นักล่าล้างพันธุ์อมตะ (ฉบับเซ็นเซอร์)

    เลือดหยดที่ 36 ชิงแชมป์วิปริต

          อมนุษย์รู้สึกเคือง  ดวงตาเริ่มแดงก่ำ  เพราะไม่คิดว่าหมวยสาวจะดีดดิ้นถึงเพียงนี้ จึงกดสองแขนของเจ้าหล่อนลงบนพื้น 


    “ฮึ่ม…..นังนี่อยากเจ็บตัว  ใช่มั้ย ”    


    “อื้อ….ยะ…อย่า….มะ…ไม่ ” หมวยสาวพยายามร้องห้าม  แต่ก็สะกดกลั้นตัณหาไว้ไม่อยู่  อึดใจต่อมา  นวลอนงค์ร่างบางก็พ่ายแพ้ต่อความอยากของตัวเอง  และเริ่มคล้อยตาม 


    “ อย่า  พะ…พอเถอะ ” 

         


          อมนุษย์แย้มยิ้ม สองมือค่อยๆคลายจากแขนของหมวยสาว เพราะเห็นว่าเจ้าหล่อนเลิกแข็งขืน  จากนั้นก็ดำเนินสรรค์สร้างความสุขอย่างต่อเนื่อง  

         


           และพอไฟสวาทถูกจุดติด หมวยสาวก็เลิกกลัวโดยปริยาย  พร้อมโยกตัวตามอย่างแข็งขัน  แต่ที่ร้ายกว่านั้นคือเธอเริ่มดึงกายบางของตนเองขึ้นมา 


    “ เอ๊ะ!  นี่มึงคิดจะทำอะไร ” ปีศาจร้ายสงสัย เพราะเหยื่อสาวทำสิ่งที่คาดไม่ถึง ทว่าเขาก็ไม่ได้ขัดขวางแต่อย่างใด  เลยทำให้หมวยอินเตอร์ลุกขึ้นมาประจัน   

          


          หมวยสาวสบตากับปีศาจหนุ่มหน้าคม ประกายข้างในยังแฝงแววท้าทายอยู่ในที อมนุษย์จึงรู้สึกประหลาดใจ 


    “ เอ๊ะ!  นังนี่เป็นอะไร ทำไมถึงได้จ้องเราตาเขม็งแบบนี้ ” 

          


          แต่ไม่ทันได้คำตอบ หมวยสาวก็ฉวยโอกาสที่ปีศาจหนุ่มหน้าคมเผลอ เพื่อยืนสองมือมาผลักไส เป็นเหตุให้อมนุษย์ล้มตัวลงนอนหงาย 

          


          เหมือนวิญญาณแมวป่าจะเข้าสิง หมวยสาวจึงโชว์ความปราดเปรียว ด้วยการขึ้นคร่อมที่กลางลำตัว  ก่อนจะทิ้งตัวลงทาบทับกาย

         


          ดวงตาของอมนุษย์เบิกโพลง
      ด้วยความตกใจ  เพราะไม่คิดว่าหมวยสาวจะดุเดือดถึงเพียงนี้  แต่ไม่ทันได้เอ่ยคำใด แม่นางยั่วเมืองก็เป็นฝ่ายบุกเสียเอง 


    “อ้า….เยี่ยมจริงๆ  สาแก่ใจมาก ”หมวยสาวเริ่มครวญดัง  ใบหน้าเรียวเล็กสะบัดเล็กน้อย  ทำให้ผมบ็อบที่สั้นประมาณติ่งหูพริ้วไสว

          


           อมนุษย์ยอมรับว่าเซอร์ไพรส์มาก  เพราะคิดว่าจะต้องออกแรงกับหมวยอินเตอร์จนเสร็จสม  ที่ไหนได้  สาวเจ้ากลับเป็นฝ่ายเดินเกมเสียเอง  และในอึดใจต่อมา  เขาก็เกือบจะถึงฝั่งฝัน 


    “โอ้ว…..จะจบแล้ว ” 


    “ยะ…อย่ารีบจบนะ  ชะ…ชั้นเพิ่งจะเริ่มเท่านั้นเอง” แอนรีบร้องห้าม แต่ไม่ทันการ ปีศาจหนุ่มได้เดินทางถึงฝั่งฝัน  พร้อมแยกเขี้ยวแหลมคมออกมา  ในใจอยากกัดลำคอที่เนียนนุ่มของหมวยสาว  ติดตรงที่เจ้าหล่อนดันอยู่ไกลเกินระยะทำการ

         


           ส่วนหมวยสาวหาได้เกรงกลัว  เพราะเธอหลงลืมทุกสิ่ง  ใบหน้าขาวเนียนแลเคลิ้มฝัน  และเชิดสูง 

          


           พอปีศาจหนุ่มหมดสิ้นความกำหนัด  หมวยสาวก็ถอนกายออกมานั่งพิงผนังแบบคนรู้งาน  ลมหายใจของทั้งคู่ดังประสานกัน


    " แฮ่ก  แฮ่ก แฮ่ก......"

          


          หมวยสาวยอมรับว่าพึงพอใจถึงขีดสุด  แม้นายคนนี้ไม่ใสกิ๊กเหมือนหรั่ง  แต่ก็แลคมสันและดิบเถื่อน  แถมร่างกายก็กำยำประดุจชายงาม  ชวนให้อนงค์ทุกนางรู้สึกฟิน


    " อืม.....จะว่าไป หมอนี่ก็ดูเข้าทีเหมือนกัน บางทีเกมกามของเขาอาจดีกว่าหรั่งเสียด้วยซ้ำ  แต่ว่ามันดันปล่อยชั้นให้ค้างซะอย่างงั้น" แอนแอบฉุนเล็กน้อย แต่แล้วหมวยสาวก็พลันได้คิด


    "เดี๋ยวนะ  ถึงจะเสร็จกิจไปหนึ่งดอก  แต่หมอนี่ยังหนุ่มอยู่  แถมแข็งแรงอีกต่างหาก  ดูสิ กล้ามใหญ่ทั่วทั้งกายเลย เขาน่าจะฟื้นตัวได้ไม่ยาก " เมื่อคิดได้ดังนั้น  หมวยสาวจึงทำสิ่งที่เหลือเชื่อ  นั่นก็คือก้มลงไปใช้อุ้งปากของตนเอง


    " นะ....นี่มัน " ปีศาจหนุ่มสะดุ้งโหยง และผงกหัวขึ้นมาดู 

         


            แน่นอนว่าหมวยสาวไม่แม้แต่ชำเลือง  เธอยังคงก้มหน้าก้มตาต่อไป เพราะรู้สึกอายเหลือประมาณที่ต้องทำรักให้บุรุษแปลกหน้า แถมนายคนนั้นยังเป็นถึงฆาตกรโรคจิตที่เพิ่งตัดคนมาหมาดๆ


    "นี่ชั้นต้องบ้าไปแล้วแน่ๆที่ไปมีอารมณ์กับคนแบบนี้  ตะ.....แต่ว่า.....เขาก็ดึงดูดใจเหลือเกิน "

          


            ไม่ใช่แค่แอนที่คิดแบบนั้น  อมนุษย์เองก็มีใจที่ตรงกัน เพราะรู้สึกว่าเหยื่อสาวคนนี้ร่านถูกใจทราม  และน่าจะเป็นคู่ขาที่ดี  แถมรูปโฉมก็โฉบเฉี่ยวไม่ต่างจากนางแบบ


    " อืม....กูอยากเอานังหมวยร่านนี่มาเป็นนางบำเรอเหลือเกิน  แต่จะเปลี่ยนสภาพมันยังไง "

         


           ขณะที่ปีศาจหนุ่มพยายามหาทางออก  เขาก็พร้อมทำศึกอีกครั้ง


    " บะ....บ้าน่า เราเพิ่งปลุกเร้าตานี่ไปไม่กี่ทีเอง ทำไมถึงฟื้นตัวได้เร็วแบบนี้ แข็งแรงอย่างกับไม่ใช่คนเลย " หมวยสาวอุทานในใจ  แน่นอนว่าปีศาจหนุ่มย่อมได้ยินแผ่วๆ เพราะพยายามเพ่งจิตมายังว่าที่นางบำเรออยู่ตลอด  ทว่าเขากลับไม่กล่าวคำใด  และกระชากศีรษะของแอนขึ้นมา


    " ว้าย....." แอนตกใจจนกรีดร้อง เพราะยังกลัวว่าฆาตกรโรคจิตจะปาดคอให้สิ้นชีวิต  แต่วายร้ายกลับดึงเธอลุกขึ้นยืน  แล้วดันกายติดกำแพง


    " อุ้ก....." หมวยสาวแอบจุกเล็กน้อย เพราะแผ่นหลังกระแทกกับผนังปูนเต็มเปา แต่นั่นไม่น่าหวาดผวาเท่ากับ.......การถูกอีกฝ่ายยกขาขวาขึ้นสูง


    " ว้าย.....นายจะทำอะไร " หมวยสาวร้องเสียงหลง ทั้งที่ตัวเองรู้อยู่แล้วว่าจะประสบชะตากรรมเช่นใด  ทว่าอมนุษย์ไม่สนใจ  และจัดการเปิดเกมสวาทอีกคำรบ

         


           และเมื่อทุกสิ่งเข้าที่เข้าทาง  ปีศาจร้ายก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง  ส่งผลให้หมวยสาวแทบสำลักความสุข


    " โอ้ว......กะไว้อยู่แล้วว่าหมอนี่ต้องสุดยอด ไม่เคยสนุกเท่านี้มาก่อน "

          


            ขณะที่แอนใกล้จะขาดใจตาย  ปีศาจหนุ่มก็ก้มหน้าลงมาจูบ  ซึ่งหมวยสาวก็ตอบรับด้วยความเต็มใจ
      พร้อมส่งลิ้นเล็กๆเข้าไปพัวพัน


    " อืม.....ถ้ามันขนาดนี้ ก็เอาไปทั้งตัวและหัวใจเลย ต่อให้ชั้นต้องตาย ก็ไม่เสียดายแล้ว "

          


            ปีศาจหนุ่มรู้ซึ้งถึงความคิด  และนึกนิยมในความวิปริตของคู่สวาท  ซึ่งก็แลชั่วช้าไม่ต่างจากตน


    "นังนี่ช่างบ้ากามเหลือเกิน มีคนแบบนี้อยู่บนโลกด้วย หรือว่ามันจะเป็นฮิสทีเรีย แต่แบบนั้นก็ยิ่งสนุก  ถ้าหมวยสาวกลายสภาพเป็นผีดูดเลือดแบบข้า  จะน่าดูชมขนาดไหน "

           


           ทว่าในสนามรักไม่มีเวลามากพอจะคำนึงถึงเรื่องนี้  แถมหมวยสาวตรงหน้า  ยังดิ้นเร่าๆ อมนุษย์จึงต้องเร่งปิดเกม  ก่อให้เกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกังวาน


    " ดี  ขอหนักๆ  " หมวยสาวรีบถอนปากออก  พร้อมอ้อนวอนเสียงกระเส่า  ริมฝีปากห่อเข้ามา  เป็นเชิงยั่วเย้า

          


           อมนุษย์ไม่คิดอะไรให้มากความ  เขาบ้าจี้ทำตาม  ไม่นาน ทั้งสองจิตวิญญาณก็ใกล้ถึงจุดสูงสุดอีกครั้ง


    " เร็วขึ้นอีก  ไอ้ฆาตกรโรคจิต  ชั้นกำลังจะถึงสวรรค์แล้ว "แอนครางดัง  กายบางแอ่นแรง  แน่นอนว่าปีศาจหนุ่มเองก็ใกล้เช่นกัน  จึงทำตามคำร้องขอของหมวยสาว  และในที่สุด........


    " สุดยอดไปเลย" ปีศาจหนุ่มคำรามดัง ก่อนจะก้มลงไปกัดลำคอขาวเนียนของหมวยสาว ทำให้เจ้าของร่างบางถึงกับกระตุกกายแรง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ


    " อึก......นะ.....นี่มัน "

           

     
           ทว่าอาการแข็งขืนของหมวยสาว  กลับไม่ทำให้ปีศาจหนุ่มละคมเขี้ยวจากลำคอ  มิหนำซ้ำ ยังกดน้ำหนักเข้ามาอีก เพื่อให้โลหิตสีแดงพุ่งกระฉูด


    " ฮ่า  ฮ่า ฮ่า......นี่แหละคือความสุขสุดยอด " อมนุษย์ตะโกนดัง  สีหน้าดูบ้าคลั่ง  ก่อนจะลิ้มรสเลือดที่แสนหวาน 

             


          หมวยสาวพยายามเค้นแรงเฮือกสุดท้าย  หวังให้หลุดจากอ้อมกอด  แต่กลับรู้สึกว่าตนอ่อนแรงลงทุกขณะจิต  ไม่นาน ความเสียวซ่านรัญจวนใจก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย  ทำให้เจ้าหล่อนเคลิ้มตาม  และหยุดดีดดิ้นไปโดยปริยาย


    "นี่มันความรู้สึกแบบไหนกันนะ  ช่างดีเหลือเกิน"



    สามารถติดตามงานเขียน  ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจJalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

    https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2