“พระเ้าทรงประทานเพศมาให้นายทั้งสองเพศให้นายมีสิทธิ์รักใครก็ได้ตามที่นายปรารถนาไม่ว่าคนที่นายรักจะเป็ผู้ชายหรือผู้หญิงนายก็เขาหรือเธอคนนั้นได้อย่างสมบูรณ์ แถมยังมีทายาทให้กับเขาได้ด้วยนายรู้ไหมในในกลุ่มคนรักร่วมเพศ มีกี่คนที่ต้องรับเลี้ยงเด็กเพราะอยากมีลูก? มีกี่คนที่ต้องหาคนอุ้มบุญเพราะอยากมีลูกที่มีสายเืของตัวเอง? นี่แค่ผู้ชายนะ ฝั่งผู้หญิงยิ่งแย่ไปกันใหญ่ผู้หญิงมีสัญชาตญาณความเป็แม่ที่รุนแรงกว่า อยากมีลูกในครอบครัวและเพื่อที่จะมีลูก บางครั้งพวกเธอต้องตั้งท้องลูกที่มีสายเืของคนอื่นและต้องทนดูคู่รักของตัวเองอุ้มท้องลูกของคนอื่น นายคิดว่าพวกเธอจะสบายใจเหรอ? การยอมรับและเข้าใจเป็เื่หนึ่งแต่ความเสียใจที่ไม่มีลูกสายเืเดียวกันกับคนที่รักเป็อีกเื่หนึ่ง”
อู๋เฝ่ยตกตะลึงเขาไม่เคยคิดจากมุมมองนี้มาก่อน
อู๋ไป่ยังพูดไม่จบก็เอื้อมมือทั้งสองข้างประคองใบหน้าของอู๋เฝ่ยแล้วลูบไล้อย่างเบามือ “รู้ไหมว่านายงดงามแค่ไหน? วันที่นายมาที่ร้านนายก็เป็ที่รักของพวกเราทุกคนแล้ว คิดว่ามาสเตอร์ให้นายแสดงเป็การลงโทษใช่ไหม? ที่จริงแล้วไม่ใช่เลยคงมีแค่ฉันกับเย่ถานผู้จัดการร้านเท่านั้นที่เข้าใจความดีใจของมาสเตอร์เฟิงจื่อคนนั้นพวกเขาเคยไปที่ประเทศไทยเพื่อตามหาคนที่เป็เพศกำกวมโดยเฉพาะเพื่อสร้างเป็ดอกไม้ประดับร้าน แต่โชคไม่ดีที่หาไม่เจอฉันยังจำคำพูดรุนแรงของมาสเตอร์ได้อยู่เลยเขาบอกว่าพวกนั้นไม่ก็พิการทางกายก็พิการทางใจมีแต่พวกที่ร่างกายเต็มไปด้วยร่องรอยการเสริมแต่งอย่างหนักไม่ก็ใช้ยาสร้างร่างกายนั้นขึ้นมามาสเตอร์ไม่เคยชื่นชม ไม่ว่าหน้าตาจะสวยแค่ไหน มาสเตอร์ก็ไม่เคยเหลียวแลเลยสักนิดแต่วันนั้นนายทำให้พวกเราประหลาดใจมาก พอเสื้อผ้าของนายถูกถอดออกจนหมดฉันก็เห็นความยินดีราวกับได้สมบัติล้ำค่าในดวงตาของมาสเตอร์ถ้านายไม่ลักพาตัวคนที่มาสเตอร์รักสุดหัวใจล่ะก็ฉันว่าเขาคงจะปฏิบัติต่อนายอย่างทะนุถนอมและเสนอเงินเดือนสูงสุดเพื่อโน้มน้าวให้นายอยู่ต่อไม่ใช่โยนให้ฉันจัดการแบบนี้”
“คุณ...โกหก” อู๋เฝ่ยไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีใครสักคนจะชื่นชมร่างกายของเขาได้โดยไม่รู้สึกสะอิดสะเอียน เขาคิดเสมอว่าคนในร้านมองเขาเป็เหมือนลิงหรือสัตว์เลี้ยงชนิดหนึ่งที่เอาไว้ดูเล่นแต่ตอนนี้เสียวอู่กลับบอกว่าพวกเขาหวงแหนเขา? เื่นี้เขาไม่สามารถยอมรับได้ในระยะเวลาสั้นๆนับประสาอะไรจะให้เขาเชื่อ
อู๋เฝ่ยไม่เชื่อเขา! อู๋ไป่อยากจะหัวเราะ แต่กลับพบว่าตัวเองไม่สามารถเค้นแม้แต่รอยยิ้มจางๆออกมาได้ เขาจึงซุกใบหน้าลงกับซอกคอของอู๋เฝ่ย ซ่อนเร้นอารมณ์ของตัวเองเอาไว้แล้วถอนหายใจเบาๆ “นายอาจจะไม่เชื่อฉันแต่ได้โปรดอย่าทำร้ายตัวเองเลย นายแค่ยังไม่รู้ว่าตัวเองมีค่าแค่ไหน”
“เป็ไปไม่ได้เป็ไปไม่ได้” อู๋เฝ่ยส่ายหัวด้วยความตกตะลึง “ไม่มีใครจะชอบร่างกายแบบนี้หรอก ไม่ว่าจะเป็ผู้ชายหรือผู้หญิงพวกเขาจะมองผมเป็แค่ตัวประหลาด พวกเขารู้สึกสะอิดสะเอียนเท่านั้น...” ด้วยความที่จิตใจเริ่มหวั่นไหว อู๋เฝ่ยจึงพูดความในใจออกมาเขายังจำได้ว่าตอนเด็กๆ เขาถูกเด็กคนอื่นรุมทำร้ายจนหัวแตกจำได้ว่าตอนนั้นผู้ใหญ่ต่างมองเขาด้วยสายตารังเกียจเดียดฉันท์และจำได้แม่นว่าอู๋ไป่คนที่พยายามปลอบโยนเขาในตอนนี้ก็ไม่เคยแตะต้องตัวเขาในยามลับตาคนแล้วเขาจะเชื่อได้อย่างไรว่าจะมีคนที่ไม่รังเกียจเขา?
“อย่าพูดแบบนั้น” อย่าพูดคำพูดที่ทำร้ายตัวเองแบบนั้น อู๋ไป่ใช้มือปิดปากอู๋เฝ่ยแล้วในที่สุดก็ผงกศีรษะขึ้นมองตาอู๋เฝ่ยแต่กลับพบว่าดวงตาของอู๋เฝ่ยเต็มไปด้วยหยดน้ำเล็กๆความสิ้นหวังที่หยั่งลึกและความชิงชังตัวเอง
“อู๋เฝ่ย...” อู๋ไป่เอื้อมมือไปเช็ดหยดชื้นๆ ที่หางตาของอู๋เฝ่ย แต่อู๋เฝ่ยกลับหลับตาลงปฏิเสธไม่ให้อู๋ไป่สอดแนมเข้าไปในจิตใจของเขาอีก
ถึงแม้ว่าอู๋เฝ่ยจะไม่พูดอะไรแต่สีหน้าของเขาก็บ่งบอกชัดเจนว่าไม่เชื่อคำพูดของอู๋ไป่อู๋ไป่เห็นอู๋เฝ่ยที่ดื้อรั้นเช่นนี้ยิ่งรู้สึกสงสารและความสงสารนั้นก็กลายเป็ความปรารถนาที่จะอย่างแรงกล้า เขาอยากอยากจะอู๋เฝ่ยที่เป็แบบนี้ไว้ทั้งหมด!
อู๋ไป่รู้ว่าเขาไม่ควรมีความคิดแบบนี้เพราะเขาไม่คู่ควรที่จะ ด้วยตัวตนของเขา เขาอาจตายได้ทุกเมื่อทำให้เขาไม่คู่ควรกับผู้ใด ทว่าเขาสามารถควบคุมหัวใจที่โหยหาของเขาได้แต่กลับหยุดยั้งร่างกายที่กระสับกระส่ายของตัวเองไม่ได้ปกติแล้วเวลาที่เขาเพิ่งแสดงเสร็จตอนกลางคืน ร่างกายของเขาควรจะสงบที่สุดแต่ตอนนี้ ร่างกายของเขากลับร้อนผ่าว เพียงเพราะน้ำตาของอู๋เฝ่ยที่ยังไม่ไหลออกมาเขารู้ว่าอู๋เฝ่ยไม่เชื่อว่าจะมีใครหลงใหลในร่างกายของเขา งั้นเขาก็จะพิสูจน์ให้ดูและตอนนี้การพิสูจน์นั้นง่ายดายมาก เพราะเขาไม่มีแรงและไม่มีความคิดอยากจะหยุดยั้งความปรารถนาของตัวเองเลย
“นายแค่ยังไม่รู้ว่าตัวเองงดงามแค่ไหนไม่รู้ว่าร่างกายของนายทำให้คนเขาคลั่งแค่ไหน” อู๋ไป่กระซิบข้างหูอู๋เฝ่ยด้วยเสียงแหบพร่าพูดจบก็ซุกใบหน้าลงบนทรวงอกอู๋เฝ่ย
อู๋ไป่ใช้มือข้างหนึ่งโอบเอวอู๋เฝ่ยอีกมือหนึ่งลูบไล้ไปตามแนวสะโพกของอู๋เฝ่ยลงไปถึงท้องน้อยใบหน้าถูไถไปมาบนเนินอกของอู๋เฝ่ยแล้วเริ่มกัดกินความอ่อนนุ่มข้างหนึ่งของอู๋เฝ่ยผ่านเสื้อผ้า
อู๋เฝ่ยใจนลืมตาขึ้นมาพยายามจะผลักไสอู๋ไป่ “อย่าทำแบบนี้...” แต่เมื่ออู๋ไป่คว้าส่วนล่างของเขาไว้ เขาก็หอบหายใจเข้าเฮือกใหญ่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยถ้อยคำปฏิเสธได้อีกต่อไป
อู๋เฝ่ยเพิ่งรู้ว่าตัวเองมีความ้าทางเพศที่รุนแรงเป็พิเศษใน่มีประจำเดือนตอนอายุประมาณ 27-28 ปีตอนนั้นเขาอยู่กับฉู่อี้มาได้ระยะหนึ่งแล้ว ชีวิตอยู่ดีมีสุขอ้างอิงตามคำพูดของเขา เขาเริ่มมีความ้าทางเพศแล้วแต่เพื่อที่จะเก็บเงินไว้ให้กับน้องชายทำการผ่าตัดเขาจึงไม่ยอมหาคู่นอนวันไนท์สแตนด์และความลับของร่างกายเขาก็ไม่อนุญาตให้ทำเช่นนั้น ดังนั้นวิธีที่เขาใช้แก้ปัญหาความปรารถนาก็คือการใช้มือตัวเองเท่านั้นเป็ครั้งแรกที่อยากมีใครสักคนอยู่เคียงข้างเขาใน่ที่ความปรารถนาทางกายรุนแรงที่สุดและถูกคนคนนั้นคว้าเอาไว้ อู๋เฝ่ยอยากจะดิ้นรนแต่คลื่นแห่งความปรารถนากลับซัดเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาไม่อาจฝืนได้แค่เพียงกลั้นเสียงครางและความสั่นสะท้านของร่างกายก็ใช้พลังงานและกำลังใจจนเกือบหมดแล้ว
อู๋ไป่ทำอะไรลงไป? ไม่ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเคยทำอะไรมา แต่เขาก็เป็ครูฝึกมาหลายปีทำไมถึงจะไม่รู้ว่าอู๋เฝ่ยถูกความปรารถนาครอบงำ? ดังนั้นอู๋ไป่จึงหัวเราะเบาๆใช้น้ำลายของตัวเองทำให้ผืนผ้าบริเวณหน้าอกของอู๋เฝ่ยเปียกชุ่มแล้วขบกัดอย่างแรงที่หน้าอกสีกุหลาบของอู๋เฝ่ย มือที่กำลังจุดไฟในตัวอู๋เฝ่ยขยับขึ้นลงเร็วขึ้นทันที
“อื้อ...” อู๋เฝ่ยอดทนไม่ไหว หลุดเสียงร้องครางออกมาเบาๆ
“อู๋เฝ่ย ไม่ต้องอดทนตามฉันมา นี่ไม่ใช่เื่น่าอาย ฉันจะทำให้รู้ว่านายน่าหลงใหลแค่ไหนน่าติดใจแค่ไหน!” อู๋ไป่พูดพลางฉีกทึ้งเสื้อผ้าของอู๋เฝ่ยออก
“อย่า...” อู๋เฝ่ยพยายามจะขัดขวางแต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว ไม่ต้องพูดถึงว่าอู๋ไป่เป็ S มาหลายปี แม้แต่ก่อนที่จะเป็ครูฝึก เขาก็เป็คนดุร้ายเรี่ยวแรงเหนือกว่าคนธรรมดา รวมถึงเสื้อผ้าในร้านที่เน้นที่ความเบาสบายจึงทำจากผ้าที่บางและนุ่ม การที่อู๋ไป่ดึงเสื้อผ้าออกก็เหมือนกับการฉีกทึ้งเสื้อผ้าทิ้งไปโดยปริยาย
เสียงปฏิเสธอ่อนหวานของอู๋เฝ่ยไม่ต่างจากเสียงครวญครางในหูอู๋ไป่ทำให้อู๋ไป่กัดเนื้อนุ่มในปากตัวเองแรงขึ้นจนบวมแดงและกลายเป็สีม่วง
ตอนนี้อู๋เฝ่ยตกอยู่ในภาวะสิ้นหวังน้ำตาเริ่มคลอเบ้าอีกครั้ง หลังจากที่เขาเข้ามาอยู่ในร้านเขาก็ถูกฝึกเหมือนสัตว์เลี้ยง แต่จริงๆ แล้วเขาไม่ใช่ M ความเ็ปไม่ได้ทำให้เขารู้สึกมีความสุขถึงก่อนหน้านี้จะใช้พวกเซ็กซ์ทอยต่างๆ นานาก็ตามเนื่องจากเซ็กซ์ทอยเ่าั้มีไว้เพื่อกระตุ้นความ้าอยู่แล้วและก่อนหน้านี้ถึงอู๋ไป่จะตบตีหรือใช้แส้เฆี่ยนเขา แต่ก็ไม่ได้รุนแรงอะไรยังอยู่ในระดับที่เขาทนได้ ดังนั้นเขาจึงไม่รู้สึกอะไรแต่การขบกัดของอู๋ไป่เป็สิ่งที่อู๋เฝ่ยไม่อาจต้านทานไม่ต้องพูดถึงว่าร่างกายของเขาในขณะที่ตื่นตัวจะไวต่อความรู้สึกและทนต่อความเ็ปได้น้อยกว่าปกติการกัดของอู๋ไป่ที่เกือบจะทำให้เขาเืซิบไม่เพียงแต่จะไม่ช่วยให้อู๋เฝ่ยตื่นตัวมากขึ้นแต่กลับทำให้เขารู้สึกกลัวว่าอู๋ไป่จะกลืนกินเขาเข้าไปทั้งตัว
อู๋เฝ่ยรู้สึกตัวอย่างรวดเร็วว่าอาการสั่นของอู๋เฝ่ยไม่ใช่ความตื่นเต้นแต่เป็ความหวาดกลัว อู๋ไป่จึงผ่อนจังหวะและแรงลงคลายริมฝีปากที่เต็มไปด้วยรอยกัดออกแล้วเปลี่ยนเป็ลามเลียและจูบใบหูของอู๋เฝ่ยแทน “ขอโทษฉันทำนายเจ็บหรือเปล่า?”
อู๋เฝ่ยได้แต่ส่ายหน้าไม่ได้อธิบายหรือพูดอะไร เสียวอู่เคยฝึกเขามาก่อน เขายังจำได้ดีเขาเป็แค่สัตว์เลี้ยงของร้าน ไม่มีสิทธิ์พูดว่า “ไม่” กับครูฝึก
เมื่อเห็นอู๋เฝ่ยค่อยๆสงบลง และกลับไปเงียบเหมือนเดิม อู๋ไป่ก็รู้สึกร้อนใจเขาอยากเห็นอู๋เฝ่ยคลั่งในอ้อมแขนอยากได้ยินเสียงครางและความปรารถนาที่ไม่อาจหักห้ามใจได้เขาไม่อยากเห็นท่าทีที่ห่างเหินและเ็าอีกต่อไป... ดังนั้นอู๋ไป่จึงทำในสิ่งที่เขาแทบไม่เคยทำ นอกจากบนเวทีการแสดงเขาแลบลิ้น เลียไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าที่น่ายั่วยวนของหน้าอกของอู๋เฝ่ยไล่ลงไปยังสะดือ วนไปมาสองรอบก่อนจะเลื่อนลงไปที่ท้องน้อยของอู๋เฝ่ยในจังหวะที่อู๋เฝ่ยยังตั้งตัวไม่ติด ยังไม่ทันพักหายใจนั้น อู๋ไป่ก็ป้อนท่อนลำที่แข็งตัวครึ่งหนึ่งของอีกฝ่ายเข้าไปในปาก
อู๋เฝ่ยใมาก! ปกติแล้วเสียวอู่ไม่ทำออรัลเซ็กซ์ให้กับใคร แม้แต่บนเวทีแสดงเขาก็แทบจะไม่ทำกับ M คนอื่นๆ และคนอื่นๆก็ไม่ค่อยทำให้กับเขาเช่นกัน ส่วนใหญ่แล้วพวกเขาจะยั่วเย้าลูกค้ากระบวนการร่วมรักทั้งหมดก็มักจะทำโดยลูกค้ามีเพียง่สุดท้ายเท่านั้นที่เสียวอู่จะสอดใส่กับ M บนเวทีอย่างลวกๆแต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเสียวอู่ไม่เคยทำออรัลเซ็กซ์ให้ใคร ตรงกันข้ามมีหลายคนที่เคยได้รับประสบการณ์นี้จากอู๋ไป่ แต่ที่ว่าหลายคนนั้นก็แค่การสาธิตให้ลองััดูสักครั้ง เช่นเดียวกับอู๋เฝ่ย ในตอนที่เขารับการฝึก่แรกๆอู๋ไป่ก็เป็คนทำให้เขาเอง พร้อมกับวิเคราะห์หลักการ มุม แรงและแม้แต่จุดอ่อนไหวบนท่อนลำรวมถึงวิธีการใช้ลิ้นและลำคอ...ถ้าใครยังเพลิดเพลินในสถานการณ์แบบนั้นได้ก็คงเป็คนที่ไม่คิดอะไรเลย แต่ถึงจะอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้นอู๋เฝ่ยก็เสร็จด้วยฝีมืออู๋ไป่ แสดงให้เห็นว่าทักษะออรัลเซ็กซ์ของอู๋ไป่นั้นยอดเยี่ยมมากเพียงแต่ตอนที่ M มาฝึกอู๋ไป่ไม่เคยทำกับของจริงเลย เขาจะใช้นิ้วมือทุกครั้ง
23K
