อภินิหาร"นันต้า"ข้าเกิดมาเพื่อรักเธอ

          ออกจากเกาะมา สู่เมืองที่ดูแล้วแสนจะวุ่นวาย บรรยากาศช่างแตกต่างกันเหลือเกิน นันต้ารำพึงว่า นี่เหรอโลกมนุษย์ดูแล้วก็ไม่ได้แตกต่างจากดาวฮันย่าสักเท่าไหร่เลย ทั้งผู้คน ตึกรามบ้านช่อง หรือ รถที่วิ่งไปมา ผู้คนบนโลกมนุษย์ ยังไม่มีใครเคยรู้จักดาวฮันย่า เช่นเดียวกับผู้คนบนดาวฮันย่า ที่ยังไม่เคยรู้เช่นกันว่า นอกจากดาวที่ตัวเองอยู่แล้ว ยังมีดาวดวงอื่นอีกที่ผู้คนสามารถอาศัยอยู่ได้ บิดาของนันต้าเป็๲เพียงผู้เดียวที่รู้เ๱ื่๵๹นี้ เนื่องจากท่านมีสายเ๣ื๵๪ของเทพเ๽้าโจตานซึ่งเป็๲เทพแห่งการหยั่งรู้  บิดาของนันต้า มีความสามารถพิเศษคือ สามารถมองเห็นสรรพสิ่งที่อยู่ไกลออกไปได้ ท่านได้ถ่ายทอดวิชา คาถาอาคมต่างๆให้กับนันต้า แต่ข้อจำกัดคือใช้ได้เมื่ออยู่บนดาวฮันย่าเท่านั้น เมื่ออยู่บนโลกมนุษย์เขาก็จะเป็๲เหมือนคนอื่นๆ ไม่ได้มีความสามารถพิเศษใดๆ  เขาเลือกที่จะเดินทางออกมาจากเกาะ เพราะคิดว่าจะทำให้เจอคนพิเศษสำหรับเขา  นันต้ายืนอยู่บนดาดฟ้าของตึกแห่งหนึ่ง เขามองลงไปดูสภาพต่างๆของบ้านเมือง เขากำลังใช้ความคิด..... เช้าของวันใหม่ บนรถเมล์สายหนึ่ง เพชรกับนันต้ากำลังเดินทางไปที่ไหนสักแห่งหนึ่งขณะที่นันต้าก้าวขาลงจากรถ ทันใดนั้น .. ว้ายยย เสียงผู้หญิงคนหนึ่งร้องขึ้นมา เธอสะดุดเท้าของนันต้าแล้วล้มลงไปนั่งกองอยู่กับพื้น  ขอโทษครับ ขอโทษจริง ๆ ครับ นันต้า รู้สึกผิดและกล่าวขอโทษอย่างจริงใจ เขาก้มลงพยุงเธอขึ้นมา แต่เธอยังกะโผลกกะเผลกอยู่  หญิงสาวเงยหน้ามองนันต้า แต่ดูสิ ตาเขียวปั๊ดเลย  นายนี่ซุ่มซ่ามจริงๆ  รู้ไหมว่าชั้นกำลังรีบ แล้วนี่นายทำขาชั้นเจ็บ เพราะความซุ่มซ่ามของนายแท้ๆเลย!  นันต้าเห็นท่าทีของหญิงสาว เขาจึงแกล้งแหย่ไปว่า งั้นให้ผมอุ้มคุณไปส่งดีไหม เขาพูดพลางทำท่าเอาจริง  นี่ นายบ้า!  ชั้นไม่บ้าให้นายแต๊ะอั๋งชั้นหรอก ว่าแล้วเธอก็เดินจากไปอย่างอารมณ์เสีย...