่กลางวัน ระหว่างที่แอนนาออกไปทำงานที่โรงพยาบาล ฟีน่าเดินไปตามคริสตี้ที่ห้องของแอนนาเพื่อให้ไปพบเอริคที่ห้องทำงานของเขา
เมื่อสองสาวมาถึง เอริคก็รีบพูดทันที “เธอออกไปก่อนนะฟีน่า ฉันมีธุระจะคุยกับคริสตี้เป็การส่วนตัว”
“คุณคงไม่ได้ทำอะไรคริสตี้หรอกใช่มั้ย” ฟีน่ากังวล
“เธอนี่ช่างไม่ต่างจากแอนนาเลยนะ มองฉันในแง่ร้ายตลอด เอาล่ะ ฉันไม่ทำอะไรคริสตี้หรอก รับรองได้” เอริคกล่าว
ฟีน่าจึงเดินออกไปจากห้องแต่โดยดี
“คุณมีเื่อะไรจะคุยกับฉันหรอคะ” คริสตี้สงสัย
“ทำไมพวกเธอสองคนจะต้องใส่หน้ากากด้วยล่ะ” เอริคสงสัย
“นี่เป็เื่ส่วนตัวค่ะ ฉันขอไม่ตอบ แต่ถ้าคุณไม่ไว้ใจพวกเรา ก็ไล่พวกเราออกได้เลย” คริสตี้ไม่ยอมบอก
“งั้นไม่ถามก็ได้ ว่าแต่เื่ที่ฉันสั่งเธอให้ไปทำ เป็ยังไงบ้าง” เอริคเข้าเื่
“ฉันลองค้นข้าวของของคุณแอนนาแล้ว ไม่พบไข่มุกเลยค่ะ” คริสตี้รายงาน
“แสดงว่าแอนนานำไปเก็บไว้ที่อื่นจริงๆ” เอริคพูดกับตัวเอง
“คำถามสุดท้าย ฟีน่าเขาเป็แวมไพร์ เื่นี้เธอรู้มั้ย” เอริคสงสัย
“ฉันทราบดีค่ะ” คริสตี้พูดน้ำเสียงปกติเพราะรู้อยู่แล้ว
“แล้วทำไมเธอถึงกล้าไปไหนมาไหนกับฟีน่า” เอริครู้สึกแปลกใจที่เห็นมนุษย์ไม่กลัวแวมไพร์
“ฟีน่าเป็แวมไพร์ที่ดี เธอไม่ทำร้ายมนุษย์ค่ะ ซึ่งตัวคุณเองก็เช่นเดียวกัน” คริสตี้กล่าว
“พูดเหมือนรู้จักฉันดี เอาเถอะ ยังไงการใช้ชีวิตร่วมกับแวมไพร์ถือว่าอันตรายมาก ระวังไว้บ้างก็แล้วกัน” เอริคกล่าวเตือน
“ค่ะ งั้นฉันขอตัวนะคะ” คริสตี้กล่าว
“อย่าบอกเื่สนทนาระหว่างเราให้ฟีน่าฟังล่ะ ถือว่าฉันขอร้อง” เอริคพูดทิ้งท้าย
“รับทราบค่ะ” คริสตี้เดินออกไปจากห้อง เธอเห็นฟีน่านั่งเฝ้าหน้าห้องด้วยความเป็ห่วง เธอเลยเดินเข้าไปกอดเพื่อนสาว
**********************************
“เขาไม่ได้ทำอะไรเธอใช่มั้ย” ฟีน่าพูดอย่างกังวล
“เปล่า แค่สอบถามเื่หน้ากาก และเื่ของแอนนาเท่านั้นจริงๆ” คริสตี้ตอบทั้งๆ ที่ยังกอดเพื่อน
“งั้นก็แล้วไป ฉันรับปากสามีเธอไว้แล้วว่าต้องปกป้องเธอ” ฟีน่ารู้สึกโล่งอก
คริสตี้คลายอ้อมกอด แล้วกล่าวว่า “ขอบใจเพื่อน งั้นฉันไปทำความสะอาดที่ห้องคุณแอนนาต่อนะ”
“หากมีภัย ก็เรียกฉันนะ” ฟีน่าพูดย้ำ
คริสตี้พยักหน้าให้เพื่อนแล้วเดินจากไป
**********************************
ฟีน่ากำลังเดินกลับไปที่ห้องตัวเอง แต่จอนนี่กับแซมสันมาดักเธอไว้
“มีอะไรงั้นหรอคะ” ฟีน่าสงสัย
“พวกเรานำเืมาให้เธอน่ะ ไปที่ห้องอาหารกัน” จอนนี่ชักชวน
“ฉันไม่ดื่มเืค่ะ” ฟีน่าปฏิเสธ
“เป็แวมไพร์ไม่ดื่มเืได้ยังไง” แซมสันสงสัย
“ฉันฝึกทานมะเขือเทศแทนน่ะ และฉันก็ทานแล้วด้วย ขอบคุณมาก” ฟีน่ากล่าวแล้วเดินจากไป
ลูกน้องเอริคสองคนมองหน้ากัน ต่างพากันงงว่า “มีด้วยหรอ แวมไพร์ที่ไม่ดื่มเื” แต่พวกเขาก็ต้องปล่อยให้ฟีน่าเดินจากไป
**********************************
ณ โรงพยาบาล
“คุณแอนนาคะ สามีคุณมารับค่ะ” พยาบาลมารายงาน
แอนนาถอนหายใจ เพราะในตอนนี้ชีวิตเธอไม่เป็อิสระอีกต่อไป ก็เลยว่า “เขาอยู่ที่ไหนล่ะ”
“อยู่ที่ห้องพักส่วนตัวของคุณค่ะ” พยาบาลกล่าวยิ้มๆ
“ขอบคุณมาก” แอนนารีบเดินไปพบเอริคก่อนที่เขาจะทำอะไรแผลงๆ
แอนนาเคาะประตูแล้วเปิดเอง สักพักเธอก็ได้กลิ่นน้ำหอมที่ฉุนมากโชยออกมาเต็มจมูกเธอ แอนนารีบปิดจมูกทันที
เอริคหันมาพร้อมกับช่อดอกกุหลาบ “ผมให้คุณ”
แอนนาพูดทั้งๆ ที่ปิดจมูก “นี่คุณเป็อะไรของคุณคะ”
“คุณไม่ชอบหรอ” เอริคงง
“ฉันไม่ชอบดอกกุหลาบ อีกอย่างทำไมคุณถึงฉีดน้ำหอมฉุนขนาดนี้นี่” แอนนาต่อว่า
“ผมก็ว่ามันหอมดีนะ” เอริคดมกลิ่นตัวเอง
“แต่ฉันแพ้น้ำหอมค่ะ งั้นคุณรอตรงนี้ก่อนนะ ฉันจะไปหยิบหน้ากากอนามัย” แอนนาทนกลิ่นไม่ไหว
เอริคงงว่า ทำไมแอนนาถึงไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไป และคิดในใจว่าก็ไหนฟีน่าบอกว่าผู้หญิงชอบแบบนี้นี่
แอนนาสวมหน้ากากแล้วเดินกลับไปหาสามี “พวกเรากลับกันเถอะค่ะ”
“แล้วคุณจะไม่เอาช่อดอกกุหลาบนี่หรอ” เอริคยื่นดอกกุหลาบให้
“ฉันมีเื่ฝังใจกับดอกกุหลาบ ฉันเลยไม่ชอบมัน งั้นเอาอย่างนี้มั้ยคะ คุณนำไปให้ผู้ป่วยไร้ญาติ พวกเขาจะได้มีกำลังใจมีชีวิตอยู่ต่อ” แอนนาเสนอ
เอริคเห็นสีหน้าจริงจังของภรรยา ก็เลยยอมนำช่อดอกไม้ไปเยี่ยมคุณยายที่ไม่มีลูกหลาน
“ขอบใจมากนะหลานชาย อุตส่าห์ซื้อดอกไม้มาเยี่ยม” ยายรับช่อดอกกุหลาบสีแดงอย่างยินดี
“หายไวๆ นะครับคุณยาย” เอริคกล่าวยิ้มๆ เพราะแอบรู้สึกดีที่เห็นรอยยิ้มของคุณยาย
“แฟนคุณหมอนี่จิตใจดีจริงๆ ช่างสมกันกับคุณหมอมากเลย” คุณยายกล่าวอย่างเอ็นดู
“เอ่อ มัน….” แอนนาพูดไม่ออก
“ขอบคุณครับคุณยาย งั้นผมกับภรรยาขอตัวก่อนนะครับ” เอริคกล่าว
คุณยายยิ้มให้พร้อมกับโบกมืออำลา
เอริคจึงถือโอกาสโอบไหล่แอนนาเดินออกไปจากห้อง แล้วพาเธอไปดินเนอร์
“พวกเราไปทานอาหารเย็นนอกบ้านด้วยกันนะ แอนนา” เอริคกล่าว
แอนนาพยักหน้าให้ แต่พอเดินไปถึงรถของเอริค แอนนาก็รีบผลักเขาออกไปทันที
“ทำไมล่ะแอนนา” เอริคงง
“ฉันขอโทษค่ะ เอริค ฉันแพ้น้ำหอมที่คุณฉีดจริงๆ กลิ่นมันขมคอมากเลย และตอนนี้น้ำตาก็ไหลไม่หยุดซะด้วย พวกเรากลับบ้านด้วยรถคนละคันเถอะนะคะ เอาไว้คุณไปอาบน้ำก่อน พวกเราค่อยทานข้าวเย็นที่บ้านด้วยกัน ฉันทนกลิ่นไม่ไหวจริงๆ” แอนนาพูดตรงๆ
เอริคดมกลิ่นตัวเอง คิดในใจว่า “กลิ่นมันฉุนหนักขนาดนั้นเลยหรอนี่” แต่พูดว่า “งั้นก็ได้ครับ เจอกันที่บ้าน”
และแล้วแผนไปดินเนอร์ก็ล่มไม่เป็ท่า สองสามีภรรยาต้องขับรถกลับบ้านคนละคัน เพราะแอนนาทนกลิ่นสามีไม่ไหวจริงๆ
**********************************
หลังทานข้าวเย็นในรูปแบบธรรมดา ไร้บรรยากาศอันโรแมนติก เขาจึงรีบกลับไปที่ห้องทำงาน สั่งให้แซมสันไปตามตัวฟีน่ามาพบโดยด่วน
“คุณมีอะไรงั้นหรอคะ แล้วดินเนอร์เป็ยังไงบ้าง” ฟีน่ารีบถาม
“ไม่เห็นได้ผลเลย แอนนาไม่ชอบกุหลาบ แถมแพ้กลิ่นน้ำหอมเสียอีก เธอทนกลิ่นไม่ไหว ถึงขั้นไล่ให้ฉันไปขับรถคนละคัน แล้วรีบกลับมาอาบน้ำโดยด่วน” เอริคบ่น
ฟีน่าเก็บอาการไว้ไม่อยู่ แล้วเผลอหัวเราะออกมาเสียงดัง
“นี่เธอกล้าหัวเราะเยาะฉันงั้นหรอ” เอริคทำหน้าบูดอย่างอารมณ์เสีย
“คุณเอริคคะ ฉันก็แค่จะแสดงให้คุณเห็นว่าผู้หญิงก็มีความแตกต่างกันในแต่ละคน ทุกคนมีความชอบไม่เหมือนกัน เื่ที่จะทำให้คุณแอนนาหลงรักคุณ คุณจะต้องเรียนรู้ด้วยตัวของคุณเอง คุณควรศึกษาเธอเองว่า ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร ไม่ใช่มาถามคนอื่นแบบนี้” ฟีน่าพูดอย่างใจเย็น
“ถ้าอย่างนั้น เธอก็ไม่ต้องเป็ที่ปรึกษาของฉันแล้ว ไปทำงานกับพ่อบ้านก็แล้วกัน” เอริคไล่ทันที
“รับทราบค่ะเ้านาย” ฟีน่ายิ้มแล้วเดินออกไปอย่างอารมณ์ดี
เอริคคิดในใจว่า “ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเธอกำลังกลั่นแกล้งฉันอยู่นะ ฟีน่า”
**********************************
617
