[อ่านฟรี]มาเฟียสุดร้ายกาจ - love of grey

อื้อ~เสียงครวญครางดังขึ้นพร้อมเสียงใครบางคนกำลังคุยอยู่ แพรววาขยับหัวไปมาขนาดที่ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นในสถานที่ไม่คุ้นเคย

"พี่!"แพรววากวาดสายตามองไปรอบๆ ด้านแต่กับไม่พบพอร์ท

"ตื่นแล้วหรอ"เสกชัยเปิดประตูเข้ามา

"ทำไมท่านเสกชัยมาอยู่ที่นี่ละคะ"

"ไม่ใช่แค่ฉันหรอก"มาร์ทตินเดินเข้ามาภายในห้องขนาดที่แพรววากลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงไปในลำคออย่างยากลำบาก

"คงเที่ยวเล่นกับหมอนั่นสนุกเลยสินะ"มาร์ทตินถามขึ้นขนาดที่แพรววาเบิกตากว้างมองหาร่างพอร์ท"ถ้าหมอนั่นละก็อยู่ห้องข้างๆ"

ยังไม่ทันที่มาร์ทตินพูดจบแพรววารีบเข้าไปห้องพักของพอร์ททันที

"หนูแพรววา"ยายชราเห็นแพรววาที่รีบร้อนมาหาพอร์ทที่ยังไม่ได้สติ

"คุณพอร์ทเป็นไงบ้างคะ"

"พ้นขีดอันตรายแล้ว"

แพรววารู้สึกโล่งใจที่เขาไม่ได้เป็นอะไรมากนัก แต่ไม่รู้ทำไมก่อนหน้านี้เธอถึงได้กระวนกระวายมากขนาดนี้ ทั้งๆ ที่ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

"ดีใจขนาดนั้นเชียว"มาร์ทตินที่ยืนพิงประตูถามขึ้นด้วยอาการที่ไม่สบอารมณ์

"..."แพรววาเลือกที่จะไม่ตอบโต้เขาเพราะยังไม่อยากมีปากเสียกับเขา ฉะนั้นแล้วไม่ควรนำมาใส่ใจ แต่ควรเอาหูไปนาเอาตาไปไร่เรื่องมันจะได้จบ

"แพรว"น้ำเสียงแผ่วเบาของพอร์ทดังขึ้นให้คนในห้องได้ยิน ขนาดที่ดวงตาคมยังคงปิดไว้แน่นพร้อมหส่ายหน้าศีรษะไปมา

"เอ๋ พี่แพรวอยู่นี่"แพรววรีบเข้าไปจับมือพอร์ทแล้วยกขึ้นมากุมไว้อยู่ใต้บริเวณคางขอเธอ นั่นทำให้พอร์ทที่ละเมอเริ่มสงบลงอย่างเห็นได้ชัด"ทำไมมือถึงร้อนขนาดนี้ล่ะ"

"ฉันพึ่งให้ยาลดไข้ไป"ครามตอบคำถามขนาดที่ขนาดที่แพรววาใช้มือสัมผัสบนหน้าผากแล้วต้องรีบเอาออกเพราะร้อนอย่างกับไฟที่กำลังแผดเผาทุกอย่างให้มอบไหม้

"น้ำและผ้ามาแล้ว"หญิงวัยชราที่ออกไปนำกะละมังและผ้าที่เตรียมมาส่งให้ครามแต่แล้วแพรววาเลือกที่จะรับมา

มือบางนำผ้าชุดน้ำก่อนที่จะบีบแล้วเช็ดให้พอร์ททันที

หมับ!

"นายจะทำอะไร"มาร์ทตินรีบดึงผ้าบนมือออกมาโยนให้ครามขนาดที่มาร์ทตินไม่ตอบคำถามรีบลากแพรววาออกมาจากที่นั่นทันที

"ปล่อยฉันนะ...โอ๊ย~"ยิ่งแพรววาดิ้นรนเขายิ่งบีบข้อมือเธอแน่นจนเธอร้องด้วยความเจ็บก่อนที่จะถูกโยนขึ้นไปบนรถแล้วร่างหนาใหญ่เบียดเข้ามาภายในรถ

แพรววาใช้โอกาสนี้รีบเปิดประตูอีกข้างแต่แล้วประตูกับเปิดไม่ออกเมื่อถูกล็อกจากประตูฝั่งคนขับ

"เปิดประตูเดี๋ยวนี้"แพรววาสั่งด้วยน้ำเสียงสุดกลั่นเมื่อเวลานี้เธอเป็นห่วงพอร์ทมากกว่าปกติที่เคยผ่านมา อีกทั้งเขายังเป็นคนช่วยชีวิตเอง จะให้เธอทิ้งเขาไปสำหรับเธอคงทำไม่ได้

"เธอมีสิทธิ์มาสั่งฉันตั้งแต่เมื่อไร"ยิ่งแพรววาออกอาการเป็นห่วงพอร์ทมากเท่าไรเขากับยิ่งไม่สบอารมณ์มากเท่านั้น

กรี๊ด!!!

แพรววากรีดร้องเมื่อเขาขับรถด้วยความเร็วสูงจนเกือบชนรถที่สวนทางมาจนรถที่สวนทางมาเปิดกระจกออกมาด่าแม้ทั้งสองจะไม่ได้ยินก็ตาม