ปีกกระเรียนขาวเป็ทักษะระดับหนึ่ง มันไม่ได้โเี้รุนแรงดั่งเช่น กำปั้นราชันย์ะ เเต่มันประกอบไปด้วยทักษะมหัศจรรย์อย่างเช่นการโบยบิน ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถ บินไปยั่ง์ชั้นสูงเฉือกเช่น กระเรียนขาวที่แท้จริงได้ แต่มันสามารถบินสูงได้นับ ร้อยๆเมตรและเหินทะยานได้เป็สิบๆกิโลเมตร
สรุปแล้ว นับเป็ทักษะที่เท่าเทียมกับ กำปั้นราชันย์ะเนื่องจากมันสามารถช่วยให้หลบหนีศัตรูหรือท่องเที่ยวดินแดนเป็ระยะทาไกล มันมีคุณประโยชน์อย่างมาก
และในนครเยี่ยน ผู้ที่มีทักษะเช่นนี้มีเพียงคฤหาสน์เ้าเมือง
ตระกูลที่ร่ำรวยและทรงอำนาจมีทักษะที่ทรงพลัง แต่ไม่มีทักษะที่สามารถช่วยให้โบยบินเช่นคฤหาสน์เ้าเมืองสักตระกูล
ยิ่งไปกว่านั้น ปีกกระเรียนขาวสืบทอดเพียงเฉพาะสายเืแแห่งคฤหาสน์เ้าเมือง ดังนั้นจึงเป็ที่ชัดเจนถึงตัวตนของหญิงสาวชุดขาว
หลังจากหลบหลีกห่าฝนของหน้าไม้แล้ว เธอมองกลับลงมาเบื้องล่าง และถ่ายเทแก่นแท้ลงปราณไปในกระบี่ ใบกระบี่สั่นะเืเมื่อพลังทำลายล้างถูกสะสมขึ้นภายใน
จากนั้นเธอตระโกนว่า “ กระบี่ตรึงสิบเก้ารัฐเยือกแข็ง!!”
ทันใดนั้นประกายแสงกระบี่พุ่งลงมาปกคลุมชายหาด
“ตาข่ายแห่ง์โลกา ทำลาย”
เนื่องจากพลังอันมหาศาลของแสงกระบี่ ทรายเม็ดเล็ก ๆบนชายหาดกลายเป็ผุยผงทันที
หยางฉีมองเพียงคราเดียวก็ทราบได้เลยว่า กระบี่เล่มนี้เป็อาวุธศักดิ์สิทธิ์ เป็สิ่งที่ขยายความสามารถของทักษะลมปราณได้ นับเป็สิ่งมีประโยชน์อย่างแท้จริง
ท้ายที่สุดแล้วอาวุธศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้สามารถช่วยให้ได้เปรียบศัตรูได้โดยง่าย
ผู้นำของคนชุดดำก็มีข้อสรุปเช่นเดียวกับหยางฉี เขาเหวี่ยงแขนสร้างสิ่งที่มีลักษณะคล้ายทรงกลม มาปกคลุมพวกมันไว้ เมื่อมันขึ้นรูปร่างเรียบร้อยแล้ว มันกลายเป็ระฆังขาดใหญ่ที่ใช้เวลาเพียงพริบตาเดียวในการปกคลุมพวกเขา
“ปราการระฆังทอง!!”
แสงกระบี่พุ่งชนระฆังทองคำเกิดประกายและเสียงแหลมเสียดแก้วหูมากมายกระจายไปทั่วแม่น้ำ
แสงกระบี่มากกว่าร้อยเล่มพุ่งไปปะทะกับระฆัง แต่กระนั้นก็ไม่สามารถทำลายมันได้ ในไม่ช้าลมปราณของหญิงสาวชุดขาวก็เริ่มหมดลง ส่งผลให้ปีกลมปราณของเธอเริ่มที่จะเลือนรางลง. คล้ายกับจะหายไปในไม่ช้านี้!
ท้ายที่สุด คนอื่น ๆก็ไม่สามารถใช้ทักษะลมปราณเป็ระยะเวลานานเช่นเดียวกับหยางฉีได้
“นี่เป็โอกาศของเราแล้ว!!!” ผู้น้ำกลุ่มชายชุดดำย้อนกลับการไหลเวียนลมปราณของเขา ส่งระฆังทองพุ่งลอยสู่เวหากลายเป็ค้อนขนาดใหญ่
บูมมมมม!!!!
ค้อนั์ทุบหญิงสาวชุดลาวกระลงมายังพื้น เมื่อเธอกระแทกกับผืนทรายก็กระอักเลือกตามออกมาทันทีและลมปราณเธอก็ยุ่งเหยิงอย่างไม่มีเสถียรภาพ ณ จุดนี้ หยางฉีสามารถเห็นหน้าของเธอ และหลงไหลในความงามของเธอ
ผู้นำชายชุดดำเดินไปหาหญิงสาวอย่างช้าๆ “เ้าชอบสิ่งนี้รึปล่าว เจ็บรึ เ้าพึ่งมาถึงระยะที่เจ็ดขั้นก่อรูปลมปราณ แต่เ้าไม่ได้ทำให้มันมั่งคง ข้าอยู่ในขั้นนี้นานกว่าเ้ามานับสิบปี เ้าคิดว่ากระบี่เ้าจะสามารถเอาชนะข้าได้หรือไม่?”
หญิงสาวเหลือบมองไปที่มัน “ ข้าไม่คิดว่า คฤหาสน์แสงแห่งเงาจะกล้าวางแผนกับนครเยี่ยน พวกเ้าเบื่อที่จะมีชีวิตงั้นรึ?”
ผู้นำยิ้มอย่างร้ายกาจ “ฮึ่ม!! สำหรับเราแล้ว นครเยี่ยนนับเป็ตัวอะไร เราจะยึดครอง เมืองหนึ่งและเมืองต่อๆไป ในที่สุดแล้วเราก็จะโค่นล้มราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด! จากนั้นเราก็จะเป็ผู้ปกครองแห่งทวีปอณูขจีนี้”
“เมื่อพิจรณาว่าเ้ามีปีกแห่งกระเรียนขาว ข้าคิดว่าเ้าคงจะเป็บุตรีของเ้านครเยี่ยน ถ้าข้าลักพาตัวเ้า มันจะต้องจ่ายเม็ดยาปราณเพื่อไถ่ตัวเ้ากลับไปแน่”
เสียงหัวเราะดังมาจากชายชุดดำคนอื่นๆ
“หัวหน้า” หนี่งในนั้นกล่าว “ทำไมไม่ให้พวกเราสนุกกับเธอก่อนล่ะ เราสามารถใช้ผงสวาท ของคฤหาสน์แสงแห่งเงาของเราได้ เพียงเล็กน้อยเท่านั้น แทนที่จะเป็ต่อสู้เพื่อหนีพวกเรา จะเป็ว่า ต่อสู้ข้างล่างพวกเราแทน” เสียงหัวเราะที่โเี้มากขึ้นดั่งสนั่น บดขยี้ความหวังหลบหนีใดๆของหญิงสาวให้หมดลง
“ตายซะ!!” เธอสะบัดนิ้วส่งพลังปราณพุ่งออกมากลายเป็ลำธารแสงกระบี่นับร้อยสายพุ่งเข้าใส่ชายชุดดำที่พึ่งพูดออกมา
ในขณะที่มันผู้นั้นกรีดร้องและล้มลงบนพื้น คนอื่นๆกำลังตกตะลึงว่าเธอยังปล่อยการโจมตีที่รุนแรงได้อยู่อีก
“บัดซบ” ผู้นำคร่ำครวญมองไปที่คนของมัน จากนั้นก็ยิ้มและเหลือบดูที่หญิงสาว “ยังเหลือเคล็ดลับเล็กๆน้อยๆ ที่น่ารังเกียจของเ้าอีก แต่เ้าใช้แก่นแท้ลมปราณไปจนตอนนี้เ้าอยู่ในสภาพที่น่าเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม ดังนั้น ข้าจะได้ไม่ต้องกังวล คิดว่าเ้าจะสามารถสังหารครอื่นๆได้รึไม่ ลองดูซะ !”
การตอบสนองต่อการท้าทายของเขา ชายชุดดำอีกคนกลายเป็ละอองเืโดยที่ยังไม่ทันได้กรีดร้องออกมาก่อนกระจายไปตามพื้นทราย
อย่างไรก็ตาม ไม่เพียงชายชุดดำเท่านั้นที่ตกตะลึง แม้แต่หญิงสาวก็เช่นกัน เพราะเธอไม่ได้เป็ผู้โจมตี!
ครู่ต่อมา ก้อนหินจำนวนหลายลูกถูกยิงไปทางผู้นำคนชุดดำ หินเช่นนี้สามารถเจาะเกราะเหล็กได้อย่างง่ายดายเนื่องจาก วังวนนรกานต์ของหยางฉี
“ ะุอัดลมปราณ!?” ผู้นำหมุนวนทักษะลมปราณของเขาส่งก้อนหินพุ่งเข้าไปสกัดกั้นการโจมตีของหยางฉี ส่งผลให้เกิดเสียงดังสนั่นขึ้นมากมาย
โดยที่ไม่เต็มใจ ผู้นำะโถาม “นั่นใคร? ไม่ว่าใครก็ตามที่กล้าซุ่มโจมตีข้า ทางที่ดีเ้าควรหนีไปซะตอนนี้”
“เป็ข้าเอง” หยางฉีเดินออกมา รัศมีที่ทรงพลังกระจายออกมาอย่างแข็งแกร่งและน่าหวาดกลัว ซึ่งส่งผลให้ผู้นำชายชุดดำถอยหลังไปสองสามก้าว “ข้าไม่อยากเชื่อเลยว่า เ้ากำลังพยายามสังหาร บุตรีแห่งเ้านครเยี่ยนในที่โล่งเช่นนี้ พวกเ้านี่ช่างใจดียิ่งนัก”
“แล้วเ้าเป็ใคร เ้าสารเลวน้อยนี่ ?” ผู้นำตะคอก “ เ้าคิดว่าสามารถฆ่าคนของข้าโดยไม่กลัวว่าคฤหาสน์แสงแห่งเงาจะแก้แค้น?”
หยางฉีหัวเราะดังลั่น “ แก้แค้น? ถ้าข้าสังหารพวกเ้าทั้งหมด พวกมันจะรู้ได้อย่างไร เ้าท่องยุทธภพมาก็นานแล้ว เ้าไม่เคยได้ยินเื่ฆ่าพยานปิดปากงั้นเรอะ”
คำพูดของเข้าทำให้ความวิตกของหญิงสาวถูกแทนที่ด้วยเสียงหัวเราะภายในใจ
‘ข้าชอบชายผู้นี้’ เธอคิด ในเวลาเดียวกัน เธอหยิบกล่องเม็ดยาออกจากชุด ก่อนที่จะเปิดมันละกินเพื่อฟื้นแก่นแท้ลมปราณของเธอ
“ฆ่าข้ารึ” ผู้นำชายชุดดำพูด “เห็นได้ชัดว่าเ้าไม่ทราบความหมายของคำว่าตาย” เขาพุ่งไปเหมือนพญางูที่กำลังฉกเหยื่อ เพียงไม่นานเขาร่นระยะหลายร้อยเมตรระหว่างเขากับหยางฉี
“ระวัง!” หญิงสาวร้องบอก “พวกมันมีทักษะลมปราณพิษที่ทร-”
ห่อนที่เธอสามารถเตือนจบ หยางฉีเห็นใบหน้าปีศาจพุ่งเข้าหาเขา
มันเป็ภาพที่น่าหวาดกลัวและไม่สามารถรับมือได้อย่างง่ายดาย
“กำปั้นราชันย์ะ!” เขาตะคอกโคจรแก่นแท้ลมปราณทั้งหมดลงสู่แขนทั้งหก ของทักษะ ไร้เปรียบในทุกสมรภูมิ ไร้การปะทะที่พ่ายแพ้ ไร้ปราการที่คงอยู่ ไร้กฏเกณฑ์ ใช้เวลาเพียงครู่เดียวในการออกกระบวนท่าทั้งหก ครั้นแล้วแก่นแท้ลมปราณของเขาะเิออกมาสร้างพลังทำลายล้างขนาดใหญ่ปะทะกับใบหน้าผี
ในทันทีทันใด ใบหน้าผีแตกกระจายเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย
หยางฉีรู้สึกว่าแก่นแท้ลมปราณของเขาลดลงอย่างรวดเร็ว แต่ในที่สุดแล้ว พลังของมหาคชสารสองตัวนั้นเพียงพอที่จะบดขยีู้เา ดังนั้นใช้เวลาเพียงแค่ชั่วครู่เดียวแก้ลมปราณของเขาจะสามารถกลับมาเติมเต็มได้อีกครั้ง โดยไม่มีการลังเล เขาใช้กำปั้นราชันย์ะอีกครั้งใส่ผู้นำชายชุดดำ
“เ้าปลูกฝังทักษะลมปราณชนิดใดกัน” ผู้นำแทบคลั่ง เขาพึ่งสูญเสียแก้นแท้ลมปราณมหาศาลจากการสู้กับหญิงสาวชุดขาว ‘มันมีระดับเพียงขั้นที่หก เท่านั้น เหตุจึงรู้สึกเหมือนต่อสู้กับสัตว์โบราณ การเคลื่อนไหวแต่ละครั้งของมันราวกับ สัตว์มหึมากำลังเหยีบย่ำสนามรบ ’
เขาพยายามคงความเสถียรของแก่นแท้ลมปราณ ก่อนที่จะปลดปล่อยทักษะสังหารอีกครั้ง แต่ก่อนที่เขาจะสามารถทำได้ กำปั้นราชันย์ะ ของหยางฉีก็พุ่งเข้ามาอยู่เบื้องหน้าเขาแล้ว
“ปราการระฆังทอง!!”
ผู้นำชายชุดดำสวมหน้ากากใช้ทักษะของเขาอีกครั้ง เมื่อกำปั้นราชันย์ะของหยางฉี เข้าปะทะกับระฆัง กำปั้นราชันย์ะ ก็แตกสลายลง
“ มาดูกันว่าเ้าสามารถป้องกันหมัดได้กี่รอบ!” หยางฉีกล่าวอย่างชัดเจนว่าไม่้าให้มันพักหายใจ เขาใช้พละกำลังแห่งเทพคชสารทลายนรกานต์ เพื่อสนับสนุนกำปั้นราชันย์ะของเขา เปรียบเสมือนค้อนทุบลงไปที่กระดิ่งซ้ำแล้วซ้ำอีก ในเวลาเพียงไม่นานเขาก็ดึงแก่นแท้ลมปราณของเขาออกมาเพื่อปลดปล่อยหมัดอีกนับร้อยครั้ง
บูมมม บูมมม! บูมมมมม!!!
เสียงระฆังดังสนั่นไปทั่ว ส่งผลให้เกิดคลื่นเสียงที่มองไม่เห็กระแทกไปทุกทิศ ในด้านผู้นำชายชุดดำ เขาก้าวถอยหลังและกระอักเืซ้ำแล้วซ้ำอีก เนื่องจากความเสียหายต่ออวัยวะภายในของเขา
จากการเติมลมปราณลงในระฆังทอง ผู้นำพยายามกล่าว “เ้าสารเลว เ้า..”
“ตายยย” หยางฉีขัดจังหวะโดยการะโก้อง ประกายหมัดราวกับว่าเป็ขวานมหึมาที่สามารถแยกผ่าูเาได้ เป็ภาพที่น่าประทับใจมากในขณะที่เขาดึงแก่นแท้ลมปราณออกมาอย่างเต็มที่ กล้ามเนื้อของเขาโป่งพองราวกับเหล็ก เมื่อเขาฝืนโจมตีด้วยความดื้อรั้นที่น่าหวาดเกรง
เขาออกกระบวนท่ากำปั้นทั้งหกของกำปั้นราชันย์ะ หลายรอบจนนับไม่ถ้วนส่งแรงกระแทกหมัดของเขาสู่จุดสูงสุด จนไม่มีใครสามมารถเห็นตัวได้อีก พวกเขาสามารถเห็นคลื่นขนาดใหญ่ของพลังงานปะทะกับระฆังเท่านั้น
ตัวของเขาราวกับเป็เทพไททันบรพพกาลกำลังทุบูเาด้วยค้อนขนาดมหึมา
‘ นั่น..เขา….เป็มนุษย์อยู่รึ?’ หญิงสาวชุดขาวเบิกตากว้าง ‘ทักษะลมปราณเช่นใดกันที่สามารถะเิพลังเช่นนี้ได้’
ณ จุดนี้ของการต่อสู้ ผู้นำชายชุดดำอยู่ในสถาณการณ์ที่เลวร้ายมาก เขาไม่สามารถโต้กลับได้ สิ่งที่เขาสามารถทำได้ก็คือเติมลมปราณลงไปในระฆังทอง เนื่องจาก เขารู้ว่าหากมันพังลง เขาจะเหลือแค่ เื และ เศษเนื้อ
ดูเหมือนว่าเ้าเด็กผู้นี้อันตรายมหาศาล แม้ว่ามันจะอยู่เพียงขั้นที่หกเท่านั้น ดูกับว่าทรพลังกว่าผู้เชี่ยวชาญขั้นที่หกสิบคนรวมกันอีก
“ฟังนะ เ้าสารเลว” เขาพูดด้วยความโกรธ “เ้าคิดจริงๆรึว่า..”
“หุบปากไปซะ!” หยางฉีขัดอีกครั้ง ในขณะเดียวกัน เขารู้สึกว่าอนุภาคที่สามของเขากำลังจะตื่นขึ้นมา เขาได้ยินเสียงแตกร้าวภายในร่างกาย ทันใดนั้น คชสารอสนีก็ร้องด้วยความยินดี ครู่ต่อมา พลังอนุภาคที่สามของ มหาคชสารโบราณะเิเข้าสู่ตัวเขา
อีกครั้งนึงที่ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มสูงขึ้นอย่างน่าหวาดหวั่น
บูมมมม!
ระฆังทองคำแตกกระจายและหยางฉีรีบพุ่งไปข้างหน้าด้วยความดุเดือด ในขณะเดียวกัน กำปั้นอีกหมัดหนึ่งพุ่งกระแทกเข้ากับหัวหน้าของชายชุดดำ
หญิงสาวมองเหตุการณ์นั้นด้วยความประหลาดใจ ขณะที่มันลอยกระเด็นไปในอากาศ เืไหลออกมาจากทั้งตา จมูก และปากของเขา และหน้าอกยุบตัวจนผิดรูป ปลิวลงบนพื้นราวกับกระสอบผ้าป่าน
1K
![ทะลุมิติไปเป็นชายาฮ่องเต้ทรราช ขนสมบัติชาติหนีไปสร้างแคว้นใหม่ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737100969_43381964.webp)
