หลังอาหารมื้อกลางวันหลิวกังก็กลับมาพร้อมทั้งพาครอบครัวทาสหลวงที่ให้ไปรับทั้งสามกลับมาด้วย ทั้งสามครอบครัว มีคนทั้งหมด 25 คน แซ่เฉียน 9 คน แซ่อู๋ 8 คน แซ่หลัน 8 คน
ทั้งหมดรับรู้เื่ราวของเหมยฮวาและทั้งหมดได้กลับมาอยู่กับผู้เฒ่าเซี่ยจากปากของหลิวกังแล้ว แต่เมื่อมาถึงก็ยังร่ำไห้ ด้วยความซึ้งใจที่สามารถผ่านเื่ที่เลวร้ายไปได้
ท่านผู้เฒ่าเซี่ยให้พ่อบ้านเฉิงจัดที่พักพร้อมทั้งดูแลเื่เสื้อผ้า อาหารการกิน มู่หลินสอบถามความคิดเห็นของบ้านเซี่ยเื่เดินทางกลับหมู่บ้านชุนหง ด้วยจำนวนคนที่มาก ท่านตาเลยให้กลุ่มคนมาใหม่เดินทางกลับก่อนเพื่อไปเตรียมที่อยู่
“บุตรเขย คนเยอะเช่นนี้ พวกเ้าจะดูแลอย่างไร เงินที่ข้ามีนั้นไม่พอดูแลทั้งหมดได้เลย เป็ข้าที่ผิดต่อทุกคน” ผู้เฒ่าเซี่ยโทษตนเองที่ทำให้คนของตนลำบากไปด้วย
“ท่านพ่อตาอย่าได้กล่าวโทษตนเองขอรับ หลินเออร์ได้วางแผนไว้แล้วจะเริ่มทำการค้า แต่การค้าของครอบครัวเรานั้นอาจจะต้องรบกวนท่านพ่อตาและท่านพี่ภรรยาด้วยขอรับ”
“เ้าอย่าได้พูดเช่นนี้น้องเขย อย่างไรพวกเราก็ต้องพึ่งเ้าเช่นกัน แล้วที่เ้าต้องรบกวนนั้นคือสิ่งใด”
ท่านพ่อเจียวจิ้นเลยให้มู่หลินเป็คนอธิบายถึงแผนการค้าที่วางไว้ มู่หลินจึงให้พ่อบ้านเฉิงเรียกหัวหน้าครอบครัวแต่ละตระกูลเข้ามาด้วยเพื่อที่จะแบ่งงานตามความรู้ของแต่ละคน โดยมีท่านหมออู๋เข้าร่วมรับฟังด้วย
"หลานคิดว่าด้วยจำนวนคนที่มากขึ้น ครอบครัวเราต้องทำการค้าหลายอย่าง การค้าบางอย่างของบ้านเราอาจจะส่งผลต่อการค้าของตระกูลใหญ่อีกหลายตระกูลรวมถึงตระกูลเว่ยด้วย"
เมื่อทุกคนได้ยินว่าการค้าที่ทำจะส่งผลกระทบต่อตระกูลเว่ยผู้ที่ถูกกระทำหลายคนตาเป็ประกายแสดงออกถึงความกระหายที่อยากจะแก้แค้น แต่ท่านยายดูจะกังวล เพราะกลัวอำนาจของตระกูลเว่ยจะนำภัยมาสู่ทุกคนอีกครั้ง เมื่อท่านยายจะแย้ง ท่านตาจึงห้ามก่อนให้ฟังหลานสาวบอกแผนการให้เสร็จ
"ตระกูลเว่ยร่ำรวยได้จากการทำเหลาสุรา โรงเตี๊ยม มีการค้าที่พวกเราจะเริ่มทำเลยสามอย่างเ้าค่ะ หลานจะเปิดเหลาสุราแล้วยัง้าทำเป็หอขายข่าวด้วยเ้าค่ะ อย่างที่สองหลานจะทำการค้าเกี่ยวกับกระดาษ กระดาษที่หลานจะทำมีความละเอียดมากกว่ากระดาษที่ขายอยู่ตอนนี้มากนัก อย่างที่สามร้านเปิดเหลาอาหารที่เหมาะกับทานในหน้าหนาวเรียกว่าหม้อไฟ เมื่อหมดหน้าหนาวก็จะเปลี่ยนเป็เหลาอาหารทั่วไปแต่อาหารที่หลานจะขายแน่นอนว่าไม่มีเหลาอาหารไหนมีเ้าค่ะ เมื่อหมดหน้าหนาวหลานจะทำน้ำแข็งออกมาขายเ้าค่ะ และยังขอรบกวนท่านปู่อู๋ให้ออกหน้าขายยากับกองทัพด้วยเ้าค่ะ ยาที่หลานจะขายให้กองทัพนั้นเป็ยาห้ามเืถ้าหากท่านปู่อู๋จะทดสอบก่อนหลานมีมาด้วยนะเ้าค่ะ “
เมื่อหมออู๋ได้ยินเช่นนั้นก็รีบให้มู่หลินเอาออกมาให้ดู มู่หลินทำแสร้งเดินไปหยิบของในห้อง แล้วนำออกมาให้หมออู๋ เมื่อดมกลิ่นแล้วหมออู๋รู้ได้ทันทีว่ายาที่เห็นนั้นมีคุณภาพดีแน่นอน
เฉียนจง เป็คนอาสา เขาหยิบมีดสั้นออกมากรีดที่มือ หมออู๋นำยาผงห้ามเืโรยลงไป แค่เพียงสองลมหายใจเืที่ไหลมากมายใน่แรกก็หยุดไหลทันที
“วิเศษ วิเศษ ยาห้ามเืนี้จะทำให้ทหารรอดจากความตายได้มากทีเดียว หลานสาวคนดี เ้าทำออกมาได้มากเพียงใด" ตอนนี้มู่หลินกลายเป็หลานสาวคนดีไปเสียแล้ว
"ตอนนี้ครอบครัวเรามีคนช่วยงานมากขึ้น หลานคิดว่าในหนึ่งเดือนหลานทำออกมาได้ 1,000-2,000 ตลับเ้าค่ะ"
ความจริงมู่หลินสามารถผลิตได้มากกว่านี้แต่มู่หลินยังไม่อยากตัดช่องทางการค้าของตระกูลถังที่ส่งยาให้กองทัพอยู่ตอนนี้ แต่จะทำเป็การแทรกซึมเข้าไปเมื่อตระกูลถังเริ่มรู้ตัวก็เสียการค้ากับกองทัพไปแล้ว เื่นี้จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอนในเวลาอันใกล้นี้
“เช่นนั้น อีกสามวันเดินทางกลับหมู่บ้านชุนหงได้แล้ว เื่อื่นค่อยหารือกันตอนนี้พวกเ้าแยกย้ายไปพักผ่อนเสียก่อน หลินเออร์คงเหนื่อยมากแล้ว" ท่านตาสั่งให้ทุกคนแยกย้ายไปพักผ่อนทันทีเพราะส่งสารหลานสาวตัวน้อยที่เพิ่งอายุ12หนาว ก็รับปัญหามากมายถึงเพียงนี้แล้ว
ถึงท่านผู้เฒ่าเซี่ยจะภูมิใจที่หลานชายหลานสาวเก่งกาจ แต่ก็อดสงสารไม่ได้ที่ชีวิตในวัยเด็กต้องลำบากมากมายขนาดนี้ ยิ่งรับฟังเื่เก่าที่บุตรีกับหลานทั้งสามโดนนางจางซิงรังแก ใช้งานเยี่ยงบ่าวไพร่ก็อดที่จะโมโหจนอยากจะไปตัดคอเสียในตอนนี้ ถึงอยากจะดุด่าลูกเขยขนาดไหนแต่ก็ต้องข่มใจเอาไว้เพราะสงสารบุตรีของตนเอง
ทางผู้เฒ่าเซี่ยให้ทางทาสหลวงทั้งสามครอบครัวเดินทางกลับไปหมู่บ้านชุนหงก่อน พร้อมทั้งพ่อบ้านเฉิงและบ่าวในบ้านเซี่ยด้วย จะเหลือแค่แม่นมเท่านั้นที่อยู่คอยแลฮูหยินผู้เฒ่าเซี่ย
หลังจากนั้นอีกสองวันขบวนของครอบครัวเซี่ย บ้านหวัง และหมออู๋ก็เดินทางกลับโยวโจว คนที่หน้าบานสุดเห็นจะเป็หมออู๋ที่ได้โชคจากการมาครั้งนี้ด้วย
ระยะเวลายังคงเดินทางห้าวันเช่นตอนมา วันที่สามของหารเข้าพักโรงเตี๊ยม ข่าวเื่การประมูลของหอเฟยหลงก็เข้าหูของกลุ่มมู่หลิน เห็ดหลินจือแดงดอกใหญ่ จบการประมูลไปที่ 20,000 ตำลึงทอง เป็ราคาที่มู่หลินได้ยินแล้วแทบหยุดหายใจเพราะไม่คิดว่าจะได้ราคามากมายเพียงนี้
มู่หลินที่ได้ยินแล้วแทบหยุดหายใจ บุคคลบ้านหวังทั้งหมดตอนนี้ิญญาหลุดลอยไปเรียบร้อยแล้ว พี่รองถึงกับตกเก้าอี้เลยทีเดียว คนบ้านเซี่ยยังไม่เข้าใจว่าทำไมคนบ้านหวังถึงได้สติหลุดแบบนี้
ร้อนถึงหมออู๋ต้องเล่าเื่ที่หลานทั้งสามเจอเห็ดหลินจือแล้วมาขายให้โรงหมอของเขา ดอกใหญ่ที่สุดคือดอกที่ชาวบ้านกำลังพูดถึงอยู่ตอนนี้นั่นเอง ยังเป็อีกเหตุผลที่ทำให้หลานทั้งสามสอบถามเื่ตระกูลเซี่ยจากเขาอีกด้วย
“ท่านปู่อู๋ข้ายังมีเหลืออีกนิดหน่อยนะเ้าค่ะ” มู่หลินที่เย้าหมออู๋ หมออู๋พอฟังจบก็ให้โมโหหนวดกระดิก
“ตาเฒ่า หลานเ้านั้นน่าตีนัก บอกข้าไม่มีแล้ว พอได้ยินราคาประมูลบอกเหลืออีกนิดหน่อย”
หมออู๋แสร้งทำเป็โกรธมู่หลิน จนนางรับปากว่าจะนำยาชามาให้หมออู๋ลองใช้ หมออู๋ถึงได้หัวเราะร่วนที่หลอกหลานคนดีได้ของเพิ่ม
ท่านลุงใหญ่ ป้าสะใภ้ใหญ่ พี่ชายห่าวหราน พี่สาวฟางซินที่นั่งฟังเงียบๆ ยังใกับโชคของมู่หลิน