อย่าดื้อกับเฮีย

"เข้ามาได้ยังไง " ไอ้หื่นสารเลวยังคงขยับเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ มันเข้ามาได้ยังไงฉันก็ยังงง ประเด็นคือมันรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่ "ก็ ประตูไงครับ พี่เป็นแขก ต้อนรับพี่ดีๆหน่อยสิ " ฉันมองที่ประตูรั้วด้านนอกที่ปิดสนิท "ป้าพิศคะ ป้าพิศ ""ไม่ต้องออกแรงเรียกหรอกครับ คุณป้าเขาออกไปจ่ายตลาดแล้ว " "ออกไป ไม่อย่างนั้นฉันจะแจ้งความ" สายตาและท่าทางที่ไม่เป็นมิตรแบบนี้ฉันไม่ไว้ใจเลย ป้าพิศก็ไม่อยู่แล้วด้วย ฉันพยายามมองหาตัวช่วยรอบๆตัว แจกัน โคมไฟ มีดดาบซามูไร นั่นมันของสะสมที่เฮียรักเลยนะ ตอนนี้อะไรก็ช่างขอแค่มีมาอยู่ในมือป้องกันไอ้เลวนี่ออกจากตัวก็พอ"แจ้งความ แจ้งทำไมล่ะครับพี่แค่มาเยี่ยม ไม่สบายใช่มั้ยถึงไม่ไปเรียน " ไอ้เสือก ไอ้รู้ดี ฉันจะเป็นอะไรแล้วทำไมมันจะต้องเดือดร้อนมาดูมาแลฉันด้วย มันจะมากเกินไปแล้วนะ แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่ วาจาเน่าๆโชยหึ่ง มีแต่กลิ่นคาวของความทุเรศ"ไม่ใช่ธุระของพี่ !! ""พี่เป็นห่วง รู้มั้ยว่าเราเป็นเด็กน่ารัก พี่ชอบเรามากนะ " หึ เสียดายหน้าตา จิตใจต่ำตมแบบนี้ต่อให้กราบตีนฉันก็ไม่ยอมคบด้วยหรอกนะ มีพี่ยี่หวาอยู่แล้วยังจะทำพฤติกรรมน่าเกลียดแบบนี้อยู่อีก "เลิกคิดซะเถอะ นี่มันบ้านแฟนฉัน ออกไปได้แล้วก่อนที่เขาจะกลับมา " "รู้ครับ พี่รู้ว่าลูกหว้ามีแฟนอยู่แล้ว แฟนพี่ก็มีพี่อยู่แล้ว แต่เขาไม่เคยมีพี่อยู่ในหัวใจเลย " แฟนคนไหนของมันล่ะฉันจะไปรู้มั้ย ก็เห็นมันคั่วไปทั่วมั่วไปเรื่อย ทำมาเป็นดราม่าฉันไม่สงสารหรือว่าอินกับบทละครที่แกกำลังเล่นไรอยู่หรอกนะ "ก็กลับไปหาเขาสิคะ มัวมาทำเรื่องแบบนี้อยู่ ผู้หญิงที่ไหนเขาจะพอใจล่ะคะ" จะว่าไปสีหน้าของไอ้พี่ท๊อปก็ดูเจ็บปวดอยู่นะเมื่อพูดถึงผู้หญิงคนนั้น ใครวะ ? "เขาทำอะไรหรอคะ" บางทีฉันควรใช้คำพูดให้อ่อนลง เพราะมันอาจจะเข้าจุดทำให้ไอ้พี่ท๊อประบายความในใจออกมาได้ เป็นการถ่วงเวลารอให้เฮียกลับมา "พี่เกลียดรักแรก " รักแรก ไอ้พี่ท๊อปพูดถึงรักแรก มันทำให้ฉันนึกถึงพี่ยี่หวากับเฮียขึ้นมาโดยอัตโนมัติ ในชีวิตของฉันไม่เคยมีใครนอกจากเฮียคนเดียว ฉันไม่เคยน้อยใจที่ไม่ได้เป็นรักแรกของเฮีย กลับดีใจต่างหากที่ตอนนี้เฮียหยุดอยู่ที่ฉันการกระทำทุกอย่างของเฮียผูกฉันเอาไว้แน่น ใครจะว่าอะไรก็ช่างฉันไม่สน ตราบใดที่พวกมันไม่ได้หาให้ฉันกินไม่ได้ดูแลแม่ฉันเหมือนกับที่เฮียเคยทำ ไม่ให้โอกาสฉันเหมือนกับที่เฮียเคยให้ คำพูดก็แค่คำพูด ลอยมาแล้วก็ผ่านไป "แล้วยังไงคะ""เพราะมันทำให้พี่ทรมาน พี่ไม่เคยได้รีบความรักที่แท้จริงจากผู้หญิงที่พี่รักเลย " "พี่ยี่หวา " "ใช่ ยี่หวาคือผู้หญิงที่พี่รัก รักมาก รักจนไม่อยากแบ่งเธอให้ใคร" เพราะแบบนี้นี่เอง แล้วเขาทำแบบนี้เพื่ออะไรเรื่องมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันสักหน่อย ทำไมไม่ไปปรับความเข้าใจกันล่ะ"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับหว้าล่ะคะ ทำไมไม่ไปคุยกันดีๆ มันเป็นเรื่องของพี่สองคน น่าจะเปิดใจคุยกันดีๆนะคะ ""ไม่มีประโยชน์ ในใจของยี่หวาตอนนี้มีแค่ไอ้วายุ แฟนของน้องลูกหว้ายังไงล่ะครับ " แสดงว่าพี่ยี่หวายังรักเฮียอยู่ แล้วทำไมจะต้องไปคบกับผู้ชายโรคจิตแบบนี้ด้วย รู้มั้ยว่ามันเดือดร้อนคนอื่น ฉันกลัวจนฉี่จะราดอยู่แล้ว พูดดีด้วยก็แล้ว จะเกลี้ยกล่อมยังไงอีกดีวะ ในใจของพี่เขามันฝังความแค้นไว้ที่เฮียหมดแล้ว ทำไมเขาถึงไม่โทษแฟนตัวเองบ้าง"แล้วยังไงคะ พี่ก็ไปคุยกับแฟนพี่สิ " "คุยไปก็ไม่มีประโยชน์ ที่พี่มาวันนี้ ก็แค่อยากจะรู้ว่าไอ้วายุมันมีอะไรดี ทำไมถึงได้มีผู้หญิงรักมันนักรักมันหนา " กลับเข้าสู่โหมดโรคจิตอีกครั้ง ทำไมถึงไม่โทษว่าเป็นความผิดของตัวเองบ้าง ทำตัวแบบนี้ก็สมควรแล้ว เลวทรามต่ำช้า ที่เห็นๆมาก็ไม่ต่างจากเพลย์บอย โปรยเสน่ห์เรี่ยราด "รวยกว่า หล่อกว่า ก็ไม่นะ พี่ว่าพี่ก็ ""ปล่อย เอามือสกปรกของแกออกไป !!! " สองมือของฉันถูกมือเดียวของมันรวบเอาไว้ โอ๊ยชุดก็บาง ทำไงดี ไม่เอาแล้วฉันไม่อยากตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้นอีกแล้ว "พี่ว่าเราลองมาเล่นอะไรๆสนุกกันมั้ย เผื่อน้องจะชอบ แล้วเปลี่ยนใจมาชอบพี่ " "ไม่มีวัน โรคจิตอย่างแก ฉันชอบไม่ลง อย่าว่าแต่ชอบเลย แค่มองหน้ายังไม่อยากจะมองเลย" ปึก !!!"โนบลาซะด้วย " "กรี๊ดดดดดดดดดด ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย !!! ""ร้องเลย พี่ชอบ ร้องดังๆ ยิ่งดัง อารมณ์พี่ยิ่งมา " ร่างของฉันถูกลากขึ้นมาข้างบน ไม่นะ เฮียอยู่ไหน ช่วยแสบด้วย " ห้องนอนอยู่ไหนนะ ""ไม่ ฮื่อออ เฮีย " "หึ เดาไม่ยากน่าจะเป็นห้องนี้" "ไม่ ไม่ !!! เฮียยย ช่วยแสบด้วย " ตอนนี้ร่างของฉันถูกโยนลงมาบนเตียงแล้ว เตียงที่แสนคุ้นเคย เตียงที่ฉันใช้นอนร่วมกับเฮีย ไอ้ชั่วไอ้ระยำ !"บนเตียงนี้ใช่มั้ยที่เคยมีความสุขกับมัน เป็นของพี่เถอะนะ " "เลว!!! ออกไป " "ไม่เอาสิคะ ไม่พูดแบบนี้ เข้ามาสักที ฉันจะเริ่มแล้ว" มันหันหน้าพูดกับใคร ฉันหันไปมองหน้าประตูก็พบว่ามีผู้หญิงคนนึงถือกล้องเดินเข้ามา รัศมีของกล้องมันบังใบหน้าเอาไว้พอดี "กดถ่ายหรือยัง ""ถะ ถ่ายแล้วค่ะ" น้ำเสียงกล้าๆกลัวเอ่ยตอบ "เอายามา" ยา นี่พวกมันจะเล่นอะไรอีก "ในกระเป๋าค่ะ" "หยิบมาสิวะ วางกล้องก่อน" "พี่ยี่หวา" ใ่ช่พี่ยี่หวาจริงๆด้วย แล้วทำไม ?? เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ ทำไมสองคนนี้ถึงได้ร่วมมือกันทำเรื่องแบบนี้ ขวดเล็กๆสีใสถูกหยิบออกมาจากในกระเป๋า "กินสักหน่อยนะคะเด็กดี เราจะได้มีความสุขกัน มันมากขึ้น " ไม่นะ ถ้าเดาไม่ผิดฉันคิดว่ายาในขวดมันจะต้องเป็นยานรกแน่ๆ "ไม่ อ่อย ""กิน!!!! " แก้มทั้งข้างของฉันถูกบีบห่อจนรู้สึกเจ็บ จนตอนนี้เริ่มรู้สึกได้ว่ามีของเหลวกำลังไหลลงสู่ลำคอ "ท๊อป ""หุบปาก !! " พี่ยี่หวาเหมือนพยายามจะพูดอะไร แต่ก็ถูกตะคอกใส่เสียก่อน "ไปเตรียมกล้อง วางเอาไว้แล้วกดบันทึกไว้ก็พอ ออกไปดูต้นทาง" ไม่นะ ฉันกำลังจะตกเป็นของไอ้โรคจิตนี่หรอ สายตาของฉันพยายามอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากพี่ยี่หวา พี่วีคงเสียใจถ้ารู้ว่าพี่ยี่หวาทำแบบนี้ "อืม""พี่ยี่หวา ช่วยหว้าด้วย""ออกไปสิวะ!! " "อึก ฮื่ออออ ปล่อยฉันไป " สายตาของฉันเริ่มพร่ามัว มองเห็นไอ้ผู้ชายโรคจิตมันกำลังถอดเสื้อออกของมัน บนเตียงนี้มันคือที่ของเฮีย ไม่ใช่ของมััน "ยาตัวใหม่ นอนนิ่งๆ แต่ก็ยังมีความรู้สึก เริ่มหมดแรงหรือยัง" นี่มันยาบ้าอะไร ร่างกายของฉันไม่มีแม้แต่แรงขยับนิ้ว "ร้องดังๆ นะคะ อ่าาา ขาว" ชายชุดเดรสของฉันถูกดึงขึ้นมาเรื่อยๆ จนหยุดอยู่ที่หัวเข่า"อึก เฮียยยยย ""ครางชื่อพี่สิครับเด็กดี ""ไม่ ! " "พี่ควรจัดการยังไงกับเด็กดื้อดีนะ"ปัง!!!!!!"วันนี้กูจะเอาเลือดมึงมาล้างตีนกู ""เฮีย ""เข้ามาได้ไงวะ""ไอ้เหี้ย วันนี้มึงได้ตายคาตีนกูแน่ ! "
------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.25 ไอ้เลว!

นิยายแนะนำ

อย่าดื้อกับเฮีย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.25 ไอ้เลว!

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้