และแล้วในเช้าวันนัดก็มาถึงอย่างรวดเร็วเจียวซิ่นและท่านพ่อได้มารอยังจุดนัดหมายรอไม่ถึงหนึ่งชั่วยามท่านอาเหวินหลงก็ลงมาจากรถม้าด้วยท่าทางรีบร้อน
"พี่จางขออภัยที่ให้รอพอดีที่ตระกูลข้ามีเื่เล็กน้อย ตอนนี้ท่านพ่อของข้าอยู่บนรถม้าวันนี้เป็วันที่หกหลังจากท่านพ่อโดนพิษจึงไม่สามารถลงมารับการรักษาจากท่าน"เหวินหลงกล่าวอย่างรู้สึกผิดที่ให้ผู้มีพระคุณต้องรอนาน
"ไม่เป็ไร.ข้าเข้าใจ" ลู่ซิ่นกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความเมตตา
"เชิญ"เหวินหลงผายมือเชิญนางและท่านพ่อขึ้นรถม้าตรงหน้า
"คารวะท่านผู้าุโ" นางและท่านพ่อกล่าวเคารพท่านผู้าุโตรงหน้า
"อืมตามสบายเถอะ ข้าต้องขอภัยที่ทำให้พวกท่านต้องลำบากในการรักษาข้าและต้องขอบคุณที่ช่วยชีวิตลูกชายคนเดียวของข้าด้วยบุญคุณครั้งนี้ข้าและครอบครัวจะขอทดแทนในวันข้างหน้าหากว่ามีสิ่งใดที่ข้าพอช่วยได้โปรดอย่าเกรงใจที่จะบอกแกพวกเรา"ผู้าุโกล่าวด้วยน้ำแสดงและแววตาที่แสดงถึงซาบซึ้งในบุญคุณครั้งนี้ที่
ครอบครัวตระกูลจางได้ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเขาสองคนพ่อลูกเมื่อพูดคุยกันเสร็จสิ้นรถม้าก็มาจอที่หน้าโรงเตี้ยมดารากระจ่างพอดีเมื่อมาถึงหลงจูได้เดินมาช่วยประคองท่านผู้าุโและพาขึ้นไปบนชั้นสามของโรงเตียมซึ่งเป็ห้องส่วนตัวของผู้ดูแลโรงเตียมนี้และเริ่มทำการรักษาโดยที่ให้ท่านอาเหวินและหลงจูออกไปยืนเฝ้าหน้าห้องเพื่อไม่ให้ใครสามารถมารบกวนได้นางเริ่มการรักษาด้วยการให้ผู้าุโดื่มน้ำเจือจางน้ำปราณ์แล้วต่อด้วยยาขับพิษทิ้ง่ไว้หนึ่งก้านธูปต่อด้วยการให้ท่านพ่อช่วยในการโคจรปราณธาตุน้ำช่วยในการชะล้างระบบต่างๆในร่างกาย เมื่อชะล้างเสร็จจึงให้ทานยาบำรุงร่างกายอีกถ้วยจึงเป็อันเสร็จสิ้นการรักษาเมื่อทำการรักษาเสร็จแล้วเจียวซิ่นจึงได้เตรียมยาบำรุงให้ทั้งหมดเจ็ดวันวันละหนึ่งถ้วยก่อนอาหารของมื้อเช้าเมื่อท่านพ่อเห็นว่านางจัดเตรียมทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้วจึงได้เชิญท่านอาเหวินหลงและหลงจูเข้ามาในห้องเพื่ออธิบายอาการและการกินยาของท่านผู้าุโ
"ตอนนี้อาการของท่านผู้าุโไม่มีอะไรน่าเป็ห่วงเพราะได้ขับพิษออกหมดแล้ว จะเหลือก็แต่อาการอ่อนเพลียเพราะท่านชรามากแล้วจึงต้องมีการพักฟื้นนานหน่อยนี้เป็ยาบำรุงให้ดื่มก่อนอาหารทุกเช้าเป็เวลาเจ็ดวัน"ลู่ซิ่นอธิบายอย่างละเอียด
"ขอบคุณท่านมากบุญคุณนี้ข้าจะไม่มีวันลืม"เหวินหลงคุกเข่าขอบคุณกล่าวน้ำเสียงสั่นด้วยความดีใจที่ตนจะไม่ต้องเสียบิดาของตนไป
"ผู้มีพระคุณหลังจากคุยกันเสร็จรอกินข้าวพร้อมกันเลยนะนี้ก็เลยเที่ยงแล้วถือว่าเป็คำขอบคุณจากคนแก่อย่างข้า" ผู้าุโอิ่นกกล่าวกับผู้มีพระคุณกับตนและบุตรชายอีกนิดหลังจากการกินข้าวและพูดคุยทำให้รู้ว่าท่านผู้าุโอิ่นคือเ้าของโรงเตี้ยมดารากระจ่างและหอประมูลจันทร์ประกายแสงที่มีสาขาทั่วแคว้นอู่และแคว้นข้างเคียงที่ท่านผู้าุโอิ่นได้รับพิษเป็เพราะท่านอาเหวินหลงต้องเดินทางลงทางใต้ของแคว้นเพื่อติดต่อการค้าขายระหว่างตระกูลทำให้ทางบ้านสายรองมีโอกาสวางแผนร้ายต่อผู้าุโและท่านอาเหวินหลงได้โดยท่านผู้าุโด้วยความไว้ใจในตัวน้องชายต่างมารดาไม่คิดว่าจะเลี้ยงไม่เชื่องหวังฮุบสมบัติจึงว่างยาตนและส่งนักฆ่าตามไล่ล่าบุตรชายของตนเมื่อผู้าุโอิ่นรู้ก็ตอนที่อาการกำเริบอย่างหนักในวันที่สามหลังถูกวางพิษส่วนท่านอาเหวินหลงก็หนีการไล่ล่าเข้าป่าสี่ฤดูเมื่อกลับมาถึงตระกูลกลับพบว่าพ่อของตนถูกวางยาพิษเจ็ดราตรีดับและตัวยาที่ใช้ในการรักษาอยู่ในป่าชั้นในของป่าสี่ฤดูจึงได้นำคนของตนเข้าป่าเพื่อหาตัวยาในการรักษาบิดาตนแต่เมื่อเข้าถึงเขตป่าชั้นกลางกลับพบว่ามีพวกของอาตนปะปนเข้ามาเพื่อทำการสังหารตนให้ตายแต่ด้วยที่ตนไหวตัวทันจึงหนีมาได้และพลัดหลงกับคนของตนประกอบกับความไม่ไว้ใจใครจึงเข้าป่าชั้นในเพียงตัวคนเดียว จึงได้รับการช่วยเหลือจากครอบครัวจางและที่ออกมาช้าในวันนี้เป็เพราะได้รับการขัดขวางจากบ้านสายรองไม่ให้ท่านพ่อและตนออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลอิ่นจึงเกิดการต่อสู้ขึ้นเล็กน้อยตนและพ่อได้ปรึกษากันแล้วว่าหลังเสร็จเื่การรักษาแล้วจะจัดการกับบ้านรองอย่างเด็ดขาด