เกิดใหม่...เป็นเจ้าแม่ขนมเปี๊ยะ ( 餅家女王Reborn...as The Mooncake Queen )

เสียงตึงตังจากหน้าร้านทำให้เซียงเซียงเงยหน้าจากกองแป้ง
ทหารหลวงในชุดคลุมยาวสีดำบุกเข้ามาไม่พูดพร่ำ

“ตามคำร้องเรียนจากกรมอาหารหลวง— ร้านนี้มีการใช้วัตถุดิบต้องห้ามในขนม! ขอจับตัวผู้ทำขนมไปสอบสวน!”

แม่เลี้ยงเหยียนซื่อรีบลุกพรวดปากคอสั่น ชี้มือไปที่ลูกเลี้ยง

“นังเด็กนั่น!นังเซียงเซียงนั่นแหละทำ! ข้าเคยเตือนแล้ว แต่นางดื้อ!”

เสี่ยวหลานเสริมเสียงหวาน

“นางใส่น้ำมันแปลกๆ กับไข่แดงแปลกประหลาดค่ะ…กลิ่นก็ไม่เหมือนของเดิม!”

แม้จะรู้ดีว่าโดนโยนบาป
แต่เซียงเซียงก็ไม่พูดอะไร

“ถ้ามันช่วยให้ฉันไม่ต้องเห็นพ่อถูกลากไปด้วย...ฉันก็ยอม”

เธอถูกใส่โซ่เบาๆ แล้วพาไปขึ้นรถม้า
สายตาชาวบ้านมองตามด้วยเสียงซุบซิบ

แต่เมื่อรถม้ามาถึงศาลาหลวง…
ทุกคนกลับนิ่งอึ้ง

เบื้องหน้าคือเ๯้าชายหลีจิ่งหานในชุดเต็มยศ

“ปล่อยนางแล้วออกไปให้หมด”

เซียงเซียงตัวแข็งทื่อ
ไม่ใช่แค่เพราะเขาดูสูงส่ง…แต่เพราะ“ใบหน้า” ของเขาเหมือนคนที่เคยได้ขนมจากเธอ
…คนที่แต่งเป็๞ขอทานเมื่อวาน

“ใช่เ๽้าแน่...ใช่เ๽้าแน่ๆ”

“เ๯้าคือผู้ทำขนมเปี๊ยะเมื่อวานนี้หรือไม่?”

เซียงเซียงพยักหน้า
เ๽้าชายยิ้มบาง ๆ แล้วหันไปทางขันที

“ยกของว่างขึ้นมา”

ขนมเปี๊ยะที่เธอทำถูกนำมาตั้งตรงหน้า
เ๽้าชายหยิบขึ้นมากัดต่อหน้าทุกคน

“อร่อย...เกินกว่าจะเป็๞พิษ”

ทุกคนเงียบ
ไม่มีใครกล้าโต้แย้งคำตัดสินจากเ๽้าชาย

“นับแต่นี้นางจะเป็๞ ‘ผู้ทำขนมประจำตำหนัก’”

[จบตอนที่5]