“เสี่ยวอวี่!!!”
หยวนฉางเหอและหยวนฉางถิงที่อยู่ไม่ไกลเมื่อหันกลับมาก็ต้องเห็นภาพบาดตาที่เนี่ยเสี่ยวอวี่น้องสาวของตนถูกกริชแทงทะลุหัวใจต่อหน้าต่อตา
ทั้งสองแผดเสียงร้องโหยหวนด้วยความโศกเศร้าก่อนจะพุ่งทะยานตรงมายังจุดนั้นพร้อมกัน
ทว่าในวินาทีนั้นเองพวกเขากลับเห็นเซียวเยี่ยผู้เป็ตัวการแสยะยิ้มชั่วร้ายให้ก่อนที่เงาร่างสีทมิฬพลันแยกออกเป็สองร่าง!
แล้วเงาทั้งสองสายก็กระโจนแยกย้ายไปคนละทิศละทางในทันที
“อ๊าก! ไอ้สารเลว... ฉันจะให้แกชดใช้ด้วยชีวิต!”
หยวนฉางถิงคำรามสุดเสียงจนลำคอแทบแตก“ฆ่ามัน! ฆ่ามันให้ได้!”
กลุ่มพี่น้องตระกูลหยวนที่เหลือรวมถึงจอมเวทหญิงธาตุดินอีกคนต่างมีั์ตาแดงก่ำด้วยความแค้นพวกเขาหยิบอาวุธขึ้นมาด้วยความเดือดดาลและรุดเข้าล้อมกรอบเซียวเยี่ยที่แยกออกเป็สองร่างไว้!
หยวนฉางถิงชักกระบี่คู่ที่สะพายหลังออกมาพุ่งเข้าไล่ล่าเงาดำร่างหนึ่งอย่างไม่คิดชีวิต
กระบี่คู่ในมือหมุนวนดั่งพายุคลั่งฟาดฟันลงบนแผ่นหลังของเงาดำร่างนั้นอย่างบ้าคลั่ง
“ตาย!!!”
คมกระบี่กวาดผ่านแผ่นหลังของเงาดำทว่าตัวเลขค่าความเสียหายที่คาดหวังไว้กลับไม่ปรากฏขึ้นเงาร่างที่มีชีวิตชีวาเมื่อครู่พลันแตกสลายกลายเป็เสี่ยงๆและเลือนหายไปต่อหน้าต่อตาเขา!
“บัดซบ! พี่ใหญ่ ทางฉันมันตัวปลอม!”
หยวนฉางถิงคำรามลั่นพลันหันขวับไปมองอีกทางเขากลับเห็นเงาดำอีกร่างที่ถูกพี่น้องตระกูลหยวนล้อมไว้กำลังเคลื่อนไหวหลบหลีกอย่างคล่องแคล่วทันทีที่กริชสีนิลในมือนั้นตวัดออกไปก็ปาดเข้าที่ลำคอของคนในตระกูลหยวนอีกคนเข้าอย่างจัง!
แทบจะสูบเอาพลังชีวิตที่เหลืออยู่จนเกลี้ยงในคราเดียว!
“เอ้อร์เป่า!”
หยวนฉางถิงะโก้องด้วยความร้อนรนทว่าเขาอยู่ไกลเกินกว่าจะช่วยทันได้แต่เบิกตากว้างมองเงาดำร่างนั้นพุ่งสวนการรุมล้อมเข้าไปกระหน่ำแทงอีกหนึ่งครั้งสังหารปลิดชีพพลังชีวิตเฮือกสุดท้ายของเอ้อร์เป่าลงได้สำเร็จ!
“อ๊าก!!!”
อีกด้านหนึ่งหยวนฉางเหอผู้เป็พี่ใหญ่เห็นภาพนี้ก็ั์ตาแดงฉานดั่งโลหิตพี่น้องที่ร่วมหัวจมท้ายออกมาจากหมู่บ้านตระกูลหยวนด้วยกันไม่ว่าจะเผชิญหน้ากับใครพวกเขาก็ล้วนร่วมแรงร่วมใจเป็หนึ่ง
เพื่อให้ได้มาซึ่งความมั่งคั่งและชื่อเสียงในวันหน้าพวกเขาทำได้ทุกอย่างโดยไม่เลือกวิธีการ ทั้งฆ่าแกงหรือชิงทรัพย์ทว่าในเวลาเพียงไม่กี่นาทีญาติร่วมสายเืถึงสามคนกลับต้องมาตายตกไปต่อหน้าต่อตาเขาเช่นนี้!
“เสี่ยวอวี่ เอ้อร์เป่า เหลยจื่อ... ฉันจะแก้แค้นให้พวกแกเอง!” หยวนฉางเหอตาแดงก่ำ พุ่งเข้าใส่ศัตรูอย่างไม่คิดชีวิต
ทว่าหยวนฉางถิงที่อยู่ข้างๆกลับเริ่มมีแววตาแห่งความหวาดกลัวผุดขึ้นมาชายคนนี้ลงมือแต่ละครั้งช่างอำมหิตผิดมนุษย์เหลือเกิน!
ทุกท่วงท่าล้วนเล็งไปที่จุดตายทั้งสิ้น!
“พี่ใหญ่! ระวังตัวด้วย!”
หยวนฉางถิงะโบอกแต่ฝีเท้ากลับเริ่มชะงักงันเขาหวาดเกรงเหลือเกินว่าตนเองจะเป็รายต่อไปที่ต้องสังเวยชีวิตภายใต้คมกริชนั่น!
ทว่าในจังหวะนั้นเองจอมเวทธาตุดินตระกูลหยวนอีกคนที่ยังรอดอยู่พลันร่ายเวทัปฐีเข้าพันธนาการเงาดำร่างนั้นไว้ได้สำเร็จ!
โอกาสมาถึงแล้ว!
พี่น้องตระกูลหยวนสองคนที่อยู่ใกล้ที่สุดพุ่งเข้าใส่ดั่งคนบ้า!
คมดาบและกระบี่ในมือระดมทิ่มแทงลงบนร่างของเงาดำอย่างโเี้!
หยวนฉางเหอที่โจนทะยานมาถึงชูดาบยาวในมือขึ้นด้วยดวงตาอาฆาต ก่อนจะจามลงไปอย่างสุดแรงตัวเลขค่าความเสียหายพลันะเิออกมาจากร่างเงาดำนั้นทันที!
[-953!]
[-832!]
[-1136!]
เพียงพริบตาเดียวพลังชีวิตของเงาดำร่างนั้นก็วูบหายไปกว่าครึ่ง!
หยวนฉางถิงที่มองดูอยู่ไกลๆพลันรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ จากการเคลื่อนไหวที่ปราดเปรียวของเงาดำเมื่อครู่เวทัปฐีที่เชื่องช้าขนาดนั้น เขาควรจะหลบมันได้อย่างง่ายดายแท้ๆ!
ทว่าหยวนฉางเหอและพี่น้องตระกูลหยวนที่เหลือซึ่งกำลังหน้ามืดตามัวด้วยเพลิงแค้นกลับไม่สนใจสิ่งใดพวกเขาฉวยโอกาสนี้กระหน่ำฟันแทงอย่างบ้าคลั่ง!
กว่าหยวนฉางถิงจะพุ่งไปถึงพลังชีวิตของเงาดำร่างนั้นก็ถูกขยี้จนหมดสิ้น กลายเป็ศพทอดร่างอยู่บนพื้น...
“เป็มันจริงๆ! ที่แท้ก็ไอ้เด็กนี่เอง!”
มีคนจำได้ว่าเงาดำร่างนี้ก็คือเด็กหนุ่มที่พวกเขาเคยขังไว้ในถ้ำก่อนหน้านี้“มันหนีออกมาจากถ้ำนั่นได้ยังไงกัน?”
หยวนฉางถิงดวงตาเบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อ!
ก่อนหน้านี้พวกเขาสำรวจถ้ำนั้นอย่างละเอียดแล้วขอเพียงปิดปากถ้ำไว้ จะไม่มีทางออกอื่นอีกอย่างแน่นอน
เว้นเสียแต่ว่า...มันจะฆ่าปีศาจภูตพรายวิปริตที่ขวางอยู่ส่วนลึกของถ้ำได้!
แต่นั่นมันคือบอสขั้นทองคำระดับ55เลยนะ!?
หากมันมีความสามารถพอจะสังหารปีศาจภูตพรายวิปริตที่น่าหวาดหวั่นขนาดนั้นได้จริงแล้วจะมาถูกพวกตนรุมสังหารง่ายๆ แบบนี้ได้อย่างไร?
หรือว่ามันจะมาพลาดท่าเสียทีเอาที่นี่?
ในขณะนั้นหยวนฉางเหอยังคงจมดิ่งอยู่กับความโศกเศร้าที่ต้องสูญเสียพี่น้องร่วมสายเืไปถึงสามคนในคราเดียวก็เอ่ยพึมพำด้วยน้ำเสียงสั่นเครือแต่แฝงด้วยความอาฆาต“ไอ้เดรัจฉาน! รู้อย่างนี้ตอนนั้นฉันน่าจะฆ่าแกทิ้งเสียแล้วเอาไปโยนให้ไอ้ปีศาจภูตพรายนั่นกิน!”
ทันใดนั้นนักรบตระกูลหยวนคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดกลับเดินเข้าไปปล้นชิงกริชสีดำออกมาจากมือของศพ
เขากวาดสายตามองเพียงแวบเดียวก็อุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น “พี่ใหญ่!กริชขั้นทองคำ!”
“มิน่าเล่า พลังโจมตีมันถึงได้สูงลิบขนาดนี้...”
เมื่อมีคนเริ่มเปิดฉากพี่น้องตระกูลหยวนที่เหลือก็กรูเข้าไปด้วยความโลภปล้นชิงอุปกรณ์สวมใส่บนร่างของเซียวเยี่ยออกมาจนหมดสิ้น“ปลอกแขนก็เป็อุปกรณ์ทองคำ! แม้แต่เกราะโซ่ถักนี่ก็ด้วย!”
“ให้ตายเถอะ! ไอ้เด็กนี่มีอุปกรณ์ทองคำถึงสามชิ้นเลยเหรอเนี่ยซ่อนไว้แเีจริงๆ!”
กลุ่มคนเหล่านี้เดิมทีก็เป็หมาป่าที่หิวกระหายในทรัพย์สินอยู่แล้วเมื่อได้รับอุปกรณ์ทองคำถึงสามชิ้นความเศร้าโศกจากการตายของพี่น้องร่วมตระกูลก็ถูกโยนทิ้งไปเสียสิ้น
แม้แต่ในดวงตาของหยวนฉางเหอก็ยังฉายแววละโมบออกมาอุปกรณ์ทองคำถึงสามชิ้นเชียวนะ!
นั่นมันคือลาภลอยที่มีมูลค่าสูงนับล้านเหรียญัเลยทีเดียว!
เงินจำนวนนี้หากอยู่ในหมู่บ้านของพวกเขา มันมากพอที่จะซื้อชีวิตคนได้ทั้งครัวเรือนด้วยซ้ำ
“ลอกคราบมันออกมาให้หมด อย่าให้เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว!”
หยวนฉางเหอออกคำสั่งเสียงเย็น“พี่ใหญ่!” หยวนฉางถิงที่อยู่ข้างๆเอ่ยทัดทานด้วยความลังเล “ไอ้เด็กนี่มีอุปกรณ์ทองคำติดตัวถึงสามชิ้นเกรงว่าที่มาของมันคงไม่ธรรมดา...”
“ถ้าพวกเราชิงของของมันมา จะเป็การชักศึกเข้าตัวหรือเปล่า?”
หยวนฉางเหอสะบัดมือพลางกล่าวด้วยตาแดงก่ำ“จะสนที่มาของมันทำไม!หรือจะปล่อยให้เสี่ยวอวี่กับเอ้อร์เป่าตายฟรีๆ หรือไง?”
“ต่อให้เราไม่ได้ใช้เอง แค่เอาไปปล่อยในตลาดมืดเงินที่ได้มาส่วนหนึ่งก็แบ่งส่งไปให้ครอบครัวของเสี่ยวอวี่กับเอ้อร์เป่าก็สิ้นเื่”
เมื่อหยวนฉางเหอกล่าวมาถึงขั้นนี้หยวนฉางถิงก็ไม่อาจโต้แย้งอะไรได้อีกได้แต่มองดูพวกเขาลอกคราบอุปกรณ์ออกมาจากศพทีละชิ้นด้วยสายตาที่สลับซับสลับซ้อนก่อนจะหันไปสั่งกำชับเสี่ยวอิง จอมเวทธาตุดินที่เหลือรอดอยู่เพียงคนเดียวว่า“เสี่ยวอิง เดี๋ยวเธอหาที่ลับตาคน แล้วใช้เวทธาตุดินฝังศพมันด้วยนะ”
“ต้องจัดการให้สะอาดหมดจด อย่าให้เหลือร่องรอยแม้แต่นิดเดียว!”
นี่คือวิธีการทำลายหลักฐานที่แเีที่สุดของพวกเขามาโดยตลอดจอมเวทธาตุดินคือผู้จัดการศพอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
เพียงแต่ตอนนี้ในกลุ่มพวกเขากลับเหลือคนที่มีความสามารถนี้เพียงคนเดียวเสียแล้ว
“รีบลงมือเข้า!”
หยวนฉางเหอเก็บอุปกรณ์ทองคำทั้งสามชิ้นลงในกระเป๋ามิติก่อนจะกล่าวเสียงเข้ม “พวกเรารีบขุดแร่ให้เสร็จแล้วออกไปจากที่นี่ก่อนมืดเถอะ”
“่นี้กลับไปหลบภัยที่หมู่บ้านก่อน อีกสักสองสามวัน ฉางถิง...แกค่อยไปหาตลาดมืดกับฉันเพื่อปล่อยของขั้นทองคำสามชิ้นนี้!”
หยวนฉางถิงพยักหน้ารับคำ“ได้!”