ตอนที่ 11 ยาทองคำ
"ทองคำ อยู่ข้างในนี้?" ทุกคนต่างมามองดูกล่องเก็บทองคำไม่เล็กไม่ใหญ่มาก ที่เต้าิเป็คนพบเจอเรียกให้มาดูกัน
"เ้าไม่ใช่หลอกพวกข้าใช่ไหม" ผู้คุ้มกัน ไม่เคยเห็นกล่องประหลาดแบบนี้มาก่อน
"แน่นอน มันอยู่ข้างในนี้"
"ถ้าไม่เชื่อพวกเ้าลองเปิดดูได้"
เสียงยืนยันอย่างมั่นอกมั่นใจดังออกมาอย่างชัดเจน
"มันเปิดยังไง?" ผู้คุ้มกันต่างสงสัยวิธีเปิดกล่องอย่างมาก เพราะด้วยรูปลักษณ์การเปิดแบบแปลกๆที่ไม่เคยเห็นมาก่อน จึงไม่รู้ว่าต้องเปิดยังไงกันแน่
"รูกุญแจมันอยู่ตรงไหนกัน" สองผู้คุ้มกันต่างมองหารูกุญแจกันขมักเขม้น
"เดี้ยวข้าจะลองไปหากุญแจมาให้ พวกพี่ชายลองค้นหาวิธีเปิดแบบอื่นดูก่อน"
เต้าิ อาสาไปหากุญแจด้วยตัวเอง ปล่อยให้คนอื่นอยู่ในห้องช่วยกันมองหาวิธีเปิดกล่องต่อไป
"หาให้ตายก็ไม่เจอหรอก" เต้าิ ยิ้มออกมาอย่างเ้าเล่ห์ วิ่งกลับไปที่ศพของหมอเล้งอย่างรวดเร็ว
"ไหน มันอยู่ไหนกัน" สองมือเต้าิล้วงเข้าไปในเสื้อผ้าของหมอเล้ง เพื่อ้าตามหาของบางสิ่งที่ตนอยากได้
จากนั้นก็พบเจอขวดใส่ยาเม็ดกลมๆอยู่ในเสื้อ
"ยาเม็ดนี้?" สายตาสำรวจมองเม็ดยาสักพัก ก็จำได้ว่ามันคือ ยากระตุ้นปราณ ที่อันธพาลคนน้องกินเข้าไปช่วยกระตุ้นปราณให้กลายเป็จอมยุทธลมปราณได้ชั่วคราว
สายตามองเม็ดยาก็พบความแตกต่าง
สีของเม็ดยาต่างกับเม็ดยาที่อันธพาลคนน้องทาน
เต้าิ จำได้ว่าเม็ดยาที่อันธพาลคนน้องกินเข้าไปมันจะมีสีแดงจางๆ แต่ยาเม็ดนี้กับมีสีทองอร่ามราวกับทองคำ
"ยาทองคำ?" เต้าิ ไม่คาดคิดเลยว่า คนบนโลกใบนี้จะเอาทองคำมาทำเป็เม็ดยา
แต่จะว่าคนบนโลกนี้ก็ไม่ได้ เมื่อโลกที่ตนเคยอยู่ก็มีอาหารที่ใช้ทองคำมาทำเป็อาหารไปแล้ว
"ฉลากยาก็ไม่แปะเอาไว้" เต้าิ มองขวดยาเพื่อหารายละเอียดเกี่ยวกับเม็ดยาชนิดนี้ แต่กับไม่เห็นรายละเอียดแปะไว้เลย
จนมาสังเกตุที่ฝาขวดยา มีตัวอักษรภาษาจีนเขียนเอาไว้ว่า "กระตุ้นปราณ"
"ยากระตุ้นปราณ ในที่สุดก็ได้มันมา"
อาการดีใจแสดงออกมา เมื่อได้เม็ดยาที่้ามาเรียบร้อย แม้ยังสงสัยเื่สีเม็ดยาก็ตาม แต่คิดไปคงไม่สามารถให้คนตายลุกขึ้นมาตอบได้ จึงเลิกคิดเื่สีเม็ดยาไม่ให้มารกสมอง
"หวังว่าคงไม่มีผลข้างเคียง" เต้าิ ชั่งใจสักพักก่อนจะโยนเม็ดยาเข้าปากตัวเอง
ฮึก
ยาเข้าไปในปาก ไหลลงคออย่างรวดเร็ว
"ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นเลย" เต้าิ มองสำรวจร่างตัวเองด้วยความสงสัย ก่อนจะรู้สึกถึงความร้อนจากร่างกายที่เพิ่มสูงขึ้นมากะทันหัน
"ร้อน" เต้าิ ไม่เคยรู้สึกถึงความร้อนแผดเผาภายในร่างกายตัวเองมาก่อน
นี้เป็ครั้งแรกที่ตนเองรู้สึกร่างกายกำลังลุกไหม้
"อ๊าก" เต้าิ ล้มลงไปกับพื้นด้วยความเ็ป
ทั่วร่างเต้าิมีอุณหภูมิสูงขึ้นมาเรื่อยๆ มีควันไหลออกมาจากทั่วร่างกาย เป็ความร้อนดั่งกับถูกไฟเผาผลาญภายใน
"เกิดอะไรขึ้นกัน?"
"รึว่านี้คือสิ่งที่เรียกว่า ปราณ"
เต้าิ ไม่เข้าใจว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายตัวเองกันแน่ ควันลอยออกมาจากร่างกายขึ้นเรื่อยๆ
"ฮึ่ม"
"ข้าต้องทนกับมันให้ได้"
"ไม่ยอมมาตายกับเื่บ้าๆแบบนี้เด็ดขาด"
กรอด
เต้าิ กัดฟันแน่น อดทนกับความเ็ปทรมานที่ร่างกายถูกเผาผลาญไม่หยุดหย่อน
ร่างกายเต้าิเริ่มมีสีผิวเปลี่ยนไป
จากคนผิวสีขาวเริ่มเปลี่ยนเป็สีแดง ราวกับโดนพระอาทิตย์แผดเผา
รูขุมขนทั่วร่างขยายยืดหดอย่างรวดเร็ว
เืไหลออกมาตามร่างกาย เหมือนกับเส้นเืภายในกำลังฉีกขาดออกจากกัน
เวลาผ่านไปเรื่อยๆ 10 นาที 20 นาที 30 นาที
เวลา 60 นาที กระบวนการเปลี่ยนแปลงบนร่างกายเต้าิที่เกิดอย่างฉับพลัน ค่อยๆเบาลง สงบลงเรื่อยๆ อาการรุนแรงยังกับโดนแผดเผาค่อยๆบรรเทาลง
...
"เฮ้ ดูนั่นสิพี่ชาย" อันธพาลคนน้อง เรียกพี่ชายของตนให้ดูบางอย่างในห้องที่หมอเล้งตาย
"ควันอะไรน่ะ ไฟไหม้?"
"ไม่... ไม่ใช่ควัน มันคือ ไอน้ำ"
อันธพาลสองพี่น้อง สังเกตุเห็นควันลอยฟุ้งเต็มห้องจนมองไม่เห็นภายในห้อง
เมื่อลองััควัน ก็พบว่ามันคือควันจากไอน้ำที่ระเหยออกมาลอยกลางอากาศ
อันธพาลสองพี่น้อง รีบเปิดหน้าต่างระบายควันไอน้ำออกไป
ไม่นานก็ปรากฏร่างเต้าินอนอยู่กับพื้น ใกล้ๆเต้าิมีศพหมอเล้งนอนตายอยู่ที่เดิม แต่สภาพศพหมอเล้งตอนนี้ดูน่าเกลียดน่ากลัวอย่างมาก
ตามร่างกายศพหมอเล้งมีแผลพุพอง เน่าเปื่อยจากการถูกแผดเผา บางส่วนไหม้เกรียมจนมองเห็นกระดูกโผล่ออกมา
อันธพาลสองพี่น้อง ต่างใที่เห็นสภาพศพ
ทั้งสองต่างรู้อยู่แล้วว่าหมอเล้งเพิ่งตายไม่นานยังไม่ทันข้ามคืน แต่ศพหมอเล้งกับเน่าเปื่อยส่งกลิ่นเหม็นไหม้ออกมาแล้ว
สองพี่น้องไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องนี้กันแน่
"ช่างศพคนตายไปก่อน"
"เ้าไม่คิดว่า มันคือโอกาสดีรึไง"
อันธพาลคนพี่ จ้องมองเต้าิที่นอนอยู่กับพื้น ร่างกายมีผิวสีแดงปรากฏขึ้นมา มีเืไหลออกมาเจิ่งนองกับพื้นดูเหมือนคนใกล้ตายจากการถูกทำร้าย หรือโดนเล่นงาน จนเสียเืออกมามาก
"ฮ่าๆๆ ในที่สุด์ก็เข้าข้างพวกเรา"
อันธพาลสองพี่น้อง ยินดีกับภาพเหตุการณ์ตรงหน้าที่เกิดขึ้นกับเต้าิ
เป็ความโชคดีที่อันธพาลสองพี่น้องถูกใช้ให้ออกมาตามหาเต้าิ หลังจากเต้าิออกมาตามหากุญแจอยู่นานจนยังไม่กลับมา
"ไม่นึกว่าจะถูกใครทำร้ายจนได้รับาเ็หนักจนตายแบบนี้" สองพี่น้อง คิดแบบเดียวกัน
อันธพาลสองพี่น้อง หันมาสบตากันก็รู้ใจกันทันทีว่าต้องทำอย่างไร
ทั้งสองเข้าหาเต้าิที่นอนกับพื้นอย่างรวดเร็ว
"หวังว่า แหวนมิติ ของมันยังอยู่"
อันธพาลสองพี่น้อง เตรียมตัวพลิกศพเต้าิ เพื่อตามหาสิ่งของมีค่าในร่างกาย
"ฮึบ"
"ร้อน"
อันธพาลคนน้องร้องออกมาอย่างเ็ป ทันทีที่จับตัวเต้าิ เพื่อเตรียมจะพลิกกลับ
แต่เมื่อมือััร่างของเต้าิกับรู้สึกร้อนมากเหมือนกับโดนไฟลวกขึ้นมาทันที
"พูดอะไร ร่างกายมันจะร้อนมากขนาดนั้นได้ยังไงกัน"
อันธพาลคนพี่ คิดว่าน้องชายตนเองรู้สึกเกินจริง จึงลองััร่างเต้าิดู ก็เป็จริงดั่งที่น้องชายตัวเองว่าเอาไว้
20K
