Chapter 20
เปิดตัววงไอบี!
สามวันผ่านไป
วันนี้เป็วันที่สามตามคำที่ไอวาขู่เธอแล้วสินะหากพ้นสามวันนี้ไปไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ชวนฝันส่องกระจกอยู่ภายในห้องตัวเองเธอตบหน้าตัวเองเบาๆเื่อเรียกสติ
"ไม่เอาน่าฝัน อย่าใจฝ่อสิแกต้องสู้นะ!"
เธอยิ้มให้กำลังใจตัวเองในกระจกก่อนจะหิ้วกระเป๋าผ้าเดินทางโหนรถเมล์มาทำงานที่บริษัทตามปกติ
วันนี้เป็วันสำคัญมันคือวันปล่อยเอ็มวีเพลงเดบิวต์ของวงไอบี
"พี่ฝันน ตื่นเต้นจังเลยวันนี้แล้วที่เอ็มวีจะปล่อยออกไป"
มินโฮรีบชวนเธอคุยเป็คนแรก ชวนฝันยิ้มเอ็นดูเมื่อเห็นแบบนั้น
"ต้องปังอยู่แล้วทุกคนเก่งกันมากเลยนะที่สู้กันมาขนาดนี้ได้ พี่ดีใจจริงๆ"
"ใจเต้นตึกตักเลยอะพี่ไม่รู้ว่ากระแสจะเป็ยังไง"
โจเซฟยิ้มร่าแล้วจับหัวใจตัวเองเบาๆมันเต้นตึกตักจนจะโผล่ออกมาะโดึ๋งๆอยู่แล้ว
"นั่นสิผมเองก็อยากรู้ว่ากระแสจะเป็ยังไง"
อรัณยิ้มแต่หน้าดูมีความกังวลส่วนคีตานั่งนิ่งเงียบเหมือนเข้าชานสมาธิอยู่อย่างไรอย่างนั้นอาจเป็เพราะเครียดและกดดันมาก
"ต้องดีอยู่แล้วล่ะน้องๆเก่งกันขนาดนี้"
ชวนฝันให้กำลังใจอีกเพียงไม่นานก็จะต้องปล่อยตัวเอ็มวีแล้ว
เวลา 12.00นาฬิกา
IB - Hard Love รักหนักใจ OfficialMV
ภาพแรกที่ถูกฉายขึ้นมาคือทั้งสี่หนุ่มเดินล้วงกระเป๋ากางเกงเข้าหากล้องและมีวิวด้านหลังเปฌนทะเลสวยๆที่เกาะเขตตะวันโจเซฟเดินเข้ามาหน้ากล้องแล้วเล่นกับกล้องพร้อมกับโชว์รอยยิ้มร้ายของหนุ่มลูกครึ่งเขาอยู่ในชุดเสื้อฮาวายสีขาวและกางเกงขาสั้นสีดำ
“ไอ แอม อะ แบด บอย! (โจเซฟ)”
กล้องตัดไปที่คีตายิ้มเท่ๆแล้วโชว์พลังเสียงของสายโวคอลโดยเขาสวมเสื้อฮาวายสีเขียวเข้มกางเกงขาสั้นสีครีมพื้นฉากหลังยังคงเป็วิวทะเลสวยๆของเกาะเขตตะวัน
“ไม่รู้ว่าเธอจะมองฉันมั้ยมองให้รู้ว่าใจของฉัน
มันมีแต่เธอทั้งนั้น (คีตา)"
จากนั้นกล้องแพลนไปที่มินโฮกำลังแดนซ์เท้าไฟซึ่งใส่เสื้อฮาวายสีส้มและกางเกงสีเหลืองพาสเทลเท้าขาวๆของหนุ่มลูกครึ่งเกาหลีเตะคลื่นทะเลจนสาดกระเซ็น
"แล้วหากว่าเป็เช่นนั้นเธอจะทำยังไงกับฉัน! ไอ เซ ไอเลิฟยู! (มินโฮ)"
ต่อมากล้องแพลนมาจับหน้าอรัณที่อยู่ในชุดเสื้อฮาวายสีน้ำเงินกางเกงสีขาววิชชวลหรือหน้าตาของวง ความหล่อเหลาของอรัณคงจะตกสาวๆวัยรุ่นได้ไม่ยากรอยยิ้มบริสุทธิ์กับเสียงใสๆ
"เธอชอบทำตัวเป็แบดเกิร์ลทำซะฉันนั้นกลายเป็แซดบอย และก็ยังจะแซดบ่อยๆ(อรัณ)”
กล้องแพลนไปที่ชวนฝันซึ่งกำลังหยอกล้อเล่นกับคลื่นทะเลเธอนั่งยองๆลงแล้วใช้นิ้วเรียวเล่นกับเกลียวคลื่น ก่อนจะหันมายิ้มจิกร้ายๆให้กล้องแม้ว่าการแต่งตัวและเมคอัพจะออกมาสไตล์ใสๆ แต่คาแรคเตอร์ที่ได้รับคือร้ายลึกหน้านิ่ง ยิ้มอ่อยหนุ่มๆ
กล้องตัดกลับมาที่โจเซฟทำท่าจะเดินตามชวนฝันลงทะเล
ร่างของชวนฝันในชุดนักเรียนคอนแวนต์แขนยาวเท้าเปล่าเปลือยค่อยๆวิ่งเหยาะๆลงทะเลแล้วสาดน้ำใส่มาทางกล้องจนเกิดเม็ดหยดน้ำโจเซฟหนุ่มหล่อหน้าลูกครึ่งวิ่งเข้ามา เขาอยู่ในชุดนักเรียนกางเกงสีน้ำเงินกล้องตัดไปมาซูมเข้าซูมออกพร้อมกับจังหวะดนตรีมันส์ๆ
ในที่สุดโจเซฟก็จับแขนเรียวเล็กของชวนฝันเอาไว้ได้ทันหน้าของแบดเกิร์ลยิ้มร้ายจิกให้กับหนุ่มลูกครึ่งที่วิ่งตามมา
ริมฝีปากร้อนของฝ่ายชายประกบเข้าหาริมฝีปากอวบอิ่มของชวนฝันซึ่งเป็นางเอกเอ็มวี
กล้องตัดมาที่โจเซฟใส่ชุดนักเรียนและเต้นอยู่ที่สตูดิโอซึ่งฉากหลังที่เซ็ตไว้คือโรงเรียนแห่งหนึ่งในโทนที่ดูมืดมน
“มันไม่! เหมือน! เดิมม อีกต่อไป!!(โจเซฟ)"
กล้องจับท่าเต้นที่แสนจะเมาส์มันเร้าใจของหนุ่มๆพวกเขาทั้งสี่คนเต้นเป็จังหวะเดียวกันโดยมีฉากหลังคือห้องเรียนเก่าๆ มืดครึ้ม
กล้องตัดจบมาที่โจเซฟพูดใส่กล้อง
"ยัว อาร์ มาย เกิร์ลเฟรนด์? !(โจเซฟ)"
เสียงดนตรี ตืด ดือ ดื๊ด
หลังจากเอ็มวีถูกปล่อยออกไปยอดวิวก็ขึ้นอย่างรวดเร็วตอนนี้วงไอบีและชวนฝันถูกเรียกเข้ามารวมกันที่ห้องประชุม ภายในห้องมีทั้งผู้กำกับประธานบริษัทอย่างราวินที่เป็คนคุมโปรเจกต์ ธานีซึ่งเป็ผู้ช่วยและผู้ถือหุ้นบางคนที่สะดวกมาในวันนี้
"ผลตอบรับดีกว่าที่คิดเอาไว้เยอะเลยนะแบบนี้คุณราเมษคงไม่มีปัญหาอะไรแล้วใช่มั้ยคะ?"
ผู้ถือหุ้นหญิงคนหนึ่งเอ่ยถุามไปทางผู้ถือหุ้นชายที่ในตอนแรกพยายามขัดขวางการเดบิวต์วงบอยแบน
"ผมค่อนข้างพอใจกับผลตอบรับเื่ยอดวิวนะแต่เื่อื่นๆเราก็ต้องดูกันไปก่อน มันยังเร็วเกินไปที่จะสรุป"
เขาตอบออกมาสมาชิกวงไอบีอย่างน้อยตอนนี้ก็ใจชื้นขึ้นเยอะที่การลงแรงของพวกเขาไม่ทำให้คนคุมโปรเจกต์มานานอย่างราวินผิดหวัง
"เอาล่ะ ถือว่าวันแรกผ่านไปได้ด้วยดีหลังจากนี้เราจะต้องส่งสมาชิกในวงไปออกรายการเรียลลิตี้ต่างๆจัดการเื่นี้ด้วยนะชวนฝัน"
ราวินหันมาสั่งเธอผู้จัดการวงจะต้องเป็คนจัดการในเื่นี้
"เอ่อ ค่ะ ได้ค่ะ"
ชวนฝันเกร็งๆนิดนึงเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้แต่ในตอนนี้สมองของเธอพยายามโฟกัสกับงานของตัวเอง ดูเหมือนว่ามันจะท้าทายขึ้นในทุกๆวันยิ่งวงไอบีดังขึ้นมากเท่าไร งานและความยากก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นซึ่งนั่นเป็สิ่งที่จะต้องเรียนรู้กันไป
เมื่อทำงานจบเสร็จสิ้นวันนี้ชวนฝันก็เดินมารอรถเมล์แล้วโหนรถเมล์กลับมาที่หอดังเดิม
ระหว่างทางกลับหอเธอก็แวะตลาดใกล้ๆสักหน่อยเพื่อจะซื้อวัตถุดิบเอาไว้ทำอาหารและห่อไปกินที่ทำงานบ้างในบางโอกาสเธอจำเป็ต้องประหยัดทุกส่วนเพื่อนำเงินไปใช้หนี้อคิณ
ชวนฝันถือของกลับมาเต็มไม้เต็มมือทั้งส้มและกล้วยเอาไว้เป็ผลไม้หลังมื้ออาหารเนื้อไก่และหมูรวมถึงผักต่างๆและไข่อีกสามสิบฟองอยู่ในถุงซึ่งมีกระดาษหนังสือพิมพ์รองเอาไว้
เอี๊ยดดด!
"กรี๊ดดด!"
รถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งมาจอดตัดหน้าเธอเป็ผู้ชายสวมหมวกกันน็อคสองคนมันลงมาหาชวนฝันแล้วกระชากถุงทั้งหมดที่ซื้อมาจากตลาด
"กรี๊ด อย่านะ!อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ!"
พวกมันกระชากถุงอาหารและปาไข่ใส่ชวนฝัน กล้วยและส้มถูกเททิ้งแล้วบดขยี้ด้วยเท้าของพวกมันจนเละ
เนื้อหมูและไก่เทหล่นกระจัดกระจายตรงนี้ไม่ค่อยมีใครผ่านมาเพราะเป็ซอยเล็กๆซึ่งเป็ทางลัดที่จะเดินถึงหอ
"พวกกูไม่ได้อยากทำแบบนี้หรอกนะมึงต้องออกจากบริษัทแล้วไปหางานอื่นทำซะถ้าไม่อยากเจ็บตัว! นี่คือการเตือน!"
เมื่อพูดจบพวกมันก็ะโขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ซ้อนกันไปสองคนแล้วรีบขี่ออกไปไกลเหลือเพียงชวนฝันที่นั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้นจากแรงเหวี่ยงกระชากเมื่อครู่
แม้พวกมันจะไม่ได้ทำร้ายร่างกายแต่แรงเหวี่ยงที่แย่งของกันไปมาก็ทำให้เธอเซล้มจนเจ็บเนื้อตัว
แววตาเศร้าๆจ้องมองอาหารบนพื้นที่หล่นกระจัดกระจายเงินทั้งนั้นที่เธอใช้ซื้อมา ของพวกนี้มีค่ามากนัก สามารถต่อชีวิตได้อีกเป็เดือนๆ
"ฮึกๆ ฮืออ"
เธอพยายามเก็บขึ้นมาแต่มันก็สกปรกจนไม่อาจเก็บต่อไป
ชวนฝันทำได้เพียงทำใจและจะต้องซื้อใหม่ทั้งหมดไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านี้จริงๆ
"ทำไมคุณไอวาต้องทำขนาดนี้ด้วยฮึกๆ"
ชวนฝันเศร้าใจ
ติ๊งง!
เสียงข้อความจากโทรศัพท์ดังขึ้น
Akin : ชวนฝันฉันเห็นเธอไปเป็นางเอกเอ็มวี นี่อายุขนาดนี้แล้วคิดอยากจะเป็ดารารึไงไม่เริ่มช้าไปหน่อยเหรอ?
คนที่ส่งข้อความมาคืออคิณ ชวนฝันเห็นแบบนั้นก็ใจสั่นไม่รู้ว่าเขาจะคิดอยากเอาเธอไปทำเมียอีกรึเปล่า หนีมาไกลขนาดนี้แล้ว
Chuanphan : เปล่าหรอก เราแค่โดนทาบทามน่ะเื่เงินเราก็พึ่งโอนไปให้คิณเองนะ มีอะไรรึเปล่า?
เธอทำใจดีสู้เสือแล้วพิมพ์ตอบออกไปแบบนั้น
Akin : มีสิเราจำเป็ต้องใช้เงินด่วนประมาณสองหมื่น เธอช่วยโอนมาให้หน่อยสิ
ชวนฝันเมื่อได้อ่านข้อความก็นิ่งงันไปชั่วขณะอยากจะบ้าตายรายวัน ไอวาก็บีบคั้นจะให้ออกจากงาน ส่วนอคิณเ้าหนี้ก็ตามทวงรายวันเธอจะทำยังไงดี?
ในอีกด้าน
ณ ห้องนอนในบ้านหลังใหญ่ของอคิณ
ร่างแกร่งนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานตัวนุ่ม เขาทำสีหน้าเคร่งเครียดเมื่อเปิดเจอเอ็มวีเพลงชื่อดัง
มือหนากดปิดเอ็มวีนั้นแล้วพับหน้าจอแม็คบุ๊คเครื่องหรูให้ปิดลง
"นี่อยากหนีฉันไปถึงขนาดนี้เลยงั้นเหรอฝัน"
อคิณบีบมือแน่นแล้วทุบโต๊ะเบาๆ
เมื่อไม่นานนี้เธอพึ่งโอนเงินมาให้ถึงสองหมื่นบาท ไม่รู้ว่าไปทำงานที่ไหนบริษัทอะไรเงินถึงได้ดีขนาดนั้น
เห็นทีคงต้องกดดันเธอมากกว่านี้แล้วสินะชวนฝันเธอหนีฉันไปไหนไม่ได้หรอก! อคิณคิดในใจ