บทที่ 3 หายนะครั้งแรกมาถึงแล้ว วันสิ้นโลกจู่โจมกะทันหัน
นาฬิกาบนผนังส่งเสียงเดินเบา ๆ
ขณะนี้เป็เวลาบ่ายสองโมง
เหลือเวลาอีก 59 นาทีก่อนที่วันสิ้นโลกจะมาถึง
ท้องฟ้านอกหน้าต่างกลายเป็สีดำสนิท ดวงอาทิตย์เหลือเพียงเส้นแสงบาง ๆ วงหนึ่งเท่านั้น
หานหานนอนหลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอดของหลี่เทียนหราน
หลังจากอุ้มเธอขึ้นเตียงและห่มผ้าให้เรียบร้อย หลี่เทียนหรานก็หยิบรีโมตขึ้นมาเปลี่ยนช่อง เพราะอยากรู้ว่าสื่อและทางราชการรายงานเกี่ยวกับปรากฏการณ์ท้องฟ้าที่แปลกประหลาดนี้อย่างไร
ใน่ไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา เขาไล่ดูรายการสิ่งของทั้งหมดในระบบและในร้านค้าจนครบ
หมวดหมู่หลักสามอย่างในร้านค้า อย่างแรกคือหมวดอัปเกรด ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็เื่การก่อสร้าง ใช้สำหรับอัปเกรดที่พักพิง มีไว้เพื่อสร้างปราสาทที่แข็งแรงและปลอดภัยยิ่งขึ้น
หมวดเครื่องมือ จะเป็อุปกรณ์เสริมต่าง ๆ ที่ใช้ในการดำรงชีวิต...
แต่อย่าคิดว่าหมวดเครื่องมือจะมีแค่พวกหม้อไหจานชามที่ดูไม่สะดุดตาเท่านั้นเชียว หากเลื่อนแถบรายการไปด้านหลัง จะเห็นว่ามีการขายอาวุธปืน เครื่องจักรขนาดใหญ่ต่าง ๆ หรือแม้แต่เครื่องทุบกำแพงและเครื่องสั่นะเืขนาดหลายสิบตันอยู่ด้วย
เรียกได้ว่า เครื่องมือหรือเครื่องจักรใด ๆ ที่คุณจะสามารถจินตนาการได้ ในร้านค้ามีขายทั้งหมด
ส่วนหมวดทรัพยากรนั้นมีให้เลือกหลากหลายยิ่งกว่า
ั้แ่เมล็ดพันธุ์พืชไปจนถึงลูกสัตว์ รวมถึงแหล่งน้ำ สารเร่งการเจริญเติบโต ยา เชื้อเพลิง และยังมี 'ดวงอาทิตย์เทียม' ที่มีกำลังไฟสูงอีกด้วย
หลี่เทียนหรานลองคำนวณดู หากนำแต้มที่มีอยู่เพียงน้อยนิดไปใช้ในร้านค้า มันคงเหมือนกับการโยนหินลงมหาสมุทร ที่สร้างระลอกคลื่นได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ในวินาทีนี้ หลี่เทียนหรานถึงได้เข้าใจความหมายที่แท้จริงของคำว่า 'เศรษฐี' ขึ้นมา
ถ้าเขามีแต้มเพียงพอ เขาจะสามารถเปลี่ยนคฤหาสน์ให้กลายเป็ฐานทัพทหารระดับโลกได้ในระยะเวลาอันสั้น ถึงตอนนั้น ต่อให้โลกภายนอกจะมีพายุโหมกระหน่ำเพียงใด เขาก็จะยังคงมั่นคงไม่สั่นคลอน!
'ระบบแลกเปลี่ยน' หลี่เทียนหรานมองดูหน้าจอสุดท้าย
ระบบแลกเปลี่ยน คือแหล่งที่มาเดียวของแต้ม
[พืชผลเลเวล 1 ระดับรับประทานได้ 1 กิโลกรัม = 1 แต้ม!]
[พืชผลเลเวล 2 ระดับป้องกันรังสี 1 กิโลกรัม = 10 แต้ม!]
[พืชผลเลเวล 3 ระดับยาสมุนไพรโบราณ 1 กิโลกรัม = 1,000 แต้ม!]
[พืชผลเลเวล 4 ระดับเทพทรงพลัง 1 กิโลกรัม = 10,000 แต้ม!]
[พืชผลเลเวล 5 ระดับเหนือเทพเสริมพลัง 1 กิโลกรัม = 100,000 แต้ม!]
ระบบแลกเปลี่ยนยังสามารถใช้สำหรับรีไซเคิลพืชผล เนื้อสัตว์ และแร่ธาตุบางชนิดได้ โดยแบ่งราคาตามระดับที่แตกต่างกัน
"นี่กะจะให้ฉันเป็เ้าของฟาร์มไปจนถึงที่สุดเลยสินะ..." หลี่เทียนหรานมองระบบแลกเปลี่ยนพร้อมกับเผยรอยยิ้มที่มุมปาก
แม้ว่าหน้าจอของระบบนี้จะดูเรียบง่ายไปบ้าง แต่สิ่งอำนวยความสะดวกที่มาคู่กันนั้นครบครันมาก
ั้แ่การจัดหาไปจนถึงการรีไซเคิล เป็บริการแบบครบวงจรอย่างแท้จริง
เมื่อมีการรับประกันเช่นนี้ ความรู้สึกหวาดกลัวในใจของหลี่เทียนหรานก็จางหายไปในที่สุด
ในขณะนั้นเอง โทรทัศน์ก็เปลี่ยนไปที่รายการดาราศาสตร์พอดี
"สวัสดีครับ ด็อกเตอร์หลี่ ไม่ทราบว่าคุณมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับสุริยุปราคาเต็มดวงที่เกิดขึ้นกะทันหันในครั้งนี้ครับ? และทำไมสุริยุปราคาครั้งนี้ถึงไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าเลยพร้อมกันทั่วโลกครับ?" พิธีกรในชุดสูทเรียบร้อยถามนักดาราศาสตร์ที่เป็แขกรับเชิญด้วยน้ำเสียงสุภาพ
"คืออย่างนี้ครับ... สุริยุปราคา ในทางวิชาการเป็เพียงปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์ปกติที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไป แต่ดาวเคราะห์ที่บดบังแสงอาทิตย์ในครั้งนี้ มีความเป็ไปได้สูงว่าจะมีระยะทางที่เกินกว่าขีดจำกัดของเครื่องมือวัดทางดาราศาสตร์สมัยใหม่จะตรวจจับได้ครับ"
นักวิชาการาุโผมขาวกล่าวด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย "จากประสบการณ์ของผมและการหารือภายในสถาบันวิจัย เราได้ข้อสรุปว่า สุริยุปราคาครั้งนี้เป็เหตุการณ์ที่หาได้ยากที่เกิดขึ้นในรอบห้าร้อยปี แต่ระยะเวลาของมันจะไม่นานนัก ทุกคนไม่จำเป็ต้องตื่นตระหนกนะครับ! ผมขอแนะนำให้ผู้ชมที่อยู่หน้าจอโทรทัศน์ในขณะนี้ ชวนครอบครัวออกจากบ้านมาชมปรากฏการณ์ที่น่ามหัศจรรย์นี้ร่วมกันได้เลยครับ!"
"นั่นหมายความว่า นี่เป็เพียงปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์เล็ก ๆ และจะไม่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตของเราใช่ไหมครับ?" พิธีกรถามย้ำอีกครั้ง
"ถูกต้องครับ!" นักวิชาการาุโขยับแว่นและตอบด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด
หลี่เทียนหรานมองภาพนี้แล้วเผยรอยยิ้มเ็าที่เต็มไปด้วยความเยาะเย้ยและโกรธแค้น "ปรากฏการณ์งั้นเหรอ? นี่มันคือพายุลูกใหญ่ที่จะกวาดล้างมนุษยชาติชัด ๆ..."
หนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ เขาเคยโพสต์เตือนประชาชนในอินเทอร์เน็ต แต่น่าเสียดายที่คำเตือนของเขาไม่ได้รับความสนใจ กลับกลายเป็ว่าเขาได้รับบริการแบบครบวงจรจากตำรวจไซเบอร์ ทั้งลบโพสต์ แบนบัญชี และส่งคำเตือน พร้อมระบุว่าหากหลี่เทียนหรานยังคงโพสต์ต่อไป จะถูกระงับ IP ทันทีในข้อหากุเื่สร้างความวุ่นวาย
เมื่อเห็นเช่นนี้ ใจของหลี่เทียนหรานก็เย็นเฉียบ
เข็มนาฬิกาบนผนังเคลื่อนที่ไปอย่างช้า ๆ แต่ไม่อาจหยุดยั้งได้ ยิ่งใกล้ถึงเวลาที่วันสิ้นโลกจะมาถึง จิตใจของหลี่เทียนหรานกลับยิ่งสงบลง
ในเมื่อเื่ราวไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ ก็ขอเพียงแค่รักษาพื้นที่เล็ก ๆ ของตัวเองให้ดีก็พอ
เขาสั่งการในใจ
"ให้หน่วยลาดตระเวนประจำจุดทิศตะวันออก ใต้ ตะวันตก เหนือ และที่ประตูทางเข้าไว้เพื่อเฝ้าระวัง หน่วยลาดตระเวนแต่ละนายให้นำทหารฮัมมิงเบิร์ดไปด้วยห้าตัว ส่วนทหารสุนัขล่าเนื้อให้เฝ้าอาคารที่พัก หากพบผู้บุกรุกพยายามพังประตูเข้ามา ไม่ต้องรายงาน ให้กำจัดทิ้งทันที!"
ภายใต้คำสั่งของหลี่เทียนหราน หน่วยลาดตระเวนบินเป็รูปทรงลูกตาหกตัว นำทหารฮัมมิงเบิร์ดกระจายตัวออกไปทั่วคฤหาสน์ ราวกับฝูงผึ้งที่กำลังตรวจตราอาณาเขตของตน
ส่วนทหารสุนัขล่าเนื้อตัวนั้น ยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตูอาคารเล็ก ๆ ราวกับสิงโตหินที่เฝ้าหน้าจวนโบราณ ดวงตาจักรกลที่เ็าเปล่งแสงสีเขียวที่น่าเกรงขามออกมา
...
เสียงเข็มนาฬิกาที่ปกติจะเบามาก แต่ในตอนนี้มันกลับดังก้องในใจของหลี่เทียนหรานราวกับเสียงระฆังั์
การแจ้งเตือนสีแดงฉานบนหน้าจอระบบระบุว่า [เหลือเวลาอีก 10 วินาทีสุดท้าย ก่อนที่หายนะจะมาถึง!]
"สิบ!"
"เก้า!"
หลี่เทียนหรานท่องในใจตามการเคลื่อนที่ของเข็มวินาที
"..."
"สาม!"
"สอง!"
"หนึ่ง!"
หลี่เทียนหรานลุกขึ้นยืนพรวด!
หายนะมาถึงแล้ว!
ตูม!
ราวกับมีเสียงคำรามดังกึกก้องไปทั่วฟ้าดิน คลื่นเสียงที่มองไม่เห็นแผ่ขยายออกไปทั่วโลกอย่างรวดเร็ว
เวลาและพื้นที่หยุดนิ่งในทันที เหมือนกับอาการกระตุกของเกมคุณภาพต่ำในขณะที่กำลังโหลดเข้าสู่หน้าเกมหลัก
หลี่เทียนหรานเห็นนกตัวหนึ่งหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศโดยไม่ขยับเขยื้อน จากนั้นเขาก็เซถอยหลังไปสองก้าว รูม่านตาหดเล็กลงจนถึงขีดสุด!
ดวงอาทิตย์ที่ถูกความมืดกลืนกินไปจนหมดสิ้นบนท้องฟ้าปรากฏขึ้นอีกครั้ง
เพียงแต่สิ่งที่แตกต่างคือ ดวงอาทิตย์ซึ่งเป็สัญลักษณ์ของแหล่งกำเนิดชีวิตในตอนนี้ไม่มีแสงที่ร้อนแรงอีกต่อไป มันยังคงเปล่งแสงอยู่ แต่เป็แสงแห่งความตายที่เย็นเยียบและเงียบสงัดราวกับแสงจันทร์
ชั่วพริบตาต่อมา ภายใต้สายตาของผู้คนนับไม่ถ้วนทั่วโลก มันได้ะเิแสงที่เจิดจ้ากว่าปกติเป็ร้อยเท่าออกมา!
ในพริบตาเดียว ดาวครามทั้งดวงก็ถูกปกคลุมด้วยแสงที่รุนแรงอย่างยิ่ง
แต่แสงนี้ไม่ได้คงอยู่ยาวนาน เพียงประมาณสิบวินาที มันก็หม่นแสงลงอย่างรวดเร็ว
ในเวลาเดียวกัน พื้นผิวของดวงอาทิตย์ถูกปกคลุมด้วยฝุ่นจักรวาลที่ไม่อาจลบเลือน บดบังแสงและความร้อนส่วนใหญ่เอาไว้
หลังจากถึงจุดสูงสุด ก็ปิดฉากลงอย่างรุ่งโรจน์!
ในวินาทีนี้ อุณหภูมิทั่วโลกลดฮวบลงมากกว่ายี่สิบองศาในทันที!
หลี่เทียนหรานตกตะลึง
ทว่าในวินาทีถัดมา สิ่งที่หลี่เทียนหรานยอมรับได้ยากยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น
เขาเห็นป่าสีเขียวขจีที่อยู่ไกลออกไปเปลี่ยนเป็สีเทาด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ไม่ใช่แค่ป่าต้นท้อเท่านั้น ข้าวโพด ข้าว ต้นป็อปลาร์ ผืนหญ้า... พืชทุกชนิดที่อยู่ในสายตา ในวินาทีนี้ราวกับถูกสูบพลังชีวิตออกไปจนหมดสิ้น ใบไม้และผลไม้สีเขียวถูกปกคลุมด้วยสีเทาที่เย็นเยียบ
ราวกับดินแดนแห่งความตาย!
นี่มันจะแปลกประหลาดเกินไปแล้ว!
ในความลึกลับนี้ สิ่งมีชีวิตบนดาวครามที่ดำรงอยู่ได้ด้วยแสงสว่าง ในวินาทีนี้ พวกเขาทั้งหมดได้สูญเสียพลังชีวิตไปพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงของดวงอาทิตย์
หลี่เทียนหรานขมวดคิ้วแน่น รู้สึกคอแห้งผาก จากนั้นตัวเลขสีแดงฉานก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเขาอีกครั้ง
[หายนะครั้งแรกได้มาถึงแล้ว]
[สิ่งมีชีวิตพืชที่สูงใหญ่เขียวขจีและเต็มไปด้วยพลังชีวิต จะเริ่มตายลงั้แ่วันนี้เป็ต้นไป!]
[เหลือเวลาอีก 30 วันก่อนที่หายนะครั้งที่สองจะมาถึง!]
[เมื่อหายนะครั้งที่สองมาถึง จะพรากชีวิตในมหาสมุทรและแหล่งน้ำที่เคลื่อนไหวและไหลเวียนอยู่บนผืนโลกไป ผู้เล่นที่โชคดีทั้งหลาย โปรดจงทะนุถนอมที่เหลืออยู่ในตอนนี้ไว้ให้ดี!]