ฉันอยู่ที่โลกมาร์เวล

ตอนที่ 50 เทสเซอร์แรกต์แห่งอวกาศ

ต้นปี ค.ศ.1944

องค์กรไฮดราภูมิภาคยุโรปถูกทำลายล้างและผู้ก่อตั้ง เรด สกัลล์ ถูก ไคล์ และ สตีฟ ร่วมมือกันจัดการ

รายงานข่าวสำคัญนี้ถูกส่งกลับไปยังสหรัฐอเมริกาและทำให้เกิดงานรื่นเริงระดับชาติที่ยิ่งใหญ่ในทันที ทหารจำนวนนับไม่ถ้วนที่กลับจากสนามรบมารวมตัวกันเพื่อดื่มฉลอง

“ ไชโย! ฉลองให้กับ พันตรีไคล์ และ กัปตันสตีฟ!”

“ ไชโย ฮีโร่! ฉันหวังว่าพวกเขาจะนำสันติสุขมาสู่โลกในไม่ช้า…”

ในบาร์ของเมืองใหญ่ๆจะได้ยินเสียงเชียร์ต่างๆตลอดทั้งคืน

ในเดือนเดียวกันกองทัพเยอรมันที่สูญเสียโรงงานผลิตอาวุธได้ถอนตัวออกจากแนวหน้าของสงครามครั้งใหญ่ สิ่งนี้จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นในการประกาศยอมแพ้ของนาซีเยอรมันในอนาคตอันใกล้

อย่างไรก็ตามในบรรยากาศเทศกาลแห่งชัยชนะของสงครามยุโรปตะวันตก สองฮีโร่ที่เป็นตัวเอกอย่าง ไคล์ และ สตีฟ เปรียบเสมือนดอกไม้ไฟที่สว่างไสวและหายไปโดยไม่กลับมา

แม้ว่าในเวลานั้น ผู้หมวดสตีฟ จะติดต่อกับฐานทัพสหรัฐฯจากเครื่องบินรบของข้าศึกที่ควบคุมไม่ได้ แต่จู่ๆสัญญาณก็ขาดหายไป 

พันตรีไคล์ ก็ขาดการติดต่อไม่มีข่าวคราวและพวกเขาทั้งคู่ได้สูญหายไป

หลังจากนั้นครึ่งเดือน

บนพื้นผิวทะเลในมหาสมุทรแอตแลนติก แสงแดดอันอบอุ่นของช่วงเวลาเช้าตรู่ได้สาดส่องกระทบเกลียวคลื่นสีฟ้าจนเป็นประกายแวววาว

เรือยอร์ซสองชั้นสีขาวสไตล์โมเดิร์นกำลังแล่นช้าๆในทะเล

บนเรือยอร์ซมีชายหนุ่มผมบลอนด์สวมแว่นกันแดดกำลังนอนอยู่บนเก้าอี้อาบแดดอย่างเกียจคร้านโดยที่มือทั้งสองข้างสอดเป็นหมอนรองศีรษะซึ่งดูสบายๆเป็นพิเศษ

เขาสวมเพียงกางเกงชายหาดตัวเดียวซึ่งเผยให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าท้องที่สมบูรณ์แบบราวกับตีขึ้นรูปด้วยเหล็กกล้าชั้นดี

ถัดจากเก้าอี้อาบแดด บนโต๊ะกลมที่มีร่มกันแดดขนาดเล็กบังแสงแดดอยู่ มีของเหลวสีดำกำลังเคลื่อนไหวไปมา

“ ฉันไม่ได้ผ่อนคลายแบบนี้มานานแล้ว” ไคล์ นอนอยู่บนเก้าอี้อาบแดดพร้อมกับเอ่ยพึมพำกับตัวเอง

นับตั้งแต่เกิดใหม่ใน โลกมาร์เวล เมื่อหลายเดือนที่ผ่านมา เขาก็เข้าร่วมสงครามโลกอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าจะมีร่างกายซุปเปอร์โซลเยอร์ แต่มันก็เป็นเพียงระดับสูงสุดของมนุษย์ซึ่งแน่นอนว่าความเหนื่อยล้ามันยังมีอยู่

“มาลองคิดๆดูแล้ว หลังจากขับไล่ทหารเยอรมันออกจากยุโรป ได้สำเร็จ เราควรจะลาออกเพื่อไปใช้ชีวิตปกติเป็นพลเมืองธรรมดามันจะดีกว่าหรือเปล่านะ”

ความคิดนี้เป็นเพียงการผ่านเข้ามาในสมองอย่างรวดเร็วและหายไป หลังจากนั้น ไคล์ ก็ไม่ได้คิดเรื่องนี้อีกต่อไป

เขาได้รับระบบการ์ดที่สุดยอดแต่ถ้ามัวแต่หลบซ่อนอยู่ในเมืองที่ดูเหมือนจะปลอดภัย เขาถือว่ามันเป็นการดูถูกตัวเองและดูถูกระบบ

แทนที่จะกังวลเกี่ยวกับวิกฤตที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต จะเป็นการดีกว่าที่จะริเริ่มก้าวไปบนเส้นทางแห่งโอกาสและอันตรายเพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งของตนเอง เพิ่มสถานะและเพิ่มชื่อเสียงของตนเองอย่างต่อเนื่องจนกว่าจะแน่ใจว่าไม่มีศัตรูหน้าไหนสามารถต่อกรกับเขาได้

หากไม่ได้เข้าร่วมสงครามอยู่แนวหน้า แล้วเขาจะได้รับการ์ดวัสดุมากมายขนาดนั้นมาจากที่ไหน และหากเขาไม่ได้สู้กับ สตีฟ แล้วเขาจะเอาความสามารถพิเศษของซุปเปอร์โซลเยอร์มาได้อย่างไร

เส้นทางสู่ความแข็งแกร่งคือเส้นทางที่ ไคล์ จะต้องก้าวเดิน เป็นฮีโร่ที่ต่อสู้เพื่อสหรัฐอเมริกาและเป็นนักรบที่ต่อสู้เพื่ออนาคตของตนเอง

นอกจากนี้ในระหว่างนั้นมิตรภาพที่แท้จริงระหว่างเขา สตีฟ โจเซฟ ฟิวรี ฮาเวิร์ด คาร์เตอร์ และคนอื่น ๆ เป็นสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกมีความสุขมาก ดังนั้นเขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อปกป้องพวกพ้องของเขา

ไคล์ กำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับอนาคตของเขาอยู่นั้น จู่ๆก็มีเสียง นกอินทรี ดังอยู่บนท้องฟ้าจากนั้นเงาปีกขนาดใหญ่ก็เข้าปกคลุมเรือยอร์ซทั้งลำ

“ กลับมาแล้วเหรอ…” ไคล์ ลุกขึ้นจากเก้าอี้และมองดู นกอินทรียักษ์สีฟ้า ที่กำลังบินวนอยู่บนท้องฟ้า

ไคล์ ถาม นกอินทรียักษ์สีฟ้า:“ เจอไหม”

'แกว๊ก! '

นกอินทรียักษ์สีฟ้า ร้องเบา ๆ พลางส่ายหัวไปมา

ไคล์ ขมวดคิ้วแล้วโบกมือช้าๆ:“ ค้นหาต่อไปในทิศทางนี้โดยห่างจากทะเลไม่เกิน 20 ไมล์”

นกอินทรียักษ์สีฟ้า กระพือปีกตรงไปบนท้องฟ้าและหายไปอย่างรวดเร็ว

ตั้งแต่ สตีฟ ขับเครื่องบินรบหายไป ไคล์ ก็เรียก นกอินทรียักษ์สีฟ้า กลับมาหลังจากที่มันทำลายเครื่องบินระเบิดนิวเคลียร์และออกคำสั่งให้มันค้นหาเส้นทางของเครื่องบินรบ แต่น่าเสียดายที่ไม่มีเบาะแสมาครึ่งเดือนแล้ว

มหาสมุทรแอตแลนติกนั้นกว้างใหญ่และไร้ขอบเขต หากมันถูกแช่แข็งตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ นั่นก็เป็นเพียงความยากลำบากในการหาเข็มในทะเล

“ ดูเหมือนว่าฉันคงทำได้แค่เพียงยอมแพ้เท่านั้น” ไคล์ ถอนหายใจออกมาอย่างช้าๆและกำลังจะพิจารณาการเดินทางกลับฐานทัพ ในขณะนั้นเอง เงาเทาๆปรากฏขึ้นข้างๆเรือยอร์ซ

'ซุม! '

ฉลามขาวตัวหนึ่งพุ่งออกมาจากทะเลและว่ายไปมาอยู่ข้างๆเรือยอร์ซ

ไคล์ มองไปที่มันและเอ่ยถามขึ้นอย่างตื่นเต้น“ เจอจริงๆเหรอ”

ฉลามขาวกระโดดไปมาอยู่ในทะเลเพื่อเป็นการยืนยัน

“ เวนอม นายไปกับ เสี่ยวซา ไปนำสิ่งนั้นขึ้นมา” ไคล์ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วหันไปบอก เวนอม ที่อยู่บนโต๊ะ

'กึกๆ'

เวนอม กลายเป็นเส้นไหมสีดำแล้วกระโดดออกจากโต๊ะไปที่ฉลามขาว แม้ว่ามันจะไม่มีความสนใจในตัวฉลามขาวที่มีไอคิวต่ำ แต่เนื่องจากเป็นคำสั่ง ไคล์ มันจึงต้องปฏิบัติตามโดยตรงเท่านั้น

ฉลามขาว ถูก เวนอม ปกคลุมไปทั่วทั้งร่างกายอย่างรวดเร็ว และดวงตาของฉลามขาวก็กลายเป็นสีแดงและปากก็เปิดออก เผยให้เห็นฟันที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม

โดยปกติแล้วเมื่อถูก เวนอม เข้าปกคลุมร่างกายทั้งหมด ก็จะถูกมันครอบงำ

“ รีบๆกลับมา เออจริงสิ! นายอย่าได้สัมผัสกับมันโดยตรง” ไคล์ คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ จากนั้นก็ติดไม้กระดานสองแผ่นไว้ในฟันของฉลามโดยตรง“ คาบมันขึ้นมา”

ฉลามเวนอม พุ่งทะยานลงสู่ทะเลลึกอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นไม่นานบนผิวน้ำทะเลก็มีเงาฉลามโผล่ขึ้นมาอีกครั้ง ในขณะเดียวกันแสงสีฟ้าสดใสยังทำให้น้ำทะเลสว่างขึ้นเล็กน้อย

ฉลามเวนอม โผล่หัวออกมาจากทะเลและสายตาของ ไคล์ ก็จ้องมองไปที่ปากของมันทันที ตรงระหว่างกลางของไม้กระดานทั้งสองแผ่น มันมีกล่องสี่เหลี่ยมส่องแสงสีฟ้าที่ให้ความรู้สึกลึกลับถูกประกบอยู่ตรงนั้น

เทสเซอร์แรกต์แห่งอวกาศ!