ตอนที่12ใครมันกล้าวางยาข้า?!
หลังจากที่หานชิงพาจวิ๋นอี้จากออกไปหลี่หวงเองก็ทนอยู่ต่อไปไม่ไหวเช่นกันเห็นฮูหยิงรองกับจวิ๋นรั่วแล้วรู้สึกเหม็นขี้หน้าอย่างบอกไม่ถูก
นางวางชามพร้ะเทียบดังปังพร้อมสะบัดแขนเสื้อเดินกลับเข้าเรือนของตัวเองโดยตรง
ข้างเรือนหลักมีโรงครัวขนาดเล็กอยู่ติดกันมีเตาเผาและเครื่องครัวบางอย่างที่จพเป็บางอย่างเท่านั้น
หลังจากที่เห็นว่าหลีหวงจากออกไปอล้วฮูหยินรองก็เหลียวไปมองจวิ๋นรั่วทีหนึ่ง นางเองก็รีบพยักหน้าตอบทันใดเชิงว่าเข้าใจและลุกขึ้นตรงไปยังโรงครัวโดยเร็ว
ทิ้งให้ฮูหยินรองนั่งอารมณ์ดียิ้มไม่หุบอยู่ตัวคนเดียวพลางเทสุราใส่จอกหนึ่งและกระดกขึ้นดื่มรวดเดียว
เมื่อคิดถึงภาพฉากที่นังแพศยาหลี่หวงนอนดิ้นทรมานและกำลังจาตายหัวใจของนางก็ยิ่งพองโต!
ณ เรือนบุปผาโปรยปราย
หลังจากที่หลี่หวงกลับมาถึงนางเก็บตัวเองเงียบอยู่ภายในห้องและเรียกให้เหยาอวี้เริ่มสอนหลอมกลั่นโอสถอีกครั้ง
เหยาอวี้ถือได้ว่าเป็อาจารย์ที่ดีคนหนึ่งเลยแม้ว่าปากจะหมาไปเสียหน่อย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่าวิธีการและแิในการหลอมกลั่นโอสถของเหยาอวี้จะยอดเยี่ยมไร้ที่ติปานนี้
เหยาอวี้เป็พวกคลั่งในเื่หลอมกลั่นโอสถอย่างมากและมันก็ยังทราบอีกว่าเ้านายของมันอย่างหลี่หวงยังมีสมุนไพรและสูตรโอสถอีกมากมายที่แม้แต่ตัวมันก็ยังไม่รู้จักดังนั้นบางเวลาเขาจึงขอให้หลี่หวงสอนมันแทนบ้างสลับกันไป
ทุกครั้งที่เขาเริ่มกระบวนการหลอมกลั่นโอสถทั้งเหย่าอวี้และหลี่หวงจะดิ่งสู่ห้วงแห่งความจริงจังดูตั้งใจแตกต่างจากตอนก่อนหน้าราวกับหน้ามือเป็หลังมือ
ในคืนนี้หลี่หวงยังแอบเดินทางออหไปซื้อขวดยามาเก็บเม็ดโอสถมิเช่นนั้นนางเองก็คิดไม่ออกเช่นกันว่า หากหลอมกลั่นเสร็จแล้วจะเอาพวกมันไปเก็บไว้ที่ไหน
“เอ๋? เหมือนจะมีคนมา งั้นข้าไปก่อนล่ะ”
พอเหยาอวี้กล่าวจบมันก็นำหม้อหลอมโอสถวิเศษกลับเข้าไปในห้วงนาโนชิปของหลี่หวงโดยตรง
พื้นที่ในห้วงมิตินี้อุดมไปด้วยสมุนไพรมากมากที่มันไม่รู้จักทั้งมีพิษร้ายแรงและสรรพคุณวิเศษ
ในฐานะที่เป็จิติญญาแห่งหม้อหลอมโอสถสิ่งเหล่านี้ย่อมเป็ของล่อตาล่อใจสำหรับมันอย่างสุดซึ้ง
เหยาอวี้ตกหลุมรักในห้วงมิตินาโนชิปของหลี่หวงอย่างจังดังนั้นไม่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น เหยาอวี้มักจะหาข้ออ้างเข้าไปหลบอยู่ในห้วงมิตินี้เสมอ
“หื้ม?”
หลี่หวงประหลาดใจอยู่แวบหนึ่งใครกันที่มาหานางในเวลานี้?
“ก๊อก ก๊อกก๊อก...”
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“คุณหนูใหญ่บ่าวนำอาหารว่างมื้อดึกมาส่งเ้าค่ะ”
ด้านนอกประตูปรากฏเป็สาวรับใช้ที่ถูกส่งมาปรนนิบัติในเรือนยกถาดอาหารมาให้
อาหารว่างมื้อดึก?
หลี่หวงรู้สึกหิวเล็กน้อยเพราะอาหารเย็นนางกินไปไม่เยอะพอกลับมาถึงเรือนก็เอาแต่หลอมกลั่นโอสถไม่หยุดไม่หย่อนพอได้ยินแบบนั้นก็พลันรู้สึกหิวขึ้นมาทันใด
“เอาเข้ามาสิ”
หลี่หวงยกมือปัดฝุ่นไปมาพลางลุกขึ้นไปนั่งบนโต๊ะ
สาวรับใช้ก้มหน้าก้มตานำถาดอาหารชุดหนึ่งมาให้และเดินจากออกไปโดยไม่เอ่ยกล่าวอะไรสักคำ
หลี่หวงแค่เห็นสีสันหน้าตาอาหารก็รู้สึกอยากลิ้มรสแล้ว
แต่ทันทีที่นางหยิบตะเกียบกำลังจะคีบจู่ๆก็พลันรู้สึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่ผิดปกติ
ดูเหมือนว่าสาวรับใช้นางนั้นยังไม่ได้จากออกไป?
จะนั่งเฝ้าอยู่ด้านนอกจนกว่าจะทานเสร็จเพื่อยกถาดอาหารกลับ?
คงเป็เช่นนั้น
หลี่หวงคีบผักใบหนึ่งขึ้นมาและนำเข้าปากโดยตรง
แต่เสี้ยวพริบตานั้นเองสีหน้าของหลี่หวงพลันเปลี่ยนไปทันที
ไม่ใช่เพราะรสชาติของอาหารที่อร่อยมากแต่เป็เพราะภายในอาหารกลับมาสิ่งแปลกปลอมถูกใส่เข้ามา!
“ฮึ่ม...”
หลี่หวงเค้นเสียงเย็นขึ้นมาทีหนึ่งทว่าไม่ได้คายมันออกมา แต่กลับกลืนมันลงไปแทน!
คิดจะวางยาข้างั้นรึ?โง่ไม่มีวัวผสม!
ก่อนหน้านี้เหยาอวี้ได้บอกกับตัวนางเองว่าหลังจากร่างกายและกระดูกถูกเปลวเพลิงสีครามฟ้าหล่อหลอมผนวกกับร่างกายที่ได้รับพิษร้ายมาั้แ่เยาวห์วัยจนปรับตัวได้แล้วทำให้หลี่หวงค้นพบคุณสมบัติใหม่ของร่างกายนี้!
ร้อยพิษมิอาจรุกราน!
‘นี่! ถึงจะไม่เป็อะไรก็เถอะแต่ทั้งๆที่มีพิษก็ยังจะไปกินต่ออีก!’
สุ้มเสียงของเหยาอวี้ดังก้องภายในห้วงความคิดของนางราวกับว่ามันกำลังเป็ห่วง
“ถ้าข้าไม่กินมันก็เท่ากับว่าข้าไม่ให้เกียรติคนวางยาพิษจริงหรือไม่?”
หลี่หวงกล่าวตอบพลางยกชามโจ๊กขึ้นมาซดอย่างเอร็ดอร่อย
ไม่ว่าจะเป็พิษจากจานซ้ายหรือชามขวากระทั่งจอกชาที่เตรียมมา ทั้งหมดล้วนไม่มีผลกับร่างกายของหลี่หวงเลยสักนิด
ขออร่อยยามดึกแบบนี้ถ้าไม่กินเสียดายแย่
‘นี่....เอาจริงดิ?บนผืนพิภพแบบนี้มีสตรีใดบ้าไปกว่าเ้าบ้าง?!’
เหยาอวี้ขมฟันสบถไปทีหนึ่ง
‘แต่จะปล่อยคนพวกนั้นไปทั้งแบบนี้งั้นรึ?’
หลี่หวงเลิกคิ้วกระตุกขึ้นมุมปากพลันแสยะยิ้มดูชั่วร้ายขึ้นมาทันตา
“แล้วข้าดูเหมือนคนดีไหมล่ะ?”
เหยาอวี้เก็บปากเงียบในทันใดมันไม่จำต้องต้องเอ่ยถามด้วยซ้ำว่า เ้านายของมันมีนิสัยเป็เช่นไร? จากหลายวันที่อยู่ด้วยกัน มันน่าจะรู้ซึ้งดีในระดับนึงแล้ว
“หึ กล้าดัยังไงมาวางยาข้า?เตรียมคืนสนองได้เลย”
หลี่หวงรำพึงรำพันกับตัวเองพอสังเกตอีกทีก็พบว่า สาวรับใช้ก่อนหน้าที่แอบเฝ้ามองอยู่หน้าประตูได้จากไปแล้ว
ถ้าให้เดา...อีกฝ่ายน่าจะกำลังไปรายงานกับตัวต้นเื่
ดี! นำทางข้าไปเลย!
3K
