สายฝนยังคงโปรยปรายไม่หยุด
หลินเย่เดินไปตามถนนสายเก่าของเมืองชิงเหอด้วยร่างกายที่อ่อนแรง
แม้ระบบจะปรากฏขึ้นและมอบความหวังใหม่ให้แก่เขา
แต่ความเ็ปจากการถูกทำลายวรยุทธ์ยังคงอยู่
เส้นลมปราณทั่วร่างแตกสลาย
ตันเถียนว่างเปล่า
ตอนนี้เขาไม่ต่างจากคนธรรมดา
หากมีผู้ฝึกตนระดับหลอมกายคนใดลงมือ
เขาคงไร้ทางต่อต้าน
"ร้านโอสถที่ระบบมอบให้อยู่ที่ใดกัน..."
หลินเย่เปิดหน้าต่างระบบอีกครั้ง
【แผนที่นำทางเปิดใช้งาน】
แสงสีทองปรากฏขึ้นตรงหน้า
กลายเป็ลูกศรชี้นำไปยังถนนสายหนึ่งทางทิศตะวันตกของเมือง
หลังเดินอยู่เกือบครึ่งชั่วยาม
ในที่สุดเขาก็มาถึงจุดหมาย
ตรงหน้าเป็อาคารไม้สองชั้นเก่าแก่
ป้ายหน้าร้านเอียงจนแทบหลุด
ตัวอักษรบนป้ายเลือนราง
สามารถอ่านได้เพียงคำว่า
"หอโอสถ์"
เมื่อมองผ่านประตูเข้าไป
สิ่งแรกที่เห็นคือฝุ่นหนาเตอะ
ชั้นวางยาหลายแห่งพังเสียหาย
โต๊ะเก้าอี้เต็มไปด้วยรอยแตก
หลังคารั่วหลายจุด
หญ้าขึ้นสูงจนเกือบปิดทางเดินด้านหลัง
"นี่หรือร้านโอสถที่ระบบมอบให้..."
หลินเย่ถึงกับมุมปากกระตุก
สภาพเช่นนี้
อย่าว่าแต่ลูกค้า
แม้แต่ขอทานยังไม่อยากเข้ามาหลบฝน
ในตอนนั้นเอง
เสียงระบบก็ดังขึ้น
【ตรวจสอบทรัพย์สินสำเร็จ】
【หอโอสถ์】
ระดับ : ทรุดโทรม
ชื่อเสียง : 0
ลูกค้า : 0
นักปรุงโอสถ : 0
รายได้ : 0
【คำแนะนำ】
โปรดฟื้นฟูกิจการโดยเร็ว
หลินเย่ถอนหายใจ
"ดูเหมือนข้าจะต้องเริ่มจากศูนย์จริง ๆ"
จากนั้นเขาจึงเดินสำรวจทั่วร้าน
ห้องเก็บยา
ห้องปรุงโอสถ
ลานตากสมุนไพร
แม้จะเก่าแก่
แต่โครงสร้างหลักยังคงสมบูรณ์
โดยเฉพาะห้องปรุงโอสถด้านหลัง
เตาหลอมโอสถยังอยู่ครบ
ราวกับเ้าของเดิมเพิ่งจากไปไม่นาน
ทันใดนั้น
ระบบก็แจ้งเตือนอีกครั้ง
【ภารกิจย่อยเปิดใช้งาน】
【ทำความสะอาดหอโอสถ】
รางวัล :
ศิลาิญญา 100 ก้อน
คะแนนองค์กร 10 คะแนน
หลินเย่มองข้อความ
ก่อนจะหัวเราะออกมา
"ระบบนี้คงเห็นข้าเป็กรรมกร"
แม้ปากจะบ่น
แต่เขาก็เริ่มลงมือทันที
เวลาผ่านไปหลายชั่วยาม
หลินเย่กวาดฝุ่น
ซ่อมโต๊ะ
จัดชั้นวางยา
จนเหงื่อชุ่มทั่วร่าง
ก่อนพระอาทิตย์ตกดิน
สภาพร้านก็ดูดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
【ภารกิจสำเร็จ】
【ได้รับศิลาิญญา 100 ก้อน】
【ได้รับคะแนนองค์กร 10 คะแนน】
【ปลดล็อกฟังก์ชันร้านค้าองค์กร】
หลินเย่รีบเปิดหน้าต่างระบบ
ทันที
รายการสินค้าหลายอย่างก็ปรากฏขึ้น
ตำราปรุงโอสถขั้นพื้นฐาน
เมล็ดสมุนไพริญญา
หุ่นเชิดผู้ช่วย
ค่ายกลรวบรวมพลังิญญา
แต่ทั้งหมดต้องใช้คะแนนองค์กร
ซึ่งตอนนี้เขามีเพียงสิบคะแนน
"ยังไม่พอ..."
ขณะกำลังพิจารณาระบบ
เสียงท้องร้องก็ดังขึ้น
ครืดดด...
หลินเย่ชะงัก
ก่อนหัวเราะขื่น ๆ
วันนี้ทั้งวันเขายังไม่ได้กินอะไรเลย
หลังจากซื้ออาหารง่าย ๆ จากร้านใกล้เคียง
เขากลับมานั่งอยู่ในห้องปรุงโอสถ
และหยิบของขวัญมือใหม่ที่ระบบมอบให้
【คัมภีร์ราชันโอสถ】
ทันทีที่เปิดอ่าน
ข้อมูลจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่สมอง
สูตรยา
คุณสมบัติสมุนไพร
เทคนิคควบคุมเปลวไฟ
วิธีหลอมโอสถ
ทุกอย่างราวกับถูกจารึกลงในจิติญญา
หลายชั่วยามผ่านไป
เมื่อหลินเย่ลืมตาขึ้นอีกครั้ง
แววตาของเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
หากมีนักปรุงโอสถอยู่ที่นี่
คงต้องตกตะลึง
เพราะความรู้ในหัวของหลินเย่
เหนือกว่านักปรุงโอสถระดับสูงของเมืองชิงเหอหลายเท่า
"นี่คือคัมภีร์ราชันโอสถอย่างนั้นหรือ..."
แม้แต่ตัวเขาเองยังใ
ในตอนนั้นเอง
เสียงเอะอะก็ดังขึ้นจากหน้าร้าน
"ช่วยด้วย!"
"มีใครอยู่หรือไม่!"
หลินเย่รีบเดินออกไป
พบชายวัยกลางคนกำลังประคองเด็กหญิงอายุราวสิบปี
ใบหน้าของเด็กซีดขาว
ริมฝีปากเป็สีม่วงคล้ำ
เห็นได้ชัดว่ากำลังได้รับพิษ
เมื่อเห็นหลินเย่ออกมา
ชายคนนั้นรีบคุกเข่าลง
"ท่านหมอ!"
"ช่วยลูกสาวข้าด้วย!"
"ข้าพานางไปหาหอโอสถสามแห่งแล้ว"
"แต่พวกเขาเรียกค่ารักษาสูงเกินไป"
"ข้าไม่มีเงิน..."
หลินเย่มองเด็กหญิง
ก่อนเปิดใช้งาน
【เนตรประเมินสมุนไพร】
แสงสีทองวาบผ่านดวงตา
ข้อมูลจำนวนหนึ่งปรากฏขึ้นทันที
【ชื่อ : หลินเสี่ยวหยู】
【อาการ : พิษงูเขี้ยวดำ】
【ระดับอันตราย : ต่ำ】
【วิธีรักษา : หญ้าจันทร์เงิน + ดอกเมฆาแดง】
หลินเย่ถึงกับใ
"ระบบสามารถวิเคราะห์คนได้ด้วยหรือ"
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาคิดเื่นั้น
เขารีบค้นหาสมุนไพรในคลังเก่าของร้าน
โชคดีที่ยังเหลืออยู่บ้าง
หลังบดสมุนไพรและผสมยา
หลินเย่จึงป้อนให้เด็กหญิง
ไม่นานนัก
สีม่วงบนใบหน้าก็ค่อย ๆ จางหาย
ลมหายใจกลับมาเป็ปกติ
ชายวัยกลางคนเบิกตากว้าง
"หายแล้ว!"
"ลูกข้าหายแล้วจริง ๆ!"
เขารีบคุกเข่าลงอีกครั้ง
น้ำตาไหลอาบแก้ม
"ขอบพระคุณท่านหมอ!"
"ขอบพระคุณท่านหมอ!"
หลินเย่รีบประคองอีกฝ่ายขึ้น
"ไม่จำเป็"
"ข้าเพียงทำในสิ่งที่ควรทำ"
ในขณะเดียวกัน
เสียงระบบก็ดังขึ้น
【รักษาผู้ป่วยสำเร็จ】
【ชื่อเสียงหอโอสถ +10】
【คะแนนองค์กร +20】
【ปลดล็อกตำรับโอสถขั้นต้น】
【ภารกิจหลักคืบหน้า 1%】
เมื่อเห็นข้อความเ่าั้
รอยยิ้มบาง ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลินเย่
ดูเหมือนว่า...
หอโอสถแห่งนี้
กำลังจะมีลูกค้าคนแรกแล้ว
และนี่จะเป็ก้าวแรก
สู่เส้นทางการสร้างอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในหมื่นภพ