ณ โรงพยาบาล...
ั้แ่ที่ถูกสามีกระทุ้งรูสวาทคืนนั้น น้ำหวานก็ไม่เคยปล่อยให้โพรงเนื้อของเธอถูกััอีกเลย หญิงวัยกลางคนไม่อาจต้านทานกับแรงเสียดสีจากสามีได้ แต่วันเวลาผ่านไปไม่ได้ช่วยให้การอยากมีลูกลดลงแม้แต่น้อย ภรรยาเอ่ยชวนสามีให้มาปรึกษาแพทย์ด้วยกัน และผลที่ออกมานั้นก็ทำให้ทั้งคู่กังวลใจ
“จะทำยังไงดีคะพี่วัตร”
“ไม่เป็ไรหรอกน่า พี่ว่าไม่มีลูกก็ดีเหมือนกันนะ”
“แต่หวานอยากมีนี่น่า”
ภรรยายังคงเถียง...
ทั้งคู่พึ่งจะออกมาจากห้องรับปรึกษา หมอสันนิษฐานว่าน้ำหวานนั้นมีสิทธิ์เสี่ยงเป็หมัน มดลูกของเธอนั้นฝ่ออย่างหนักจนแทบจะไม่มีไข่ ทำให้การตั้งครรภ์เป็ไปได้ค่อยข้างยาก ส่วนผลตรวจของสามีนั้นช่างดีเกินคาด น้ำเชื้อของวัตรยังคงแข็งแรงเหมือนกับวัยหนุ่ม มันพร้อมผสมพันธุ์กับรังไข่ทันทีเมื่อมีโอกาส!
“ถ้าหวานอยากมี…งั้นคืนนี้เราลองมีอะไรกันอีกรอบมั้ย”
“พี่วัตร เอาอีกแล้วนะ”
“หมอบอกว่ายังมีโอกาสท้องนี่น่า ไม่ได้บอกว่าไม่มีโอกาสเลยสักหน่อย”
“เื่นั้น หวานขอคิดดูอีกทีก็แล้วกันนะคะ ส่วนเื่บนเตียงก็เพลาๆบ้างนะคะ อายุก็ขนาดนี้แล้ว”
เมื่อได้ยินภรรยาเอ่ยมาเช่นนั้นวัตรก็ถอนหายใจ
ทั้งคู่เดินออกไปจากโรงพยาบาลด้วยความผิดหวัง แต่ในมือของน้ำหวานนั้นมีใบปลิวสำหรับการอุ้มบุญติดมาด้วย แม้ว่าจะยังไม่เปิดอ่าน แต่อย่างน้อยศึกษาไว้ก็ไม่มีอะไรเสียหาย ทันทีที่รถยนต์ขับมาจอดถึงบ้านในยามเย็น วัตรก็เริ่มชวนภรรยาของเขาขึ้นไปบนเตียงและลองมีอะไรกันอีกรอบด้วยความหวัง!
“สัญญานะคะพี่วัตร ว่าจะทำเบาๆ”
“สัญญาจ๊ะ งั้นเดี๋ยวพี่ใช้ปากให้หวานผ่อนคลายก่อนนะ”
“ค…ค่ะ”
แพร่บ แพร่บ แพร่บ
เสียงซดดูดมูมมามดังขึ้นระหว่างง่ามขาของภรรยาสาว
เพียงแค่การใช้ลิ้นก็รับรู้ถึงความหื่นกามจากสามีแล้ว ทักษะการตวัดดูดมันทำให้มือเรียวกุมเส้นผมพร้อมกับขยี้ด้วยความเสียว เม็ดสวาทบนยอดเนินถูกขบกัดและดุนดันขึ้นลงราวกับเครื่องจักรกลทำงาน ทันทีที่ลิ้นหนาสากกร้านสอดเข้าไปโพรงรู เสียงหวีดร้องแหลมสูงก็ดังขึ้นราวกับจะเป็จะตาย!
จ๊วบ จ๊วบ!
“อ๊าาาาา พี่วัตร อ๊ายยยยยย”
“ซีดดดด อยู่นิ่งๆสิหวาน”
“อื้ออออ ลิ้น…ลึก….ลึกเกินไปแล้วววว”
“ซีดดดด เสียวใช่มั้ย”
“ส…เสียวค่ะ….แต่อย่าสอดลึกขนาดนั้น อื้ออออ”
“อดทนหน่อยนะ ถ้าไม่เลียก่อนเดี๋ยวมันจะเจ็บ”
ภรรยาสาวกลั้นใจอดทน...
เธอขย้ำเส้นผมสามีพร้อมกับเชิดหน้าเลื้อยคลานไปมา หวานไม่ใช่ผู้หญิงที่ชื่นชอบเื่บนเตียงขนาดนั้น และพักหลังๆเธอก็แทบจะไม่มีอารมณ์เลยด้วย ผิดกับสามีที่ยิ่งแก่ก็ยิ่งมีความ้า ลิ้นหนาสากกร้านดูดกลีบแคมจนน้ำหอยหลั่งไหลออกมาเป็เมือก ลมหายใจร้อนๆพ่นระบายกระทบไปตามง่ามขาจนขนลุกชูชันเป็ตุ่ม ตอหนวดแข็งขืนและเคราดกหนาขูดรีดผิวกายทุกครั้งที่ใบหน้าคมเข้มเคลื่อนไหว!
น้ำหวานอ้าปากกว้าง...
ไม่นานดวงตาของเธอก็หวานเยิ้มและขึ้น์จนน้ำพุ่ง!
จ๊วบบบ
“อ๊ายยยยยย”
“ซีดดด น้ำแตกออกมาแล้ว”
“พ…พี่วัตรขาาา”
“พี่ว่า มันพร้อมสำหรับแท่งของพี่แล้วล่ะ”
“ล…ลอง…ลองยัดเข้ามา…ทีค่ะ”
ลำเอ็นแท่งใหญ่ถูกชักกระฉอกและถอกหัวจนหนังหุ้มปลายย่นไปอยู่ฐานโคน หัวบานแข็งขืนถูไถไปตามร่องแคมเปียกชื้นก่อนจะทะยานลำเอ็นส่วนที่เหลือเข้าไปในโพรงหอย แต่ไม่ทันที่จะถึงครึ่งลำ เสียงกรีดร้องสุดทรมานของภรรยาสาวก็ดังขึ้น
มดลูกของหวานไม่สามารถรองรับขนาดลำเอ็นของสามีได้เหมือนกับวัยสาว เธอไม่สามารถทนกับความเ็ปนั้นได้อีกต่อไป แม้จะกลั้นหายใจอดทน แต่ความปวดแสบปวดร้อนก็ทำให้หลายเท้าดีดตัวสามีออกจากร่างเหมือนกับม้าดีดกะโหลก!
ตุบ!!!
“โอ๊ยยยย หวาน ถีบพี่อีกแล้วนะ!”
“ม…ไม่ไหว หวานทนไม่ไหวจริงๆ”
“เฮ้ออ พี่เองก็ไม่อยากโดนเมียถีบทุกครั้งหรอกนะ”
“เฮ้อ ไม่เอาแล้ว หวานไม่ทำแล้ว”
“…..”
ไม่ใช่แค่ภรรยาเท่านั้นที่ท้อใจ สามีร่างใหญ่ก็ได้ทิ้งตัวลงพ่นลมหายใจเหน็ดเหนื่อยอยู่ข้างๆเช่นกัน ทั้งคู่ไม่รู้จะแก้ปัญหานี้ให้ผ่านพ้นไปเช่นไร แต่อยู่ๆสมองของภรรยาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ ใบปลิวจากโรงพยาบาลที่เธอหยิบติดมือมาด้วย อาจจะเป็ทางออกเดียวสำหรับเื่นี้ก็เป็ได้