หลายวันต่อมา...
เหล่านักศึกษาหน้าใหม่ได้เข้ามาเรียนในมหาลัยวันแรก แม้วันนี้จะเป็แค่การแนะนำวิชาเรียนเท่านั้น แต่ทุกคนก็ตื่นเต้นจนแสดงออกมาทางสีหน้า กิจกรรมหลายๆอย่างถูกจัดขึ้นตามแต่ละคณะ และวันนี้เหล่าแก๊งชายนักล่าก็ไม่พลาดที่จะมายืนทำหน้าหล่อล่อเด็กปีหนึ่งเหมือนที่ทำกันมาเป็ประจำทุกปี
“เด็กสมัยนี้โตเร็วฉิบหาย” รามกล่าวเสียงทุ้มพลางกับเปรยสายตาไปยังเหล่าสาวๆรุ่นน้องที่ส่งยิ้มมาให้ พี่ปีสี่ยังไม่เจอคนที่ถูกใจ แต่ดูเหมือนรุ่นน้องที่อยู่ปีสามและปีสองจะเล็งไว้หลายคนแล้ว
“เขาให้ตามหาพี่รหัสกันหรือยังวะ” คิวหันไปถามฉลาม
“น่าจะเริ่มแล้วมั้งพี่”
“แล้วมึงมายืนทำซากอะไรตรงนี้”
“ก็ผมี้เีไปเจอไอ้เด็กนั่นนี่น่า พี่ก็รู้ว่าสายรหัสเราต้องสาป น้องรหัสที่เป็ผู้ชายหัวงูกันทุกคน ดูพวกเราดิ”
ฉลามพูดไปขำไป
เขาไม่สนใจเื่รับน้องหรือสายรหัสใดๆทั้งนั้น ถ้าเกิดไอ้หนุ่มปีหนึ่งดันเป็เสือผู้หญิงเหมือนกับเขาจริงๆ สาวๆที่เล็งไว้ก็คงถูกมันแย่งไปกินจนไม่เหลือให้แน่ๆ ดวงตาเ้าเล่ห์หันไปสนใจใบหน้าใสซื่อของเด็กปีหนึ่งตาเป็มัน จนลืมไปว่าวันนี้ตัวเองก็มีเรียนอีกตั้งสามวิชา
“ไอ้ฉลาม มึงเจอน้องรหัสหรือยังวะ” เพื่อนสนิทที่เป็สภานักศึกษาเอ่ยถาม
“ยัง”
“ดีเลย น้องเขากำลังเดินมา กูใบ้ให้แล้วนะ”
“ใบ้ก็เหี้ยแล้ว!”
“เฮ้ย มึงจะไปไหน”
“ไปเรียนสิวะถามได้ กูไม่เอาน้องรหัสอะไรทั้งนั้นแหละ”
นักศึกษาหนุ่มปีสองวิ่งแจ้นขึ้นไปบนตึก เล่นเอารุ่นพี่อีกสองคนหัวเราะคิกคักด้วยความพอใจ เมื่อเวลาผ่านไปเพื่อนของฉลามก็ได้เห็นหน้าคร่าตารุ่นน้องสายรหัสของตัวเองกันแล้ว มีเพียงชายหนุ่มหน้าหล่อเท่านั้นที่ทำตัวลับๆล่อๆตลอดเวลา ไอ้เด็กปีหนึ่งจะมาแย่งเหยื่อไปจากเขาไม่ได้ เพราะแค่สามคนที่อยู่สายรหัสเดียวกันก็แย่งสาวกันแทบตายอยู่แล้ว ขืนมีมาเพิ่มเป็สี่ เห็นทีคงบ้านแตกกันแน่ๆ!