" จริงสิพวกเ้ามาได้อย่างไรกัน "
องค์ชายเอ่ยถามทันทีเมื่อนึกขึ้นได้
" พี่จื่อยวนส่งข่าวว่าจะออกเดินทางในวันนี้ หม่อมฉันเลยปรึกษากับท่านพี่ พากำลังทหารเดินทางมาคุ้มกันเพคะ แต่ก็ขออภัยที่เดินทางมาช้า "
" ท่านพี่หรือ หึ นี่พวกเ้าสองคนนี้ยังไงกัน คงไม่ได้อยู่ที่จวนท่านแม่ทัพแค่ 3 เดือนแล้วสินะ "
ซีกวนเอ่ยล้อน้องสาวของตน จนฝูหรงนั้นหน้าแดงทันที
เมื่อพูดคุยกันเสร็จต่างก็แยกย้ายกันไปพักที่โรงเตี๊ยมที่ท่านแม่ทัพให้คนไปเหมาไว้ ว่านชิงเข้าพักในห้องกับชินลี่ ฝูหรงก็พักห้องเดียวกับฟานอวี้ ส่วนคนที่เหลือต่างก็มีห้องส่วนตัวของตน มีเพียงหานชิงและจางเหยาที่พักด้วยกัน
" จางเหยาเราจะทำยังไงถึงจะเข้าใกล้ชินลี่ได้ นางไม่ยอมให้เราเข้าใกล้เลย นอกจากเื่งาน "
" นั้นสิหรือว่านางจะโกรธพวกเราจนไม่อยากพูดคุยด้วย "
สองหนุ่มพูดคุยปรึกษากันเกี่ยวกับคนที่ไม่ยอมพูดคุยกับตนเลย จึงวางแผนกันเพื่อจะทำให้หญิงสาวสนใจ
"ก็อกๆ"
เสียงเคาะประตูห้องของว่านชิงดังขึ้น เมื่อว่านชิงเปิดประตูก็เห็นหานชิงยืนอยู่หน้าประตู
" ท่านคือรองแม่ทัพของแม่ทัพฟาน มีเื่อะไรเช่นนั้นหรือ หรือว่ามาหาพี่ชินลี่ "
" ใช่ นางอยู่ที่ไหนกัน "
" พี่ชินลี่ลงไปหาอาหารให้คุณหนูและท่านแม่ทัพเ้าค่ะ "
" เช่นนั้นหรือ ถ้างั้นช่วยบอกนางให้ไปดูจางเหยาสักหน่อยนะ ตอนนี้ไม่สบายมาก จู่ๆก็มีไข้ขึ้นมา "
" เออ ถ้าเช่นนั้นข้าจะให้คุณชายจื่อยวนตรวจดูเสียหน่อย รอข้าสักครู่นะ "
" เออไม่ต้องหรอก แค่บอกชินลี่ก็พอ อ่ะนางมาพอดี "
ชินลี่เดินกลับมาหลังจากจัดหาอาหารให้ผู้เป็นายเรียบร้อย หานชิงที่เห็นคนตัวเล็กเดินมา ก็รีบคว้ามือของคนตัวเล็กเดินไปที่เรือนหลังทันที
ว่านชิงมองตามทั้งคู่อย่างอดสงสัยไม่ได้ แต่ในขณะที่กำลังจะปิดประตูจื่อยวนก็ดันประตูเข้ามาในห้อง พร้อมกับปิดประตูลงกลอนทันที
" คุณชาย เออ เข้ามาทำไมกันค่ะ เดียวพี่ชินลี่ก็ อื้ออ "
จื่อยวนกดจูบคนตัวเล็กทันที ว่านชิงตัวสั่นสะท้านเมื่อถูกัั จากมือเรืยวที่สอดเข้าไปภายในเสื้อ มือเรียวบีบบี้เม็ดทับทิมใต้เสื้อผ้า
" อื้ออ คุณชาย อ่ะ "
จื่อยวนถอนจูบออกมาจูบพรมไปทั่วลำคอของคนตัวเล็กในอ้อมกอด จื่อยวนเหมือจะได้สติขึ้นมา จึงหยุดการกระทำของตน
" พี่ขอโทษนะ พอเห็นหน้าเ้าพี่ก็ทนไม่ไหวจริงๆ ทั้งที่อยากรอให้ถึงวันเข้าหอแท้ๆ "
จื่อยวนดึงเสื้อที่หลุดหรุ่ยลงเพราะฝีมือตนขึ้น ว่านชิงมองหน้าคนตัวโต มือเล็กลูบที่แก้มของคนตรงหน้า ว่านชิงโน้มคอคนตัวโตลงมาหา ทำให้ใบหน้าทั้งสองอยู่ใกล้กัน
" หากคุณชาย้าให้ข้าเป็ภรรยาของท่านจริงๆ จะตอนนี้หรือตอนไหนก็ไม่ต่างกันหรอกเ้าค่ะ ว่านชิงเต็มใจเป็ของคุณชายเสมอ "
เมื่อเอ่ยจบว่านชิงก็รั้งคอของคนตัวลงมาจูบอย่างดูดดื่ม แม้จะไม่เป็ประสา แต่เพราะเรียนรู้จากคนตัวโต ทั้งสองจึงแลกลิ้นกันอย่างเมามัน จื่อยวนอุ้ม
คนตัวเล็กไปที่เตียง แต่ว่านชิงเมื่อคิดได้ว่าชินลี่คงจะกลับมาในไม่ช้าก็รีบเอ่ยขึ้น
" คุณชายพี่ชินลี่ "
" พี่คิดว่าคงกลับมาไม่ได้หรอก ชินลี่คงอยู่กับคนรักแล้ว "
" อะไรนะพี่ชินลี่มี อื้ออ "
จื่อยวนไม่ยอมปล่อยให้คนตัวเล็กเอ่ยอะไรอีก ปากหนาก็บดจูบลงทันที มือเรียวก็ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนและคนรักออก
สองร่างที่เปลื้อยเปล่าบดเบียนเข้าหากันบนเตียง ลิ้นสากดูดเลียลงที่เม็ดทับทิมสีสด
" อื้ออ คุณชาย อ๊าา "
จื่อยวนดูดเม้มเม็ดทับทิมสลับไปมา ก่อนที่จะคร่อมคนตัวเล็กไว้ เบียดกายเข้าแทรกกึ่งกลางหว่างขาของคนตัวเล็ก ทำให้ัถูไถที่ร่องถ้ำ จนคนใต้ร่างร้องครางเพราะความเสียว
" อื้ออ คุณชาย อ่ะ "
" ว่าไงฮื้ม อยากได้อะไรบอกพี่สิ "
" ข้าไม่รู้ อ่ะ แต่ข้าอยากให้ท่านเข้ามา อื้ออ อย่าทรมานข้า อื้ออ อ่ะ "
จื่อยวนยิ้มร้ายออกมา ก่อนจะก้มดูดกินเม็ดทับทิมสีแดงสดอีกครั้ง นิ้วเรียวก็แย่สำรวจถ้ำไปด้วย เมื่อเห็นว่าอีกคนชื่นแฉะ ก็รูดัขึ้นลงก่อนที่จะกดลงไปจนมิด
" ส่วบ "
" อ๊าา แน่นเหลือเกิน พี่ปวดไปหมดแล้ว ซี๊ดด "
" อื้ออ คุณชาย ข้าเจ็บ อื้ออ เอาออกก่อนได้หรือไม่ อื้ออ "
จื่อยวนทำทีเป็ถอดัออกตามคำพูดของคนตัวเล็ก แต่ก็เพียงครึ่งเดียว ก็กดลงไปอีก จื่อยวนทำอยู่เช่นนั้นจนคนตัวเล็กร้องครางออกมาในที่สุด
" อ๊าา คุณชาย อื้ออ ข้าเสียว อื้ออ "
" เสียวแล้วชอบไหมคนดี ซี๊ดด อ๊าา "
จื่อยวนเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็เร่งเอวสอบขึ้นอีก
" พั่บ พั่บ ตับ ตับ "
" อื้ออ ข้าชอบ อ๊าา คุณชาย อื้ออ ข้าเสียว อ๊าา ข้ารู้สึก อื้ออ ข้ารู้สึก อ๊าา "
" ว่าไง อ๊าา เ้ารู้สึกอะไร อ๊าา ซี๊ดด "
" ตับ ตับ ปัก ปัก "
จื่อยวนรู้ว่าคนตัวเล็กนั้นกำลังจะปลดปล่อยออกมา จึงเร่งความเร็วขึ้นไปอีก จนทั้งคู่เกร็งกระตุกปลดปล่อยออกมา
จื่อยวนกอดคนตัวเล็กไว้ในอก กดเน้นลงเพื่อรีดน้ำรักออกจนหมด สองร่างนอนกอดกายกันบนเตียง
" คุณชายไม่กลัวว่าพี่ชินลี่จะกลับมาได้ยินเสียงของเราหรือเ้าค่ะ "
" พี่บอกแล้วไงว่าชินลี่ไม่กลับมาหรอก ป่านนี้คงส่งเสียงร้องครางเช่นเ้าเมื่อสักครู่แล้วล่ะ "
" ห๊ะหมายความว่าไงกัน "
ว่านชิงพลิกตัวขึ้นมาถามคนตัวโตที่นอนกอดอยู่ จื่อยวนยกยิ้มออกมาเมื่อเห็นเนินเขาอวบสีขาวเนียน ประดับด้วยเม็ดทับทิมสีแดง ก่อนที่จะจับคนตัวเล็กขึ้นคร่อมตน
" อ่ะจะทำอะไรเ้าค่ะ อื้ออ "
มือเรียวรั้งคนตัวเล็กลงมาจูบอีกครั้ง มืออีกข้างดันสะโพกเล็กขึ้นให้ร่องถ้ำกลืนกินัลงไป
ว่านชิงเสียวซ่านอีกครั้ง จื่อยวนขยับเอวสอบใส่ร่องถ้ำ ทั้งที่ตนยังคงจูบแลกลิ้นกับคนตัวเล็กอยู่ ทั้งสองร่างเมามันอยู่บนเตียง
ไม่ต่างจากอีกเรือนที่อยู่ด้านหลัง ชินลี่ที่ถูกสามีทั้งสองปรนเปรอไม่หยุด ก่อนหน้านี้ก็ขัดขืนแต่เพราะเริ่มมีใจให้คนทั้งคู่บ้างแล้ว จึงคล้อยตามโดยง่าย
หานชิงที่นอนอยู่ใต้ร่างของชินลี่ สอดใส่ัเข้าร่องถ้ำด้านหน้า ส่วนจางเหยาก็สอดใส่ัเข้าร่องถ้ำด้านหลัง
ทั้งสามต่างปรนเปรอซึ่งกันและกันอย่างเข้าใจ จนเกร็งกระตุกพร้อมกัน
" อ๊าา เ้าจะยอมแต่งงานกับพี่ทั้งสองหรือไม่ "
จางเหยาเอ่ยขึ้น ก่อนที่หานชิงจะเอ่ยขึ้นเช่นกัน
" ถ้าเ้าไม่ยอมแต่งพี่ทั้งสองก็จะเอาเ้าทั้งคืนนะรู้ไหม "
" อื้ออ ถ้าเช่นนั้นพี่ทั้งสองก็เอาข้าทั้งคืนเถอะ แล้วเราก็แต่งงานกันด้วย อ๊าา ข้าอยากอยู่เช่นนี้ อื้ออ "
สองหนุ่มเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ขยับเอวสอบอีกครั้ง จวบจนดึกดื่น ไม่ต่างจากห้องที่อยู่ที่โรงเตี๊ยมหลังใหญ่เลยแม้แต่น้อย
ฟานอวี้เมื่อทานอาหารเสร็จเรียบร้อยก็พาฮูหยินอาบนํ้า แต่กว่าจะอาบน้ำเสร็จก็ต้องเสียน้ำซะก่อน
" อื้ออ ท่านพี่ยังไม่พออีกหรือเ้าค่ะ ไหนบอกพี่หานชิงว่าเหนื่อยไม่ใช่หรือ "
" ฮูหยินพี่งามถึงเพีย
งนี้จะพอได้อย่างไรกัน "
ฟานอวี้เช็ดตัวฮูหยินเสร็จก็พาไปที่เตียง
11K
