เมื่อทั้งสองคนเสร็จสมอารมณ์ รอบที่ 2 แล้ว
“เจ็บมากไหม พี่ดูหน่อย” วายุ จับคนร่างบางคว่ำหน้าแล้วให้ยกก้นขึ้น
“มะ ไม่” พระพรายรีบพลิกตัวกลับ ด้วยความเขิน ที่วายุจ้องที่รูจีบของเขา
“พี่แค่อยากให้แน่ใจว่าไม่ฉีกนะ” วายุ อธิบายเมื่อเห็นพระพรายเอาผ้าห่มจนมิดหัว เพราะความอาย
“เมียจ๋า กอดหน่อย” วายุ ทำเสียงหยอกเย้าพระพราย ล้วงมือเข้าไปจับหัวนมของพระพรายที่อยู่ใต้ผ้าห่ม
“เอ๊ะ...” พระพรายอุทานเมื่อโดนบีบหัวนมเบาๆ
“ไม่ต้องเขินหรอก พระพรายเป็เมียพี่แล้วนะ” วายุ ทำเสียงอ้อน พระพรายยอมเปิดผ้าห่มออกมาแต่โดยดี
“เมียจ๋า กอดหน่อย” วายุ จุ๊บที่ปากพระพรายเบาๆ หนุ่มน้อยหน้าสวยพระพรายอมยิ้ม สวมกอดวายุแน่น
เช้าวันต่อมาร่างเปลือยทั้งคู่นอนกอดกันกลมบนเตียง พระพรายตื่นแต่เข้าเหมือนเคยแต่ไม่กล้าขยับตัว ตอนนี้พระพรายเพิ่งเข้าใจคำว่าเจ็บที่วายุพูดถึง พระพรายปวดเอว เจ็บตรงรูด้านหลัง ได้แต่นอนนิ่ง ไม่กล้าแม้แต่จะขยับแขนขา เพราะกลัววายุจะตื่น
พระพรายนอนมองหน้าวายุทำตาปริบๆ นึกถึงเมื่อคืนที่มีคืนที่เร่าร้อนกับวายุ นึกถึงที่วายุทำกับเขาแล้ว พระพรายก็อมยิ้ม มองหน้าหล่อๆ ของวายุ ตอนนี้เขาเป็เมียวายุจริงๆ แล้ว หนุ่มน้อยหน้าสวยคิดในใจ ถึงจะเจ็บแต่ก็คุ้มค่า
ประมาณ ครึ่งชั่วโมงวายุก็ขยับตัวกอดพระพรายแน่นขึ้นไปอีก พระพรายยังนอนนิ่งไม่อยากกวนวายุ เพราะวันนี้เป็วันเสาร์เป็วันหยุดของวายุ พระพรายอยากให้วายุพักผ่อนให้เต็มที่
ผ่านไปอีก 1 ชั่วโมง พระพรายยังอดทนนอนนิ่งไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง จนกระทั่งวายุตื่นมาตอนเกือบ 8 โมงแล้ว
“ตื่นแล้วเหรอ” วายุ ลืมตาเห็นพระพรายยิ้มหวานให้เขาทำตาปริบๆ อยู่
“คะ ครับ” พระพราย ยังยิ้มหวาน
“หอมจัง” วายุ หอมแก้มพระพรายเบาๆ
“หะ หิวหรือยังครับ” พระพรายถามขึ้นมา
“นายเจ็บอยู่ไม่ต้องทำหรอก” วายุ บอก
“เออ (ก้มหน้าอมยิ้มเขิน) คะ ครับ” พระพราย หลบตาวายุ
“เมียจ๋า อมให้หน่อยสิ (จับมือพระพรายมาจับที่ท่อนเอ็นของตัวเองที่ตื่นตัวพร้อมกับเ้าของ) มันตื่นก่อนพี่อีก” วายุ ฟ้องพระพราย
วายุ เปิดผ้าห่มโยนทิ้งไปข้างเตียง ดึงแขนพระพรายจับตัวมาที่ท่อนเอ็นของตัวเอง พระพรายอ้าปากดูดเลียท่อนเอ็นให้กับวายุตามที่้า แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ พระพรายซ้อมมาอย่างดี ทั้งสัปดาห์ เขาดูหลายคลิป ทำตามหลายครั้ง
“อ๊า....เมียจ๋าเก่งจัง” วายุ พูดด้วยน้ำเสียงกระเส้า เขารู้สึกตื่นเต้นเมื่อพระพรายอมได้เก่งขนาดนี้
พระพรายดูดเลียท่อนเอ็นให้กับวายุอย่างเอาใจ อยากให้วายุชายที่รักมีความสุข
“อื้อ....อ๊า....เมียจ๋าาาาาาาาา ผัวไม่ไหวแล้ว” วายุ จับหัวพระพรายด้วยสองมือ เด้งเอวสวนเข้าไปในปากพระพรายจะน้ำแตกเต็มปากพระพราย หนุ่มน้อยพระพรายที่ยังไม่รู้จังหวะสำลักน้ำรักของวายุ จนน้ำตาไหล
“โอ๊ะ!!” วายุ รู้สึกผิดเมื่อเห็นพระพรายสำลักน้ำรักของเขา เมื่อกี้อารมณ์มันพุ่งหยุดไม่อยู่
“มะ ไม่เป็ ระ ไรครับ” พระพรายเห็นวายุทำหน้าหงอย รีบตอบทันที
“ผะ ผมไปอาบน้ำ” พระพราย อยากไปล้างตัว
“อาบด้วยกัน” วายุ เสนอตัว
“มะ ไม่ครับ ผะ ผะ ผม คือ จะ จะ ขะ ขะ เข้าห้องน้ำ” พระพราย อธิบายเบาๆ เพราะเขาตื่นตั้งนานแล้ว อยากเข้าห้องน้ำแต่ไม่กล้าขยับตัวกลัวทำให้วายุตื่น
“อ้อ” วายุ ยิ้มหวานให้ด้วยความเอ็นดู
เมื่อพระพรายออกมาจากห้องน้ำ พร้อมกับห่อผ้าเช็ดตัวท่อนล่างออกมา
“เมียจ๋าาาาาาา เจ็บมากไหม” วายุ กอดพระพรายแน่น
“จะ จะ เจ็บนิดนึงครับ” พระพรายไม่อยากให้วายุเป็ห่วง
“เมียจ๋า นอนรอตรงนี้ก่อนนะ สั่งข้าวไปแล้ว เดี๋ยวคงมา” วายุอุ้มร่างบางของพระพรายนอนลงบนเตียง แล้วจุ๊บลงที่หน้าผาก
“ทะ ทะ ทำไม ระ เรียก มะ มะ เมียจ๋า” พระพรายถามขึ้นมา เพราะได้ยินวายุเรียกเขาหลายครั้งแล้ว
“นายเป็เมียพี่แล้วนะ ก็ต้องเรียกเมียจ๋าสิ” วายุ ยิ้มให้อย่างอารมณ์ดี แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ
พระพรายมองตามหลังร่างเปลือยของวายุ แล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้ เขาชอบที่วายุเรียกเขาว่า เมียจ๋า ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนเป็เมียวายุจริงๆ
วายุ เดินออกมาหาพระพรายพร้อมกับเสื้อผ้าของเขา
“เมียจ๋า ใส่ชุดนี้ไหม” วายุ เสนอเสื้อผ้าตัวเอง
“คะ ครับ” พระพรายพยักหน้า
วายุ กำลังก้มหอมแก้มเมีย แต่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาก่อน
“รอนี้นะ” วายุ จุ๊บที่แก้มขาวเนียนด้วยความไวแสงแล้วรีบออกจากห้องนอนไปรับข้าวเช้า
ไม่นานนัก วายุก็เข้ามาในห้องนอนพร้อมกับจานอาหาร 2 จาน พระพรายทำท่าจะลุกขึ้น
“ไม่ต้อง เมียจ๋า เจ็บอยู่นอนลง” วายุ รีบกดร่างบางของพระพรายนอนลงบนเตียงเหมือนเดิม
“ผัวคนนี้จะป้อนเมียจ๋าเองนะ”วายุ ทำเสียงหยอกเย้า
“ผะ ผัว” พระพรายทวนคำของวายุ แล้วหัวเราะในลำคอ
“ไหนเรียก ผัวขา สิ” วายุ หยอกเย้าพระพรายเมื่อเห็นหนุ่มน้อยหน้าสวยหัวเราะ
พระพรายส่ายหัว เขาเขินเกินไปที่จะเรียกวายุว่าผัว
“เรียกหน่อย พี่เป็ผัวพระพรายแล้วนะ” วายุ ทำหน้างอน
“ผะ ผัวขา” พระพราย รีบพูดทันทีเมื่อเห็นวายุงอน
“เมียจ๋า น่ารัก” วายุ จุ๊บที่ปากชมพูของพระพรายเบาๆ ก่อนจะเริ่มป้อนข้าว
“ผัวขา จะรับผิดชอบที่ทำให้เมียจ๋าเจ็บนะ อะ อ้ำ” วายุ ป้อนข้าวพระพราย
วันนี้ทั้งวัน วายุไม่ยอมให้พระพรายขยับทำอะไรเลย เขาบริการพระพรายถึงเตียงทุกอย่าง
ก่อนนอน วายุกอดร่างบางของพระพรายนั่งดูหนังด้วยกันในไอแพด วายุเริ่มมีอารมณ์ คิดไม่ซื่อ สอดมือเข้าไปในกางเกงของพระพราย ลูบไล้ก้นกลมๆ ไปมา
“หือ” พระพราย หันหน้าไปมองวายุ
“เมียจ๋า เงี่ยนจะตายแล้ว” วายุ สารภาพบาป จับมือพระพรายมาลูบท่อนเอ็นของตัวเอง
“ผัวไม่ไหวแล้ว อยากเอา” วายุ ทำเสียงอ้อนอีก
“ผะ ผม ยังเจ็บ ยะ อยู่เลยครับ” พระพรายก็อยากทำเหมือนกัน แต่ว่าตอนนี้เขาเจ็บมากจริงๆ
“เมียจ๋า อมให้หน่อยนะ นะ” วายุ ทำหน้าอ้อนวอน แล้วถอดกางเกงตัวเองออกด้วยความไวแสง
พระพรายก้มลงดูดเลียท่อนเอ็นให้กับวายุอย่างที่เขา้า วายุ ถอดกางเกงของพระพรายออก
“เมียจ๋า หันมานี้” วายุ ตีก้นเนียนเบาๆ
ตอนนี้ทั้งสองคน อยู่ในท่า 69 ใช้ปากให้กันและกัน มอบความสุขให้กันและกัน ในห้องนอนตอนนี้มีเพียง เสียงบ๊วบ จ๊วบ จ๊าบ
ทั้งสองคน ใช้ปากช่วยจนอีกฝ่ายน้ำแตกเสร็จสม
“นะ นอน นะ นอน เถอะครับ” พระพรายรีบชวนนอน กลัวว่าวายุจะอยากทำอีก เขากลัวว่าจะห้ามใจตัวเองไม่ไหว แต่ตอนนี้พระพรายยังเจ็บอยู่เลยไม่อยากฝืน
“ค๊าบบบ” วายุ หอมแก้มขาวเนียน เอื้อมมือไปปิดไฟหัวเตียง หันกลับมานอนกอดเมียแน่น
****ขอบคุณทีแวะมาอ่านเื่นี้จ้า***