หลังจากที่พ่อบ้านชุนออกไปพนักงานสาวก็ถูกเรียกให้เข้ามา พอเห็นออสนั่งอยู่เธอก็หน้าซีดทันทีเพราะเธอคิดว่าออสไม่น่าจะรู้จักกับเ้านายของเธอเลยไม่คิดว่าจะเจอทั้งคู่อยู่ด้วยกัน
ออสเหลือบไปมองพนักงานหญิงที่เดินเข้าแล้วก็ก้มหน้าก้มตาอยู่ มีป้ายพนักงานชื่อ นิ่ม ติดอยู่ที่อกซ้าย พอเห็นออสและเ้านายเธอไม่พูดอะไรเธอเลยไม่กล้าพูดได้แต่ก้มหน้าอยู่แบบนั้น
ออสยังนึกถึงคำพูดของพ่อบ้านชุนก่อนที่จะเดินออกไป
‘ชีวิตคุณ2-3ปีที่ผ่านมามันแย่แค่ไหน แล้วที่มันแย่เพราะใคร ผู้หญิงคนนี้ร่วมมือกับพวกนั้นนะ ความแค้นที่สะสมไว้ไม่ลองระบายออกมากับผู้หญิงคนนี้ดูหละ หรือจะเป็ไอ้กระจอกขี้แพ้แบบนี้ต่อไปกัน ที่ผ่านมายอมเพราะไม่มีทางเลือก แล้วตอนนี้หละ จะทนไปทำไม อ่อแล้วก็ไอ้พวกที่เหลือคุณไม่ต้องทำอะไรนะ เดี๋ยวผมจัดการเอง’ พอพูดจบพอ่บ้านชุนก็เดินออกไป
ออสคิดวนเวียนอยู่ในหัว จะทนไปทำไม ก่อนหน้าที่ พ่อแม่เขาจะเสียออสก็เป็เด็กธรรมดาคนนึงไม่รังแกใครแต่ก็ไม่ยอมให้ใครมารังแก ภาพความเลวร้ายหลังจากที่เสียพ่อแม่ไปลอยมาทีละฉาก เริ่มจากอาจารย์กลั่นแกล้ง เพื่อนๆเริ่มเอาเปรียบ โดนหาเื่ โยนงานให้ แล้วอีกสารพัด จนมาจบที่โดนยัยน้ำหลอก แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลย เพราะสู้กลับก้มีแต่จะเละเองเลยมีแต่ต้องทนให้ได้
เดิมทีออสเองก็ไม่ได้คิดว่าตนเป็คนดีอะไรอยู่แล้ว เหมือนคำพูดของพ่อบ้านชุนจะไปปลดล้อคอะไรบางอย่างในตัวออสเข้าซะแล้ว เขากำหมัดแน่นด้วยความโกรธ
ในระหว่างที่ออสยังจมอยู่กับความคิดในหัวคุณลีก็พูดทำลายความเงียบขึ้น
“เธอรู้ใช่ไหมว่าทำอะไรลงไป”
“ค่ะ”เสียงตอบกลับเบาๆดังขึ้น
“งั้นก่อนอื่นเลยโอนเงินคืนไปซะ แล้วเดี๋ยวค่อยมาคุยเื่ลงโทษกัน”
พอได้ยินแบบนั้นนิ่มก็หน้าซีดลงทันทีเพราะเธอมีเงินเหลืออยู่แค่ครึ่งเดียวเพราะอีกแสนเธอโอนไปให้ตี๋แล้ว จะไปเอาคืนก็ไม่น่าเป็ไปได้ด้วย
“ฉันโอนคืนได้แค่ครึ่งเดียว อีกครึ่งนึงคุณต้องไปทวงจากตี๋เขาเป็คนเอาไป”เธอ ตอบกลับ ตอนนี้นิ่มยังเชื่อว่าออสแค่บังเอิญเจอกับเ้าของร้านไม่ได้รู้จักเป็การส่วนตัว เพราะงั้นเธอเลยกลัวเ้านายเธอมากกว่าแต่ไม่ได้กลัวออสซักเท่าไหร่เพราะก่อนที่ทำตามแผนพวกตี๋ได้บอกเธอไว้ว่าออสเป็แค่เด็กกำพร้าจนๆที่ได้เงินมาโดยบังเอิญ เธอเลยเชื่อว่าเ้านายเธอจะช่วยให้เธอพ้นจากเื่นี้ไปก่อนแล้วค่อยลงโทษเธอทีหลัง
พอออสได้ยินก็โมโหทันที เพราะตอนพูดเธอไม่ได้ขอโทษหรือแสดงสีหน้าที่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย เธอแค่กลัวคุณลี แต่ไม่สนใจเขาเลยสักนิด
“ทำไมฉันต้องไปเอาจากไอ้ตี๋ในเมื่อฉันโอนให้แก” ออสหันไปพูดกับนิ่มด้วยน้ำเสียงเ็า
ถึงจะไม่ได้ตะคอกใส่แต่น้ำเสียงก็ทำให้นิ่มรู้สึกได้ถึงความโกรธที่ออสมี เธอหันไปมองเ้านายเธอ ราวกับจะขอความช่วยเหลือ เดิมทีหลังจากเธอเรียนจบและหางานประจำไม่ได้ เธอจึงมาทำงานพาทไทม์ที่นี่ และเนื่องจากเธอทำงานดีเลยเลื่อนมาเป็พนักงานประจำ แถมคุณลียังสัญญากับเธอว่าเดือนหน้าจะให้เธอเป็รองผู้จัดการด้วย เธอจึงมั่นใจว่าเ้านายจะช่วยเธอถึงจะหมดหวังเื่เลื่อนต่ำแหน่งแล้วก็ตาม
“จะมองไปทำไมคนที่แกต้องคืนเงินคือฉัน ไม่งั้นเตรียมไปนอนในคุกได้เลย”
“จะบ้าหรือไงก็บอกไปแล้วนะว่าจะคืนให้ ส่วนของไอ้ตี๋หนะนายต้องไปเอาเองมันไม่เกี่ยวกับฉัน แล้วจะไปแจ้งความเอาผิดได้ไงในเมื่อฉันจะคืนแล้ว” เธอรีบสวนกลับทันที นิ่มเกรงใจเ้านายตัวเองก็จริง แต่เธอไม่ได้รู้สึกผิดหรือกลัวออสเลยซํกนิด ในใจเธอยังคิดว่าคนผิดคือพวกตี๋ส่วนเธอก็แค่ติดมาด้วย
‘ไม่สำนึกเลยรึไงวะ’ออสนึกในใจและตะคอกแรงๆใส่เธอซํกทีแต่คุณลีก็สวนขึ้นมาก่อน
“นิ่ม ถ้าเธอโดนโจรเอาเงินไปเธอจะไปตามทวงกับทุกคนที่โจรมันเอาเงินไปให้หรอ อีกอย่างถึงฉันจะไม่ได้เก่งกฏหมายนะแต่ที่พอจะรู้ฉ้อโกงมันคดีอาญานะต่อให้คืนเงินแล้วถ้าคุณออสเค้าไม่ยอมก็ติดคุกได้เหมือนกัน”
พอคุณลีพูดจบนิ่มก็หน้าซีดทันทีเพราะมันแปลว่าเ้านายเธอจะไม่ช่วยเธอ นิ่มกัดริมฝีปากก่อนจะขอร้องให้คุณช่วยอีกครั้ง
“งั้นนิ่มขอยืมเงินจากพี่ลีก่อนได้ไหมคะ แล้วค่อยๆหักออกเงินเดือนนิ่มก็ได้” นี่เรียกได้ว่าเป็ไม้ตายสุดท้ายของเธอแล้ว ถ้าคุณลีให้เธอยืมเธอต้องทำงานใช้หนี้ระหว่างนั้นเธอจะค่อยๆตั้งใจทำงานสะสมความไว้ใจอีกครั้ง ถึงจะได้เงินน้อยลง อย่างน้อยวิธีนี้เธอก็จะไม่ตกงาน แต่ว่า…
“ตลกหรอ โกงเงินลูกค้าแบบนี้ใครให้เธอทำงานต่อก็โง่เต็มทีแล้ว” ยังไม่ทันที่คุณลีจะพูดอะไรออสก็พูดแทรกเป็การปิดโอกาสเธอทันที
“แล้วเธอจะยืมเงินเ้านายจะคืนตอนไหนไม่มีงานทำมีปัญญาหามาคืนหรอ”
“โธ่เว้ย จะให้ทำงานต่อหรือไม่ให้ จะให้ยืมเงินรึป่าวให้เ้านายฉันตัดสินใจเองแกจะพูดแทรกทำไม”
“ยังจะปากดีอีก ไม่รู้สถานะของตัวเองรึไงวะ”ออสเริ่มหมดความอดทนแล้วพอได้ยินที่นิ่มพูดใส่หน้าเธอทันที
“อย่าให้มันมากนักเอาเงินคือไปครึ่งนึงแล้วๆจบกัน ไม่งั้นฉันจะบอกให้พวกคุณพงษ์เล่นงานแก” แทนที่จะขอโทษเธอกลับขู่ออสแทน
ถ้าเป็ก่อนหน้านี้ออสคงกลัวแล้วก็จบแค่นี้ไปแล้วแต่ตอนนี้ เขาไม่จำเป็ต้องกลัวพวกนั้นอีกแล้ว
“มันจะมากไปแล้วนะเว้ย”ออสตะคอกใส่หน้าพนักงานสาวอย่างแรง ก่อนจะกระชากคอเสื้อเธอ
แคว้กกก
เสียขาดของเสื้อดังขึ้นจากแรงกระชาก
“นิ่มเธอเป็ฝ่ายผิดนะอย่าให้มันเกินไปนัก”คุณลีเองก็รีบพูดขึ้นเพราะเห็นออสเริ่มจะหมดความอดทนจริงๆแล้ว เอาเข้าจริงเขาไม่สนใจพนักงานตัวเล็กๆอย่างนิ่มเลยซักนิดแต่เขากลัวว่าตัวเองจะซวยไปด้วยมากกว่า
“อย่ามายุ่ง ยังไงแกก็ไล่ฉันออกอยู่แล้ว เื่มันเื่ของฉันกับไอ้เวรนี่แกไม่เกี่ยวแล้ว”
พอได้ยินที่นิ่มพูดคุณลีเองก็หน้าเปลี่ยนสีทันที เขาไม่คิดเลยว่าพนักงานที่เขาเคยชื่นชมถึงขนาดจะให้เป็รองผู้จัดการจะกลายเป็คนแบบนี้
ตอนนี้นิ่มพยายามจะสะบัดให้หลุดจากมือออสที่ยังจับอยู่ที่คอเสื้อตน รอยขาดของเสื้อทำให้เห็นเสื้อในสีขาวกับเนินอกของเธอ
พอออสก้มลงมองก็เห็นอกขาวเนียนก็คิดถึงคำพูดของพ่อบ้านชุน เหมือนเธอจะพยายามสะบัดให้หลุดจากมือออส แต่พอเห็นว่าออสมองอะไรอยู่ก็รีบเอามือมาปิดที่หน้าอกเธอ
ออสยิ้มอย่างมีเลสนัยก่อนจะพูดขึ้น
“เอาแบบนี้ดีกว่าเงินไม่มีก็ไม่ต้องเอาร่างกายเธอมาจ่ายแทนแล้วกัน”
“ฝันไปเถอะ ไอ้ชั่ว มึงไม่ได้จะอยากเงินแต่จะเอากูั้แ่แรกแล้วใช่ไหมกูไม่ยอมมึงหรอก”
เพียะ ผลักกก โครมมม
พอนิ่มพูดจบเธอก็ตบหน้าออสอย่างแรก ออสที่ใเลยเผลอผลักเธอร่วงลงไปที่พื้น ส่วนคุณลีก็ใลุกขึ้นมายืนจนเก้าอี้ที่นั่งอยู่ล้มลงไป
“อยากแจ้งความก็แจ้งเลยกุไม่สนแล้ว ถ้ามึงแจ้งกูแฉว่ามึงพยายามจะข่มขืนกู”เธอฉวยโอกาสที่หลุดจากมือออสวิ่งไปที่ประตูทันที
ผลัก โอ้ยย
แต่ว่าพอเปิดออกไปก็โดนผลักกลับเข้ามาทันทีมีชายชุดดำ2คนยืนเฝ้าอยู่พอเห็นจะหนีเลยผลักเธอกลับเข้ามา
“บัดซบ แม่งเอ้ยจะเอายังไงวะ”นิ่มสงบออกมาอย่างหัวเสีย
“เอ้ยจะทำอะไรวะ พี่ลี พี่จะปล่อยให้มันทำระยำกับนิ่มในออฟฟิตพี่รึไง”พอเธอโดนผลักกลับเข้ามาออสก็เดินไปกระชากเธอกลับเข้ามาโยนไว้ที่กลางห้อง ส่วนคุณลีก็แกล้งทำเป็ไม่ได้ยินสิ่งที่นิ่มพูด
“คุณลีมีข้อมูลอะไรดีๆให้ผมเล่นงานยัยนี่บ้าง”ออสหันไปถาม ถ้าตรงหน้าเป็ผู้ชายเขาคงรัวหมัดใส่ไม่ยั้งไปแล้ว หรือต่อให้เป็ผู้หญิงจริงๆก็ควรจะโดนสั่งสอนซักที แต่ถ้าได้มีเืตกยางออกมันจะหมด อารมณ์เอาซะปล่าวๆ
“น้องสาวเธอทำงานเป็พนักงานในผับมูนไลท์ เห็นว่าอายุไม่ถึง20ถ้าแจ้งจับไปรับรองโดนเละแน่ ส่วนเ้า่ของผับอยู่ในกลุ่มผมเหมือนกันเคลียได้แน่นอน"
ออสเข้าใจทันทีว่าอยู่ในกลุ่มที่ว่าหมายถึงอะไร
พอนิ่มได้ยินก็เริ่มหน้าเปลี่ยนสีเพราะรายได้จากที่น้องเธอได้จากพวก vip ในผับมันเยอะกว่ารายได้ของเธออีกถ้าน้องเธอโดนไล่ออกครอบครัวเธอต้องแย่แน่ๆ
“น้องอายุไม่ถึงทำงานในผับซะด้วย คงขายด้วยหละสิ มิน่าเธอถึงไม่กลัวตกงาน หรือตัวเองก็เคยขายให้พวกไอ้พงษ์วะถึงได้ตามมันแจขนาดนั้น”
“ไอ้เหี้ยมึงอย่ามาดูถูกน้องกู น้องกูไม่เคยขายตัว”พอนิ่มได้ยินก็ด่าใส่ออส แล้วก็ทำท่าจะตบอีก แต่รอบนี้ ออสเอามือกันเอาไว้ได้ก่อน แล้วก็ผลักเธอลงไปกองกับพื้นอีกครั้ง “โอ้ย บ้าเอ้ย”
“นี่แค่เื่น้องมันยังไม่กลัวแฮะ ขออีก”ออสหันไปพูดกับคุณลี
“เอ่อ”ลีเองก็ลำบากใจ ใจจริงเข้าไม่อยากบอกอีกเื่แต่ถ้าปิดไว้แล้วออสมารู้ทีหลังเขาอาจจะเดือดร้อนซะเอง
“แม่นิ่มนอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล ใช้สิทธิจากรัฐในการรักษา เห็นว่ากำลังรอคิวผ่าตัดหัวใจด้วยครับ”
“งั้นก็ยกเลิกสิทธิ์ ยกเลิกคิวรับการบริจาคหัวใจด้วย”
“เหอะถ้าแกแจ้งความน้องฉันอาจจะโดนไล่ออก แต่แกจะมีอำนาจอะไรไปสั่งให้โรงพยาบาลไม่รักษาแม่ฉัน”นิ่มตอบกลับ แม่เธอป่วยจากโรคหัวใจแถมตอนนี้ยังเป็หนักขนาดต้องผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ สาเหตุที่เธอต้องทำงานหนักก็เพราะค่าใช้จ่ายของรัฐมันไม่ครอบคลุมทุกอย่าง
ออสอาจจะเล่นงาน้องเธอได้เพราะน้องเธอทำผิดจริง แต่ออสจะไปสั่งให้โรงบาลไม่รักษาแม่เธอได้ยังไง
พอออสได้ยินก็หันไปถามชื่อแม่ของนิ่มก่อนจะหยิบโทรศัพท์อันใหม่ที่พึ่งได้จากพ่อบ้านชุนขึ้นมาพอเปิดดูก็พบว่าสามารถใช้งานได้หมดแล้ว พ่อบ้านชุนคงจัดการให้หมด
หลังจากเปิดเครื่องออสก็เข้าไปในแอพที่เป็รูปต้นไม้ที่ไม่มีใบก่อนจะเลื่อนหาคนที่น่าจะสามารถจัดการเื่นี้ได้ พอเจอก็กดโทรทันที พอพูดจบปลายสายรับปากว่าจะรีบทำให้ ออสยังย้ำอีกว่าให้โทรแจ้งลูกสาวคนโตของผู้ป่วยทันที
นิ่มตอนนี้ก็ยังนั่งกองอยู่ที่พื้น เธอกำลังสับสนอยู่เพราะเธอไม่เข้าใจว่าออสจะไปสั่งคนใหญ่คนโตที่มีอำนาจจัดการเื่แบบนี้ทันทีได้ยังไง แต่ยังไม่ทันไรทางโรงพยาบาลที่แม่เธอรักษาตัวอยู่ก็โทรมา
เธอรับสายพอได้ยินสิ่งที่ปลายสายพูดก็ช๊อกจนลนลานไปหมด
“เป็ไปไม่ได้ คุณพงษ์บอกว่านายเป็แค่ไอ้กำพร้ากระจอกๆนี่จะสั่งคนที่มีอำนาจขนาดทำเื่แบบนี้ได้ไง”
พอรู้ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นเธอก็หน้าซีด น้ำตาเริ่มไหล เธอรู้แล้วว่าตัวเองเข้าใจผิด หรือไม่ก็โดนพวกไอ้พงษ์กับไอ้ตี๋หลอก คนตรงหน้าน่าจะรวยและมีอำนาจมากพอสมควร
ทางโรงพยาบาลโทรมาว่าแม่เธอถูกยกเลิกสิทธ์การรักษา แถมเธอยังค้างชำระเงินค่ารักษาที่เกินมาอยู่ ถ้าไม่มาจ่ายในวันพรุ่งนี้ โรงพยาบาลจะย้ายแม่ออกจากห้องพิเศษไปอยู่รวมกับพวกผู้ป่วยอนาถา
ถ้าแค่มีเส้นสายอย่างเดียวทำแบบนี้ไม่ได้แน่ ออสต้องมีอำนาจมากพอจะสั่งให้โรงพยาบาลยอมทำผิดจรรยาบรรณ เพราะแม่เธอต้องใช้อุปกรณ์ช่วยเหลือมากมาย ถ้าย้ายออกไปอยู่กับพวกผู้ป่วยอนาถาที่รักษาแค่ตามอาการ แม่เธอต้องตายภายในไม่กี่วันแน่นอน