Love miracle

(ณ University of Oxford )

10:30 ตื๊ดๆ  ตื๊ดๆ  ตื๊ดๆ 

เบลินด้า: ตายเเล้ว!!! สายมากเเล้ว ฉันลืมตั้งนาฟิกาปลุกหรอเนี่ย

(เบลินด้ารีบไปมหาลัยอย่างรวดเร็ว)

 12:30  (เเอ๊ด เสียงเปิดประตู)

ครูปริ้น: รีบมาเข้าเเล้วไปนั่งที่ซะ

เบลินด้า: ขอโทษด้วยนะคะอาจาร์ย

(เบลินด้านั่งลงเเล้วพึมพำ)

เบลินด้า: โอ๊ย นี่มันวันซวยไรของฉันเนี่ย

เเดเนียล: อ้าวเธอ!เเดเนียล: ใช่คนที่ฉันเจอเมื่อคืนรึป่าว

(เบลินด้าคิดในใจ โอ๊ยทำไมถึงมาเจอฉันในวันที่สภาพเป็๞เเบบนี้เนี่ยTT)

เบลินด้า: อ้าวนายคือ คนเมื่อคืนเองน่ะหรอฮ่าๆบังเอิญจังนะ

เเดเนียล: ฉันว่าเป็๞พรมลิขิตมากกว่านะ

(จู่ๆเบลินด้าก็หน้าเเดง)

เเดเนียล: ฮ่าๆ ฉันพูดเล่นน่ะ ไม่ต้องเขินฉันขนาดนี้เลยก็ได้

เบลินด้า: ฉันป่าวนะ!

เเดเนียล:อย่าโกหกเลยสีหน้าเธอมันฟ้อง ยัยบื้อ

(เเล้วเเดเนียลก็ลูบหัวเบลินด้า ทำให้เบลินด้าใจเต้นเเรงอีกครั้ง)

เบลินด้า: ฟังครูสอนก่อนเหอะ     

หมดเวลาเรียน

เเดเนียล: นี่เรียนเสร็จเเล้วเธอไปไหนต่ออะ

เบลินด้า: ฉันว่าจะกลับบ้านอะ ยังมึนๆจากเมื่อคืนอยู่เลย

เเดเนียล: บ้านเทอไปทางไหนอะ

เบลินด้า: ขึ้นรถเมย์ไป2ป้าย ก็น่าจะถึงอะ

เเดเนียล: ฉันกลับทางนั้นพอดีเลย งั้นฉันเดินไปส่งนะ

เบลินด้า: โอเค    

ณ ป้ายรถเมย์

เเดเนียล: รถเมย์มาละ

เเดเนียล: เธอนั่งเลยเดี๋ยวฉันยืนเอง

เบลินด้า: ขอบใจนะ

(นั่งรถไปได้สักพักมีชายคนนึงเดินมาเเล้วพูดว่า)

เอเรน: เอ่อ ตรงนี้มีคนนั่งรึป่าวคับ

เอเรน: ถ้าไม่มีงั้นผม...

(ทันใดนั้น เเดเนียลก็ไปนั่งข้างเบลินด้าทันที)

เเดเนียล: ขอโทษด้วยนะคับ เเต่มีคนนั่งตรงนี้เเล้ว

เอเรน: อ๋อไม่เป็๞ไรคับ (เอเรนมองเเดเนียลด้วยความไม่พอใจ)  

 เเอ๊ดดดดด ป้ายนี้มีใครมีลงมั้ยคับ

เเดเนียล,เบลินด้า: มีคับ/มีค่ะ

(เเดเนียลเเละเบลินด้าลงจากรถ)

เบลินด้า: บ้านนายก็อยู่เเถวนี้หรอ

เเดเนียล: ป่าวหรอก ฉันเเค่อยากมาส่งเธอเฉยๆ

เบลินด้า: อ่าว เเต่ยังไงก็ขอบคุณที่มาส่งฉันนะ

เเดเนียล: ไม่เป็๞ไรหรอกเเค่นี้เอง

เเดเนียล: บ่าย งั้นฉันไปก่อนนะ

เบลินด้า: เดี๋ยวก่อน ว่าเเต่นายชื่ออะไรอ่ะ

เเดเนียล: ฉันหรอ เเดเนียล