แล้วเดินเข้าไปหาตาอิ้งกับฟางหลูทันที
ซินฉางจ้าย “พี่หญิงระงับโทสะ ถ้าพี่หญิงไม่พอใจในตัวนางกำนัลผู้นี้ งั้นหม่อมฉันของนะเพคะ”
ตาอิ้ง “คนตำต้อยอย่างเ้ามีสิทธิ์อะไรมาเรียกข้าว่าพี่หญิง”
เ้าอยากได้นาง ก็ไม่ใช่จะเป็ไม่ได้ เ้าก็คุกเข่า ขอโทษข้าแทนนาง ข้าถึงจะยกโทษให้”
ซินฉางจ้าย “ข้าคุกเข่าขอโทษพี่หญิงได้ แต่ข้าอยากรู้ว่านางทำอะไรให้พี่หญิงต้องโมโหเช่นนี้”
ตาอิ้ง “นางมองหน้าข้าแล้วแอบหัวเราะ”
ซินฉางจ้าย “เป็อย่างนี้นีเอง งั้นไม่มีอะไรแล้ว”
พร้อมพยุงฟางหลูลุกขึ้นเตียมตัวเองจากไป แต่โดนตาอิ้งห้ามไว้ทันที
ตาอิ้ง “เ้าจะไปไหน เ้าไม่ได้บอกว่าจะขอโทษแทนนางหรือ”
ซินฉางจ้าย (ยิ้ม) “นางก็ไม่ได้ทำไรผิดเลยนิเพคะ ทำมัยหม่อมฉันถึงต้องขอโทษ
พี่หญิงหน้าตาเช่นนี้ กลัวว่าแม้แต่ไก่ที่เดินผ่าน ยังอดไม่ได้ที่จะขันออกมา ตาอิ้งไม่อยู่ที่ตำหนักพักฝืนดีดี แต่กับเดินออกมาเล่นให้คนหัวเราะ พี่หญิงหาเื่บ่าวไพร่เช่นนี้ คงไม่ดีกะมัง ”
ตาอิ้ง “เ้า!!......”
ตาอิ้งยกมือจะตบ ซินฉางจ้าย แต่กลับโดนนางกำนัลคนสนิทของตนห้ามไว้ พร้อมกระซิบเตือนสติตาอิ้ง
นางกำนัล(กระซิบ) “ตาอิ้ง ช้าก่อน ซินฉางจ้ายเป็สนมเหมือนกับพระนาง พระนางไม่สามารถทำเช่นนี้ได้ ถ้าฝ่าารู้เข้าพระนางจะโดนลงโทษนะเพคะ”
ตาอิ้ง “ ไสหัวไป…..
ไล่นางกำนัลของตน แล้วหันมาต่อว่าซินฉางจ้ายแทน
ตาอิ้ง “นางกำนัลต่ำต้องอย่างเ้าก็กล้ามารับใช้ฝ่าา”
ซินฉางจ้ายยังไม่ทันตอบกลับ ก็เกิดอาการณ์หน้ามืด คลืนไส้จะอาเจียนออกมาแต่ก็ต้องกั้นไว้ ฟางหลูด้วยความห่วยใย ก็เข้าไปพยุงซินฉางจ้ายไว้
ฟางหลู “ซินฉางจ้ายท่านไม่สบายหรือ ให้หม่อนฉันไปตามหมอหลวงหรือไมเพคะ”
ซินฉางจ้าย “ไม่ต้องหรอก ส่งใสแดดแรงเกินไป ใครจะเอาแต่ใจอยู่ที่นี้ก็อยู่ไปเถอะ ข้าจะกลับตำหนักแล้ว”
ตาอิ้ง “ด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น กับซินฉางจ้ายจึงกระชิบให้นางกำนัลคนสนิทของตนไปแอบดูที่ตำหนังเสียนฝู”
หลังจากที่นางกำนัลได้รับคำสั่ง ก็รีบเร่งแอบย้อง ไปที่ตำหนักเสียนฝูทันที่ นางกำนัลคนสนิท แอบอยู่ที่หน้าประตูได้ยินเสียง ซินฉางจ้ายกำลังคลื่นไส่อาเจียน จากนั้นก็ได้หันสทนากันกับฟางหลู
ฟางหลู “ซินฉางจ้ายไม่สบายหรือ จะให้หม่อมฉันไปตามหมอหลวงมาตรวจดูสักหน่อยหรือไมเพคะ”
ซินฉางจ้าย “ข้าขอพักสักหน่อยคงดีขึ้น”
ฟางหลู “ไม่ได้นะเพคะ หรือเป็เพราะพระนางกินอะไรผิดสำแดงเข้าไป ให้หมอหลวงมาตรวดูจะปลอดภัยกว่านะเพคะ
ซินฉางจ้าย “อย่า!!.... อย่าไปเลย ฟางหลู ข้ากลัวว่าข้าจะตั่งครรภ์ ตอนนี้รอบเดือนของข้า ไม่มีสองเดือนแล้ว ในวังนี้ข้าไว้ใจเ้าเพียงผู้เดียว เ้าต้องช่วยข้าหาวิธี”
ฟางหลู “ชีวิตนี้ของหม่อมฉันเป็ของพระนางที่ช่วยไว้ หม่อฉันจะช่วยพระนางเต็มที่เพคะ”
ซินฉางจ้าย “ก่อนที่ข้าจะเข้าวัง ข้ามีคนที่ชอบอยู่ก่อนแล้ว แต่เพราะต้องติดตามเหม่ยเหรินเข้าวังทุกอย่างจึงจบสิ้น ใน่เวลาที่ต้องจากกัน เราสองคนดืมจนเมามายเลยเผลอทำพลาดไปหนึ่งครั้ง”
ฟางหลู “คุณหนูอย่าทำให้หม่อมฉันใชิเพคะ ก่อนที่ผู้หญิงจะเข้าวังต้องตรวจสอบว่าเป็สาวพรหมจรรย์หรือไม่ ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ซินฉางจ้ายเป็สนมในวัง กรมวังไม่ได้ตรวจสอบหรอกหรือเพคะ”
ซินฉางจ้าย “นางกำนัลเข้าวังตอนอายุแปดขวบ ต้องตรวจสอบสิ่งเหล่านี้ แต่ข้าเป็นางกำนัลรับใช้ที่ติดตามมากับเหม่อยเหริน จงไม่ได้เคร่งคัดเื่พวกนี้ เ้าก็เช่นกันไมใช่หรือ”
ฟางหลู “ใช่!!...ใช่.ข้าลืมคิดไป งั้นเดียวหม่อมฉันจะไปที่สำหนักหมอหลวง ข้ารู้จักคนที่นั้นเป็การส่วนตัวข้าจะให้เข้าแอบเอายาขับเืออกมา ส่งให้หม่อมฉัน ตรงที่หม่อมฉันเคยนัดหมายกัน เชื่อใจหม่อมฉันได้เพคะไม่มีผู้ได้สงสัยแน่ ต่อให้ไม่ว่า พระนางจะตั้งครรภ์หรือไม ก็ต้องจัดการปัญหานี้ให้ได้ ไม่งั้นถ้ามีคนอื่นรู้เข้านี้จะเป็ความผิดร้ายแรงถึงขั้นปะาเลยนะเพคะ เื่นี้เราต้องรอบขอบให้ดี”
ซินฉางจ้าย “ทุกอย่างต้องฝากเ้าแล้ว พรุ่งนี้ข้าจะอ้างว่าป่วย จะไม่ไปถวายพระพรฮองเฮา ตอนเช้าเ้าก็รีบไปเอายามา”
นางกำนัลคนสนิทของตาอิ้งได้ฟังเื่ราว ดังนั้น ก็รีบเร่งนำเื่ที่ได้ยินทั้งหมดกลับไปรายงานนายของตน ไม่ตกหล่นแม้สักคำ ตาอิ้งได้ยินดังนั้นก็ใมาก มีความคิดจะโค่นล้มซินฉางจ้ายให้ได้
ตาอิ้ง(ใ) “นางพูดแบบนี้จริงหรือ”
นางกำนัลคนสนิท “จริงแท้แน่นอน ฝางหลูรู้จักคนในตำหนักหมอหลวง จะหายาขับเื สำหรับนางแล้วไม่ใช่เื่ยาก หม่อมฉันได้ยินว่าพรุ้งนี้นางจะไป ลักลอบรับยา ถ้าพวกเราส่งคนตามนางไป ต้องจับได้คาหนังคาเขาเป็แน่เพคะ”
ตาอิ้ง “นางวางแผนไว้รอบขอบจริงๆ พรุ่งนี้ข้าจะกำจัดนางและครรภ์ของนางให้สิน ข้ามีวิธีของข้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”