มิปรารถนาเป็นเซียน ไยเป็นเซียนแล้วต้องขี้หึงทุกวันเล่า (BL) (จบ)

    เล่มที่ 4 บทที่ 116 ปรับลมปราณ

            การกัดนี้แรงเป็นอย่างยิ่ง ได้เลือดตามที่คาดไว้ เจียงเฉิงเยว่รู้สึกถึงคาวเลือดในปาก เขายุ่งอยู่กับการเลียมันอย่างนุ่มนวลราวกับปลอบโยน พลันรู้สึกถึงสายลมสดชื่นผสมกับกลิ่นอายต้นไม้ใบหญ้าพัดมา เมื่อลืมตาอีกครั้ง ทั้งสองคนก็ยืนอยู่ในหุบเขาเ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

    คล้ายกับเรื่องมิปรารถนาเป็นเซียน ไยเป็นเซียนแล้วต้องขี้หึงทุกวันเล่า (BL) (จบ) ที่คุณอ่าน