บทที่ 23
ความสนใจของจักรวรรดิ
จักรวรรดิหยุนฉิน พระราชวัง
ในฐานะที่เป็หนึ่งในสามกองกำลังของแคว้นหยุนโจว จักรวรรดิหยุนฉินมีประชากรหลายร้อยล้านคน และหลายร้อยปีมานี้อำนาจของจักรวรรดิได้เปลี่ยนไปอย่างมาก และได้กดขี่เผ่าพันธุ์ระดับเหลืองอื่นๆ
พระราชวังสูงตระหง่านตั้งอยู่ใจกลางเมืองหลวงของ หยุนตู ตอนนี้ภายในห้องทรงอักษร จักรพรรดิฉินหยงจุนกำลังอ่านรายงานอยู่ ทันใดนั้นหญิงสาวที่งดงามอายุ 28 ปีก็ผลักประตูเข้ามาอย่างตื่นเต้น
“ เสด็จพ่อ ลูกกลับมาแล้ว!”
ฉินหยงจุน เห็นว่าลูกสาวของเขาเข้ามา เขายิ้มและพูดว่า “โอ้?เสวี่ยเอ๋อไม่ได้ตามพี่รองของเ้าไปเที่ยวหรอกหรือ?ทำไมเ้าถึงกลับมาเร็ว?”
หญิงสาวที่มีผิวพรรณดุจหิมะ ดวงตาสดใสและฟันขาวมีนามว่าฉินเสวี่ย เป็องค์หญิงคนสุดท้องของจักรวรรดิ
หญิงสาวเบ้ปากเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “คราวนี้ลูกกลับมาพร้อมกับข้อมูลสำคัญ!”
“ข้อมูลสำคัญอะไร?เอามาให้ข้าดูซิ”
ฉินเสวี่ยหยิบจดหมายที่เหี่ยวย่นออกมาจากกระเป๋าเงินข้างเอวของนางทันที “ท่านพ่อสิ่งนี้คือสิ่งที่พี่รองเขียนถึงท่าน”
“ข้อมูลงั้นเหรอ?”
ฉินหยงจุน รับจดหมายมาด้วยความประหลาดใจ หลังจากเปิดมันออกมาและอ่านอยู่ชั่วครู่ เขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ฉินเสวี่ย ถามด้วยความสงสัย “เสด็จพ่อ ชายคนนั้นแข็งแกร่งมากจริงๆมันทำให้ท่านรู้สึกลำบากใจหรอ?”
ฉินหยงจุน นิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะกล่าวว่า “เ้ารู้งั้นเหรอ?”
คิดอีกทีด้วยนิสัยของลูกสาวตัวเองต้องแอบดูจดหมายนี้อยู่แล้วแน่นอน
“เื่นี้สร้างความวุ่นวายไม่น้อยแม้แต่เผ่าเอลฟ์ยังในี่ไม่ใช่สิ่งที่ตัวข้านั้นคาดถึง”
ฉินเสวี่ย กล่าวว่า “เขาไม่ใช่กษัตริย์ตัวเล็กๆในอาณาจักรเล็กๆแต่ยังเป็กษัตริย์ตัวน้อยที่หยิ่งยโส!”
“เสด็จพ่อไม่ต้องเป็ห่วงเพียงให้ทหาร 3,000 นายตามจับเ้าเด็กนี่จะต้องถูกจับภายใน 1 เดือนแน่นอน!”
ฉินหยงจุน หัวเราะ
“เสวี่ยเออร์ อย่าสร้างปัญหา คนคนนี้ไม่ควรดูถูก หลี่ฮ่าวเทียน ใช้ทหารหนึ่งหมื่นนาย เขายังไม่สามารถทำอะไรเด็กคนนี้ได้ ดูเหมือนว่าเขาจะมีความสามารถอยู่หลายส่วน”
เมื่อเห็นบุตรสาวดูจะไม่พอใจจึงพูดหยอกล้อว่า “ข้าได้ยินมาว่าชายหนุ่มผู้นี้นิสัยไม่ดี เป็โจรเด็ดบุปผา องค์หญิงน้อยของพวกเราน่ารักถึงเพียงนี้ หากไปเกรงว่าคงไม่มีวันหวนกลับ”
“อะไรกัน!”
ใบหน้าเล็กๆของนางแดง ฉินเสวี่ย พูดอย่าโกรธเคืองว่า “ชายหนุ่มคนนี้มีงานอดิเรกเช่นนี้ ข้าจะไม่ปล่อยเขาไว้แน่!”
กลับมาที่ หลี่มู่ฟาน เขารู้สึกว่าคำพูดของเขาในวันนั้นรุนแรงเกินไป ภายใต้ข่าวลือเขากลายเป็โจรเด็ดบุปผา พยายามปล้นผู้หญิงแม้แต่องค์จักรพรรดิก็ยังรู้ ไม่มีใครรู้ว่าหลังจากที่เขารู้เื่นี้เขาจะรู้สึกอย่างไร
ฉินหยงจุน หัวเราะและกล่าวว่า “ไปเถอะไปดูเสด็จแม่ของเ้าซิแล้วแวะเรียก หลี่โป่สุ่ยให้ข้าด้วย”
ฉินเสวี่ย เห็นเสด็จพ่อหัวเราะและรู้ว่าองค์จักรพรรดิกำลังหยอกล้อกับนาง นางทำได้เพียงส่งเสียง “ฮึ่ม”เบาๆ และหันหลังออกจากห้องหนังสือด้วยความโกรธ
หลังจากที่นางจากไปสีหน้าของ ฉินหยงจุน ก็ค่อยๆมืดครึ้มลงเขาเคาะโต๊ะเบาๆ 3 ครั้ง เงาดำปรากฏขึ้นในห้องอักษร
ร่างเงาถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมสีดำคุกเข่าข้างหนึ่งต่อหน้าองค์จักรพรรดิ
“ตอนนี้เ้าจงเดินทางไปเมืองตงซาน เพื่อดูว่าสิ่งที่สามารถสร้างแรงสั่นะเืในวันนั้นคือสิ่งใด และหาว่า หลี่มู่ฟาน ได้ชุดเกราะและอาวุธมากมายมาจากที่ไหน”
เงาดำพยักหน้าเล็กน้อยและหายไปในพริบตา
หลังจากนั้นไม่นานชายหนุ่มรูปงามก็เข้ามาในห้องทรงอักษร
“ หลี่โป๋สุ่ย ถวายบังคมฝ่าา”
“ลุกขึ้นเถิด”
ฉินหยงจุน ชี้ไปที่จดหมายบนโต๊ะและกล่าวว่า “นี่คือรายงานรับที่องค์หญิงเสวี่ยนำกลับมาจงเอาไปดู”
“ขอบพระทัยฝ่าาพ่ะย่ะค่ะ”
หลี่โป๋สุ่ย ลุกขึ้นแล้วหยิบจดหมายบนโต๊ะอย่างนอบน้อมหลังจากอ่านอยู่ชั่วครู่เขาก็ยิ้มและกล่าวว่า “ฝ่าา ข้าได้ยินมาว่า หลี่มู่ฟาน นั้นเป็เพียงคนอ่อนแอและไร้ประสบการณ์ยากที่จะประสบความสำเร็จแต่ดูเหมือนว่านั่นจะเป็ข่าวลือที่ผิดพลาด”
“จริง ก่อนหน้านี้ตัวข้าเองก็คิดเช่นเดียวกัน จึงยอมให้ หลี่ฮ่าวเทียน ก่อการเปลี่ยนแปลงในพระราชวังหลวง ตอนนี้ดูท่าแล้วคงจะมีปัญหา”
1K
