มะลิอึ้งไปชั่วขณะ เมื่อได้ยินมาร์คเรียกเธอว่าเมีย มาร์คเองก็หลุดคำพูดออกมาโดยที่ตนเองก็งงเหมือนกัน เขาใช้มือดันประตูให้ปิดเข้า แล้วยืนทำหน้างงๆ รอมะลิออกมา มาร์คก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่า ทำไมเขาถึงหลุดพูดออกไปแบบนั้น หรือว่าตัวของเขาเองกำลังเริ่มรู้สึก….กึ่ก กึ่กแอ้ด!! ในตอนที่มะลิเปิดประตูห้องน้ำออกมานั้นมาเกือบล้มหน้าคะมำ เพราะมาร์คใช้หลังของเขาพิงประตูห้องน้ำไว้อยู่
"ขอโทษทีฉันไม่รู้ว่าคุณยืนอยู่ตรงนี้ เป็อะไรมากไหม?"
"ไม่เป็ไร เสร็จแล้วใช่ไหม จะได้เอาชุดไปคืนสักทีฉันจะได้พักผ่อน ง่วงจะตายอยู่แล้วเนี้ย"
"อืม..ก็เดินนำไปสิ.." มะลิไม่กล้าสู้หน้ามาร์ค เพราะในใจของเธอมันยังคงคิดถึงแต่คำที่มาร์คพูดเมื่อกี้อยู่ ทั้งสองคนเดินออกมาพร้อมกันในชุดแต่งงานสีขาวพร้อมกับให้นพถ่ายภาพยืนยันว่าพวกเขาสองคนได้ลองชุดแต่งงานจริงๆ วินาทีนั้นสายตาของทั้งคู่เผอิญหันมากันพอดี ต่างฝ่ายต่างทำตัวไม่ถูกเพราะตอนนี้พวกเขายังไม่รู้ความรู้สึกที่แท้จริงของพวกเขานั้นเอง หลังจากที่เก็บภาพเสร็จทั้งมาร์คและมะลิก็เข้าไปถอดชุดแล้วเปลี่ยนกลับมาเป็ชุดเดิม
"ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือครับ ผมจะรีบนำรูปนี้ไปให้คุณเคนดูและจะแจ้งกำหนดการเพิ่มเติมอีกครั้งครับ ขอตัวก่อนนะครับ" มะลิโล่งใจฟุบนั่งลงที่โซฟา มาร์คที่ยืนกอดอกพิงขอบหน้าต่างอยู่นั้น เขาเดินเก้ๆกังๆเข้ามานั่งข้างๆเธอที่โซฟาพร้อมกับแอบลอบมองหน้าเธอเล็กน้อย
"นี่..ที่ฉันพูดไปเมื่อกี้น่ะ คือว่าฉัน.." มะลินึกสะอึกในใจเพราะเธอยังไม่อยากได้ยินคำตอบอะไรตอนนี้ เธอตัดสินใจลุกขึ้นและทำท่าเหมือนจะเดินเข้าห้องน้ำไป แต่มาร์คกลับดึงมือของเธอเอาไว้ มะลินึกกระอักกระอ่วนในใจเธอพยายามรวบรวมสติเอาไว้และหันมายิ้มให้มาร์คด้วยใบหน้าปกติ
"ไม่เป็ไร ฉันเข้าใจ ฉันรู้ว่าคุณอาจจะพลั้งปากไปโดยที่ไม่ได้ตั้งใจก็ได้..เพราะถึงยังไง คุณก็ไม่ได้คิดอะไรกับฉันอยู่ดี จริงไหม?" มาร์คจ้องมองหน้ามะลิแล้วเบือนหน้าหนีพร้อมกับลุกขึ้นและเดินไปที่ระเบียงราวกับว่าเขาไม่อยากให้มะลิเห็นความรู้สึกที่แสดงออกมาทางสีหน้าของเขาในตอนนี้
"เออใช่..ก็ฉันมีแฟนแล้วนี่ แล้วฉันก็รักแฟนฉันมากด้วย"
"โอเค ฉันเข้าใจแล้ว ฉัน..ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" ในใจมะลิเป็หวิวหวิวๆเมื่อได้ยินสิ่งที่มาพูด มันทำให้เธอไปต่อไม่ถูก จนต้องเข้าไปหลบหน้ามาร์คในห้องน้ำนั้นเอง โดยที่เธอก็ไม่รู้เลยว่ามาร์คเองก็รู้สึกตะขิดตะขวงใจไม่ต่างไปจากเธอ
"เป็อะไรของนายว่ามาร์ค ทำไมรู้สึกแปลกๆแบบนี้ ไม่เอาน่ะ นายมีแฟนแล้ว แฟนของนายชื่อเอวา แล้วนายก็รักเอวามากๆด้วย จำไว้สิวะ!" มาร์คใช้มือเคาะหัวตัวเองเพื่อเรียกสติว่า สิ่งที่เขากำลังคิดอยู่มันไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง ระหว่างเขากับมะลิมันเป็เพียงแค่เื่หลอกๆเท่านั้น ฝ่ายมะลิที่อยู่ในห้องน้ำ เธอก็รู้สึกแปลกๆภายในร่างกายของเธอเช่นกัน ใจของเธอมันเต้นเร็วแปลกๆ เนื้อตัวของเธอร้อนวูบวาบราวกับว่าจะละลายลงตรงนี้ซะให้ไก้ มะลินึกกังวลว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ มะลิไม่กล้าออกมาเผชิญหน้ากับมาร์ค เธอเก็บตัวอยู่ในห้องน้ำจนถึงเกือบ 2 ทุ่มกว่าๆ ซึ่งมันถึงเวลาที่จะเข้านอนพอดี มาร์คเห็นว่ามะลิหายไปนาน เขาจึงนึกแปลกใจและเดินตามมาดู ก่อกๆๆ
"นี่ยัยเปี๊ยก..โทรศัพท์ในห้องน้ำหรือไงออกมาได้แล้ว ฉันปวดท้อง" มะลิสะดุ้งใเฮือกใหญ่ เธอรีบหันมามองนาฬิกาข้อมือตัวเองก็พบว่าตอนนี้เธอเข้ามาอยู่ในห้องน้ำเกือบ 3 ชั่วโมงแล้ว มะลิสุดลมหายใจเข้าเต็มปอด ก่อนที่จะค่อยๆเปิดประตูออกไป แอ้ด!!
"หายเข้าไปทำอะไรในนั้นตั้ง 3 ชั่วโมงอ่ะ หลับหรือไง?"
"ป่ะ ป่าว!!ฉันก็แค่...มาทำความสะอาดห้องน้ำน่ะ ฉันเห็นว่ามันสกปรกเกิน"
"สงสัยจะว่างมากนะ มีเวลามาทำความสะอาดห้องน้ำเนี่ย อ้าวหลบไปสิฉันจะได้เข้าห้องน้ำซักที หรืออะไร? อยากจะเข้าไปดูเรือนร่างของฉันด้วยหรือไง?"
"คนบ้า!! ฉันไม่ได้โรคจิตเหมือนคุณนะ หลบไปสิ!!" มะลิผลักมาร์คออกจากหน้าประตูและรีบเดินสวนออกมา จนมาร์คเองก็อดที่จะขำไม่ได้กับการกระทำติ๊งต๊องของมะลิ ในระหว่างนั้นเขาก็สะอึกในใจว่าทำไมจู่ๆเขาถึงขำให้เื่พวกนี้ทั้งๆที่แต่ก่อนเขาไม่ชอบขี้หน้ามะลิเอามากๆ ครั้งนี้เป็ครั้งที่ 2 แล้วที่เขาเผลอทำอะไรไปโดยที่ไม่ได้ตั้งใจอีกแล้ว มาร์ครีบเข้าห้องน้ำให้เสร็จแล้วกลับมาที่เตียง ในระหว่างนั้นมะลิก็นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โซฟาและแอบมองปฏิกิริยาของมาร์คเหมือนกัน
"อยากจะมองก็มอง ฉันให้มองฟรีไม่คิดตังค์หรอกนะ ลอบแอบมองอยูนั่นแหละ ทำตัวอย่างกะโจรจะมาปล้นธนาคาร ยัยเพี้ยนเอ้ย!!"
"เคยมีคนบอกคุณไหม ว่าคุณไม่ควรที่จะพูดถึงคนอื่นเสียหายต่อหน้าเขาหรือลับหลังก็ไม่ควร!!"
"เคย..แต่ฉันไม่สน ฉันเห็นอะไรรู้สึกยังไงฉันก็พูดไปแบบนั้นไม่เคยปิดบังความรู้สึกของตนเองอยู่แล้ว"
"จ่ะ!!เอาที่คุณสบายใจแล้วกัน..นี่อาหารและยาก่อนนอน พยาบาลเขาเอามาให้ตอนทั่คุณเข้าห้องน้ำน่ะ กินซะสิจะได้รีบพักผ่อน" มาร์คหันไปมองอาหารและยาที่อยู่ตรงโต๊ะกินข้าวเขาก็นึกแผนสนุกๆที่จะแกล้งมะลิขึ้นมาได้อีกแล้ว
"ฉันกินไม่ไหวหรอก ฉันปวดมือน่ะทั้ง 2 ข้างเลย"
"อะไรนะ? แล้วไปปวดตอนไหนกันอ่ะ เมื่อกี้นายก็ยังดีๆอยู่เลยนี่"
"ก็เมื่อกี้ไง พอดีว่าตอนที่ฉันเข้าห้องน้ำน่ะ ฉันล้มมือทั้งสองข้างก็เลยกระแทกกับผนัง เจ็บไปหมดแล้วเนี่ย กินไม่ไหวหรอก"
"ไม่ได้นะ ถ้านายไม่กินข้าวกินยา แล้วนายจะหายได้ยังไงล่ะ"
"ไม่ต้องห่วงหรอกหน่า เื่แค่นี้เอง..ปล่อยไว้สักพักเดี๋ยวมันก็หายไปเองแหละ ไม่ต้องกินยาก็ได้"
"ไม่ได้!!ยังไงก็ต้องกินข้าวกินยา งั้นเอางี้นายมานั่งตรงนี้สิเดี๋ยวฉันป้อนจะได้รีบกิน รีบนอนพักผ่อน" มาร์คยืนอึ้ง เขาแอบยิ้มที่มุมปากที่แฟนของเขาสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง มาตั้งใจว่าในตอนที่มะลิกำลังป้อนข้าว เขาจะแกล้งทำเป็อ้วกใส่เธอนั่นเอง มากเดินมานั่งที่โซฟาใกล้ๆมะลิ ในขณะที่เธอเลือกมือไปหยิบถาดอาหารกับแก้วน้ำมาวางไว้ตรงหน้ามาร์คและเตรียมที่จะป้อน
"อ้าว..อ้าปากสิ" มะลิชะงักและดึงช้อนข้าวคืน ทั้งๆที่ข้าวจะถึงปากของมาร์อยู่แล้วรอมร่อ
"อ้าาาา….อ้าวแล้วทำไมไม่ป้อนอ่ะ"
"ก็มันร้อนน่ะสิ ขืนคุณกินเข้าไปทั้งแบบนี้มีหวังปากพองแน่ๆ เดี๋ยวฉันไปเอาให้ก่อน รอแป๊บนึงนะ" มาร์ครู้สึกร้อนวูบบริเวณอกข้างซ้ายเพราะเขาไม่นึกเลยว่ามะลิจะเป็ห่วงเขามากถึงขนาดนี้ มาร์คพยายามเพ่งสายตาจ้องมองไปที่ใบหน้าของมะลิอย่างใกล้ๆ ในตอนที่เธอกำลังเป่าความร้อนออกจากอาหารให้มาร์คนั้น มาร์ครู้สึกได้ว่ามะลิเองก็เป๋นผู้หญิงที่มีใบหน้าที่สวยอยู่เหมือนกัน เขาแปลกใจที่ว่าตลอดระยะเวลาที่มะลิเข้ามาอยู่ในบ้านของเขา ทำไมเขาถึงไม่เคยมองเห็นจุดนี้เลย หรือว่าตอนนี้ความรู้สึกของเขามันได้เปลี่ยนไปแล้ว มาลุ้นกันว่าความรู้สึกแปลกๆของมาร์คนั้นมันคืออะไรใน EP หน้านะคะ
1K
