ในขณะที่บรรยากาศกลางลานกว้างเงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจ อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงเรื่อย ๆ ตามแรงกดดันิญญาของาาหมาป่า หัวใจของเสวี่ยหลินเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนกในตอนแรก ทว่าเมื่อเวลาผ่านไป นางเริ่มควบคุมสติได้ ภายในหัวนึกย้อนไปถึงแผนการอันรัดกุมที่ตนเองวางไว้... นางไม่ได้ลงมือลักพาตัวยัยหนูสกปรกนั่นด้วยตัวเองเลยแม้แต่ขั้นตอนเดียว!
นางเพียงแค่ใช้ความเป็ลูกสาวหมออสูร แอบผสมยานอนหลับฤทธิ์รุนแรงลงในอาหารของยัยหนูจิ๋ว จากนั้นก็ใช้จริตและคำพูดออดอ้อน จ้างวานอสูรหนุ่มจากเผ่านกอินทรีหางแดงที่มาหลงรักตน ให้เป็คนลอบมุดหน้าต่างเข้าเรือนพักยามดึกสงัด โฉบเอาตัวแฮมสเตอร์ทองคำที่กำลังหลับสนิทไร้สติใส่กระสอบบินไปปล่อยทิ้งไว้ในป่าลึกชั้นในที่เต็มไปด้วยอสูรกระหายเื แผนการนี้ไร้ร่องรอย และไม่มีหลักฐานใด ๆ โยงมาถึงนางได้แน่นอน เมื่อคิดได้ดังนั้น เสวี่ยหลินจึงสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความมั่นใจกลับคืนมา ใบหน้าเนียนเริ่มกลับมามีสีเื นางแอบลอบสบตากับยัยหนูสกปรกที่อยู่บนไหล่ไป๋หลางด้วยสายตาเยาะเย้ยและสะใจ
'ไม่มีทาง... ไม่มีใครรู้แน่ว่าข้าเป็คนทำ เ้ามันก็แค่สัตว์เลี้ยงชั้นต่ำที่ไม่มีหลักฐานอะไรเลย!'
แต่ยัยลูกสาวหมอคงลืมไปว่า... จังหวะที่นางสติหลุดจนหน้าซีดเผือดในตอนแรก ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็แววตามาดร้ายสะใจในตอนหลังนั้น มันตกอยู่ในสายตาของอดีตดาราสาวแถวหน้าเบอร์หนึ่งของวงการบันเทิงเรียบร้อยแล้ว!
หลินถังถังลอบแสยะยิ้มในใจ 'หึ... อินเนอร์หลุด หน้าซีด ตาโต ตัวสั่นพั่ก ๆ แล้วยังจะมาแอบส่งสายตานางร้ายเบอร์สองใส่ฉันอีกเหรอคะ? ถ้าฉันดูไม่ออกว่าหล่อนคือคนร้าย ฉันจะเป็ดารางานชุกระดับตัวแม่ที่ฟาดฟันกับพวกขี้อิจฉาในกองถ่ายมานับไม่ถ้วนได้ยังไงคะคุณน้อง!'
ทว่าแฮมสเตอร์ตัวจิ่วยังคงนั่งนิ่ง เงียบปากสนิท ไม่ยอมส่งสัญญาณหรือกระซิบระบุตัวคนร้ายให้ไป๋หลางฟังแม้แต่น้อย เพราะในฐานะผู้มาใหม่ที่ต้องเอาตัวรอดในโลกอสูรอันโหดร้าย เธอ้าจะรอดูศักยภาพและความสามารถของาาหมาป่าสีเงินคนนี้ก่อน ว่าเขาจะฉลาดพึ่งพาได้ และปกป้องเธอจนน่าฝากชีวิต (รวมถึงฝากท้องให้เขาบำรุงครรภ์) ได้จริง ๆ หรือไม่
การสืบสวนและเค้นถามทหารยามรวมถึงอสูรในเผ่าดำเนินไปอย่างตึงเครียดและยาวนานตลอดทั้งวัน ไป๋หลางสั่งตรวจค้นร่องรอยพลังิญญารอบเรือนพัก ทว่าอสูรหนุ่มเผ่านกอินทรีหางแดงคนนั้นระวังตัวมาก แถมป่าอสูรก็มีกลิ่นอายสับสนจนกลบเกลื่อนร่องรอยไปหมด ผลลัพธ์สุดท้ายจึงออกมาเป็ความว่างเปล่า... อสูรทุกตัวในเผ่าต่างมีพยานที่อยู่ชัดเจนในคืนเกิดเหตุ เมื่อไม่มีหลักฐานที่จะเอาผิดใครได้ อสูรหลายตัวจึงเริ่มกระซิบกระซาบและคิดไปในทางเดียวกันว่า บางทียัยหนูสัตว์เลี้ยงตัวนี้อาจจะซนเกินไปจนแอบมุดรั้วออกไปเที่ยวเล่นในป่าแล้วหลงทางกลับไม่ถูกเองมากกว่า จนกระทั่งดวงตะวันลับขอบฟ้า ไป๋หลางทำได้เพียงสั่งเลิกประชุมด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและกรุ่นโกรธ
หลินถังถังที่ยังคงอยู่ในร่างแฮมสเตอร์ซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของาาหมาป่าลอบถอนหายใจยาว แววตากลมโตฉายแววผิดหวังอย่างปิดไม่มิด 'เฮ้อ... นึกว่าจะแน่ ที่แท้ก็ไม่ได้เื่เลยนี่นา ปล่อยให้ยัยเสวี่ยหลินลอยนวลส่งสายตาเยาะเย้ยฉันอยู่ได้ตั้งนาน สกิลการสืบสวนติดลบขนาดนี้ วันหลังฉันจะฝากชีวิตกับลูกในท้องไว้กับนายได้ไหมเนี่ย ตาลุงหมาป่าเอ๊ย!'
แม้หลินถังถังจะรู้สึกผิดหวังในใจลึก ๆ ที่ตานี่สืบหาตัวคนร้ายไม่เจอ แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป ในเมื่อไม่มีหลักฐานมัดตัว ขืนปรักปรำเสวี่ยหลินสุ่มสี่สุ่มห้า ก็มีแต่จะทำให้ตัวเองดูเป็สัตว์เลี้ยงขี้อิจฉาและสร้างศัตรูเพิ่มโดยใช่เหตุ
'ช่างเถอะ... สืบไม่ได้ก็ช่างมัน ในเมื่อฉันรู้อยู่แล้วว่าเป็ใคร ต่อจากนี้ฉันก็แค่ระวังตัวและหาทางเอาคืนยัยนั่นลับ ๆ ก็ได้ เพราะฉันมันตัวแม่ แถมยังมีนิ้วทองคำอย่างระบบคอยช่วย... เอ๊ะ?!'
จู่ ๆ ความคิดหนึ่งก็แล่นวาบเข้ามาในหัวจนหนูแฮมสเตอร์ตัวจิ๋วตัวแข็งทื่อ ั์ตากลมโตเบิกกว้างด้วยความฉงนผสมตื่นตระหนก
'เดี๋ยวก่อนนะ...! ตอนที่ฉันโดนลักพาตัวใส่กระสอบไปปล่อยป่าตั้งนานสองนานจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด... ทำไมตอนนั้นระบบเฮงซวยนี่ถึงไม่ส่งเสียงเตือนฉันเลยล่ะหะ?! ปล่อยให้ฉันหลับปุ๋ยจนไปตื่นกลางดงอสูรเนี่ยนะ มันผิดปกติเกินไปแล้วนะ!'
หลังจากกลับมาถึงเรือนพักและแยกตัวมาอยู่ตามลำพังแล้ว หลินถังถังก็รีบระบายความอัดอั้นโดยการเรียกระบบในใจด้วยความไม่พอใจอย่างมาก
'ระบบ! เฮลโล่! อยู่ไหมหะ?! ออกมาคุยกันให้รู้เื่เดี๋ยวนี้เลยนะ!'
ทว่าเรียกอยู่นานสองนาน ความเงียบกริบก็ยังคงเป็คำตอบ ดาราสาวเริ่มโมโหถึงขีดสุด เธอจึงตัดสินใจงัดสกิลการแสดงระดับออสการ์ออกมาขู่ทันที
'เออ! เงียบไปเลยนะ! ในเมื่อทำตัวไร้ประโยชน์ขนาดนี้ ฉันจะไม่ทงไม่ทำมันแล้วภารกิจบ้าบอคอแตกนี่น่ะ! ตายเป็ตายเถอะ ถ้าระบบไม่สั่งฆ่าฉัน พรุ่งนี้เช้าฉันจะวิ่งไปะโหน้าผาในเผ่าหมาป่าให้ตายอนาถไปเลยคอยดูสิ!'
ฝ่ายระบบที่ตรวจพบสัญญาณชีพจรและอารมณ์ดิ่งฮวบ (แบบการแสดง) ของโฮสต์ ก็รู้ดีว่าหากขืนเนียนเงียบต่อไป ยัยดาราสาวเ้าบทบาทคนนี้อาจจะทำเื่แผลง ๆ ขึ้นมาจริง ๆ จึงรีบส่งสัญญาณตอบกลับด้วยน้ำเสียงสังเคราะห์ที่พยายามทำเป็นิ่งเฉยทันที
【ติ๊ง! ขออภัยในความไม่สะดวก... เมื่อกี้ระบบเกิดข้อขัดข้องทางเทคนิคเล็กน้อย ไม่ทราบว่าโฮสต์มีข้อสงสัยประการใดหรือเปล่าคะ?】
'ไม่ต้องมาตอแหลเลยค่ะ!' ถังถังเหวี่ยงใส่ในใจทันที 'ฉันจะถามว่า คืนนั้นที่ฉันโดนยัยเสวี่ยหลินลักพาตัวไปปล่อยป่าจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ทำไมระบบไม่คิดจะเตือนหรือปลุกฉันให้ตื่นเลยหะ?! ปล่อยให้ฉันหลับเป็ตายไปโผล่กลางดงอสูรเนี่ยนะ!'
【...】ระบบเงียบไปอึดใจก่อนจะยอมตอบกลับมาตามความจริง
【ชี้แจงโฮสต์: เนื่องจากเงื่อนไขของการทะลุมิติ ร่างกายแฮมสเตอร์ของโฮสต์ยังไม่พร้อมสำหรับการเปลี่ยนร่างเป็มนุษย์อสูร โฮสต์จำเป็ต้องได้รับ 'โอสถวารีเปลี่ยนกระดูกา' ซึ่งอยู่ภายในถ้ำลึกของป่าอสูรชั้นในเท่านั้น】
【ระบบคำนวณแล้วว่า ลำพังเพียงกำลังของโฮสต์ในร่างหนูแฮมสเตอร์ ไม่สามารถเดินทางไปถึงถ้ำแห่งนั้นได้ด้วยตัวเอง ในเมื่อมีอสูรมาอาสาพาไปส่งให้ถึงที่ ระบบจึงไม่ได้ทำการขัดขวางค่ะ ทว่าโฮสต์วางใจได้ ระบบมีการกางข่ายมนตราคุ้มครองความปลอดภัยให้โฮสต์อยู่ตลอดเวลาแน่นอนค่ะ】
ได้ยินคำชี้แจงยาวเหยียด หลินถังถังถึงกับอ้าปากค้าง ทั้งโมโหทั้งขำ
'โอ้โห... วางแผนล้ำลึกจับฉันดัดหลังเพื่อส่งไปรับไอเทมเปลี่ยนร่างว่างั้นเถอะ?!'
แม้จะรู้ว่าระบบหวังดี (แกมบังคับ) แต่หญิงสาวก็ต้องดัดนิสัยนิ้วทองคำชิ้นนี้ไว้ก่อน
'ทีหลังห้ามทำแบบนี้เด็ดขาดนะ! มีอะไรต้องบอกฉันล่วงหน้า ทุกอย่างต้องผ่านการตัดสินใจของฉัน เดี๋ยวฉันคิดเองว่าจะเอายังไง ห้ามมัดมือชกปล่อยให้ฉันโดนจับยัดกระสอบอีก เข้าใจไหมคะ!'
【รับทราบค่ะ โฮสต์】
*หวีดดดดดดดดดดดรืนนนนนนนนน!*
ทว่ายังไม่ทันที่ยัยน้องจะได้พักหายใจหายคอ เสียงสัญญาณแตรเขาสัตว์เตือนภัยระวังเหตุร้ายอันกึกก้องก็แผดเสียงสะท้อนไปทั่วทั้งเผ่าหมาป่าสีเงิน พร้อมกับเสียงะโลนลานของทหารยามที่ดังก้องมาแต่ไกล
"มีผู้บุกรุก! มีผู้บุกรุกบุกเข้ามาในเผ่า!!! ล้อมมันไว้เดี๋ยวนี้!!!"
???? บันทึกท้ายบทจากน้องถังถัง (่อธิบายศัพท์น่ารู้)
* **ประชันฝีมือการแสดง:** หนูนึกว่าหนูแสดงเก่งคนเดียวแล้วนะคะ ที่ไหนได้... ระบบเฮงซวยนี่ก็สวมบทบาท 'ระบบล่มขัดข้อง' ได้เนียนโล่สุพรรณหงส์มากค่ะ! แต่ก็เอาเถอะ อย่างน้อยหนูก็รู้แล้วว่าที่โดนลักพาตัววันนั้นเป็แผนดันหลังให้หนูได้ยาเปลี่ยนร่างมนุษย์ (และได้สามีัทองมาแบบงง ๆ)
* **ใครมาบุกเผ่า?!:** คุณพระช่วย! คุยกับระบบยังไม่ทันขาดคำ เสียงแตรเตือนภัยก็ดังลั่นเผ่าเลยค่ะ แถมทหารยามยังะโหน้าตาตื่นว่ามีผู้บุกรุกบุกเข้ามา... กลิ่นอายแข็งแกร่งและอันตรายขนาดนี้ จะเป็คนรู้จักหรือศัตรูหน้าใหม่กันแน่คะเนี่ยะ?! ต้องรีบตามไปดูแล้วค่ะ!