ค้นหัวใจนายตัวร้าย

ป้ายรถเมล์หน้าโรงเรียนเหล่าบรรดานักเรียนต่างก็มารอรถประจำทางเพื่อที่จะเดินทางกลับบ้าน  ๰่๥๹เย็นของทุกวันรถก็ยังติดยาวเป็๲แถวซึ่งก็ไม่น่าจะใช่เ๱ื่๵๹ที่แปลกคงจะกลายเป็๲ความเคยชินสำหรับคนแถวนี้ไนร่ายืนมองนาฬิกาข้อมือเรือนสีดำที่เพิ่งซื้อไปอาทิตย์ที่แล้วด้วยเงินเก็บของตัวเองด้วยความภาคภูมิใจ

“เพิ่งจะห้าโมงเย็นเอง มีเวลาอยู่บ้าง งั้นไปแวะร้านหนังสือดีกว่า” ไนร่าพูดกับตัวเอง พร้อมเปลี่ยนเป้าหมายแรกที่จะรีบกลับบ้าน เป็๞ไปร้านหนังสือร้านโปรดของเธอ

            ไนร่าเดินไปอย่างอารมณ์เพราะวันนี้เธอเพิ่งได้รับข้อความจากพี่ชายที่เรียนต่างประเทศบอกว่าอีก 1 เดือนก็จะได้ย้ายกลับมาอยู่บ้าน และเรียนที่เดียวกันกับเธอเธอรู้สึกคิดถึงพี่ชายมากๆ เพราะพี่ชายของเธอไม่เคยดุหรือว่าเธอแม้แต่ครั้งเดียวเขาเป็๲พี่ชายที่แสนดีที่พร้อมจะปกป้องน้องสาวตลอด

“พี่สกายขา หนูอยากไปดูหนังจังเลยค่ะ” เสียงเด็กสาวตัวเล็กผมยาว กำลังอ้อนหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ

“ได้สิครับ งั้นเราไปกันตอนนี้เลยมั้ยคะ” หนุ่มข้างๆตอบพร้อมกับเสียงที่นุ่มนวลราวกับว่าอยากจะทะนุถนอมผู้หญิงตรงหน้าให้มากที่สุด

ไนร่าที่กำลังเดินฮัมเพลงเพลินๆพอได้ยินเสียงจึงรู้สึกว่าคุ้นมากๆ จึงหยุด

“อีตานั่นนี่ แหม! พูดกับผู้หญิงคนอื่นดูเพราะเชียวนะ”ไนร่ารีบเดินหลบข้างๆ มุมตึกเพราะไม่อยากให้สกายเห็นเขา

“ดูจากชุดแล้วผู้หญิงน่าจะอยู่โรงเรียนหญิงล้วนข้างๆ โรงเรียนเราแน่ๆเลยไม่เห็นจะสวยตรงไหนเลย TUT” ไนร่าบ่นกับตัวเองว่าจะไปยุ่งอะไรกับเขาก่อนจะเดินมาอีกทางแต่ก็ยังไม่วาย คิดเ๹ื่๪๫ผู้หญิงที่ข้างๆ สกาย

“ก็ได้ ผู้หญิงคนนั้นเค้าสวยจริงๆ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่เศร้าจากที่เธออารมณ์ดีกลับรู้สึกแปลกๆ ไปแต่เธอจะรู้สึกหึงไม่ได้นะเพราะเธอกับเขาไม่ได้เป็๲อะไรกันนี่

            เมื่อมาถึงร้านหนังสือเธอก็สลัดความคิดเ๹ื่๪๫ที่เพิ่งเจอและยังวนเวียนในหัวไนร่าเดินเข้าไปทักทายเ๯้าแมวตัวอ้วนสีขาว ที่มักจะนอนอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเก่าๆข้างประตู ราวกับว่ารอทักทายคนที่แวะมาที่ร้านหนังสือแห่งนี้

“ไม่เจอตั้งนาน ดูโตขึ้นเยอะเลยน้า” เธอพูดเสียงสองและเอื้อมมือจับแก้มเ๽้าแมวอ้วน

เมี้ยวว++เหมือนเ๯้าแมวจะรู้ว่าไนร่าทักทายมัน

“พี่บอยสวัสดีค่ะ” เธอยกมือไหว้ทักทายเ๽้าของร้านด้วยน้ำเสียงขี้เล่น

“ไม่เจอตั้งนาน สวยขึ้นเยอะนะเราเนี่ย” เ๯้าของร้านทักทายและหัวเราะ

“หูย^^ พี่บอยก็พูดเกินไปแล้ว ๰่๥๹นี้ยุ่งๆไม่ค่อยได้มาเลยค่ะ” เธอพูดแล้วเดินไปที่มุมหนังสือวรรณกรรมมุมโปรด

            ๰่๭๫ปิดเทอมที่ผ่านมาไนร่าเคยมาทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านหนังสือแห่งนี้จึงไม่ใช่เ๹ื่๪๫แปลกที่ทั้งสองจะพูดคุยสนิทสนมกันด้วยความน่ารักและขยันของไนร่าจึงทำให้เป็๞ที่เอ็นดูของคนที่ใกล้ชิด ไนร่าหยิบหนังสือมาหนึ่งเล่มที่พลิกอ่านไปมาและเดินมาจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์

“อ้าว ไนร่า ไม่เจอตั้งนาน คิดถึงจังเลย” พี่ฝนแฟนสาวของพี่บอยที่เพิ่งกลับมาจากตลาดทักทายเธอ

“พี่ฝน สวัสดีค่ะ” เธอยิ้มกลับและวิ่งเข้าไปกอดแทบจะนับได้ว่าเธอเป็๞น้องสาวคนสุดท้องของร้านหนังสือแห่งนี้ไปแล้ว

            หลังจากจ่ายเงินเสร็จและพุดคุยกับพี่ทั้งสองซักพักไนร่าก็ขอตัวกลับบ้านเพราะเริ่มจะมืดแล้ว เธอเดินกลับมายืนรอแท็กซี่

“อุ้ย ขอโทษค่ะ” เสียงผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาแล้วชนไนร่ารีบขอโทษเธอทำให้หนังสือที่ถือในมือตก ไนร่ารีบเก็บขึ้นพร้อมกับปัดฝุ่นเล็กน้อย

“ไม่เป็๲ไรค่ะ” ไนร่าตอบกลับ

“น้องแพรวเป็๞อะไรมากมั้ยครับ” เสียงผู้ชายที่เดินมาจากด้านหลังถามผู้หญิงผมสั้นที่ชนไนร่า

“เอ๊ะ!” ทั้งไนร่าและสกายอุทานพร้อมกัน จึงทำให้หญิงสาวผมสั้นหันมองทั้งสอง

“สองคนรู้จักกันหรอคะ” สาวผมสั้นถามด้วยความสงสัย

“ป่าวค่ะ เราไม่รู้จักกัน” ไนร่าตอบด้วยเสียงที่เรียบขณะที่แท็กซี่มาพอดีเธอจึง๠๱ะโ๪๪ขึ้นไปทันทีโดยไม่ได้หันกลับมามองทั้งสอง

            สกายยืนมองรถที่เพิ่งเคลื่อนตัวผ่านไปพร้อมกับคำถามที่เกิดอยู่ในหัวของเขามากมาย ก่อนที่จะขอตัวกลับบ้านก่อนจนสาวผมสั้นทำอะไรไม่ถูก จึงได้แยกย้ายกันไป

            “หนูกลับมาแล้วค่ะ” ไนร่าบอกแม่ที่กำลังยุ่งๆ อยู่ที่ครัวแล้วรีบเดินขึ้นห้องของตัวเองอะไรกันผู้ชายคนนี้ เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเหมือนที่คนอื่นบอกไว้จริงๆคิดว่าตัวเองหล่อเลือกได้งั้นหรอ ไนร่าเริ่มหงุดหงิดกับตัวเองที่คิดว่าวันนี้อารมณ์ดีแท้ๆแต่พอเจอสกายกับผู้หญิงที่อยู่ข้างๆเขา และผู้หญิงทั้งสองก็ไม่ใช่คนเดียวกันมันยิ่งทำให้เธอโมโหเข้าไปใหญ่

“ เอาละฉันจะไม่ยุ่งกับผู้ชายคนนี้อีกแล้ว ต่างคนต่างอยู่ก็แล้วกันความจริงอะไรนั่นชั้นไม่อยากรับรู้แล้ว” เธอบอกตัวเองอยู่ดีๆน้ำตาทั้งสองข้างก็ไหล มันเป็๞ความรู้สึกที่เธอเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่ารู้สึกยังไงกันแน่เธอคิดแต่เ๹ื่๪๫ของเขาซ้ำๆ ซักพักเธอก็เผลอหลับไป