เกิดใหม่เป็นหญิง!?

    Ch.22 ทดสอบต่อสู้ระยะประชิด

    งั่มๆ

    "อะแฮ่ม.."เสียงกระแอมไอของอาจารย์คุมการทดสอบดังขึ้นเรียกสายตาเหล่านักเรียนทั้งหมดให้มองเธอ"ไปสนามทดสอบต่อไปกันเลยค่ะ"เธอพูดขึ้นเมื่อเห็นว่านักเรียนทุกคนนั้นเงียบลงแล้วเธอก็ก้าวขาเดินฉับไวไปยังสถานที่สอบต่อไป..
    เมื่อพวกเราเดินตามอาจารย์ท่านนั้นมาเรื่อยๆก็มาถึงจุดหมาย..ตรงหน้าปรากฏเป็นโดมกระจกใหญ่พื้นเป็นปูนซีเมนต์เรียบโล่งกว้างพอที่จะให้พวกเราทั้งหมดเข้าไปโดยไม่อึดอัด"สนามสอบในครั้งนี้จะเกี่ยวกับทักษะการต่อสู้ระยะประชิดค่ะ"อาจารย์ที่นำทางมานั้นพูดขึ้นเมื่อพวกเราทั้งหมดเข้ามาภายในโดมกระจกนี้แล้วก่อนที่เธอจะผายมือไปยังมุมหนึ่งของโดม"ท่านนั้นคือ อาจารย์ที่จะทำการทดสอบค่ะ""อาจารย์เฟรเดย์..!!"อาจารย์ที่นำทางพวกเรามานั้นตะโกนเรียกอาจารย์หนุ่มที่กำลังขนดาบไม้จำนวนมากซึ่งเมื่ออาจารย์เฟรเดย์ได้ยินเสียงเรียกนั้นท่านก็วางดาบไม้ในมือก่อนจะเดินมาทางนี้"ว่าไงทุกคน..""อาจารย์ชื่อ เฟรเดย์ เป็นผู้เชี่ยวชาญดาบนะทุกคน"อาจารย์เฟรเดย์พูดพร้อมกับยืดอก"เอาล่ะ.."เมื่ออาจารย์เฟรเดย์พูดแนะนำตัวจบนั้นก็ชี้นิ้วไปยังกองดาบไม้จำนวนมากที่เขาเป็นคนนำมาวางไว้"ให้ทุกคนไปหยิบดาบไม้มา""เมื่อได้ดาบไม้แล้วก็เรียงคิวมาสู้กับครู""คนไหนผ่านอาจารย์จะบอกเอง""เพื่อความรวดเร็วในการทดสอบนะทุกคน""อ่อ.. แล้วก็ห้ามใช้เวทมนต์เสริมร่างกายเด็ดขาด"เมื่ออาจารย์เฟรเดย์พูดจบเหล่านักเรียนชายก็พากันเดินไปหยิบดาบไม้ในขณะที่พวกผู้หญิงเดินไปอย่างช้าๆซึ่งเมื่อนักเรียนชายที่ได้ดาบไม้คนแรกแล้วนั้นก็เดินมายืนต่อหน้าอาจารย์เฟรเดย์"อื้มม.. เข้ามา!"อาจารย์เฟรเดย์พูดขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายตั้งท่าดาบพร้อมแล้ว"ครับ!!"นักเรียนชายคนนั้นตั้งท่าดาบที่เหมาะกับการกวาดฟันมากกว่าการฟันตรงๆ ดังนั้นเมื่อได้สัญญาณจากอาจารย์เฟรเดย์แล้วนั้นชายหนุ่มก็พุ่งตัวทันทีพร้อมกับกวาดฟันตามความเหมาะสมของท่าดาบของตัวเองฟุ่บบ!! ปั๊กก!! ตุ๊บ!!"ไม่ผ่าน!!""คนต่อไป!"อาจารย์เฟร์เดย์พูดขึ้นเมื่อจัดการนักเรียนคนแรกไปได้แล้ว..สาเหตุที่การต่อสู้จบไวนั้นก็เพราะว่าท่าของนักเรียนชายนั่นซื่อตรงเกินไป! ไร้ซึ่งลูกเล่นเป็นเพียงการกวาดฟันเท่านั้น ทำให้เขาจัดการได้ง่ายๆนั่นเอง"ครับบ!!"นักเรียนคนที่สองที่มารอคิวนั้นก็ตั้งท่าดาบก่อนจะพุ่งไปเช่นเดิม"ไม่ผ่าน!!""ต่อไป..!!".."ไม่ผ่าน!!""ไม่ผ่าน!!""ผ่านน!!""ไม่ผ่าน!!"เสียงการกระทบกันของดาบไม้กับเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดของเหล่านักเรียนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง.. และการปะทะกันของนักเรียนที่ผ่านมานั้นมีคนที่ผ่านไปแค่ราวๆ 10 กว่าคนเท่านั้น.. จาก 100 กว่าคน"ขอความกรุณาด้วยค่ะ!"และในครั้งนี้ก็เป็นรอบของเด็กสาวคนหนึ่ง.. เธอมีผมสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาสีเขียวมรกตกลมโต เธอมัดผมเป็นทรงผมหางม้ายกสูงซึ่งเธอนั้นโค้งตัวทำความเคารพต่ออาจารย์เฟรเดย์ก่อน"อื้มม!! เข้ามา!!"อาจารย์เฟรเดย์เห็นดังนั้นก็ยิ้มก่อนจะส่งเสียงขานรับ..เมื่อสิ้นเสียงแล้วนั้นเด็กสาวก็พุ่งตัวเข้าไปพร้อมกับวิ่งสลับซ้ายขวาเพื่อหลอกล่อสายตาปั๊กก!!"ดี!! มา!!"อาจารย์เฟรเดย์รับดาบที่มาฟาดมาจากทางซ้ายได้ทันท่วงที ซึ่งนั่นทำให้เขาถึงกับพูดชมเธอออกมาด้วยน้ำหนักและแรงที่ส่งผ่านมาจากดาบของเธอนั้นมากกว่าเด็กชายก่อนหน้าหลายคนเลยทีเดียวด้วยซ้ำ!ปั๊ก! ปั๊กก!!เธอไม่รอช้ากระโดดถอยหลังก่อนจะพุ่งตัววาดกวาดดาบสองครั้งติดกันจากซ้ายและขวาซึ่งอาจารย์เฟรเดย์นั้นก็ป้องกันได้อย่างง่ายดายก่อนที่เขาจะยืนเฉย"ทำดีมาก ยอดเยี่ยม!""ผ่าน!!"อาจารย์ลดดาบไม้ไว้ข้างลำตัวพร้อมกับพูดชมเธอก่อนที่จะประกาศผลตามมาซึ่งเด็กสาวเมื่อเห็นว่าผลการทดสอบของเธอนั้นผ่านเธอก็โค้งตัวลงอีกรอบก่อนจะเดินออกจากสนามทดสอบ"คนต่อไป..!!"อาจารย์เฟรเดย์เมื่อเห็นว่าเด็กสาวเดินออกไปแล้วนั้นก็พูดเรียกคนต่อไปขึ้น..คราวนี้คนรับมือกับอาจารย์เฟรเดย์นั้นก็เป็นหญิงสาวผมทองผู้มากเสน่ห์ยั่วยวน..มีอา..
    "สู้ๆนะ มีอา"ฉันพูดให้กำลังใจกับมีอาที่ถูกเรียกชื่อ.. ด้วยที่ว่ามีอานั้นไม่ถนัดการใช้ดาบ.. นั่นทำให้ฉันรู้ผลทดสอบอยู่แล้วก็เถอะ.."อื้ออ!!"มีอาขานรับในลำคอก่อนที่เธอจะเดินไปหาอาจารย์เฟรเดย์"หื้ม..?"อาจารย์เฟรเดย์ส่งเสียงร้องขึ้นด้วยความสนใจ.. นั่นก็เพราะมีอานั้นไม่ได้ตั้งท่าดาบ.. เรียกได้ว่าจับดาบและยืนเฉยๆเท่านั้น.."ขอความกรุณาด้วยนะคะ อาจารย์"มีอาพูดขึ้นพร้อมพงกหัวเล็กน้อย.. ด้วยเพราะชุดของเธอนั้นมีคอเสื้อที่กว้างเพราะหน้าอกหน้าใจของเธอที่ใหญ่และถ้าหากโค้งตัวนั้นจะทำให้อีกฝ่ายเห็นข้างในได้.. ดังนั้นเธอเลือกที่จะไม่โค้งตัวแต่แสดงความเคารพเล็กน้อยแทนนั่นเองถึงมันจะทำให้เหมือนเธอดูหยิ่งผยองก็ตาม"เข้ามา!"อาจารย์เฟรเดย์พูดขึ้นนั่นทำให้ฉันลุ้นจนยืดหลังตรง.. ด้วยเพราะฉันไม่รู้ว่ามีอาจะใช้เทคนิคแบบไหนในการโจมตีอาจารย์เฟรเดย์เลยด้วยซ้ำ.."ค่ะ!!"ฉันมองมีอาพุ่งตัวด้วยความเร็วเข้าปะทะกับอาจารย์เฟรเดย์..ซึ่งอาจารย์เฟรเดย์นั้นเหมือนจะปรากฏระลอกแววตาผิดหวังเมื่อเห็นว่ามีอาพุ่งตัวเข้าตรงๆ..เมื่อฉันเห็นมีอาเข้าไปในระยะดาบแล้วนั้นมีอาก็ยกดาบกวาดฟันจากด้านข้าง..เมื่ออาจารย์เฟรเดย์เห็นเช่นนั้นก็ตั้งท่าดาบป้องกันด้านข้างทันที..ปั๊กก!!เสียงดาบไม้กระทบกันก่อนที่จะก่อเกิดแรงสะท้อนจากการปะทะทำให้ตัวดาบกระเด็นออกจากกันเล็กน้อย..ก่อนที่ทั้งคู่จะละออกจากกัน.."ไม่ผะ.."ฉืดดด..เสียงเสื้อของอาจารย์เฟรเดย์ขาดตรงกลางอกเผยมัดกล้ามหน้าท้องและหน้าอกอัดแน่นจากการฝึกฝนตัวเองเป็นเวลานาน"!!!""กะ.. เกิดอะไรขึ้น?""ทำไมอาจารย์เสื้อถึงขาดล่ะ!?"เสียงเหล่านักเรียนทุกคนเมื่อเห็นผลลัพธ์จากการปะทะของมีอากับอาจารย์เฟรเดย์นั้นก็ต่างตกใจกันส่งเสียงเซ็งแซ่"เงียบ!!!"อาจารย์เฟรเดย์พูดพร้อมใช้พลังเวทย์เพื่อให้เสียงกระจายดังไปทั่วอาณาเขต.."...."ซึ่งเมื่อสิ้นเสียงนั้นเหล่าเด็กทั้งหลายต่างก็พากันปิดปากเงียบก่อนที่อาจารย์เฟรเดย์จะหันมามองมีอา"เธอทำได้ยังไง..!?"ถึงแม้เสียงที่อาจารย์เฟรเดย์ส่งจะเบา.. แต่มันก็ส่งเสียงดังก้องเพราะด้วยพลังเวทย์ขยายเสียงของอาจารย์"ขออภัยค่ะ"มีอาพูดพร้อมโค้งตัวขออภัยกับอาจารย์เฟรเดย์ก่อนที่เธอจะตอบคำถาม"หนูใช้เทคนิคสะท้อนแรงระเบิดชั่วพริบตาค่ะ"มีอาหลังจากพูดตอบแล้วนั้นก็แกว่งดาบเล่นไปมา"นั่นไม่เคยมีเทคนิคนี้มาก่อน..""เธอเรียนมาจากใครกันแน่!?"อาจารย์พูดขึ้นด้วยความสงสัย"ขออภัยค่ะ""หนูไม่สามารถบอกความลับนี้ได้"มีอาเก็บดาบก่อนจะโค้งตัวพูดตอบด้วยเสียงเบาๆ"งั้นหรอ..""เอาล่ะ.. เธอไปได้""ผ่าน!!!"เมื่ออาจารย์เฟรเดย์พูดจบนั้นมีอาก็โค้งตัวขอบคุณอีกรอบก่อนจะเดินกลับมาที่นั่งข้างๆฉัน"นี่..ๆ มีอา!""เธอไปจำตอนไหนกันน่ะ!?"ฉันสงสัยจริงๆว่ามีอาไปจำเทคนิคนี้มาตอนไหน.. ด้วยเพราะฉันเคยใช้เทคนิคนี้และแค่ครั้งเดียวด้วยซ้ำ..ฉันส่งสายตาสงสัยจริงจังไปยังมีอา.. ซึ่งเธอก็หัวเราะเบาๆก่อนจะพูดตอบฉัน"ตอนซ้อมกันครั้งล่าสุดยังไงละคะ อาร์ทีเมีย""นั่น..."ฉันคิดไปแล้ว.. นั่นเป็นครั้งเดียวที่ฉันใช้มัน.. หรือว่า.."มีอา เธอแอบจำเทคนิคของฉันไปใช้หรอ!?""ฮิฮิ ใช่ค่ะ""หน๊อยยย!!"ฉันลุกขึ้นเพื่อที่จะขยี้หัวของเพื่อนรักแสนแสบของฉัน"ฮ่าๆๆ อาร์ทีเมียอย่าโกรธไปเลยนะคะ..""ไม่โกรธได้ไงเล่า!! เทคนิคนี้ฉันคิดมาตั้งนานนะ!!""ฮุฮุ.. ช่วยไม่ได้หรอกนะคะ"ว่าแล้วพวกฉันก็แกล้งกันไปมาด้วยความหมั่นไส้..