มอเดนดาวเคราะห์ที่อุดมไปด้วย “วิเศษ” พลังงานบริสุทธิ์ที่ถูกปล่อยออกมาจากสิ่งมีชีวิตต่างๆ ไม่ว่าจะเป็ พืช สัตว์ แม้กระทั่งธรรมชาติ อย่างน้ำและดิน
เหล่าสิ่งมีชีวิตต่างพึ่งพาการมีอยู่ของวิเศษและใช้ประโยชน์จากมัน เพียงแค่พวกเขารู้จักที่จะอยู่ร่วมกับธรรมชาติเ่าั้ พวกเขาก็จะมีวิเศษใช้และอยู่รวมกันอย่างมีความสุข…
มันควรจะเป็อย่างนั้น แต่มอเดนไม่ได้สมบูรณ์แบบอย่างที่ควรจะเป็ ทุกอย่างมันเริ่มมาจากมนุษย์สิ่งมีชีวิตที่มีความหลากหลายและซับซ้อนเกินหยั่งถึง พวกเขาได้สร้างกำแพงที่เรียกว่าเขตแดนขึ้นมา เพื่อแบ่งแยกการปกครองออกจากกัน
ทวีปไรท์เดน เป็ทวีปที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยวิเศษ จากการอนุรักษ์ธรรมชาติ ตามธรรมเนียมของเหล่าชนเผ่าบนทวีป ทำให้พวกเขาเกิดมาพร้อมกับร่างกายที่แข็งแกร่ง หลากหลาย และรองรับวิเศษได้จำนวนมาก การขยายเผ่าพันธุ์ของพวกเขาเป็ไปด้วยความรวดเร็ว เมื่อประชากรมากขึ้นย่อมเกิดมาพร้อมกับความขัดแย้ง และจบด้วยการใช้กำลังตัดสิน และเป็ชนเผ่าไวท์ที่สามารถนำชัยเหนือชนเผ่าอื่น และก่อตั้งราชวงศ์ “ไวท์” ขึ้น ด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขา พวกเขาได้แผ่ขยายอิทธิพลจนสามารถปกครองได้ทั้งทวีปไรท์เดน และก่อตั้งประเทศ “น๊อบไฮ” ขึ้นปกครองเหนือทวีปไรท์เดนทั้งหมด
เวลาผ่านไปเนิ่นนานเมื่อน๊อบไฮมาถึงยุคที่ปกครองโดยกษัตริย์จูรี่ ไวท์ ยุคที่รุ่งเรืองในทุกๆ ด้าน รวมถึงด้านกองกำลังทหาร แต่ความทะเยอทะยานของจูรี่ไม่ได้อยู่เพียงที่ไรท์เดนอย่างเดียวอีกต่อไป เมื่อมองไปยังแผ่นดินกว้างใหญ่ที่อยู่ตรงข้ามทะเลที่ไกลโพ้น เขาเริ่มที่จะขยายอิทธิพลไปยังทวีปเลฟเดน แม้จะมีทะเลที่กว้างใหญ่ไพศาลกันอยู่ก็ตาม
เฉกเช่นทวีปไรท์เดน ในเวลานั้นทั้งทวีปเลฟเดนอยู่ภายใต้การปกครองของอดุลกษัตริย์และพระเ้าแห่งประเทศ “ดีอาดูเอล” ประเทศที่ประชากรนิยมล่าสัตว์วิเศษเพื่อนำผลวิเศษ และยังสกัดละอองวิเศษตามแหล่งธรรมชาติต่างๆ มาเพิ่มระดับพลังวิเศษให้ตนเอง ทำให้ประเทศดีอาดูเอลเต็มไปด้วยบุคคลที่มีพลังวิเศษระดับสูง จนสามารถต้านทานการรุกรานของน๊อบไฮได้ยาวนาน แต่ด้วยวิถีชีวิตของพวกเขาที่มีมาอย่างยาวนานก็ทำให้สัตว์วิเศษ แหล่งน้ำ และต้นไม้ตามธรรมชาติในอาณาเขตตอนใต้ของดีอาดูเอลนั้นแทบจะสูญพันธุ์ จนกลายเป็ดินแดนแห้งแล้ง
เมื่ออาณาเขตตอนใต้ของดีอาดูเอลนั้นเสื่อมโทรมลงอย่างมาก วิเศษในอากาศนั้นก็เหือดแห้งจนแทบจะไม่เหลือให้เรียกใช้วิเศษได้อยู่ อดุล ผู้ปกครอง ที่พวกเขานับถือดั่งเป็ตัวแทนของเทพเ้า ได้ตัดสินใจที่จะทอดทิ้งพวกเขา ทอดทิ้งดินแดนนี้ ทิ้งผู้คนที่เขาควรจะดูแล และนำทรัพยากรทั้งหมดไปพัฒนาทางด้านตอนเหนือซึ่งเป็เมืองหลวงของดีอาดูเอล จนทำให้ประชากรในตอนใต้ที่ถูกทอดทิ้งต้องดิ้นรนหาทางรอดกันเอง จนพวกเขาได้ประกาศตัวแยกออกจากดีอาดูเอลและตั้งรัฐบาลของตัวเองขึ้นมาจนเป็ ประเทศ “มาดา”
าที่ยาวนานครั้งนี้นั้นต่างสร้างความสูญเสียให้แก่น็อบไฮและดีอาดูเอลเป็อย่างมาก
น็อบไฮต้องสูญเสียทรัพยากรและสมบัติมากมายไปกับาที่ห่างไกลจากบ้านเกิด
ดีอาดูเอล ต้องสูญเสียประชากรและอาณาเขตที่น๊อบไฮยึดได้ไปส่วนหนึ่ง ร่วมถึงประเทศที่แยกตัวออกไป
เหล่าฮิวมอนเผ่าพันธุ์ที่ได้เอกลักษณ์ของสัตว์ในมอเดนติดตัวมาั้แ่เกิด พวกเขามีจำนวนมากที่สุดบนทวีปไรท์เดน ผู้ที่เป็เสมือนทาสคอยทำการเกษตรและส่งผลผลิตที่ได้ให้แก่น๊อบไฮนั้น ได้อาศัยจังหวะที่กำลังทหารถูกส่งไปทำาที่เลฟเดน ประกาศแยกตัวออกเป็เอกราช และเอาอณาเขตทางใต้ของน๊อบไฮไป เป็ประเทศ “เกิฟ” ประเทศของเหล่าฮิวมอน
น็อบไฮที่ต้องสูญเสียทรัพยากรสมบัติและเงินจำนวนมาก อีกทั้งยังถูกแบ่งดินแดนทางตอนใต้ไป ได้สร้างความไม่พอใจให้แก่ประชาชนต่อผู้ปกครองของตน ที่แก่ชรามากแล้ว จนเกิดากลางเมืองขึ้น เพื่อป้องกันเหตุการณ์ดังกล่าวไม่ให้บานปลาย กษัตริย์จูรี่จำต้องยอมถอนกองกำลังที่บุกดีอาดูเอลนั้นกลับมา และมุ่งเน้นไปที่การพัฒนาบ้านเมืองแทน และทอดทิ้งดินแดนที่ยึดมาจากดีอาดูเอลไป
ทหารน๊อบไฮและผู้คนจากไรท์เดนจำนวนมากที่เป็กองกำลังผสมของเผ่าพันธุ์ต่างๆ และคนงาน กลับเลือกที่จะไม่กลับไปยังอยู่บ้านเกิดของตน บางส่วนเลือกที่จะตั้งรกรากลงที่ดินแดนที่ยึดได้แทน และฮิวมอนส่วนมากก็กลับไปช่วยพัฒนาประเทศเกิฟของพวกเขา
ชาวน๊อบไฮที่เลือกจะอยู่ พวกเขาเป็ที่ต้อนรับของชาวดีอาดูแอลเดิมที่เป็เ้าของพื้นที่อยู่อย่างเหลือเชื่อ เนื่องจากดินแดนส่วนนี้โดนยึดโดยน๊อบไฮเป็เวลานานวัฒนธรรมของพวกเขาได้หล่อหลอมเป็อันหนึ่งอันเดียวกัน จนยากที่จะไปใช้ชีวิตแบบเก่ากับดีอาดูเอลได้ พวกเขาเลือกที่จะไม่กลับไปรวมกับดีอาดูเอล และก่อตั้งประเทศของตัวเองขึ้นมารวมกับทหารน๊อบไฮเดิม จนเกิดเป็ประเทศ
“วาเรีย”
ประเทศแห่งความหลากหลายทางเชื้อชาติและเผ่าพันธุ์ ประเทศที่ผู้คนละทิ้งนามสกุลของตัวเอง ประเทศแห่งการเริ่มต้นใหม่
“ฉันไม่คิดเลยนะว่าเขาจะสอนประวัติศาสตร์มอเดนกลางห้างสรรพสินค้าแบบนี้
ทีนี้ประหลาดจริงๆ”
“ใช่ค่ะท่านวาย แต่ยังดีที่วาเรีย มีวัฒนธรรมไม่ต่างจากน๊อบไฮมากนัก ไม่นานท่านก็คงปรับตัวได้”
หญิงสาวร่างสูงใหญ่พยายามพูดตอบโต้กับชายผมสั้นสีขาวที่อยู่ข้างหน้าเธอด้วยความนอบน้อม ก่อนที่จะแสดงสีหน้าเห็นใจออกมาจนชายตรงหน้าของเธอนั้นััได้
“ไม่จำเป็ต้องสงสารฉันหรอกถึงชั้นจะโดนเนรเทศมาอยู่ที่นี่ แต่ก็ยังดีที่มีเธอ
ตามมาคอยดูแลด้วย ไม่งั้นฉันคงจะน่าสงสารมากกว่านี้”
“พูดอะไรอย่างนั้นละคะท่านวาย ต้องเป็ฉันต่างหากที่รู้สึกดีที่ได้ติดตามท่านมาด้วย ไม่เสียแรงที่เคยเรียนรู้เื่ของประเทศวาเรีย เลยได้รับอนุญาตให้ติดตามท่านมา”
“พอฉันได้ดู ประวัติศาสตร์มอเดนที่ถูกเล่าผ่านทางหน้าจอขนาดใหญ่นี้แล้ว ก็ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้มองเราในแง่ร้ายมากไป จนเติมเื่ราวโหดร้ายต่างๆ ลงไปด้วย ฉันคงจะใช้ชีวิตที่นี่ไม่ยากอย่างที่คิด เว้นแต่ว่า…..คนที่แม่ของฉันบอกว่าควรจะหลีกเลี่ยงที่สุดคือไอ้ตัวที่มันยืนอยู่ตรงนั้นใช่ไหม”
วายพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าที่ดูวิตกกังวลก่อนที่จะหันไปทาง ฮิวมอนสิงโต
ที่ตัวสูงใหญ่กว่าหญิงสาวผู้ติดตามของเขา กำลังยืนพิงเสาของห้างสรรพสินค้าอยู่
“ชะ..ใช่ค่ะ นั่นมันลีออน ลูกของเลออนอดีตวีรบุรุษของเรา ชายที่ไม่สามารถเดาการกระทำของเขาได้และควรจะอยู่ให้ห่างที่สุด”
วายที่ได้ยินเสียงพูดตะกุกตะกักของหญิงสาวผู้ติดตามของเขา ก็หันไปมองหน้าเธอก่อนจะเห็นว่าหน้าตาของเธอก็แสดงความวิตกกังวลออกมาไม่ต่างจากเขา ทั้งคู่จึงพยักหน้าให้กันก่อนที่จะหันหลังให้กับลีออนและพยายามจะเดินให้ห่างออกไป
“เรดดดด ฮอคคคคคคคค”
ไม่ทันที่วายและผู้ติดตามของเขาจะได้เดินไปไหน อยู่ดีๆ ก็มีวัยรุ่นอายุไม่ต่างจะเขา ร้องะโคำบางอย่างออกมาพร้อมกับพวกอีกนับสิบคน ได้ะโออกมาพร้อมกับหันไปทางกล้องที่ถ่ายพวกเขาอยู่
“สวัสดีโซเชียล พวกเราคือกลุ่มเรดฮอค วันนี้เราจะทำให้พวกนายต้องจดจำชื่อของเรา กลุ่มอาชญากรกลุ่มใหม่แห่งองค์กรใต้ดิน กลุ่มที่มาแรงที่สุด ป่าเถื่อนที่สุด และก็เท่ที่สุดดดดดดดด”
ทันทีที่กลุ่มอาชญากรที่เรียกตัวเองว่าเรดฮอคได้แนะนำตัวต่อกล้องที่ถ่ายเขาอยู่ พวกเขาแต่ละคนก็เริ่มเรียกวิเศษออกมาที่ฝ่ามือ พร้อมกับอาวุธมากมายที่พกมาและเริ่มทำลายข้าวของต่างๆ ภายในห้าง และพูดคุยกับกล้องที่หนึ่งในสมาชิกของกลุ่มถืออยู่ไปด้วย จนสร้างความตื่นตระหนกและวุ่นวายให้กับผู้คนที่กำลังเดินซื้อของอยู่ จนวิ่งหนีกันไปคนละทิศคนละทางด้วยความหวาดกลัว
เว้นแต่วายและผู้ติดตามของเขา ที่ทำอะไรไม่ถูก เพราะถ้าหากพวกเขาเลือกจะวิ่งหนี ก็จะต้องหันกลับหลังและผ่านหน้าของลีออนที่ไม่ได้วิ่งหนีเหมือนคนอื่น ก่อนที่ทั้งสองคนจะเห็นความเคลื่อนไหวของลีออน ที่เผยรอยยิ้มของเขาออกมาพร้อมกับมองไปทางกลุ่มเรดฮอคที่อาละวาดอยู่