“คุณย่าพูดธุระของคุณย่ามาเถอะครับ”
“อยากให้ย่าพูดตรงนี้เลยเหรอ” ดีแลนหายใจแรงครั้งหนึ่งก่อน และโน้มตัวลงไปกระซิบบางอย่างกับขวัญ “อยู่ห่างๆคนพวกนี้ไว้” เขาว่ายังงั้น และดีแลนก็เชิญคุณย่าเข้าห้องทำงานไป
ขวัญยอมรับเลยว่าทำตัวไม่ถูกเลยทั้งกับคุณย่าและกับสองคนตรงหน้า เธอก็อยากจะยกมือไหว้ทำความเคารพผู้ใหญ่อยู่หรอก แต่ตลอดเวลาเธอเหมือนอากาศต่อหน้าต่อสายตาพวกเขา ผู้หญิงสองคนที่เหลือกำลังมองมาที่เธอ
“รับเครื่องดื่มอะไรมั้ยคะ” แสดงมารยาทเ้าบ้านที่ดี
“ไม่เป็ไร” เธอคนหน้าคุ้น พูดแล้วเดินเข้ามาใกล้ “เธอรู้มั้ยว่าผู้หญิงที่เดินเข้าไปในห้องนั้นกับดีแลน ท่านยิ่งใหญ่แค่ไหน” ขวัญส่ายหน้าและอดแอบคิดในใจไม่ได้ว่า เธอจะไปรู้ได้ไงเล่า!
“ให้สาธยายไปเธอก็คงไม่เข้าใจ เอาเป็ว่า ท่านยิ่งใหญ่และมีอำนาจมากพอที่จะทำให้ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างหล่อนกระเด็นออกจากเกาะฮ่องกงในชั่วข้ามคืน”
“น่ากลัวจริงๆด้วยค่ะ แต่ก็ช่างเถอะค่ะถ้าเื่มันเป็แบบนั้นจริงๆ ฉันก็ไม่เดือดร้อนหรอกค่ะ เพราะอย่างไรแล้วไม่ว่าฉันจะไปอยู่ที่ไหนสามีของฉันก็จะเคียงข้างฉันในทุกๆที่ที่ฉันอยู่ได้และอยากอยู่”
ซูซี่มองขวัญอย่างกับว่าในดวงตาเธอมีแสงพิฆาตที่จะฆ่าใครก็ได้ที่เธอไม่พอใจเพียงแค่มองเท่านั้น
“อย่าประเมินตัวเองสูงเกินไปนัก ระวังจะเสียตัวฟรี อย่างมากก็คงได้แค่เงินไปก็เท่านั้น”
“คุณคนสวย ทั้งๆที่คุณก็ดูไม่ด้อยเลย ในตอนแรกฉันสงสัยจริงๆว่า ทำไมจนป่านนี้แล้วยังหาผู้ชายของตัวเองไมไ่ด้สักที ซึ่งตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไม... แม้ฉันอายุยังน้อยแต่ก็ไม่ได้โง่นะคะว่าท่าทางคำพูดของคุณนั้น มีเพียงจุดประสงค์เดียวคือ้าจับผู้ชายและผู้ชายคนนั้นก็มีครอบครัวมีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว...”
เพี๊ยะ! เพียงฝ่ามือเดียว ขวัญล้มไปทันที การจู่โจมของคนร่างสูงกว่าแบบไม่ทันตั้งตัว
“คุณอย่า!” ผู้หญิงอีกคนเข้าล็อคตัวซูซี่ไว้ เมื่อเธอกำลังจะตามมาซ้ำ
“ปล่อยนะ! ฉันจะสั่งสอนยายเด็กปากดีคนนี้ให้รู้จักแผ่นดินสูงต่ำเสียบ้าง”
ขวัญค่อยๆพยุงตัวเองขึ้นมาเมื่ออาการชาวาบที่ซีกแก้มจางลง และความมึนงงหายไป มาแบบที่เธอไม่ตั้งตัวจริงๆ
“ถ้างั้นคุณกำลังจะบอกฉันว่า คุณไม่ได้พยายามเอาตัวเองมาเสนอให้สามีของฉันใช่มั้ย”
“เขาเป็ของฉันต่างหากเล่ายายโง่” ขวัญไม่ใเลยสักนิด ใครจะเชื่อว่าเธอจะต้องมามีประสบการณ์ยื้อแย่งผู้ชายแบบนี้ แน่นอนว่าถ้าเป็เวลาอื่นผู้ชายคนอื่นเธอก็คงไม่แลกและทุ่มสุดตัวแน่ แต่นี้เป็คุณฟงที่เธอเห็นทุกสิ่งทุกอย่างในตัวเขาแล้ว เธอไม่มีวันปล่อยของดีแบบนี้ไปให้ใครเด็ดขาด ตอนนี้เธอสามารถร้องะโดังๆเลยว่า ผู้ชายข้าใครอย่าแตะ! เพราะเส้นทางนี้ไม่ใช่เส้นทางนางเอกอ่อนสร้อย
“คุณนายฟงคือฉันไม่ใช่คุณค่ะ ถ้าไม่เชื่องั้นเราเอาเอกสารมายันกันมั้ยคะ และถ้าแค่เอกสารคุณยังไม่เชื่อ...” พรึ่บ! ควับ! ขวัญถอดเสื้อยืดคอกลมสีขาวออกไปทันที
ซูซี่และผู้ติดตามของคุณย่าถึงกับตะลึงกับภาพที่เห็น บนร่างกายขาวเต็มไปด้วยรอยคิสมาร์กและสีผิวที่ช้ำนิดๆจากการลูบคลำบีบเคล้น
กรี๊ดดดดดด เสียงกรีดร้องดังลั่นของซูซี่เรียกคนสองคนที่หายเข้าไปในห้องออกมาทันที
“เกิดเื่บ้าอะไร” ดีแลนสบถเสียงดัง เขาเกลียดจริงๆกับลักษณะผู้หญิงแบบนี้ และเมื่อเห็นขวัญที่ท่อนบนสวมเพียงบราเขาก็เข้าโอบกอดปกปิดเรือนกายที่หวงแหนทันที
“ขวัญ!!! แก้ม” ดีแลนเห็นซีกแก้มเต็มไปด้วยรอยนิ้ว ตอนนี้เขาโกรธมากจริงๆแล้ว แววตาเปลี่ยนไปทันที เขาหันไปมองซูซี่โดยไม่ต้องถามไถ่และมีคำอธิบาย
“คุณย่าเชิญกลับไปก่อนเถอะครับ ผมกำลังจะระงับความอดทนไว้ไม่ได้แล้วครับ” เสียงและแววตาแบบนั้น ทำเอาแขกทั้งสามจากไปทันที คนที่เป็ญาติกันเท่านั้นที่จะเข้าใจโดยไม่ต้องพูดและอธิบายอะไร
หมับ! ดีแลนกอดรัดร่างบางไว้ในอ้อมกอด ใบหน้าใสแนบกับแผ่นอกกว้าง จนขวัญได้ยินเสียงหัวใจเต้นของคนร่างสูง เขาตัวสั่นน้อยๆ เหมือนคนที่กำลังระงับโทสะจริงๆ
“คุณฟง ขวัญไม่เป็ไรค่ะ”
“ขอโทษนะขวัญ”
“ถ้าคุณฟงอยากให้ขวัญยกโทษ ก็ต้องพาขวัญกลับเข้าห้องนอนตอนนี้เท่านั้น...” ดีแลนเลิกคิ้ว นี่เขาถูกเมียเด็กจู่โจมอีกครั้งแล้วเหรอ แม้จะปวดใจยามที่เห็นรอยแดงบนแก้มใส แต่สายตาและมือเล็กที่เริ่มปะป่ายนี้ ทำให้เขาต้องช้อนร่างบางกลับเข้าห้องนอนตามที่้า เื่อย่างอื่นค่อยว่ากัน
วันนี้เขาต้องกินกลางตลอดตัวเมียเด็กให้ได้
วงแขนเล็กโอบรัดคอแกร่งเหนือร่างตน สองร่างแนบทาบทับแต่คนตัวโต้ายังคงผ่อนแรงไม่ให้กดทับจนคนที่ตัวเล็กกว่ามากอึดอัด ดวงตาสองดวงสบประสานกัน แต่ดวงตาเข้มหลี่ลงบางอย่างบอกเขาว่ามีบางอย่างผิดปกติ ดวงตากลมโตสั่นไหวสั่นระริกเหมือนเธอกำลังต่อสู้หรือเรียกกำลังใจ
“มีอะไรจะพูดมั้ย” เสียงแหบพร่าดังออกมาในที่สุด แก้มใสเริ่มแดงขึ้น ในใจคิดแต่เพียงว่าเขาจับได้แล้วอย่างงั้นเหรอ ไม่จริงหรอกมั้ง
“ขวัญอยากให้ทุกอย่างถูกต้องค่ะ”
“พูดเหมือนว่าเธอกำลังเรียกร้องสิทธิ์ของตัวเอง” ขวัญไม่ตอบอะไร ทำเพียงหลบสายตาเข้ม แม้เธอจะยังเด็กแต่เธอก็ไม่ได้ไร้เดียงสาจนมองสถานการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ออก ตอนนี้นอกจากคุณฟงแล้วเธอก็ไม่เหลือใครอีกเลย ที่เธอหลบตาเขาตอนนี้เพียงเพราะไม่้าให้เขาเห็นหรือจับได้ว่า เธอกำลังทำตัวเป็หญิงไร้ยางอายเอาตัวเข้าแลกเพื่อจับเขา
การจดทะเบียนสมรสระหว่างเขากับเธอมันมีเหตุผลอย่างที่รู้ๆกัน แต่ตอนนี้ก็อย่างที่รู้กันอีกว่าเหตุการณ์มันเปลี่ยน เธอไม่ผิดใช่มั้ยที่ฉกฉวยโอกาสตอนที่คุณฟงยังมีความรู้สึก้าเธออยู่ตอนนี้ เด็กวัยสิบแปดหมาดๆอย่างเธอจะคิดได้ลึกซึ้งแบบนี้เพียงในระยะเวลาสั้น ‘คุณย่า’ มองปุ๊บก็รู้ปั๊บว่าท่านไม่ชอบหลานสะใภ้คนนี้ อนาคตที่ยุ่งยากวุ่นวายรออยู่ข้างหน้าแล้ว...
“คุณอีวาน” ยามบ่ายของอีกวัน ขวัญแปลกใจที่เดินออกมาจากห้องนอนเจอกับพี่ชายฝาแฝดสามีของตน
“หิวมั้ยมากินอะไรสักหน่อยสิ” เธอต้องเอียงคอมองคนตรงหน้า กับเสียงฝีเท้าด้านหลังซึ่งไม่ใช่คนที่เธอควรต้องเจอั้แ่ลืมตามา
“เกิดอะไรค่ะ คุณฟงไปไหนคะ”
“ฉันก็คุณฟงนะ”
“ดีแลนไปไหนคะ” ขวัญเริ่มไม่สนุกด้วยเพราะเธอรู้สึกว่าบรรยากาศมันเปลี่ยนไป
“ขวัญ ฉันไม่จะอ้อมค้อม แต่ถ้าเธออยากรู้ว่าตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น ต้องหลังจากที่กินแล้วเท่านั้น ฉันรับคำสั่งมา...โปรดเข้าใจและให้ทุกอย่างลุล่วงด้วยเถิด” และอีวานก็ขอร้องอีกครั้ง ขวัญไม่มีทางเลือกจึงทำเพียงเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารที่มีอาหารมากมาย อีวานเห็นอย่างงั้นก็ดีใจประชาสัมพันธ์บอกว่าฝีมือมาร์คทั้งนั้น มาร์คก็คือผู้ชายอีกคน เขาเป็คู่รักกับคุณอีวาน
ณ โรงแรมหรูชั้นที่สี่สิบสี่ห้องสูทราคาแพง ที่พำนักใหม่ของขวัญฤทัย หลังจากเธอกินอิ่ม คุณอีวานก็บอกว่าขวัญต้องย้ายออกจากที่นี่ พวกเขาเตรียมที่อยู่ใหม่ให้แล้วสะดวกสบายไม่แพ้กัน ซึ่งนั้นก็เื่จริง...ที่นี่ดีจริงๆ วิวก็สวยแต่... “ดีแลนจะไม่อยู่สักพัก”
“ทำไมเขาไม่บอกขวัญละคะ...และที่ไม่อยู่สักพักนั้นนานแค่ไหนคะ”
“นับเดือน”
“ติดต่อเขาได้มั้ยคะ”
“อย่าติดต่อกันเป็ดีที่สุด” ยิ่งฟังก็ใจหายและไม่เข้าใจ คุณย่าของเขามาคุยอะไรกับเขากันแน่
“ติดต่อไม่ได้ ไม่เจอกันโดยไม่มีกำหนดระยะเวลา...คุณอีวานน่าจะบอกขวัญว่าคุณดีแลนทิ้งขวัญไปแล้วหรือไม่ก็เขาไม่้าขวัญแล้วไม่ดีกว่าหรือค่ะ เมื่อคืนนี้ขวัญคงไม่ถูกใจใช่มั้ยคะ...ไม่ต้องพูดอะไรแล้วค่ะ!” ขวัญหยุดคำพูดที่กำลังจะออกมาจากปากอีวานไว้ ในขณะที่มาร์คกำลังช่วยลากกระเป๋าเข้าไปด้านใน
4K
