เทพธิดาน้อยไลฟ์สตรีม เปลี่ยนโชคชะตา

บทที่ 75 มหกรรมฟาดกระบาลซินแสเถื่อน และจุดจบของนายกสมาคม

แสงไฟฉุกเฉินสีแดงสาดส่องไปทั่วห้องบอลรูมที่ถูกปิดตาย เสียงไซเรนเตือนภัยดังก้องแข่งกับเสียงกรีดร้องของบรรดามหาเศรษฐีที่วิ่งหนีตายไปหลบตามมุมห้อง ค่ายกลสยบมารแปดทิศของนายกหลี่ทำงานเต็มกำลัง บีบอัดอากาศในห้องจนหนักอึ้งและเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด

บรรดาซินแส หมอผี และนักพรตกำมะลอกว่าครึ่งร้อยของสมาคมผู้ฝึกตน ต่างชักอาวุธประจำกายออกมา ทั้งดาบไม้ท้อ ยันต์กระดาษ ลูกประคำ และมีดหมอ ทุกคนพุ่งเป้าไปที่จุดศูนย์กลางของเวที... ที่ซึ่งสามพี่น้องตระกูลกู้ยืนตระหง่านอยู่!

"ฆ่าพวกมัน! ใครเด็ดหัวนังเด็กนั่นได้ ฉันจะเลื่อนขั้นให้เป็นกรรมการบริหาร!" นายกหลี่ชี้ไม้เท้าตะโกนสั่งการอย่างบ้าคลั่ง

"โฮ่ง! เอ๊ย... ม้าววว!" ไป๋เสวี่ย ลูกสิงโตหิมะในร่างหมาน้อย ขู่ฟ่อพองขนฟูฟ่อง กระโดดงับขากางเกงของหมอผีคนหนึ่งที่วิ่งเข้ามาใกล้จนเนื้อหลุด!

"พี่ใหญ่! ลุยเลย! ถือว่าเป็นการวอร์มอัพยืดเส้นยืดสาย!" เสี่ยวเป่าสะบัดพัดสยบเมฆา ก้าวถอยหลังไปนั่งไขว่ห้างอยู่บนซากแท่นวางกระโถนฉี่อย่างสบายใจเฉิบ

"จัดไป!"

กู้หลินกระชับไม้เบสบอลปราบมารในมือแน่น พลังสายเลือดมังกรทองที่เพิ่งได้รับการฟื้นฟู พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างเต็มเปี่ยม! เขาไม่รอให้ศัตรูเข้ามาถึงตัว แต่พุ่งทะยานสวนกลับเข้าไปกลางดงนักพรตเถื่อนราวกับพยัคฆ์ติดปีก!

"ยันต์อัคคีเผาผลาญ!" ซินแสสามคนปายันต์ไฟใส่กู้หลิน

"โฮมรัน!!!"

กู้หลินไม่ได้หลบ เขาตวัดไม้เบสบอลเหล็กกล้าฟาดสวนลูกไฟพวกนั้นกลับไปอย่างแม่นยำดั่งนักเบสบอลเมเจอร์ลีก!

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

ลูกไฟยันต์กระดอนกลับไปอัดกระแทกหน้าซินแสทั้งสามคนจนคิ้วไหม้เกรียม กระเด็นหงายหลังตึงไปกองกับพื้น!

หมอผีอีกสิบคนพากันเงื้อดาบไม้ท้อและมีดหมอพุ่งเข้ามารุมฟันกู้หลินจากทุกทิศทาง แต่ด้วยสัญชาตญาณมังกร กู้หลินก้มหลบ พลิกตัว และใช้ด้ามไม้เบสบอลกระแทกเข้าที่ลิ้นปี่ กระดูกซี่โครง และก้านคอของศัตรูอย่างรวดเร็วและหนักหน่วง!

เปรี้ยง! พลั่ก! กร๊อบ!

เสียงกระดูกหักและเสียงร้องโหยหวนดังระงมไปทั่วเวที ภายในเวลาไม่ถึงสองนาที กองกำลังระดับหัวกะทิของสมาคมกว่ายี่สิบคนก็ลงไปนอนกองร้องโอดโอยอยู่แทบเท้าของเด็กหนุ่มวัยสิบเจ็ดปี!

"บ้าเอ๊ย! ไอ้เด็กนี่มันเป็นตัวประหลาดอะไรวะ!" นายกหลี่หน้าถอดสี ถอยกรูดไปหลบหลังบอดี้การ์ด

"พี่ใหญ่ระวัง! ค่ายกลแปดทิศกำลังจะเริ่มทำงานแล้ว!" กู้หยูตะโกนเตือน นิ้วของเขารัวคีย์บอร์ดเพื่อบังคับโดรนสไปเดอร์ให้กางม่านพลังงานแสงธรรม คลุมปกป้องกลุ่มเศรษฐีที่สั่นงันงกอยู่มุมห้อง

แสงสีแดงบนพื้นห้องบอลรูมสว่างวาบขึ้นมาเป็นลวดลายยันต์แปดทิศขนาดมหึมา ทันใดนั้น เงาสีดำรูปร่างคล้ายกรงเล็บนับร้อยก็พุ่งพรวดขึ้นมาจากพื้น ยึดจับข้อเท้าของกู้หลินและกู้หยูไว้แน่น!

"อั่ก! พลังมันกำลังดูดเรี่ยวแรง!" กู้หลินพยายามสะบัดขา แต่กรงเล็บเงานั้นเหนียวหนึบราวกับตังเม

นายกหลี่แสยะยิ้มชั่วร้าย "ฮ่าๆๆ! ค่ายกลสยบมารแปดทิศของข้า จะสูบพลังชีวิตของพวกแกจนแห้งกรอบ! แล้วมาดูกันว่าแกจะยังปากดีได้อีกไหม!"

"สูบพลังชีวิตงั้นเหรอ?"

เสียงใสๆ แต่เย็นเยียบดังขึ้น เสี่ยวเป่าค่อยๆ ลุกขึ้นยืนจากแท่นวางกระโถน นางส่ายหัวอย่างระอาใจ ขยับแว่นกันแดดสีดำลงเล็กน้อย

"ปู่เอ๊ย... ค่ายกลดักหนูกระจอกๆ แบบนี้ บนสวรรค์เขาเอาไว้ขังหมาปัสสาวะรดเสาไฟเท่านั้นแหละ!"

เสี่ยวเป่ากางพัดสยบเมฆาออกสุดแขน แม้นางจะอยู่ในร่างเด็กห้าขวบและมีพลังปราณจำกัด แต่ด้วย 'ความเข้าใจ' ในกฎเกณฑ์ของสรรพสิ่งระดับมหาเทพ การทำลายค่ายกลโลกมนุษย์ก็ง่ายดายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปาก!

"ค่ายกลทุกชนิดมี 'ตาข่าย' และ 'จุดบอด'..." เสี่ยวเป่าชี้ปลายพัดไปที่เสาต้นหนึ่งทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นจุดที่แสงสีแดงดูอ่อนแรงที่สุด "...และค่ายกลที่สร้างจากความโลภของมนุษย์ จุดบอดของมันก็คือความเปราะบางของจิตใจผู้สร้าง!"

เสี่ยวเป่าไม่ได้ใช้พลังโจมตีรุนแรงเพื่อหลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บของตัวเอง แต่นางใช้พัดสยบเมฆาตวัดส่ง 'คลื่นเสียงแสงธรรม' พุ่งตรงไปกระแทกที่เสาต้นนั้น!

เพล้ง!!!

เสียงคล้ายกระจกบานใหญ่แตกละเอียดดังก้อง ค่ายกลแปดทิศสีแดงฉานสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อนจะแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีดำและดับวูบไป กรงเล็บเงาที่จับขากู้หลินและกู้หยูสลายหายไปในพริบตา!

"มะ... ไม่จริง! แกมองเห็นจุดศูนย์กลางค่ายกลของฉันได้ยังไง!" นายกหลี่เบิกตากว้างจนแทบถลน เลือดลมตีกลับจนกระอักเลือดสีดำออกมาคำโตจากการที่ค่ายกลถูกทำลายอย่างกะทันหัน

"วิชาอนุบาลสาม ขี้เกียจอธิบายให้คนแก่ฟัง" เสี่ยวเป่าสะบัดพัดไล่ฝุ่น "เอาล่ะไพร่ฟ้าทั้งหลาย! ตอนนี้พวกตัวร้ายหมดสภาพแล้ว ได้เวลาโทรเรียกคุณตำรวจมาเก็บกวาดขยะแล้วจ้า!"

ช่องแชทในไลฟ์สดที่มียอดคนดูทะลุสิบล้านคนไปแล้ว กำลังเดือดพล่านถึงขีดสุด!

[แฮ็กเกอร์สายขาว]: ผมส่งพิกัดและคลิปหลักฐานการฉ้อโกง/กักขังหน่วงเหนี่ยวไปให้กรมตำรวจแห่งชาติและหน่วยสวาทแล้วครับ!

[ทนายความไซเบอร์]: โทษฐานหลอกลวงประชาชน กรรโชกทรัพย์ และพยายามฆ่า! ตาแก่นี่ได้ไปนอนคุกยันชาติหน้าแน่!

[คุณแม่สายรุ้ง]: ลูกสาวแม่เท่มากกกก! พัดนั่นซื้อที่ไหนคะ แม่จะไปเอฟมาสะบัดไล่สามีที่บ้านบ้าง!

ไม่ถึงห้านาที เสียงไซเรนรถตำรวจและเฮลิคอปเตอร์ของหน่วยปฏิบัติการพิเศษก็ดังกึกก้องล้อมรอบโรงแรมแกรนด์ดราก้อน! กระจกหน้าต่างถูกทุบแตก หน่วยสวาทโรยตัวลงมาพร้อมอาวุธครบมือ บุกเข้าชาร์จจับกุมบรรดาซินแสและหมอผีที่นอนหมอบอยู่บนพื้นอย่างรวดเร็ว

"หยุดนะ! ฉันคือนายกสมาคมผู้ฝึกตน! พวกแกไม่มีสิทธิ์มาจับฉัน! ฉันรู้จักคนใหญ่คนโตนะเว้ย!" นายกหลี่โวยวาย ดิ้นรนขัดขืนขณะถูกตำรวจใส่กุญแจมือ

"เก็บแรงไว้ไปสวดมนต์ในคุกเถอะครับคุณลุง" กู้หลินเดินเข้าไปใกล้ แบกไม้เบสบอลไว้บนบ่า "หลักฐานการฟอกเงินและหลอกลวงเศรษฐีของสมาคมคุณ น้องชายผมแฮ็กส่งให้ตำรวจหมดแล้ว"

บรรดามหาเศรษฐีที่รอดตายหวุดหวิด ต่างพากันวิ่งกรูกันเข้ามาล้อมรอบสามพี่น้องตระกูลกู้ บางคนถึงกับคุกเข่ากราบไหว้เสี่ยวเป่าด้วยความซาบซึ้งและศรัทธาอย่างแท้จริง

"ท่านเทพธิดาน้อย! ขอบพระคุณที่ช่วยชีวิตพวกเราไว้! ผมจะบริจาคเงินร้อยล้านให้ท่าน!" เศรษฐีคนหนึ่งร้องไห้น้ำตาไหลพราก

"บ้านหนูไม่ใช่คลินิกแก้กรรมนะลุง! เอาเงินร้อยล้านไปโอนเข้าบัญชีไลฟ์สดก็พอ!" เสี่ยวเป่าโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ แต่แอบยิ้มกริ่มในใจที่ได้สปอนเซอร์เพิ่ม

กู้หยูกดปิดโดรนไลฟ์สด ทิ้งท้ายด้วยภาพของนายกหลี่ที่ถูกหิ้วปีกออกไปในสภาพหมดรูป การล่มสลายของสมาคมผู้ฝึกตนแห่งชาติถูกถ่ายทอดสดไปทั่วประเทศ

วงการไสยเวทเมืองหลวงที่เคยถูกผูกขาด บัดนี้ถูกล้างบางจนสะอาดหมดจดด้วยน้ำมือของเด็กอนุบาลวัยห้าขวบในชุดกี่เพ้าและพี่ชายสายบวก!

เมื่อตำรวจเคลียร์พื้นที่เสร็จสิ้น สามพี่น้องก็เดินออกมาจากโรงแรมอย่างสง่างาม โดยมีไป๋เสวี่ยเดินเตาะแตะตามหลัง ท่ามกลางแสงแฟลชของนักข่าวที่แห่กันมาทำข่าว

"เห้อ... เหนื่อยจัง" เสี่ยวเป่าถอดแว่นกันแดดออก บิดขี้เกียจจนกระดูกลั่นกรอบแกรบ "พี่ใหญ่... คืนนี้หนูขอกินปิ้งย่างเนื้อวากิวเพิ่มอีกสามถาดนะ ใช้พลังงานด่าคนไปเยอะเลย"

"จัดไป! วันนี้เราเป็นเศรษฐีร้อยล้านแล้ว จะเหมาทั้งร้านก็ยังได้!" กู้หลินหัวเราะร่า อุ้มน้องสาวขึ้นขี่คอ