้านหลัง ยามาโมโตะ สึยะ (พ่อของสึกิโตะ) ยืนอยู่ตรงปากประตู ใบหน้าของเขามีร่องรอยของความใและไม่พอใจที่ลูกชายไม่เชื่อฟัง
สึกิโตะหันกลับไปเผชิญหน้ากับพ่อ สีหน้าที่เคยเต็มไปด้วยความใเมื่อครู่ได้เปลี่ยนเป็ความจริงจังและความมุ่งมั่นที่ไม่เคยแสดงออกมาก่อน น้ำเสียงของเขาหนักแน่น
"พ่อครับ... ช่วยเล่าเื่ตระกูลของเราให้ผมฟังได้ไหมครับ"
สึยะใเล็กน้อยที่ลูกชายพูดจาจริงจังขนาดนี้ ก่อนที่สีหน้าของเขาจะกลับมาสุขุมและจริงจังมากขึ้น "แกไปรู้อะไรมา สึกิโตะ?"
สึกิโตะเล่าเื่ทั้งหมดโดยไม่มีปิดบัง "ผมกับโทยะฝันเื่เดียวกัน และวันนี้พวกผมก็เห็นผู้หญิงผมสีส้มทองลอยอยู่กลางฟ้าแล้วทำให้ท้องฟ้ามืด... เขาบอกกับพวกผมว่า พวกผมคือรุ่นต่อไป และก็ ใกล้ถึงเวลาแล้ว พวกผมงงมากจึงถามไปว่าคืออะไร แต่เขาบอกว่า... หมดเวลาของเขาแล้ว และให้ไปหาคำตอบกับวงศ์ตระกูลของพวกเรา"
พ่อของสึกิโตะเกิดความสงสัยอย่างรุนแรงผสมกับความเข้าใจบางอย่าง "พวกเราที่ว่านั่น... คือโทยะงั้นเหรอ?" ใบหน้าของเขาเหมือนจะรู้อยู่แล้ว เพียงแต่รอการยืนยัน
"เอาล่ะ แกไปนั่งรอตรงนั้นก่อน" สึยะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเร่งรีบอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน "ฉันขอโทรหาโทชิก่อน" (โฮชิ โทชิ, พ่อของโฮชิ โทยะ)
สึยะเอ่ยขึ้น ไปบ้าน โฮชิ กัน
ไม่นานหลังจากนั้น สึยะก็พาสึกิโตะออกมาจากบ้าน และทั้งสองก็มุ่งหน้าไปยังบ้านของโทยะ ระหว่างทางพวกเขาได้พบกับ โทชิ (พ่อของโทยะ) ซึ่งกำลังรีบมาจากที่ทำงานด้วยสีหน้ากระวนกระวายและร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด
"นี่ สึยะ!" โทชิแทบจะพุ่งเข้าหาเพื่อนรัก "ที่นายว่ามานี่จริงหรอ!?"
"ก็จริงน่ะเซ่! แกควรจะรู้ดีนี่โทชิ" สึยะตอบกลับด้วยความเร่งรีบไม่แพ้กัน
สึกิโตะที่เห็นพ่อกับคุณอาโทชิคุยกันอย่างร้อนรนและกังวลก็เกิดความสงสัยอย่างหนัก แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะถามออกไป ได้แต่เงียบและเดินตามผู้ใหญ่ทั้งสองไป
(ขณะนี้เป็เวลาเดียวกับที่โทยะกำลังยืนตะลึงอยู่หน้าห้องลับหลังชั้นหนังสือของพ่อ)
เมื่อมาถึงบ้าน โทชิรีบวิ่งนำหน้าเพื่อนและสึกิโตะไปทันทีเพื่อตามหาโทยะ เขากลัวว่าลูกชายจะเห็นความลับทั้งหมดเข้าเสียก่อน
แต่เมื่อไปถึงห้องทำงาน โทชิก็พบกับโทยะที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าห้องลับที่เปิดออกหลังชั้นหนังสือพอดิบพอดี
โทยะที่เห็นพ่อมาพร้อมกับสึกิโตะและพ่อของสึกิโตะก็งงสุดขีด "พ่อครับ? มากันเยอะแยะจัง..."
สึกิโตะที่มองเห็นทางเข้าห้องลับที่เปิดออกอยู่ข้างโทยะก็คิดในใจอย่างใ ที่บ้านโทยะมีห้องลับด้วยเหรอ...
ฉากที่ 3 ผู้สืบทอด
หลังจากนั้น พ่อทั้งสองก็บอกให้โทยะและสึกิโตะไปนั่งที่โซฟาในห้องนั่งเล่น ทั้งโทยะและสึกิโตะมองหน้ากันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามนับร้อย แต่ทั้งคู่ก็เลือกที่จะเงียบและปฏิบัติตามคำสั่งของพ่ออย่างว่าง่าย
โทชิและสึยะยืนอยู่หน้าลูกชายทั้งสอง ก่อนที่พวกเขาจะหันไปมองลูกของตัวเองด้วยสีหน้าจริงจังที่ผสมด้วยความโล่งใจที่เื่ราวได้ถูกเปิดเผยเสียที
โทชิเป็คนเริ่มพูดก่อน น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและจริงใจ
สึยะสืบต่อทันที