"มันต้องกินแบบนี้แหละ มันถึงจะอร่อย"ฉันตอบมันกลับไป
"กินแบบกูก็อร่อย"กิฟใช้ซ้อมขึ้นมาตักส้มตำ
"โอ้ยพิถีพิถัน ไม่ทันแดรก มานี่เดี๋ยวกูฉีกไก่ย่างให้ จ๊วบๆ" ฉันฉีกไก่ย่างให้กิฟและดูดนิ้วที่มีรสไก่ติดอยู่
"โอ้ยอีพลอย กูเชื่อมึงเลย" กิฟบ่นฉันเบาๆ ไม่นานฉันก็ฟาดส้มตำหมดเรียบ
" เอิ้กกกก!!" ฉันดูดน้ำแปปซี่ในแก้วจนเกือบถึงครึ่งแก้วและเรอออกมาเสีียงดังด้วยความอิ่ม
"พลอย น่าเกียจ"กิฟพูดพร้อมกับทำมือปัดกลิ่นเรอของฉัน
"โถ่กิฟ กินส้มตำมันก็ต้องแบบนี้แหละไม่งั้นมันจะอร่อยได้ไง"ฉันพูดพร้อมกับดูดน้ำอีกหนึ่งครั้ง
"นี่พลอย มึงเป็คนที่แดรกได้น่าเกียจมากค่ะกูพูดเลย" กิฟพูดพร้อมกับหัวเราะให้กับฉัน
"เห้ย อีกิฟ มึงอย่าเพิ่งหันหลังนะเว้ย"ฉันพูดเมื่อเงยหน้าขึ้นและเจอพี่ริวคนที่ยัยกิฟมันชอบกำลังเดินมาทางฉันกับกิฟให้ตายสิถ้ายัยกิฟเห็นคงเป็ลมแน่
"มีรัยวะ"กิฟพูดกับฉันเสียงเบา
"มึงตั้งสตินะ อย่ากรี๊ดนะ คือว่า"ฉันพูดไม่ทันจบพี่ริวก็เดินมาถึงที่ฉันนั่งสะแล้ว
"น้องครับ"
"ค่ะ " กิฟหันไปตามเสียง
"พะ...พี่ริว "กิฟหันมาทางฉัน
"กรี๊ดดดดดดด!!" เสียงกรี๊ดของกิฟทำให้คนแถวนั้นหันมามองที่เราทั้งสามคน
"นี่แกตั้งสติ อีกิฟๆๆ"ฉันเอามือปิดปากมันที่กรี๊ดอยู่
"อี้อิว อีอิว อร้ายยยยย"ทั้งๆที่ฉันปิดปากมันอยู่แท้ๆ
"มีรัยรึเปล่าค่ะพี่"ฉันหันไปพูดกับพี่ริวที่ยืนอยู่
"อ้อคือเพื่อนพี่อยากเจอน้องอะ"
"หนูเหรอค่ะ"ฉันชี้มาทางฉัน
"ใช่โต๊ะนู้น"พี่ริวชี้ไปทางกลุ่มผู้ชายสามคน
"ทำไมหนูต้องไปด้วยอ่ะ"ฉันพูดขึ้นอีกครั้ง
"เอาเป็ว่าพี่ไม่รู้ไปก่อนเถอะเดี๊ยวน้องก็รู้เอง"
"หนูไม่ไปค่ะ ไปยัยกิฟ"ฉันลุกขึ้นและลากกิฟออกมาทันที
"ขอตัวก่อนนะคะพี่ริว" กิฟหันไปย้มหวานให้กับพี่ริวก่อนจะหันมาตามแรงดึงของฉัน
"นี่แก ทำไมไม่ไปว่ะ กูจะได้อยู่กับพี่ริวนานๆ"
"นี่อย่าเพิ่งบ้าผู้ชาย ถ้ากูไปแล้วอีบ้าพวกนั้นรุมกระทืบกูทำไงวะ"ฉันพูดพร้อมกับทำท่าขนลุก
"พวกพี่เขาจะไปกระทืบแกทำไมกัน แกไปทำอะไรเขา"
"ก็ไม่นะ"
"แล้วกลัวอะไร"
"นี่ถึงกูจะดูห้าวกูก็เป็ผู้หญิงปะวะ ให้ไปหาผู้ชายก่อนเหรอมึงก็บ้า"ฉันพูดพร้อมกับวางกระเป๋าที่โต๊ะประจำ
"เออก็จริงของมึงแหละ"
"เขาบอกว่าเขามีธุระ ถ้ามันสำคัญเขาคงมาหาฉันเองแหละ"ฉันพูดปัดๆไป
1K
