สาวทอมที่รัก ตอนที่ 3... 50%
เสียงโทรศัพท์ดังรบกวนการนอนั้แ่เจ็ดโมงที่รักค่อยๆ ขยับกายอย่างขัดใจ ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมศีรษะ เสียงโทรศัพท์ดังแล้วหยุดแล้วก็แผดเสียงขึ้นมาอีก จนจำต้องควานมือออกจากผ้าห่มและมาเจอโทรศัพท์มือถือ นั่นเพราะดนัยหยิบส่งไปให้มือนั้นหายเข้าไปในผ้าห่มอีกครั้ง
“บ้านไอ้ภาม” เสียงที่รักดังไม่เบา
“หา อือบ้านไอ้กร”
“เอ่อบ้านไอ้ชิน”
“อ้าวบ้านไอ้นาว”
“หา! เหรอ บ้านไอ้ชาติมั่ง”
“จริงดิ!”
ดนัยได้ยินสิ่งที่ที่รักพูดแต่ไม่ได้ยินปลายสาย แต่เขาเดาว่าใครสักคนโทร.มาถาม อาจจะเป็ที่บ้านของที่รัก
“ได้ไงเล่ายุ่งจริง”
ที่รักขยับลุกนั่งผ้าห่มหลุดไปจากตัว
“เอ่อเตียงสี่เสา เบาะนุ่มเป็บ้า บ้านใครวะ เดี๋ยวสิพ่อ คิดก่อน บ้าน บ้าน...”ที่รักกวาดสายตาไปรอบๆ จนมาเจอร่างใหญ่ข้างกายที่ขยับตัวนั่งพิงหัวเตียงที่รักตาโตและหลุดอุทานใส่ปลายสาย “บ้านไอ้ั์!”
“เดี๋ยวๆมาอยู่ที่นี่ได้ไง ทำไมวะ เดี๋ยวสิพ่อ”
ที่รักขมวดคิ้วใส่โทรศัพท์มือหนึ่งขยี้ผมตัวเองอย่างขัดใจ จนปลายสายขู่กรรโชก ที่รักเลยดึงโทรศัพท์ออกมาดูและยอมทำตามบิดาสั่ง
“ไอ้ั์ไหน? บอกกูมามันอยู่ไหน มึงไม่มีเพื่อนชื่อั์ อย่ามาหลอกพ่อมึง”
ดนัยปล่อยก๊ากที่แท้ พ่อลูกก็เหมือนกัน
“ไอ้ั์! ไอ้ั์มันหัวเราะพ่อใช่ไหมวะไอ้รัก หน็อย เอาลูกกูไปกกยังมีหน้ามาหัวเราะเยาะ”
“ผมไม่ได้ชื่อั์ชื่อดนัย เรียกแดนก็ได้ครับคุณพ่อ”
คำว่าคุณพ่อทำให้ปลายสายนิ่งเงียบไปพักใหญ่ “ที่รัก บอกพ่อสิ ลูกไปนอนกับ เอ่อกับคุณแดนมาใช่ไหม” น้ำเสียงของปลายสายเปลี่ยนไปแล้ว
“อะไรเล่าพ่อไม่ได้นอนสักหน่อย รักเมาน่ะ”
“ไม่เชื่อหรอก”
“ไม่เชื่อก็มาดูเอง”ที่รักขึ้นเสียงพลางก้มลงมองตัวเอง “เฮ้ย ทะ ทำ ทำไมแก้ผ้าอยู่ล่ะ นมกูเป็จ้ำเลย ข้างล่างก็เจ็บไอ้ ไอ้ั์ แก้ผ้าทำไมวะ”
“เดี๋ยวๆขนาดแก้ผ้านอนกันแล้วนี่ยังบอกว่าไม่ทำอะไรรึ พ่อมึงโตมาก่อน พ่อมึงรู้โว้ย พวกมึงเออ โทษๆ คุณแดนมุดรูไอ้รักมันแล้วใช่ไหม”
“ฮ่าๆ ครับมุดแล้ว” ดนัยหัวเราะและยอมรับตรงๆ ที่รักถึงกับหน้าแดงยกมือขึ้นต่อยเขาไปเปรี้ยงหนึ่ง
“เพ่เพ่นอนกะเฮียแดนแล้วจริงอะ” เสียงนั้นเป็เสียงชาติชายดังมา”
“ไอ้รักโว้ย ไอ้รักกับเฮียแดนจริงๆ แล้วรึ โอ๊ยตาย” เสียงนั้นคือเสียงมะนาว
“บอกพ่อมาไอ้รัก!”
“หยุดพล่ามทีเถอะปวดหัวโว้ย”
“ไม่ได้! ถ้ามึงท้องขึ้นมาจะทำไง ไอ้ตอนตีฉิ่งนี่พ่อไม่ห่วงหรอกแต่ไอ้ที่มุดเข้าไปแล้วนี่พ่อมึงไม่ห่วงไม่ได้ว่ะ แม่มึงกระทืบกูตายคาตีนแน่”
ดนัยหัวเราะชอบใจ“อีกชั่วโมงเจอกันครับ”
“หา! ไอ้รักจะพาลูกเขยไปที่บ้านใช่ไหม”
“ครับผมยินดีรับผิดชอบทุกอย่าง ไว้เจอกันครับ” ดนัยพูดจบแล้วก็แย่งโทรศัพท์ที่รักมาตัดสายทิ้ง
ที่รักยืนขึ้นชี้หน้าเขามือสั่น“ตอแหล!มุดเมิดอะไรกัน”
“มุดจริงๆหลักฐานอยู่ที่นั่นไง” ดนัยบุ้ยปาก
ที่รักก้มลงมองตามสายตาของดนัยเห็นคราบอะไรบางอย่างติดที่หน้าท้องและกางเกงชั้นในขาสั้นแค่นั้นก็รู้แล้วว่ามันเป็อะไร แม้จะไม่มีประสบการณ์กับเพศตรงข้ามมาก่อนแต่ที่รักก็ชอบดูหนังอย่างว่าอยู่หรอก
ผัวะ!
อีกหมัดที่ต่อยข้างแก้มดนัยเขาไม่หลบแต่กลับยื่นมือมารวบตัวที่รักไว้ สาวทอมตัวสั่นเพราะกำลังโกรธจัด “ออกไป! สารเลวเอ๊ย เวรแท้”
“ไม่เอานายังไงผมก็รับผิดชอบ”
“ไม่ต้องมารงมารับอะไรทั้งนั้น”
“ไม่ได้หรอกเกิดคุณท้องขึ้นมา พ่อคุณก็ตายคาตีนแม่คุณน่ะสิ”
“เชื่ออะไรกับพ่อปล่อยโว้ย จะกลับบ้าน”
ดนัยยอมปล่อยแต่โดยดีที่รักต่อยเขาไปอีกเปรี้ยงและรีบใส่เสื้อผ้า ก่อนออกไปยังชี้หน้าดนัย“อย่าให้เห็นหน้าอีก ไม่งั้นตายแน่”
ดนัยยักไหล่ท่าทีไม่สนใจและสะบัดผ้าห่มลุกขึ้นยืนเต็มสัดส่วน ที่รักหันหน้าหนีกายเปลือยและสะบัดหน้าคว้าโทรศัพท์และกระเป๋าสตางค์จากไปทันที
ดนัยเดินเข้าห้องน้ำไปและกลับออกมาในเวลาเพียงสิบนาทีเขาแต่งตัวง่ายๆ และลงมาชั้นล่าง แม่บ้านบอกว่าที่รักออกไปแล้ว เขาแค่พยักหน้าและออกจากบ้านเขาขับรถไปเอง ขับไปอย่างสบายอารมณ์ จนกระทั่งมาจดลงยังบ้านสองชั้นหลังหนึ่งเนื้อที่รอบบ้านราวๆ สามไร่ ตัวบ้านเด่นอยู่ตรงกลาง สุนัขห้าตัววิ่งมาเห่าหอนอยู่หน้าบ้านเมื่อดนัยบีบแตรรถคนที่มาเปิดประตูเป็หญิงวัยกลางคน ดนัยลดกระจกลงและยกมือไหว้
“ผมดนัยครับแม่นม”
แม่นม ใช่ อาภรณ์คือแม่นมของที่รักจริงๆแต่ดนัยรู้ได้อย่างไร อาภรณ์ยิ้มให้และเปิดประตูกว้างให้ดนัยพารถเข้าไป
หน้าบ้านมีหญิงชายกลางคนยืนอยู่และอีกหลายคนที่เหลือวัยใกล้เคียงกัน ภาม ชิน กรทอง ชาติชาย และมะนาวดนัยจำพวกนั้นได้ พวกนั้นเป็เพื่อนของที่รัก แต่เ้าตัวอยู่ไหนล่ะ
ดนัยลงจากรถคันโตและยกมือไหว้พ่อแม่ของที่รักทั้งสองตะลึงงันไปั้แ่ที่ดนัยลงจากรถแล้ว
“เทพบุตรชัดๆเลยแม่มึง”
“ลูกเขยแม่หล่ออย่างนี้เชี่ยวหรือตายไปสามชาติก็ไม่อยากเชื่อ ให้ตาย ที่รักของแม่”
“ที่รักล่ะครับ” ดนัยถามขึ้นหลังจากรับไหว้เพื่อนๆ ของที่รักแล้ว
“ขึ้นห้องไปแล้วค่ะ”มะนาวเป็คนตอบ
“ภาม ชินไปขุดไอ้รักลงมา” เมฆาสั่ง รู้ดีว่าถ้าจะใช้แรงต้องให้สองหนุ่มร่างใหญ่ที่สุดไปจัดการภามกับชินก้าวยาวๆ เข้าบ้านไป
เมฆากับสุดใจเข้ามาคล้องแขนดนัยคนล่ะข้างและพาเดินเข้าบ้านหน้าตายิ้มแย้มพอใจเป็ที่สุดดนัยแค่หัวเราะเบาๆ และก้าวไปพร้อมๆ กับทั้งสองคน
ทางด้านที่รัก ตอนที่กลับมาถึงบ้านก็เห็นทุกคนพร้อมหน้ากันหมดแล้วสาวทอมชูกำปั้นให้และก้าวสวบๆ ขึ้นชั้นสองไป ทุกคนไม่ได้สนใจที่รักแต่สนใจดนัยมากกว่า ที่รักรีบสลัดเสื้อผ้าตรงปรี่เข้าห้องน้ำ กระจกบานใหญ่สะท้านภาพเรือนร่างบางๆหน้าอกเป็จ้ำแดง ซอกคอ หน้าท้อง ข้างล่างเหนอะหนะ
“ไอ้ั์หื่นสารเลว!” ที่รักแค่นเสียงอย่างเคียดแค้นสุดกำลังทุบมือลงไปที่อ่างล้างหน้าแรงๆ แล้วเร่งอาบน้ำ จนสะอาดหมดจด
“ไอ้รัก” เสียงชินและถามขึ้นมา “อยู่ไหนวะ?”
“ห้องน้ำ”เสียงภามและไม่กี่วินาทีทั้งสองโผล่เข้ามา เป็เวลาเดียวที่ที่รักใส่เสื้อคลุมอาบน้ำเสร็จผมยังคงเปียก ทั้งสองเข้ามาคล้องแขนที่รัก
“ปล่อยนะไอ้พวกบ้ากูอาบน้ำอยู่ไม่เห็นหรือไง”
“ค่อยกลับมาอาบเถอะนา”ชินว่า
“ลงไปข้างล่างก่อนเฮียแดนมาแน่ะ”
“ไอ้บ้านั่นมาทำไมมาถูกได้ไง พวกแกบอกเหรอ หา ไอ้พวกเพื่อนทรยศ”
“เปล่าโว้ยคนระดับนั้น สืบเอาเองสิ ท่าทางจะพอใจมึงมากนะไอ้รัก”
“กูชอบผู้หญิง”
ภามกับชินพยักหน้าให้กันก่อนจะจับบนจับล่างแบกที่รักลงไปที่ห้องรับแขก ที่รักโวยวายลั่นบ้าน เท้าเตะ มือต่อยไอ้พวกหนังหนาทั้งสองก็ยังไม่หยุดและพาที่รักมาจนได้
“นั่งเดี๋ยวนี้นะ!” เสียงสุดใจตวาดเมื่อที่รักทำท่าจะวิ่งออกไป
สาวทอมเกาหัวแรงๆและเดินกลับมานั่งลงที่โซฟาตัวยาวข้างๆ กับดนัย ฝ่ายนั้นมองที่รักและฉีกยิ้มให้พลางสำรวจใบหน้าใสๆ ขอบตาคล้ำนั้นไปด้วย
“มีอะไรก็รีบๆพูด รักจะนอน” ที่รักยอมสำรวมเพราะกลัวสุดใจเป็ที่สุด
“เมื่อคืนมึงมุดกันจนเช้าเลยใช่ไหมวะ”เมฆาเอ่ยมา ก่อนจะร้องโอดโอยเมื่อภรรยาทุบหลัง
“ต้องรับผิดชอบนะคุณ”
“ผมขอเวลาอาทิตย์หนึ่งทุกอย่างจะพร้อมสำหรับงานแต่งครับ”ดนัยตอบไปอย่างมั่นใจและเขาก็คิดไว้แล้วก่อนจะมาถึงบ้านของที่รัก
“อย่ามาบ้านะ!” ที่รักลุกขึ้นมาถลึงตาใส่ดนัยจนถูกภามกดลงให้นั่งตามเดิมสองไหล่ไหวแรงๆ เพราะกำลังโกรธจัด
“ผมพูดจริงครับพรุ่งนี้ผมจะให้คุณลุงมาคุยอีกครั้ง ผมมีญาติคนเดียวคือลุงสมศักดิ์ สารวายุครับ”
“สมศักดิ์สารวายุ ผู้ว่าฯ?” สุดใจทวนชื่อแสนจะคุ้นหู
“ครับ”ดนัยพยักหน้า
“ตายแล้วพ่อแดนหลานผู้ว่าจังหวัด”
ทุกคนที่นั่นได้อึ้งกันไปอีกเดิมทีก็รู้ว่าดนัยก็ร่ำรวยพอแล้ว นี่ยังควบครอบครัวคนมีหน้ามีตาของเมืองเข้าไปอีกเมฆากับสุดใจมองหน้ากันและยิ้มกว้าง
“เป็อันตกลงสินสอดแล้วแต่ทางพ่อแดนจะให้ ส่วนพรุ่งนี้จะพาผู้ใหญ่มาคุยหรือไม่ก็เอาตามสะดวกเถอะอีกหนึ่งอาทิตย์ที่รักจะแต่งงาน ได้ยินนะทุกคน” สุดใจเอ่ยเสียงดังๆทุกคนหัวเราะและตบมือเฮฮากันลั่นบ้าน มีแต่ที่รักที่ควันออกหู หน้าบึ้งเพียงลำพัง
“ไม่แต่ง!”
“ถ้าไม่แต่งก็ใส่กระโปรงชั่วชีวิตห้ามเที่ยว ห้ามออกจากบ้าน ห้ามรับโทรศัพท์” สุดใจโพล่งขึ้นมา
ที่รักตาเหลือกรู้ดีว่ามารดาพูดจริงทำจริง เมื่อหันไปทางดนัย เขานั่งยิ้มอยู่ข้างๆที่รักเลยต่อยเปรี้ยงไป แต่เขารับหมัดไว้และกระชากให้ที่รักมาอยู่ในวงแขนเขา
“ไปนอนได้แล้วพรุ่งนี้ค่อยเจอกัน” ดนัยจูบแก้มที่รักหนักๆ ทีหนึ่ง สุดใจปิดปากหัวเราะอย่างชอบใจ
ที่รักตบดนัยตบแล้วตบอีก แต่เพราะข้อมือถูกเขารวบไว้ เลยได้แค่ขยับข้อตบเขา มันไม่แรงนักดนัยรวบมือนั้นลงต่ำ ที่รักเลยเปลี่ยนมาหยิกอกเขาแทน ดนัยเลยช้อนตัวที่รักอุ้มเสียเลย
ที่รักใร้องโวยวายสะบัดตัวเกือบหล่นไปก็หลายครั้งดนัยเลยใช้วิธีแบกแทน คราวนี้สาวทอมหัวห้อยสองขากระทุ้งหน้าท้องแน่นมัดกล้ามไปด้วย
“ผมขออนุญาตไปส่งว่าที่ภรรยาที่ห้องได้ไหมครับ”
“ตามสบายเลยพ่อลูกเขยไปเลย ห้องแรกทางซ้ายมือน่ะ จะเล่นจ้ำจี้กันยังไงก็ได้ ไม่ต้องรีบกลับหรอก”
ดนัยหัวเราะเบาๆและก้าวยาวๆ จากไป เสียงโวยวายของที่รักยังคงดังลั่น และค่อยๆ ห่างไปจนได้ยินเสียงปิดประตูโครมและเงียบไปทั้งสองคน
“อย่างนี้มีลูกหัวปีท้ายปีแน่”แม่นมอาภรณ์เข้ามากระซิบกับสองสามีภรรยา
“ให้มันได้อย่างนี้สิไอ้รักจะได้เลิกเป็ทอมเสียที” สุดใจกอดอกขณะที่พูด
“ไปพวกเราไปหาชุดสวยๆ หล่อๆ เป็เพื่อนเ้าสาวกันโว้ย” มะนาวเอ่ยขึ้นคว้าแขนเพื่อนหนุ่มทั้งหลายไว้ก่อนจะบอกลาเมฆาและสุดใจ
“แม่! เราล่ะ ต้องเตรียมอะไรบ้าง อาทิตย์เดียวจะทันหรือ?”
“ไม่ทันก็ต้องทันสิพ่อมึงบัตรไม่ต้องพิมพ์แล้ว โทรศัพท์นี่แหละ แต่เอ จัดงานที่ไหนจะบอกแขกว่าไง โอ๊ยฉันมึนหมดแล้ว นี่อย่าให้พลาดล่ะ ไม่อย่างนั้นไอ้รักไปคว้าสาวทำเมียแน่แม่อยากมีหลานนะพ่อ อยากให้ไอ้รักมันแต่งงานกับพ่อแดนเร็วๆ”
“ใจเย็นก่อนแม่”เมฆาโอบไหล่ภรรยาไว้ยิ้มกริ่มมองขึ้นไปชั้นสอง
สองคนที่ถูกเอ่ยถึงกำลังสู้กันด้วยแรงเท่าที่มีที่รักถูกดนัยพาไปยังเตียงนอน แต่ไม่ได้ปล่อยเป็อิสระ ยังคงทาบทับสองแขนถูกรวบไว้ ขัดขืนยังไงก็สู้แรงดนัยไม่ได้ เลยได้แต่จ้องเขาตาแทบทะลุเบ้า หอบหายใจแรง
“เหนื่อยแล้วเหรอ?”ดนัยก้มลงมากระซิบริมหู ที่รักยกศีรษะขึ้นจะกัดเขา แต่ดนัยรู้ทันและหลบอย่างไว“ไม่เอานาที่รัก”
แววตาเขาเป็ประกายทั้งยังรอยยิ้มทรงเสน่ห์ ไหนจะเรือนกายกำยำ ที่รักได้สำรวจใบหน้าเขาใกล้ๆก็ตอนนี้เอง ดนัยเป็คนหล่อระดับพระเอกหนังเลยล่ะ
เสียท่า! ที่รักเสียท่าไอ้ั์หื่นเข้าจนได้
715
