“แม่ครับ วันนี้มีอาการแปลกๆเกิดขึ้นกับผมที่โรงเรียน”
“อาการแปลกๆ อาการแบบไหนหรอจ๊ะลูก”
“แบบว่า… ผมสามารถออกคำสั่งกับนกที่บินผ่านหรือพวกสุนัขที่เดินข้างถนนได้”
“อย่างนั้นหรอ”
“หมายความว่ายังไงหรอครับแม่!”
“แม่จะไม่ปิดบังลูกหรอกนะ ลูกของแม่นั้นฉลาดมาก งั้นแม่จะถามลูกว่าลูกได้กินอะไรแปลกๆบ้างไหม”
“กินอะไรแปลกๆหรอกครับ อ๋อผมจำได้แล้ว ผมเคยกินผลึกโลหิตของอาร์คกอบลินเข้าไป ท่านลูวว์บอกว่ามันสามารถใช้ปลุกพลังได้ เอ๋…หรือว่านี่คือความสามารถที่ผมปลุกขึ้นมาได้"
“ถูกต้องแล้วลูกแม่ แต่ว่าวิธีของลูกนั้นแท้จริงแล้วไม่ถูกต้องนัก ความเป็จริงลูกจะต้องสะสมพลังเวทย์ทีละเล็กทีละน้อยในร่างกาย เมื่อลูกอายุ 15ปี จะมีพิธีปลุกพลังขึ้นภายในโรงเรียน เด็กๆทุกคนจะทำพิธีกรรมในวันนั้น”
“จำไว้นะลูก ก่อนที่ลูกจะกระทำสิ่งใด ควรศึกษาและต้องมั่นใจว่าสิ่งที่ทำจะไม่ย้อนกลับมาทำร้ายลูกเอง โชคดีที่ลูกปลุกพลังได้สำเร็จ หาไม่แล้วแม่ก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับลูกบ้าง”
“ผมขอโทษครับแม่ ที่กินผลึกโลหิตโดยไม่ไตร่ตรองให้ดีก่อน”
“ช่างเถอะ จิงสิลูกแม่ พลังของลูกก็คือพลังจิตชนิดหนึ่ง ซึ่งหาได้ยากมาก ลูกต้องมั่นฝึกฝนมันนะรู้มั้ย”
“ครับ ผมจะขยันฝึกฝน แม่ครับแล้วผมต้องฝึกยังไงหรอครับ”
“วิธีฝึกนั้นง่ายมาก คืนนี้แม่จะสอนลูกเอง ตอนนี้ก็ไปอาบน้ำก่อนนะ”
“เย้…ได้เลยครับ”
“ลูกคนนี้นี่นะ”
หลายวันต่อมา
“เป็ยังไงบ้างลูก ฝึกมาหลายวันแล้วการใช้พลังจิตเป็ยังไงบ้างลองเล่าให้แม่ฟังหน่อยสิ”
“ผมรู้สึกว่าการใช้พลังจิตมันง่ายขึ้น แล้วก็ผมสามารถสะกดจิตนกที่กำลังบินได้ทั้งฝูงเลยครับแม่”
“เอ๋ ทั้งฝูงเลยอย่างนั้นหรือ? ลูกบอกได้ไหมว่ามีกี่ตัว”
“ผมลองนับดูแล้ว ก็ประมาณพันกว่าตัวเองครับ”
“ห๊าาาาา พัน กว่า ตัว"
“เป็อะไรหรือเปล่าครับแม่ หรือว่าผมยังฝึกฝนไม่เพียงพอ งั้นผมจะรีบไปอาบน้ำแล้วก็ฝึกฝนเลยนะครับ”
“เอ่อ…เดี๋ยวก่อนลูก แม่ว่าลูกหยุดฝึกสักพักเถอะนะ การหักโหมเกินไปอาจทำให้เกิดผลสะท้อนกลับ ซึ่งมันรุนแรงมาก เชื่อแม่นะลูก"
“อย่างนั้นหรอครับ แล้วสรุปว่าผมทำได้ดีแล้วใช่ไหมครับ”
“ยิ่งกว่าดีอีกจ้าลูกแม่” (เข้าขั้นสัตว์ประหลาดแล้วไม่ไม่หรอ?)
เช้าวันต่อมา…
“ลูกแม่ วันนี้เป็วันสอบวัดผลด้านการต่อสู้ ทำให้เต็มที่นะ แต่ว่าอย่าเพิ่งใช้พลังจิตหล่ะ”
“เอ๋ ทำไมหรอครับ ถ้าใช้พลังจิตผมคิดว่าสามารถชนะได้ทุกเคยเลย”
“มันคือพลังที่หาได้ยากมากๆ ฉะนั้นลูกจะต้องเก็บเอาไว้เป็ใช้ในยามจำเป็เท่านั้นยังไงหล่ะลูก”
“ครับ ผมเข้าใจแล้ว ผมจะไม่ใช้พลังจิตในการต่อสู้”
“ดีมากจ้าลูกแม่"
ณ โรงเรียนเขต15
“ที่นี่คือโรงเรียนเขต 15อย่างนั้นหรือ ทั้งเล็ก ทั้งโทรม เทียบกับโรงเรียนเขต14ของพวกเราไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ครูเมลดี้ ทำไมพวกเราต้องมาทดสอบวัดผลที่โรงเรียนเล็กๆแบบนี้ด้วยหล่ะครับ”
“การสอบวัดผลนั้นสำคัญกับพวกเธอมาก ดังนั้นการทดสอบต่อสู้วันนี้จะเป็ตัวตัดสินว่าพวกเธอเหมาะสมกับห้องหัวกระทิหรือเป็แค่บุคคลธรรมดา”
“ดังนั้นการสอบวัดผลด้วยการต่อสู้ต้องจัดขึ้นระหว่างสองโรงเรียนเท่านั้น จึงจะได้รับการยอมรับจากทั้งสองฝ่าย ทีนี้พวกเธอเข้าใจกันแล้วหรือยัง”
“ครับ พวกเราเข้าใจแล้วครับ”
“พวกนี้เป็ใครกัน การแต่งตัวดีกว่าพวกเราหลายเท่า หรือว่าพวกเขาจะมาจากโรงเรียนเขตอื่น”
“นั่นสิ มาในถิ่นของคนอื่นแล้วยังมีหน้ามาดูถูกว่าโรงเรียนของเรานั้นเล็กและซอมซ่อ ให้อภัยไม่ได้เด็ดขาด”
“นี่ ฉันว่าอย่าไปยุ่งเลยจะดีกว่า ฉันเคยได้ยินพ่อบอกว่า โรงเรียนเขต14นั้นใหญ่กว่าโรงเรียนเราหลายเท่า นอกจากนั้นพวกมันยังมีครูที่เป็นักผจญภัยแรงค์ทองคอยสอนอีกด้วยนะ”
“เฮ้ ซือไห่นายคิดว่าเ้าพวกอวดดีนั่นจะเก่งกว่าพวกเราหรือเปล่า”
“ฉันเองก็ไม่รู้ได้ ไว้เมื่อถึงเวลานั้นนายก็จะได้รู้เอง”
“นั่นสินะ แต่ฉันว่าพวกนั้นจะต้องถูกนายชกหมัดเดียวจอดอย่างแน่นอน”
“หึ หมัดเดียวจอดอย่างนั้นหรือ อย่างพวกแกเนี่ยนะจะมีปัญญาทำแบบนั้นได้ พวกนายเห็นไหม คนแรกที่เดินนำทีมนักเรียนเขต14 คนคนนั้นก็คือ ฉีเฮ่อ พี่ชายของฉันเอง ในอนาคตเขาจะได้เป็จอมเวทย์ที่ยิ่งใหญ่ ส่วนฉันก็จะเป็นักดาบที่ยิ่งใหญ่ เราสองพี่น้องจะฟาดฟันศัตรู โลดแล่นผจญภัยในโลกอันกว้างใหญ่ ถึงเวลานั้นพวกนายก็อย่ามาสะเออะโผล่หน้าออกมาหล่ะ มิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน”
“พูดซะยาวเปลืองหน้ากระดาษ ที่แท้ก็แค่พวกดีแต่ปาก ถุ้ย”
“ฮ่าฮ่า นายพูดได้โดนใจฉันมากเสี่ยวซือ”
“หึ ปากดีไปเถอะ ฉันยอมรับว่าตอนนี้ฉันสู้แกไม่ได้ แต่ในอนาคตมันก็ไม่แน่ ถ้าฉันปลุกพลังได้เมื่อไหร่ พวกนายจะได้เละเป็ข้าวต้มที่บ้านฉันแน่”
“งั้นหรอ? ฉันจะรอคอยอย่างใจจดใจจ่อเลยทีเดียวเชียว”
“นักเรียนทุกคนโปรดอยู่ในความสงบกันด้วย ฉันจะแนะนำให้พวกเธอรู้จัก ด้านหน้าของพวกเธอคือนักเรียนจากโรงเรียนเขตที่14 การสอบวัดผลของพวกเธอ ก็คือการประลองต่อสู้ คะแนนของพวกเธอจะถูกพิจารณาว่าผ่านหรือไม่ โดยกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ท่านนี้คือ ฉีเป้ยหลาง หัวหน้าหมู่บ้านเขต15 หลวงปู่วิทูรเถระ(วิทู,วิทูร=ผู้รอบรู้) และครูเมลดี้ นักผจญภัยแรงค์ทอง"
“เนื่องจากโรงเรียนเขต15เรามีนักเรียนจำนวน 20คน ดังนั้น โรงเรียนเขต14 จึงคัดเลือกนักเรียนจำนวนเท่ากับพวกเธอ เอาหล่ะ พวกเธอทั้งหลายเข้าแถวตอนเรียง1 ปฏิบัติ”
“ครับ”
“ก่อนเริ่มการประลอง นมัสการหลวงปู่วิทูรเถระ ให้คำกล่าวเล็กน้อยแก่นักเรียนด้วยขอรับ”
“เด็กๆที่น่ารักทั้งหลาย พวกเธอต้องประลองด้วยความยุติธรรมและให้อภัยซึ่งกันและกัน หากปล่อยให้ความโกรธครอบงำ พวกเธอจะไม่มีสติและทำให้พวกเธอพ่ายแพ้ นั่นคือสิ่งที่หลวงปู่จะบอกกล่าวกับพวกเธอในวันนี้”
“ขอบพระคุณหลวงปู่ที่ให้โอวาทกับเด็กๆในครั้งนี้”
“เอาหล่ะเด็กๆหันหน้าเข้าหากัน คู่ประลองของพวกเธอก็คือฝ่ายตรงข้าม คู่ที่หนึ่งขึ้นประลองบนเวทีได้”
“ฉันให้โอกาสเธอได้ยอมแพ้ ภายในห้าวินาทีถ้าเธอยังไม่พูด ฉันจะจับเธอโยนออกนอกสนามประลองเอง”
“หึ พูดมากจริง ใครกันแน่ที่จะถูกโยนออกนอกสนาม รับมือ…"
“นั่นคือ ยัยถึกแห่งเขต 15 ไม่ใช่หรือ ฉันหล่ะสงสารฝ่ายตรงข้ามจริงๆ”
“มันก็ไม่แน่หรอก แม้ว่าเธอจะมีเรี่ยวแรงมหาศาลพอดู แต่ว่าความเร็วก็ตามเ้าหมอนั่นไม่ได้เลย เอาแต่วิ่งไล่ไปมา เธออาจหมดแรงก่อนก็ได้นะ”
“มีเรี่ยวแรงเยอะแล้วยังไง เ้าลาโง่ แน่จริงก็วิ่งตามให้ทันสิ ฮ่าฮ่า”
“หน่อย เจอนี่หน่อยเป็ไง…โอ้ย”
“ฮ่าฮ่า… เ้าจะเล่นชนกำแพงหรือยังไง”
“เ้าวัวถึก สู้เค้า”
“หาาาา”
“ใครบังอาจมาพูดว่าฉันเป็วัวถึก มันต้องตาย”
“เอ๋… นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว ไม่เอาแล้ว ไม่เอาแล้ว ฉัน…ฉันยอมแพ้”
“ตันชิง เป็ฝ่ายพ่ายแพ้”
“ส่วนเธอ ถิงถิง กลับไปนั่งที่ของเธอได้ เธอเป็ฝ่ายชนะ”
“เอ๋…ชนะ นี่เราชนะหรอเนี่ย ฮ่าฮ่า ฉันชนะแล้ว พ่อค่ะแม่ค่ะ หนูทำได้แล้ว เย้”
“คู่ที่สอง ขึ้นประลอง”
“นักเรียน อิงอิง จากเขต14 เป็ฝ่ายชนะ”
“นักเรียน จากเขต15 เป็ฝ่ายชนะ”
“นักเรียน จากเขต 15 เป็ฝ่ายชนะ”
“นักเรียน จากเขต 14 เป็ฝ่ายชนะ”
“นักเรียนโดมจากเขต 15 เป็ฝ่ายชนะ”
“ครูเหลียง เด็กนักเรียนของเธอไม่เบาเหมือนกันนะ โดยเฉพาะเด็กชายที่ชื่อโดมคนนั้น เป็เด็กที่หาได้ยากและดูเหมือนจะมีอะไรซ่อนอยู่อีก น่าสนใจจริงๆ”
“สายตาของครูเมลดี้ชั่งแหลมคมสมกับแรงค์กิ้งขอบทอง เด็กคนนั้นเป็เด็กเงียบๆ แต่แอบซ่อนความสามรถเอาไว้ นอกจากเด็กอีกคนแล้ว เขาก็เป็เด็กที่ยอดเยี่ยมมากที่สุดคนหนึ่งเลยทีเดียว”
“หืม! เธอหมายความว่ายังมีเด็กที่ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าเด็กน้อยคนนั้นอีกหรือ?”
“ฮิฮิ! เอาไว้เดี๋ยวครูเมลดี้ก็จะทราบเองว่าเด็กคนนั้นคือใคร”
“หึ! นิสัยไม่เปลี่ยนไปเลยนะ ชอบเก็บความลับเต็มไปหมด ไม่ชอบใจเอาซะเลย"
…………………
สารานุกรมวันนี้: ว่าด้วยเื่การสอบวัดผล
การสอบแบ่งเป็สามขั้นตอน
1.ตรวจสอบพร์ทางเวทย์มนต์
2.การประลองต่อสู้
3.จำลองสถานการณ์จริง
309
