ตอนที่ 16: ข้อเสนอแสนยั่วยวน
หลังจากที่อั๋น หัวหน้าครอบครัวและผู้เป็พ่อเดินทางกลับมาจากคุมงานก่อสร้างที่เชียงใหม่ บ้านหลังใหญ่ก็ดูเหมือนจะกลับเข้าสู่สภาวะเงียบสงบตามปกติในสายตาของคนภายนอก หากแต่เื้ัของกำแพงสูงหนาแห่งนี้ ความสัมพันธ์ต้องห้ามอันเร่าร้อนระหว่างพิมพ์มาดากับลูกเลี้ยงทั้งสองคนอย่างวายุและหิน ยังคงดำเนินต่อไปอย่างลับๆ โดยอาศัยรหัสลับที่รู้กันเพียงสามคน ทุกครั้งที่อั๋นออกไปประชุมกับลูกค้าข้างนอก หรือเข้านอนหลับสนิทด้วยความเหนื่อยล้าจากการทำงาน วิมานสวาทของพวกเขาก็จะเปิดต้อนรับอย่างแสนซ่านเสียว
สัญลักษณ์รหัสลับในการนัดหมายอย่างสีของผ้าขนหนูที่แขวนอยู่หลังระเบียงบ้านยังคงทำงานได้เป็อย่างดี ผ้าสีน้ำเงินหมายถึงคิวของวายุพี่ชายคนโตผู้เงียบขรึมแต่ทรงพลัง ส่วนผ้าสีแดงคือคิวของหินน้องชายคนเล็กผู้แสนออดอ้อนและเชื่อฟัง บางครั้งหากเป็โอกาสพิเศษที่พ่อต้องไปงานเลี้ยงต่างจังหวัดค้างคืน ผ้าทั้งสองสีจะถูกแขวนคู่กันเพื่อเปิดห้องเรียนพิเศษสามคนอันแสนเร่าร้อน
ทว่าสิ่งหนึ่งที่ยังคงเป็หนามแหลมทิ่มแทงหัวใจของพิมพ์มาดาอยู่เสมอก็คือสายตาและวาจาอันมีเลศนัยของ 'นภา' เพื่อนบ้านม่ายสาวใหญ่วัยใกล้สี่สิบที่รั้วติดกัน พิมพ์พยายามหลีกเลี่ยงที่จะพบปะหรือสบตากับเพื่อนบ้านคนนี้ทุกวิถีทางเพราะความหวั่นใจลึกๆ ทุกครั้งที่เธอออกไปรดน้ำต้นไม้หรือตากผ้าที่ลานหลังบ้าน เธอมักจะรู้สึกเหมือนมีสายตาคมกริบคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมองมาจากระเบียงบ้านชั้นสองของฝั่งตรงข้ามเสมอ มันเป็สายตาที่ไม่ได้แฝงไปด้วยความเกลียดชังหรือการจับผิดเพื่อฟ้องร้อง หากแต่เป็สายตาหยาดเยิ้มที่เต็มไปด้วยกิเลสและความปรารถนาบางอย่างที่พิมพ์อ่านไม่ออก
จนกระทั่งบ่ายวันพุธอันแสนร้อนอบอ้าว วันนั้นอั๋นต้องเดินทางไปควบคุมการเทปูนฐานรากของอาคารชานเมืองกรุงเทพฯ เกือบทั้งวัน และคาดว่าจะกลับถึงบ้านใน่ค่ำ ระหว่างที่พิมพ์กำลังรีดผ้าอยู่ห้องโถงกลางบ้าน เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้นมา หน้าจอแสดงชื่อของนภาเพื่อนบ้านสาวใหญ่ พิมพ์ยืนนิ่งมองโทรศัพท์ด้วยความชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วกดรับสาย
"สวัสดีค่ะคุณนภา" พิมพ์เอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงสุภาพพยายามปรับให้ฟังดูเป็ปกติที่สุด
"สวัสดีค่ะคุณพิมพ์ พอดีวันนี้นภาอบพายแอปเปิ้ลเสร็จใหม่ๆ กลิ่นหอมฟุ้งเชียวค่ะ นภาอยู่บ้านคนเดียวเหงาๆ เลยอยากจะชวนคุณพิมพ์กับ... สองหนุ่ม วายุและหิน ข้ามมาดื่มน้ำชาร้อนๆ และชิมพายฝีมือนภาด้วยกันหน่อยน่ะค่ะ รบกวนหรือเปล่าคะ?"
น้ำเสียงของนภาที่ดังลอดผ่านลำโพงโทรศัพท์เต็มไปด้วยความนุ่มนวลและอ่อนหวาน ทว่าคำระบุถึง 'วายุและหิน' เจาะจงนั้นกลับมีน้ำหนักแปลกๆ ที่ทำให้พิมพ์รู้สึกชาวาบไปทั่วแผ่นหลัง เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่การเชิญชวนไปทานของว่างธรรมดาแน่ๆ
พิมพ์กดพักสายแล้วเดินขึ้นไปชั้นสองเพื่อปรึกษากับวายุและหินที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องนอน สองพี่น้องเมื่อได้ฟังเื่ที่พิมพ์เล่าก็สบตากันอย่างรู้ทัน วายุผู้เป็พี่ชายคนโตยิ้มเ้าเล่ห์ดวงตาคมกริบฉายแววปีศาจราคะขยับเข้ามาประชิดร่างอวบอัดของแม่เลี้ยงสาว มือหนาเอื้อมไปโอบรอบเอวคอดกิ่วขาวเนียนลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าบางเบาอย่างหยอกเย้า
"ข้ามไปเถอะครับแม่พิมพ์... ในเมื่อพี่นภาเขาอุตส่าห์ส่งสัญญาณเชิญชวนมาขนาดนี้แล้ว เราไปดูตัวต่อตัวเลยดีกว่าว่าเขา้าอะไรกันแน่ ไม่ต้องกลัวนะครับ ผมกับหินจะคอยดูแลแม่พิมพ์อย่างใกล้ชิดอยู่แล้ว" วายุเอ่ยกระซิบเสียงพร่าจมูกซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของพิมพ์เบาๆ จนหญิงสาวขนลุกซู่ด้วยความเสียวซ่าน
"ใช่ครับแม่พิมพ์... ไปกันเถอะครับ ชิมพายแอปเปิ้ลร้อนๆ กันหน่อย" หินขยับเข้ามาสวมกอดพิมพ์จากด้านหน้า ซุกหน้าหวานลงบนหน้าอกอวบอัดตึงแน่นคัพอี ของเธออย่างออดอ้อน
เมื่อทนแรงรบเร้าของสองหนุ่มและแรงขับเคลื่อนทางกามารมณ์ในใจไม่ไหว พิมพ์จึงกดโทรศัพท์ตอบตกลงนภาไป
---
บ่ายวันนั้น ทั้งสามคนเดินข้ามประตูลับบานเล็กตรงรั้วไม้หลังบ้านที่เชื่อมต่อกันเข้าสู่ขอบเขตบ้านของนภา บ้านของม่ายสาวใหญ่ตกแต่งด้วยโทนสีส้มอบอุ่นและมีต้นไม้ร่มรื่น ผิดกับบ้านของพิมพ์ที่เน้นความหรูหราทันสมัย นภาเดินออกมารับพวกเขาที่ประตูหลังบ้าน เธออยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าไหมสีเขียวมรกตที่ขับผิวขาวผุดผ่องของเธอให้เด่นสะดุดตา ชุดเดรสรัดรูปเน้นสะโพกผายกว้างบิดส่ายไปตามจังหวะเดิน คอเสื้อคัตติ้งลึกเผยให้เห็นร่องอกอวบอิ่มตามวัยของม่ายสาวใหญ่อย่างโจ่งแจ้ง ชวนให้หัวใจของเด็กหนุ่มทั้งสองเต้นรัวแรง
"เชิญ้าเลยค่ะคุณพิมพ์ น้องวายุ น้องหิน... นภาเตรียมโต๊ะน้ำชาไว้ที่ห้องรับแขกส่วนตัวชั้นสองค่ะ อากาศข้างบนกำลังเย็นสบายเลย" นภายิ้มพรายช้อนสายตาหยาดเยิ้มมองสองหนุ่มพี่น้องที่มีร่างกายกำยำสูงใหญ่สมชายชาตรีอย่างไม่ปิดบังความพึงพอใจ
ห้องรับแขกส่วนตัวชั้นบนมีโซฟาหนังตัวยาวหนานุ่มตั้งอยู่กลางห้อง แสงแดดรำไรส่องลอดม่านโปร่งแสงเข้ามาสร้างบรรยากาศสงบและเป็ส่วนตัว นภารินน้ำชาร้อนๆ กลิ่นหอมกรุ่นใส่ถ้วยกระเบื้องเคลือบพร้อมกับเสิร์ฟพายแอปเปิ้ลชิ้นโตสีเหลืองทองน่าทาน
การสนทนาใน่แรกเริ่มดำเนินไปด้วยเื่ทั่วไป ลมฟ้าอากาศ การคุมงานก่อสร้างของอั๋น ทว่าพิมพ์กลับรู้สึกกระสับกระส่ายตลอดเวลา นภายังคงส่งสายตาหวานเชื่อมเชื่อมโยงไปยังวายุและหินอยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งนภาวางถ้วยชาลงบนโต๊ะเสียงดังแ่เบา บรรยากาศในห้องก็เงียบสงัดลงทันตา
นภาขยับตัวช้าๆ เอนหลังพิงพนักโซฟา ช้อนตามองพิมพ์ด้วยแววตาคมกริบแฝงความร่านร้อนกระหายกามารมณ์ที่ถูกเก็บกดมานาน
"นภาไม่อยากอ้อมค้อมให้เสียเวลาแล้วล่ะค่ะคุณพิมพ์... เื่เมื่อคืนริมสระน้ำหลังบ้านน่ะ นภาเห็นเต็มสองตาเลยล่ะค่ะ" นภายิ้มพรายน้ำเสียงแ่เบาแต่ก้องกังวานในหัวของพิมพ์ "ทั้งน้องวายุที่กระแทกกระทุ้งสะโพกอย่างป่าเถื่อน และน้องหินที่คอยปรนเปรอซุกไซ้หน้าอกอวบอัดคัพอี ของคุณพิมพ์... พวกคุณช่างเล่นบทเรียนรักกันได้เร่าร้อนเสียวซ่านจนนภาที่นอนมองอยู่บนระเบียงแทบจะคลั่งตายอยู่แล้วค่ะ"
คำสารภาพของนภาทำให้พิมพ์หน้าแดงก่ำร้อนผ่าวราวกับลูกตำลึงสุก มือเรียวบางสั่นเทาจนต้องวางถ้วยชาลงก้มหน้าหลบสายตาด้วยความอับอายและตื่นตระหนก หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกจากอกอวบ ขณะที่วายุและหินกลับไม่ได้แสดงอาการตื่นกลัวเลยแม้แต่น้อย ดวงตาของสองหนุ่มกลับจับจ้องเนินอกสะบึมตึงแน่นและบั้นท้ายกลมกลึงของนภาด้วยสายตาหื่นกระหายโลมเลียอย่างเปิดเผย
"คุณนภา... คุณ้าอะไรคะ? จะเอาเื่นี้ไปบอกพี่อั๋นหรอคะ?" พิมพ์ถามเสียงสั่นเครือร่องรอยความตื่นตระหนกแสดงออกมาชัดเจน
นภาหัวเราะคิกคักเสียงหวานหยดสะท้านทรวง เธอขยับตัวเข้ามานั่งเบียดชิดพิมพ์บนโซฟาตัวยาวจนเนื้อกายอุ่นร้อนเบียดเสียดกัน มือเรียวของนภายื่นไปลูบไล้ต้นขาเนียนละเอียดของพิมพ์ใต้กระโปรงอย่างยั่วยวน ลากปลายนิ้วผ่านเนื้อผ้าไหมเนื้อดีขึ้นไปเรื่อยๆ จนเกือบจะถึงขอบกางเกงในตัวจิ๋ว พิมพ์สะดุ้งตัวโยนครางเบาๆ ในลำคอด้วยความวาบหวามเสียวซ่านที่เกิดขึ้นรวดเร็ว
"โธ่... คุณพิมพ์คะ นภาไม่ได้้าจะทำลายความสุขของพวกคุณหรอกค่ะ" นภาโน้มใบหน้าสวยคมตามวัยเข้าไปกระซิบชิดใบหูของพิมพ์ ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดผิวแก้มเนียน "นภาก็แค่เป็ม่ายสาวเหงาๆ ที่แห้งเหี่ยวมานานหลายปี พอได้เห็นบทเรียนรักสามคนอันแสนเร่าร้อนไร้ศีลธรรมของคุณพิมพ์แล้ว... นภาก็อยากจะขอเข้าร่วม 'ห้องเรียนพิเศษภาคปฏิบัติ' นี้ด้วยคนค่ะ นภาอยากลิ้มลองท่อนเอ็นร้อนๆ ความแข็งขึงบ้าพลังของสองหนุ่ม และอยากช่วยคุณพิมพ์แบ่งเบาความเสียวซ่านบำเรอรักให้เด็กๆ บ้าง... คุณพิมพ์จะใจดีแบ่งปันวิมานรักนี้ให้นภาไหมคะ?"
คำเสนอตัวอย่างเปิดเผยและเปี่ยมกิเลสของม่ายสาวใหญ่สร้างความปั่นป่วนทางจิตใจและแรงขับทางเพศให้พิมพ์อย่างรุนแรง เธอหันไปมองวายุและหินเพื่อขอความคิดเห็น สองพี่น้องสบตากันก่อนจะพยักหน้าให้แม่เลี้ยงสาวเบาๆ ั์ตาของสองหนุ่มฉายประกายดิบเถื่อนหื่นกระหายที่อยากจะร่วมรักบดขยี้เรือนร่างอวบอิ่มของเพื่อนบ้านสาวใหญ่คนนี้เพิ่มอีกคน
พิมพ์ลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนึบลงคอ ความหวาดกลัวในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความ้าทางเพศที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ เธอบิดสะโพกส่ายตอบรับปลายนิ้วของนภาที่ยังคงลูบไล้อยู่ตรงเนินเนื้อนุ่มเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือเรียวของตนไปกุมเต้าอวบใหญ่หนานุ่มคัพใหญ่ของนภาบีบเค้นเนื้ออุ่นหยุ่นแน่นเต็มไม้เต็มมือสู้กลับอย่างยั่วยวน
พิมพ์ส่งยิ้มหวานเยิ้มตาหยาดเยิ้มสะกดอารมณ์ ตอบรับข้อเสนอแสนยั่วยวนนี้อย่างสมยอม สองมือเรียวบีบเค้นเต้าอวบของนภาหนักมือขึ้นจนม่ายสาวใหญ่สะท้านเยือก ครางพึมพำในลำคอด้วยความซ่านเสียว ร่างกายของทั้งสองสาวบดเบียดเข้าหากันจนลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดกันไปมา
ขณะเดียวกัน วายุและหินที่นั่งมองอยู่รอบข้างต่างก็รู้สึกว่าความแข็งขึงใต้เป้ากางเกงร้อนระอุขึ้นจนแทบะเิออก สองพี่น้องลอบกลืนน้ำลายสายตาจับจ้องเรือนร่างของสองสาวใหญ่ที่จะกลายมาเป็แม่พิมพ์สอนสั่งบทเรียนสวาทในห้องนอนใหญ่ตรงหน้า ทั้งสี่คนลุกขึ้นยืนช้าๆ มุ่งหน้าไปยังประตูห้องนอนที่เปิดกว้างรอคอยต้อนรับ กลิ่นหอมอบอวลของห้องนอนใหญ่และบรรยากาศอันเงียบสงัดปราศจากผู้คนนอกเป็เสมือนสัญญาณเปิดฉากสรวง์ลับข้ามรั้วบ้านนับจากวินาทีนี้เป็ต้นไป
582
