“ผมไม่ได้ทำผิดอะไรนะครับพ่อ ผมแค่ไปบอกให้เถาเถาเลิกคบกับเย่จื่อหาน และให้เธอหันมาคบกับผมเท่านั้น” หวงิเฉินเห็นว่าพ่อยังโกรธอยู่ เขารีบอธิบายเพิ่ม “พ่อฟังผมก่อนสิครับ ที่ผมอยากให้เถาเถากับเย่จื่อหานเลิกกันก็เพราะผมเห็นแก่ครอบครัวของเรา พ่อลองคิดดูสิครับว่าถ้าผมกับเถาเถาได้แต่งงานกัน นอกจากผมจะมีส่วนในสมบัติครึ่งหนึ่งของตระกูลหลิงแล้ว ตระกูลหวงของเราก็จะได้รับผลประโยชน์เพิ่มขึ้นด้วย พ่อก็รู้ว่าตระกูลหลิงร่ำรวยเป็อันดับสาม เป็รองแค่ตระกูลเย่กับตระกูลเว่ยเท่านั้น ถ้าตระกูลหวงของเรากับตระกูลหลิงได้เกี่ยวดองกัน ถึงตอนนั้นมีใครบ้างที่ไม่อยากเข้ามาทำการค้ากับเราล่ะครับ”
หวงเจี่ยนเข้าใจเจตนาของลูกชาย ถึงแม้เขาจะเห็นด้วย แต่เขาก็ยังไม่ชอบกับวิธีการของลูกชายอยู่ดี เขายังสงสัยว่าข่าวที่ลูกชายโกงการสอบอาจจะเกี่ยวกับเื่นี้ด้วยซ้ำ “ไหนแกลองเล่าให้ฉันฟังให้ละเอียดซิว่าแกไปเสนอให้หลิงผูเถากับเย่จื่อหานเลิกกันยังไง”
“ผมก็บอกไปตามตรงว่าผมรักน้องเถาเถามานานแล้ว แต่ตอนนั้นเธอยังอยู่ในสถานะบุตรสาวของตระกูลหวง ทำให้ผมไม่กล้าบอกความในใจออกไป แต่พอน้องเถาเถาได้กลับไปอยู่กับตระกูลหลิง ผมจึงมีความกล้าที่จะไปบอกความในใจกับเธอ แต่เพราะมีเย่จื่อหานเข้ามาขวาง ทำให้ผมไม่มีโอกาสสารภาพรักกับเธอครับ”
“แม้แต่ฉันยังไม่เชื่อคำพูดของแกเลย แกบอกว่าแกรักเธอมานานแล้ว แต่ฉันจำได้ว่าตอนที่เธอยังอาศัยอยู่กับเรา เป็แกที่คอยรังแกและทำร้ายเธอมาตลอด ถ้าฉันเดาไม่ผิด เธอคงปฏิเสธแกสินะ”
“เธอปฏิเสธผมกลับมาจริงๆ ครับพ่อ แต่พ่อไม่ต้องเป็ห่วงนะครับ เพราะวันนี้เป็วันครบกำหนดที่เธอจะให้คำตอบกับผมแล้ว” หวงิเฉินยิ้ม “ผมเชื่อว่าเธอคงไม่กล้าปฏิเสธผมหรอก เพราะเธอกลัวว่าผมจะเปิดเผยความลับระหว่างผมกับเธอ”
“ความลับ? แกกับเธอมีความลับอะไรกัน”
“ผมพูดเื่งานเลี้ยงวันเกิดครบสิบห้าปีที่เธอเมาไม่ได้สติวันนั้นยังไงครับ พ่อก็เห็นผมเดินตามเธอกลับห้องไปไม่ใช่เหรอ”
“แกคิดว่าวันนั้นเกิดอะไรขึ้นกับแกสองคน” หวงเจี่ยนถามเสียงเสียงสั่น เขารู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย เขาจำได้ว่าวันนั้นเขาโมโหมากที่หลิงผูเถาปฏิเสธไม่ยอมกลับไปอยู่กับครอบครัว เขากับภรรยาจึงแกล้งมอมเหล้าหลิงผูเถาเพื่อระบายความโกรธ พอเห็นว่าเธอเมาไม่ได้สติ เขาก็สั่งให้แม่บ้านพาเธอกลับไปนอน ลูกชายของเขาก็เดินตามไปด้วย แต่ด้านหลังของลูกชายยังมีหวงเหมยลี่ตามไปด้วยอีกคน
ตอนนี้ในหัวของหวงเจี่ยนคิดว่าลูกชายของเขาคงเมามากจนเข้าใจผิดคิดไปเองว่าคืนนั้นตัวเองมีอะไรเกินเลยกับหญิงสาว โดยไม่รู้ว่าหวงเหมยลี่ก็เดินตามหลังไปด้วย แต่ตัวเขากับภรรยารู้ดีว่าคืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“แก...แกคงไม่ได้ขู่หลิงผูเถาว่าคืนนั้นพวกแกมีอะไรกันแล้วหรอกนะ” หวงเจี่ยนชี้หน้าลูกชาย
“โธ่...พ่อครับ คืนนั้นผมกับเธอจะมีอะไรกันได้ยังไง ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าคืนนั้นเกิดอะไรขึ้น ผมก็แค่พูดส่งๆ ไปอย่างนั้นเอง”
“แล้วแกพูดอะไรกับเธอบ้าง”
“ผมก็แค่บอกว่าคืนนั้นเธอเมามากจนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ผมก็เลยพาเธอกลับห้อง และผมก็เป็คนเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอครับ” หวงิเฉินพูดอย่างดีใจเมื่อนึกถึงใบหน้าหลิงผูเถาที่ขาวซีดเมื่อได้ยินคำโกหกของเขา “ตอนนั้นน้องเถาเถาเชื่อคำพูดผมจนหน้าซีดไปเลยล่ะครับ เย่จื่อหานก็มองผมอย่างกับจะกินเืกินเนื้อ ผมคิดว่าตอนนี้พวกเขาคงคบกันต่อไม่ได้แล้วล่ะครับ เย่จื่อหานจะยอมคบกับผู้หญิงที่เคยแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชายคนอื่นได้ยังไง ส่วนน้องเถาเถาที่สุดแสนจะหัวโบราณก็ต้องยอมมาคบกับผม เพราะยังไงเธอก็เชื่อว่าเป็ผมที่เคยเห็นเรือนร่างของเธอมาก่อน เธอต้องไม่ยอมให้มีผู้ชายคนที่สองหรือผู้ชายคนที่สามมาเห็นเรือนร่างเธออีกแน่นอนครับ”
เพียะ!
“พ่อมาตบผมทำไม!” หวงิเฉินกุมแก้มไว้ ตอนนี้พ่อของเขาดูน่ากลัวมาก และตาของเขาก็จ้องเข็มขัดในมือของคุณพ่อไม่วางตา หากเขาโดนฟาดด้วยเข็มขัด เขาต้องทนไม่ไหวแน่ “อย่าตีผมนะครับ!”
“ฉันมั่นใจแล้วว่าที่แกถูกแฉมันเกิดจากความโง่ของแกทั้งนั้น!” หวงเจี่ยนถอดเข็มขัดที่สวมอยู่เตรียมจะฟาดใส่ลูกชาย
“คุณคะ! คุณอย่าตีลูกเลยนะคะ” ฉั่วลี่อิงรีบห้ามสามี “เื่โกงการสอบคงไม่เกี่ยวกับที่ิเฉินไปขู่หนูเถาเถาหรอกค่ะ”
“มันจะไม่เกี่ยวได้ยังไง เธอคิดดูให้ดีซิว่าเื่ที่เราจ่ายเงินเพื่อโกงการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของิเฉินมันผ่านมากี่ปีแล้ว แต่อยู่ดีๆ เื่นี้ก็ถูกขุดขึ้นมา และยังมีชื่อิเฉินแค่คนเดียวที่ปรากฏอยู่บนหน้าหนังสือพิมพ์ ถ้าไม่ใช่ฝีมือของตระกูลเย่กับตระกูลหลิงแล้วจะเป็ใคร”
“แต่ฉันก็ยังไม่เชื่ออยู่ดีค่ะ เื่โกงการสอบคงมีใครบางคนทำข้อมูลหลุดออกมา ส่วนเื่ที่ิเฉินยกเอาคำขู่เล็กๆ น้อยๆ ไปขู่ให้หนูเถาเถากับเย่จื่อหานเลิกกัน ฉันก็รู้เห็นกับลูกด้วย และฉันก็อนุญาตให้ลูกทำอย่างนั้นเองค่ะ” ฉั่วลี่อิงออกรับแทนลูกชาย “คุณคะ ิเฉินกับเถาเถาโตมาด้วยกันนะคะ ฉันคิดว่าถ้าเด็กสองคนนี้มาคบกันได้ พวกเขาก็ไม่ต้องเรียนรู้กันมาก อีกอย่างถ้าเราเกี่ยวดองกับตระกูลหลิงได้ ตระกูลหวงของเราก็จะได้รับผลประโยชน์มหาศาล”
“เธอก็รู้เื่ที่ลูกชายของเราไปขู่หลิงผูเถาด้วยเหรอ” หวงเจี่ยนชี้หน้าภรรยา “ทำไมฉันถึงมีเมียโง่อย่างนี้ ฉันเคยบอกพวกเธอแล้วว่าจะทำอะไรให้ใจเย็นๆ ข่าวที่หลิงผูเถากับเย่จื่อหานเปิดตัวว่าคบกันเพิ่งผ่านไปไม่นาน แต่เธอกลับสนับสนุนให้ลูกชายไปสารภาพรักกับหลิงผูเถา ลูกชายเราจะไปเทียบกับเย่จื่อหานได้ยังไง”
“พ่อครับ เย่จื่อหานเหนือกว่าผมก็แค่เื่ฐานะเท่านั้นล่ะครับ” หวงิเฉินไม่อยากยอมรับว่าตนเองอยู่ต่ำกว่าเย่จื่อหาน
“ใช่ค่ะ ทำไมคุณถึงเอาลูกชายของเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่นอยู่เรื่อย เย่จื่อหานก็แค่คุณชายบ้านรวยเท่านั้นล่ะค่ะ”
หวงเจี่ยนถอนหายใจ ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าเื่ที่ลูกชายถูกเปิดโปงว่าโกงการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเป็ฝีมือของตระกูลเย่กับตระกูลหลิงอย่างแน่นอน แต่พอนึกถึงที่ลูกชายยกเอาเื่งานวันเกิดขึ้นมาขู่หลิงผูเถา คนที่รู้ว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นในวันนั้น นอกจากเขากับภรรยาแล้วก็ยังมีลูกสาว แต่ตอนนี้ลูกสาวไปเรียนอยู่ที่ต่างประเทศ และลูกสาวก็ไม่ได้ติดต่อกลับมาหาครอบครัวนานแล้ว ถ้าจะให้ลูกสาวมาช่วยพูดสนับสนุนพี่ชายก็คงไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นก็เหลือแม่บ้านลู่ที่เป็คนนอนเฝ้าหลิงผูเถาในคืนนั้น “ไปตามหัวหน้าแม่บ้านลู่กับลูกสาวของเธอมา”
“คุณจะไปตามสองคนนั้นมาทำไมคะ” ฉั่วลี่อิงถามสามี
“ฉันก็กำลังจะช่วยลูกชายของเราอยู่นี่ไง” หวงเจี่ยนจ้องภรรยาและลูกชาย “งานวันเกิดคืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างิเฉินกับหลิงผูเถา แต่ถ้าเราให้แม่บ้านมาช่วยยืนยันว่าพวกเขามีอะไรเกินเลยกันจริงๆ และเราพร้อมที่จะรับผิดชอบเธอด้วยการแต่งงาน คนตระกูลหลิงจะต้องนึกถึงหน้าตาเพราะกลัวจะเสียชื่อเสียง พวกเขาต้องยอมให้ิเฉินกับหลิงผูเถาแต่งงานกันแน่”
“ถ้าพวกเขาไปตรวจร่างกายแล้วรู้ว่าเรากุเื่ขึ้นมาล่ะคะ”
“ไปโรงพยาบาลก็ต้องมีคนรู้ สิ่งที่ตระกูลร่ำรวยเกลียดที่สุดคือการตกเป็ข่าว ตระกูลหลิงไม่มีทางทำให้ชื่อเสียงของลูกสาวตัวเองเสียหายหรอก”
“คุณผู้ชายคะ ป้าลู่กับลู่เจียวไม่อยู่ค่ะ มีคนเห็นว่าพวกเธอหิ้วกระเป๋าแล้วแอบหนีออกทางประตูหลังไปแล้วค่ะ” แม่บ้านที่ไปตามหัวหน้าแม่บ้านลู่รีบวิ่งมารายงาน
“อยู่ดีๆ ทำไมพวกเขาถึงหนีออกจากบ้าน ทำไมพวกเขาไม่มาลาออกกับฉันเอง” หวงเจี่ยนหรี่ตาถาม เขานึกไปถึงเด็กสาวหน้าอ้วนกลมที่เขามักจะเรียกให้เธอมานวดต้นคอให้เขาอยู่เป็ประจำ
“คนสวนค่ะ คนสวนได้ยินหนูลู่เจียวร้องไห้และพูดว่าเธอถูกคุณชายกับ...เอ่อ...กับ...”
“รีบพูดมาสิ” หวงเจี่ยนะโ
“หนูลู่เจียวบอกว่าคุณท่านกับคุณชายชอบลวนลามเธอค่ะ เธอกลัวว่าเธอจะต้องตกเป็ของพวกคุณเข้าสักวัน หัวหน้าแม่บ้านลู่เป็ห่วงความปลอดภัยของลูกสาว สองคนนั้นก็เลยเก็บกระเป๋าแล้วหนีไปเลยค่ะ”
หวงเจี่ยนกับหวงิเฉินหันไปมองหน้ากันทันที ฉั่วลี่อิงเห็นอย่างนั้นก็เข้าใจแล้วว่าสามีกับลูกชายคงคิดเกินเลยกับเด็กรับใช้ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้โวยวาย คนรับใช้ชายก็รีบวิ่งเข้ามาด้วยท่าทางใ “แย่แล้วครับคุณท่าน มีเ้าหน้าที่นำกำลังมามากมายเลยครับ พวกเขามาขอพบคุณท่านพร้อมหมายจับ ตอนนี้พวกเขากำลังพูดกับคุณพ่อบ้านอยู่ครับ คุณพ่อบ้านให้ผมเข้ามารายงานคุณท่านก่อน”
“หมายจับอะไร?” หวงเจี่ยนหน้าซีดทันทีที่ได้ยิน
“พ่อครับ หรือว่าจะเป็เื่ที่ผมโกงการสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่เื่นี้แค่ตัดสิทธิ์การสอบและไล่ผมออกจากมหาวิทยาลัยก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอครับ” หวงิเฉินจับมือคุณแม่ไว้ “คุณแม่ครับ คุณแม่อย่าให้ตำรวจพาตัวผมไปนะครับ ผมไม่อยากติดคุก”
“เื่ของลูกเป็เื่เล็กจะตาย แม่ว่าเ้าหน้าที่คงไม่ได้มาจับลูกเพราะเื่นี้หรอก” ฉั่วลี่อิงปลอบลูกชาย
“ฉันก็ภาวนาขอให้เป็แค่เื่การสอบ เพราะถ้าเป็เื่อื่น ตระกูลหวงของเราคงจบสิ้นแล้ว” หวงเจี่ยนบอกภรรยา
เ้าหน้าที่หลายนายเดินเข้ามาในห้องรับแขก “สวัสดีครับคุณหวง คุณนายหวง อ้อ...คุณชายหวงก็อยู่ด้วย ถ้างั้นก็พอดีเลยครับ วันนี้ผมมาพบพวกคุณหลายข้อหาเลยล่ะครับ”
“พวกเราไม่ได้ทำอะไรผิด คุณอย่ามาขู่ให้เรากลัวเลยค่ะ” ฉั่วลี่อิงชี้ไปที่เอกสารในมือเ้าหน้าที่ “หมายจับนี้เป็ของจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ เพราะั้แ่ที่พวกคุณเดินเข้ามาก็ยังไม่ได้แสดงตัวเลยนะคะ”
“นี่คือบัตรประจำตัวของผมครับ” เ้าหน้าที่ยิ้มแล้วล้วงบัตรเ้าหน้าตำรวจที่ขึ้นมาแสดง “อย่าเสียเวลากันเลยครับ ที่เรามาพบพวกคุณวันนี้เพราะเราอยากเชิญพวกคุณไปให้ปากคำเื่ที่คุณหวงเลี่ยงภาษี นำเข้าสินค้าผิดกฎหมาย และไม่ปฏิบัติตามพิธีการศุลกากร
คุณนายหวงคุณเองก็ถูกแจ้งข้อหารับซื้อของโจร ก่อนหน้านี้คุณรับซื้อเครื่องประดับเพชรมาชุดหนึ่งใช่ไหมครับ นั่นล่ะครับ มันเป็ของที่ถูกขโมยมา
ส่วนคดีของคุณชายหวง นอกจากต้องไปให้ปากคำเื่ทุจริตการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว คุณยังถูกเ้าทุกข์ที่เป็เพื่อนนักศึกษามหาวิทยาลัยเดียวกันอีกสามคนแจ้งความข้อหากระทำชำเรา กรรโชกทรัพย์ และทำร้ายร่างกาย
พวกคุณอย่าเพิ่งปฏิเสธและยังไม่ต้องอธิบายอะไรตอนนี้ครับ เอาไว้ไปถึงสถานีตำรวจก่อนค่อยว่ากัน แต่ตอนนี้ผมให้พวกคุณโทรหาทนายและเตรียมหลักทรัพย์ไว้ประกันตัวได้นะครับ”
3K
