หลินหานเดินออกจากโถงเปลี่ยนอาชีพ มุ่งตรงไปยังตลาดการค้า ตอนนี้ทั้งเมืองถูกล็อกดาวน์ ห้ามออกนอกเมืองไปเก็บเลเวล แม้ว่าในเมืองจะมีสนามฝึกซ้อมอยู่บ้าง แต่ด้วยระดับของเขาคงเข้าใช้บริการไม่ได้
มาตอนนี้ หลินหานก็ได้ลิ้มรสคำว่า กรรมตามสนองจริง ๆ แล้ว
ก้าวเท้าเข้าตลาดการค้าได้ไม่ถึงสองนาที ผู้จัดการหลิวก็ปรี่ออกมาต้อนรับด้วยตัวเองซะแล้ว
“คุณหลิน นึกไม่ถึงเลยครับว่าจะกลับมาไวขนาดนี้”
หลินหานเอ่ยตามตรง “ผู้จัดการหลิว ผมมาหาซื้อของน่ะครับ”
ได้ยินว่าลูกค้ารายใหญ่จะมาอุดหนุน ผู้จัดการหลิวก็ยิ่งกระตือรือร้น “เชิญคุณหลินด้านในเลยครับ เดี๋ยวผมให้คนนำรายการสินค้ามาให้เลือก”
หลินหานเดินตามผู้จัดการหลิวเข้าไปในห้องรับรอง VIP นั่งเอนกายบนโซฟาหนังแท้รอรายการสินค้าอย่างสบายอารมณ์
ตอนนี้หลินหานได้ััถึงความสุขของการใช้เงินแก้ปัญหาอย่างแท้จริง มีเพียงคนที่มีเงินและอำนาจเท่านั้น ถึงจะได้รับการบริการที่ดีที่สุด!
สาเหตุที่เขามาตลาดการค้าในวันนี้ เพราะรู้ดีว่าคงไม่อาจออกไปเก็บเลเวลนอกเมืองได้อีกสักพัก จึงต้องเตรียมความพร้อมสำหรับการสอบคัดเลือกเข้าศึกษาที่กำลังจะมาถึง การสอบคัดเลือกเข้าไม่ได้มีข้อจำกัดจุกจิก เพื่อซ่อนพละกำลังที่แท้จริง การตุนม้วนเวทมนตร์ไว้ใช้งานจึงเป็ทางเลือกที่ไม่เลว
ไม่นาน ผู้จัดการหลิวก็ถือแคตตาล็อกกลับเข้ามา หลินหานเลือกซื้อม้วนเวทมนตร์ระดับทั่วไปมาจำนวนหนึ่ง รูดการ์ดชำระเงินเรียบร้อย
“ผู้จัดการหลิว ผมมีอุปกรณ์ตกทอดของตระกูลอยู่ชิ้นหนึ่ง ไม่ทราบว่าคุณสนใจไหมครับ” หลินหานหยิบปลอกแขนออกมาวางลงบนโต๊ะ
จากประสบการณ์การค้าขายครั้งก่อน เขาค่อนข้างไว้ใจผู้จัดการหลิว อย่างน้อยชายคนนี้ก็ไม่ได้คิดต้มตุ๋นเขา แถมในการทำธุรกรรมคราวก่อน ผู้จัดการหลิวยังเสนอราคาสูงให้อย่างยุติธรรม
“อุปกรณ์ระดับมหากาพย์!” ผู้จัดการหลิวเพ่งสายตาตรวจสอบอย่างถี่ถ้วน
แม้จะไม่ใช่อุปกรณ์ระดับตำนานแบบคราวก่อน แต่อุปกรณ์ระดับมหากาพย์ก็มีมูลค่าสูงลิ่ว ในเมืองฮุยเยว่ แทบไม่เคยมีอุปกรณ์ระดับมหากาพย์ปรากฏขึ้นเลย
“ของดีจริง ๆ ” ผู้จัดการหลิวเอ่ยประเมิน “แม้จะเทียบกับอุปกรณ์ระดับตำนานคราวก่อนไม่ได้ แต่ในหมวดมหากาพย์ นี่ถือเป็ของเกรดพรีเมียมเลยครับ”
หลินหานยิ้มตอบ “แน่นอนอยู่แล้ว นี่เป็ของตกทอดประจำตระกูลผม หากบ้านไม่ตกอับจริง ๆ ผมก็คงไม่นำมันออกมาขายหรอกครับ”
ผู้จัดการหลิวยิ้มบาง ๆ เขาไม่มีทางเชื่อเื่ตระกูลตกอับหรอก คนที่นำอุปกรณ์ระดับตำนานออกมาขายได้สบาย ๆ ต้องมีเื้ัที่ไม่ธรรมดาแน่ ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อวานเพิ่งขายอุปกรณ์ระดับตำนานไป 2 ชิ้น วันนี้เอารายการระดับมหากาพย์มาขายอีก
ตระกูลตกอับงั้นเหรอ?
ใครเชื่อก็บ้าแล้ว!
นอกจากนี้ แม้คนอื่นจะมองไม่ออก แต่เขาส่องเห็นชัดเจนว่าหลินหานสวมชุดคลุมระดับตำนานอยู่บนร่าง แม้ไม่อาจเห็นสเตตัสทั้งหมด แต่การจัดเกรดของมันย่อมไม่ธรรมดาแน่
ทว่าผู้จัดการหลิวไม่สนใจที่มาของอุปกรณ์ ตอนนี้เขาผูกสัมพันธ์อันดีกับหลินหานเรียบร้อยแล้ว วันข้างหน้าหากหลินหานมีของดีอะไร ย่อมคิดถึงเขาเป็คนแรก สำหรับเขา แค่มัดใจลูกค้ารายใหญ่ไว้ได้ก็คุ้มค่าแล้ว
“ไม่ทราบว่าคุณหลิน ตั้งราคาไว้ในใจเท่าไหร่ครับ” ผู้จัดการหลิวหยั่งเชิง
หลินหานบอก “ชิ้นนี้ผมไม่ได้ตั้งใจจะขายเป็เงินครับ แต่กะจะนำมาแลกกับของบางอย่าง”
“แลกเปลี่ยนเหรอครับ” ผู้จัดการหลิวหัวเราะแห้ง “ในตลาดการค้าตอนนี้ ของที่มีมูลค่าสูงกว่าปลอกแขนชิ้นนี้ เห็นจะมีแต่อุปกรณ์ระดับตำนาน 2 ชิ้นที่คุณหลินฝากไว้เมื่อวานเท่านั้นแหละครับ”
“ผม้าแหล่งกำเนิดภัยพิบัติ”
“แหล่งกำเนิดภัยพิบัติเหรอครับ” ผู้จัดการหลิวยิ้มแห้ง “คุณหลินครับ ความหายากของแหล่งกำเนิดภัยพิบัติ ไม่ใช่สิ่งที่อุปกรณ์ระดับมหากาพย์ชิ้นเดียวจะแลกได้นะครับ อีกอย่างในตลาดการค้าสาขาเราก็ไม่มีของสิ่งนี้อยู่เลย ถ้าเป็สำนักงานใหญ่ที่เมืองหลวงก็อาจจะพอมี แต่ระดับมหากาพย์ชิ้นเดียวมูลค่าไม่พอหรอกครับ”
หลินหานชะงักไป ตอนที่เขากำลังจะตัดใจ ผู้จัดการหลิวก็บอกเสริมขึ้นอีก
“แต่ว่าในเร็ววันนี้ เมืองฮุยเยว่กำลังจะจัดงานประมูลขึ้น ซึ่งงานประมูลครั้งนี้คึกคักเป็พิเศษเพราะอุปกรณ์ระดับตำนาน 2 ชิ้นที่คุณหลินฝากไว้ คาดว่าตระกูลใหญ่จากเมืองหลวงจะพากันมาร่วมงาน”
“และในงานประมูลครั้งนี้ มีเบาะแสเกี่ยวกับแหล่งกำเนิดภัยพิบัติอยู่ด้วย แต่เพราะมันเป็เพียงแค่เบาะแส หากเอาอุปกรณ์ระดับมหากาพย์มาแลก คุณหลินจะเป็ฝ่ายขาดทุนเอาได้นะครับ”
หลินหานนิ่งคิด ตอนนี้เขามีแหล่งกำเนิดภัยพิบัติอยู่เพียงชิ้นเดียว แต่การจะเลื่อนเป็คลาส 3 จำเป็ต้องใช้แหล่งกำเนิดภัยพิบัติถึง 2 ชิ้น
แหล่งกำเนิดภัยพิบัติหายากเพราะภัยพิบัติไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย ๆ คราวก่อนเขาใช้มหาเวทต้องห้าม จนเกิดภัยพิบัติสองอย่างพร้อมกันโดยบังเอิญ ส่วนในดันเจี้ยนเมืองใต้ดิน กลับไม่เกิดภัยพิบัติขึ้นเลย
แม้เขาจะร่ายมหาเวทต้องห้าม เพื่อสร้างภัยพิบัติได้เรื่อย ๆ แต่เมืองฮุยเยว่ตอนนี้คงไม่อาจรับมือกับภัยพิบัติเพิ่มได้อีกแล้ว
คราวก่อนแค่สึนามิก็ซัดกำแพงชีวิตพังยับ หากรุนแรงกว่านั้น ชาวเมืองฮุยเยว่ได้ตกอยู่ในอันตรายแน่ ต่อให้้าเพิ่มพูนความแข็งแกร่ง แต่เขาก็ไม่อาจทำเื่ไร้มนุษยธรรมแบบนั้นได้
หลังคิดทบทวน หลินหานจึงบอกว่า “ถ้าให้แลกอุปกรณ์ตกทอดชิ้นนี้กับแค่เบาะแส ผมคงไม่ยอมรับข้อเสนอนี้หรอกครับ”
เบาะแสของแหล่งกำเนิดภัยพิบัติไม่ได้มีมูลค่าสูงขนาดนั้น ใจกลางภัยพิบัติไม่ใช่สถานที่ที่ใครก็เข้าไปได้ และยอดฝีมือที่เข้าไปได้ก็ไม่ได้จำเป็ต้องใช้แหล่งกำเนิดภัยพิบัติ ต่อให้เขาขยายพลังอุปกรณ์ได้ แต่การทำตัวโดดเด่นเกินไปจะชักนำความสงสัยมาสู่ตัว ซึ่งไร้ประโยชน์สำหรับเขา
“คุณหลินพูดมีเหตุผลครับ” ผู้จัดการหลิวเอ่ย “ทางตลาดการค้าสามารถแถมค่ายกลเทเลพอร์ตขนาดเล็กแบบพกพาให้คุณหลิน พร้อมสิทธิ์เข้าดันเจี้ยนระดับเงินภายในเมืองให้หนึ่งใบครับ”
ดันเจี้ยนระดับเงินในเมืองงั้นเหรอ
หลินหานชะงักไป สิทธิ์เข้าดันเจี้ยนระดับเงินในเมือง ตอนนี้มีประโยชน์ต่อเขาอย่างยิ่ง ค่ายกลเทเลพอร์ตพกพาแม้ยากจะหาซื้อ แต่ก็พอใช้เงินแก้ปัญหาได้ ส่วนสิทธิ์เข้าดันเจี้ยนระดับเงินในเมืองนั้น สงวนไว้เฉพาะบุคคลชั้นสูงเท่านั้น
ตอนนี้นอกเมืองถูกปิดตายทั้งหมด เขาไม่มีสถานที่ให้เก็บเลเวลเลย ดันเจี้ยนนี้จึงตอบโจทย์ความ้าของเขาในเวลานี้ได้อย่างประจวบเหมาะ
168
