หลังจากพายุหนี้สินสงบลงบ้านไม้หลังเล็กท้ายซอยก็กลับมาสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง ทว่าสำหรับ จะเด็ด ในร่างของกล้า เขารู้ดีว่าชัยชนะเหนือเสี่ยอาร์มเป็เพียงการอาศัย"ช่องโหว่" ของศัตรูหาใช่ความแข็งแกร่งที่แท้จริงไม่เขามองดูฝ่ามือที่บางและสั่นน้อย ๆ ของเด็กหนุ่มวัยรุ่นด้วยสายตาประเมิน
"กายนี้ช่างอ่อนแอเหลือเกิน...มิต่างจากดาบที่ยังมิได้ผ่านการชุบตัวในเตาหลอม" จะเด็ดพึมพำกับตัวเอง
ยอดขุนศึกผู้เคยคุมไพร่พลนับแสนรู้ซึ้งถึงสัจธรรมข้อหนึ่ง: กลยุทธ์ที่เลิศล้ำเพียงใด หากผู้ใช้ไร้ซึ่งพละกำลังที่จะกวัดแกว่งดาบกลยุทธ์นั้นย่อมไร้ความหมาย
ในเช้ามืดของวันถัดไปก่อนที่แสงอาทิตย์จะแตะขอบฟ้า จะเด็ดลุกขึ้นมากลางโถงบ้านเขาเริ่มสำรวจขีดจำกัดของร่างนี้ผ่านการ "รำมวยโบราณ"ที่เขาเคยใช้ในสมรภูมิ ทว่าเพียงแค่ขยับไม่กี่กระบวนท่าร่างกายของกล้าก็เริ่มสั่นเทา กล้ามเนื้อประท้วงด้วยความเ็ปและลมหายใจเริ่มหอบกระชั้น
"หัวใจของเ้าหนุ่มนี่ช่างเล็กนักข้าต้องขยายปอดและสร้างเอ็นดึงให้แข็งแกร่งดังคันศรเสียก่อน"
จะเด็ดเริ่มใช้เงิน "ค่าทำขวัญ" ที่ได้มาอย่างคุ้มค่าเขาไม่ได้เอาไปซื้อของฟุ่มเฟือยแต่สั่งซื้ออาหารที่เน้นโปรตีนและสมุนไพรบำรุงกำลังตามความรู้ที่มี และที่สำคัญ...เขาใช้ "แผ่นแก้วเรืองแสง"ค้นหาความรู้ทางกายวิภาคและการฝึกร่างกายสมัยใหม่มาประยุกต์เข้ากับวิชา "ปราณพยัคฆ์คำราม" ของเขา
ทุกเช้าตรู่ จะเด็ดจะออกไปวิ่งที่สวนสาธารณะใกล้โครงการ TheStudio 7 เขาไม่ได้วิ่งแบบคนทั่วไป แต่เขาวิ่งด้วยการคุมจังหวะลมหายใจให้สอดประสานกับฝีเท้าตามหลักพิชัยาทุกย่างก้าวที่เหยียบลงบนพื้นดินคือการฝึกสมาธิ
หลังจากการวิ่ง เขาจะกลับมาฝึกในซอยแคบหลังร้าน สเปราท์ โดยใช้สิ่งของรอบตัวเป็อุปกรณ์:
· การเสริมพละกำลัง: เขาใช้ถังน้ำขนาดใหญ่เติมทรายจนเต็มแล้วยกขึ้นลงซ้ำ ๆเพื่อสร้างกล้ามเนื้อไหล่และหลังที่แข็งแกร่งสำหรับดึงพลังเวลาออกหมัด
· ความคล่องตัว: เขาปักไม้ไผ่หลายลำลงบนดินแฉะ ๆแล้วฝึกเคลื่อนที่ผ่านช่องแคบด้วยความเร็วสูง เพื่อลับวิชา 'ชัยภูมิแปดทิศ' ให้เข้ากับสรีระใหม่
· ความอึด: เขาฝึกยืนม้าท่ามกลางแสงแดดแผดเผาปล่อยให้เหงื่อไหลอาบกายโดยไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่ปลายนิ้วเพื่อฝึกจิตให้เหนือกว่าความเ็ป
ระหว่างการฝึกภาพความทรงจำในอดีตมักซ้อนทับเข้ามา... ภาพตอนที่เขาเป็เพียง 'จะเด็ด' เด็กกำพร้าที่ต้องดิ้นรนในตองอูความลำบากในตอนนั้นหล่อหลอมให้เขาเป็ผู้ชนะสิบทิศ และความลำบากในร่างของ 'กล้า' ตอนนี้ก็จะเป็เตาหลอมให้เขาคืนสู่ความยิ่งใหญ่เช่นกัน
ผ่านไปเพียงไม่กี่สัปดาห์ร่างกายที่เคยผอมบางของกล้าเริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างน่าอัศจรรย์ แผ่นหลังกว้างขึ้นกล้ามเนื้อแขนและขาดูเรียบเนียนแต่แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าแววตาของเขาบัดนี้ไม่ได้มีเพียงอำนาจจากจิติญญาภายใน แต่ยังมี"รัศมีแห่งนักรบ" ที่แผ่ออกมาจากร่างกายภายนอกด้วย
ค่ำคืนหนึ่งขณะที่เขากำลังรำมวยกลางสายฝนที่โปรยปรายจะเด็ดลองต่อยหมัดตรงเข้าใส่กระสอบทรายที่เขาทำขึ้นเอง
ปัง!
เสียงหมัดกระทบกระสอบทรายดังสนั่นราวกับเสียงฟ้าร้องกระสอบทรายที่มีน้ำหนักกว่าร้อยกิโลกรัมเหวี่ยงคว้างไปตามแรงปะทะจะเด็ดยกยิ้มที่มุมปากด้วยความพอใจ
"บัดนี้ ดาบเล่มนี้พร้อมจะฟาดฟันแล้ว"
เขาลดมือลงพลางมองไปยังแสงไฟจากตึกสูงในตัวเมืองที่นั่น... คือสมรภูมิที่แท้จริงที่มีทั้งการหักหลัง อำนาจมืดและมาเฟียที่ใหญ่กว่าเสี่ยอาร์มนับหมื่นเท่ารอเขาอยู่
"ในเมื่อแผ่นดินนี้ไม่มีกษัตริย์เช่นข้า...ข้าก็จะสร้างบัลลังก์ของข้าขึ้นมาเอง ณ ที่แห่งนี้"
108
