วันธรรมดาๆที่แสนประทับใจ (Happy Ordinary Days)

/ ณ ๰่๥๹เช้าวันจันทร์ ในโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง /

"หาวววววว .. เสียงหาวต่อๆกันจากนักเรียนในห้องเรียน"

"เอ้าๆ นักเรียน! ตั้งใจฟังหน่อย หยุดคุยกันได้แล้ว ข้างหลังห้องอะ ใครบ้างน่ะ แก๊งสาวๆ แบม หญิง กิฟ แล้วก็แก๊งผู้ชาย

พีรพล ยิม บอล มอส ถ้าไม่เงียบครูจะหักคะแนนนะ"

(ครูสาวคนหนึ่งหยุดสอน แล้วดุนักเรียนที่คุยกันเสียงดัง)

"ขอโทษคร้าบบบบ/ค่าาา" (นักเรียนที่ถูกพูดถึงพูดพร้อมกัน)

"ครูครับ ทำไมครูเรียกทุกคนชื่อเล่นหมดเลยยกเว้น พีรพลอะครับ"

"ก็ชื่อเล่นของพีรพลเรียกยากกว่าชื่อจริงอีกน่ะสิ อะไรนะ.. "โช ฮยอนอูล" อะไรนั่นอะ ไม่รู้จะตั้งชื่อเล่นเป็๞แนวเกาหลีทำไม"

"จริงครับครู ๻ั้๹แ๻่รู้จักมา ถ้าไม่เรียกชื่อเล่นมัน มันโกรธเลยอะ เอาสิ"

(เพื่อนๆในห้องก็หัวเราะขำคิกคักๆในความน่ารักขี้บ่นของครูสาว)

"ยัง ยังอีก! พีรพล! ทำไมยังคุยเสียงดังอีก เอางี้ ออกมาทำโจทย์ข้อนี้หน้าห้องซิ"

"ผมขอโทษครับ ไอ้เบสมันแกล้งอะครู"

"มาๆๆ ออกมาเลย เอ้า แก้สมการข้อนี้หน่อย จงแทนค่าสมการต่อไปนี้..."

(ครูสาวตั้งโจทย์สมการเลขอย่างยากให้พีรพลทำหน้าชั้นเรียน เพื่อสั่งสอนในทางของครู)

"โห ครู ยากไปมั้ยเนี่ย.. ผมทำไม่เป็๲ครับครู"

"นี่ไง เพราะเธอมัวแต่คุย ไม่ตั้งใจเรียน เลยทำโจทย์ข้อนี้ไม่ได้"

"ผมไม่ชอบคำนวนเลขเท่าไรครับครู"

"ทำไมล่ะ พีรพล"

"ผมไม่ชอบ บวก ไม่ชอบ ลบ ไม่ชอบ หาร แต่ผมชอบ ครู(คูณ) ครับ"

(พีรพลเล่นมุกตลกใส่ครูสาว)

("จากนั้นเสียงหัวเราะก็ดังขึ้น! ทั้งห้องขำชอบใจมุกตลกเสี่ยวๆของพีรพลกันยกใหญ่")

"นี่ พีรพล รู้มั้ยว่าครูเองก็ไม่ชอบเรียนภาษาไทยเลยอะ"

"ทำไมอะครับครู"

"ครูไม่ชอบ ไม้เอก ครูไม่ชอบ ไม้โท แต่ครูชอบ เอาไม้ตี(ไม้ตรี) นักเรียนที่ไม่ตั้งใจเรียนอะจ้ะ" (ครูสาวพูดพร้อมหยิบไม้เรียวมาทำท่าหวดอากาศ)

(เหล่านักเรียนก็พากันหัวเราะมุกตลกที่โต้กลับได้ทันทีของครูสาว)

"เย้ยยย... ครู มีมุกซะด้วย"

"อะแน่นอนสิ ว่างๆไปตั้งคณะตลกกันดีกว่า ไปตีหมูกระทะข้างโรงเรียนกันก่อนเลยพวกเราที่แรก" (ครูสาวเล่นมุกเคลิ้มไปกับนักเรียน)

"แฮ่!!" (เสียงนักเรียนทั้งห้องส่งเสียงรับมุกครูสาว)

(คาบเช้าที่คิดว่าจะง่วงหงาวหาวนอน วันนั้นก็ผ่านไปด้วยความสุขสนุกนาน)

"กริ๊งงงงงงง.. ! เสียงกระดิ่งเลิกคาบดังขึ้น"

"นักเรียนทำความเคราแพะ แฮ่! เคารพ" (พีรพลที่เป็๞หัวหน้าห้องบอกเลิกคาบแบบตลกพร้อมตบมุกที่ตัวเองเล่นเอง)

"ขอบคุณครับ/ค่ะ คุณครู" (ทุกคนทำความเคารพคุณครู)

"ปะ หญิง กิฟ ไปกินข้าวกันดีกว่า" (แบมชวนเพื่อนสนิททั้งสองคนไปกินข้าว)

"กินอะไรดีอะวันนี้" (หญิง)

"ไม่รู้เลย รู้แต่ว่าหิวมากกก" (แบม)

"อือ..ไปกันเถอะ" (กิฟ)

/ ณ โรงอาหารที่โรงเรียน /

"พวกแกไปซื้ออะไรกินกันมาอะ" (หญิง)

"เราไปซื้อก๋วยเตี๋ยวไก่มา ป้าให้เยอะมากเลย" (กิฟ)

"ส่วนกูไปซื้อไก่ทอดเฟรนช์ฟรายมากินกับโค้กเนี่ย ๠ี้เ๷ี๶๯ไปต่อคิวร้านประจำ คนแม่งเยอะมากเลยวันนี้" (แบม)

"ก็พักกลางวันพร้อมกันทั้งโรงเรียนอะเนอะแก มีเวลาแค่ชั่วโมงเดียว ก็ต้องแย่งกันแบบนี้แหละ" (หญิง)

"ทำไมไม่มีการแบ่งพักกลางวันคละๆกันไปเนอะ แทนที่จะมาอัดกันที่โรงอาหารกันเวลาเดียวทุกวันแบบนี้ ไม่เข้าใจคนบริหารสักเท่าไร" (กิฟ)

"อือ เราว่าก็ดีนะ ทยอยๆปล่อยเลิกคาบเรียน ให้มากินกันตอนก่อนเที่ยง๰่๥๹นึง เที่ยง๰่๥๹นึง หลังเที่ยงอีก๰่๥๹นึงก็น่าจะดีนะ" (หญิง)

"บ่นแล้วได้อะไรขึ้นมา เขาก็ทำตามกันมาแบบนี้มา๻ั้๫แ๻่ยุคปู่ย่าเราแล้ว กินข้าวเถอะๆ" (แบม)

"5555555 นานไปอีแบม" (หญิง)

(บรรยากาศการกินข้าวตอนพักกลางวันเหมือนอยู่ในสภาเหมือนกันนะ)

/ ณ โต๊ะประจำของแก๊งเพื่อนในห้องหลังจากพักกลางวัน /

"(ฉันจะพาเธอลอยย..ล่องไปในอวกาศศ...) " (โช ฮยอนอูลกับแก๊งเพื่อนผู้ชายนั่งดีดกีต้าร์ร้องเพลงอยู่)

"กูว่าให้ไอ้ยิมร้องดีกว่ามั้ยวะไอ้ฮยอนอูล มึงเน้นดีดดีกว่ากูว่านะ" (บอล)

"เห้ยยย มึงไม่รู้จักหรอวะ "เดอะทอย" อะ อะโด่วว"

"เออ กูรู้จัก เดอะทอย แต่มึงอะ เดอะถ่อย" (มอส)

"5555555" (ทั้งแก๊งขำเฮฮากันไป)

"เห้ยๆๆ นั่นไงไอ้ยิม แบมมาแล้วนี่ไง มึงไปบอกชอบมันเลย เดี๋ยวกูเล่นกีต้าร์หวานๆซึ้งๆ คลอเบาๆให้"

(พีรพลหรือโชฮยอนอูลกล่าว..)

"บ้าหรอวะมึง กูอาย จะไปบอกตรงๆแบบนั้นได้ไง" (ยิม)

"เห้ยยย ไอ้หนุ่ม ชอบก็บอกเขาไปดิวะ เคยได้ยินเพลงนี้ปะ "ถ้าหากรักนี้ไม่บอกไม่พูดไม่กล่าวว แล้วเค้าจะรู้ว่ารักหรือเปล่า อาจจะไม่แน่ใจ อยากใ...." (โช ฮยอนอูล ร้องเพลง)