วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต
ตอนที่ 22: สวนพฤกษาพิษและรากไม้กลืนิญญา
เมื่อนนท์ก้าวออกจากหอคอยทมิฬ อากาศที่เคยหนาวเหน็บกลับแปรเปลี่ยนเป็ความอบอุ่นที่อบอวลไปด้วยกลิ่นดอกไม้ แต่ทว่ามันไม่ใช่ความอบอุ่นที่น่ารื่นรมย์ นนท์ยืนอยู่ท่ามกลาง "สวนพฤกษาพิษ" เขตแดนที่ปกคลุมด้วยเถาวัลย์สีม่วงสลับเขียว ต้นไม้แต่ละต้นดูมีชีวิตและขยับเขยื้อนราวกับกำลังจับจ้องผู้บุกรุก
นนท์กวาดสายตามองไปรอบๆ สัญชาตญาณผกผันของเขาเตือนว่า พื้นดินภายใต้รองเท้าของเขากำลังสั่นไหวอย่างแ่เบา ราวกับว่าพืชพรรณเหล่านี้กำลังสื่อสารกันผ่านรากที่ฝังลึกอยู่ใต้ดิน
"ยินดีด้วย... ที่ก้าวผ่านหอคอยทมิฬมาได้ แต่เกรงว่าสวนของฉันจะเป็จุดจบของแกนะ ท่านหมอผู้โอหัง"
เสียงหวานใสแต่แฝงความอำมหิตดังมาจากยอดไม้ใหญ่ ร่างของสตรีในชุดสีเขียวมรกตค่อยๆ ร่อนลงมาอย่างนุ่มนวล นางสวมหน้ากากใบไม้ที่ปิดบังใบหน้าส่วนล่าง และมีสัญลักษณ์เลข "๕" ประทับอยู่บนหน้าผาก ในมือของนางถือไม้เท้าที่ทำจากกิ่งไม้ที่ดูเหมือนจะยังมีเืไหลซึมออกมา
หมอพิฆาตลำดับที่ 5: "ฉันคือผู้ดูแลสวนแห่งนี้ วิชาของฉันไม่เน้นการปะทะ แต่เน้นการ 'กลืนกิน' รากไม้ของฉันจะแทรกซึมเข้าสู่รูขุมขนของแก แล้วเปลี่ยนร่างของแกให้กลายเป็ปุ๋ยสำหรับสวนของฉัน... แค่คิดก็มีความสุขแล้ว"
นางสะบัดไม้เท้า! ทันใดนั้น พื้นดินรอบตัวนนท์ก็ปริแตก เถาวัลย์นับร้อยพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินดุจงูพิษ พันธนาการขาและลำตัวของนนท์ไว้อย่างรวดเร็ว!
นนท์ไม่ได้ตื่นตระหนก เขายืนนิ่งขณะที่เถาวัลย์เ่าั้เริ่มมีหนามแหลมคมงอกออกมาและทิ่มแทงเข้าที่ิัของเขา
นนท์: "พืชพิษที่เติบโตด้วยเืของคนเป็... ช่างน่ารังเกียจจริงๆ"
เขากระตุ้นปราณัฟ้าที่เพิ่งวิวัฒนาการจากการปลดล็อก 'ไขกระดูกัดำ' ในตอนก่อนหน้านี้ ร่างกายของนนท์เริ่มแผ่ไอความร้อนที่รุนแรงจนเถาวัลย์ที่รัดตัวเขาเริ่มเหี่ยวเฉาและเปลี่ยนเป็สีดำ!
หมอพิฆาตลำดับที่ 5 เบิกตากว้างด้วยความใ: "เป็ไปไม่ได้! พืชพิษของฉันสามารถต้านทานปราณระดับสูงได้ทุกชนิด! แกทำอะไรกับมัน?!"
นนท์: "วิชาผกผัน... ไม่ได้มีไว้เพื่อต้านทาน แต่มีไว้เพื่อ 'สลาย' และ 'เปลี่ยนกลับ' พืชพวกนี้้าพลังชีวิตใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้น... ฉันก็จะให้มันมากกว่าที่แกจะควบคุมได้!"
นนท์ยกมือขึ้นแตะเถาวัลย์ที่รัดตัวเขา ปราณัฟ้าสีทองทะลักเข้าสู่ระบบรากของสวนพฤกษาพิษทั้งหมด! มันไม่ใช่การทำลาย แต่เป็การ 'เปลี่ยนโหมด' พลังงาน นนท์บังคับให้พืชทุกต้นในสวนดูดซับปราณัฟ้าเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง!
สวนที่เคยเงียบสงบพลันปั่นป่วน! พืชพรรณทุกต้นเริ่มโตเร็วผิดปกติจนกระทั่งถึงขีดจำกัดและะเิออกกลายเป็ละอองแสงสีทอง!
"อ๊ากกกก! สวนของฉัน! พลังงานพวกนี้มันมากเกินไป... มันจะทำลายระบบภายในของฉัน!" หมอพิฆาตลำดับที่ 5 กรีดร้อง นางพยายามจะหนี แต่รากไม้ที่นางเป็คนปลูกเองกลับตวัดมารัดร่างของนางไว้ด้วยความบ้าคลั่งจากพลังที่นนท์อัดเข้าไป!
ร่างของนางถูกเถาวัลย์นับไม่ถ้วนพันธนาการไว้แน่น ร่างกายของนางเริ่มแห้งเหี่ยวลงในขณะที่สวนพิษทั้งสวนกลายเป็ปุ๋ยปราณัฟ้าให้กับพื้นที่นี้
นนท์เดินเข้าไปหานางที่กำลังสิ้นใจอยู่ใต้เถาวัลย์ที่เน่าเปื่อย นนท์ยื่นมือออกไปััหน้ากากใบไม้ของนาง หน้ากากนั้นแตกละเอียด เผยให้เห็นใบหน้าที่เริ่มแก่ชราลงอย่างรวดเร็ว
ข้อความสีทองสว่างวาบขึ้นในความคิดของนนท์:
‘ดูดซับแก่นแท้พฤกษาพิษสำเร็จ: เพิ่มอายุขัยขึ้น 8 ปี!’
‘ปลดล็อกวิชา: พฤกษาผกผัน (สามารถฟื้นฟูาแด้วยปราณธรรมชาติ)!’
‘อายุขัยรวมปัจจุบัน: 116 ปี 3 เดือน’
นนท์มองดูสวนพิษที่บัดนี้กลายเป็ทุ่งหญ้าธรรมดาที่สดชื่น เขาััได้ว่าระดับพลังของเขาสูงขึ้นอีกขั้น และความชำนาญในการควบคุมปราณก็ละเอียดอ่อนขึ้นกว่าเดิมมาก
นนท์คิดในใจขณะมองไปทางปราสาทชั้นในที่ตั้งตระหง่านอยู่ไม่ไกล: *ลำดับที่ 5 ล้มแล้ว... ยิ่งใกล้จุดสูงสุดของสภาหมอศากยะเท่าไหร่ กลิ่นอายของผู้คุมกฎก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ... ไม่ว่าใครหน้าไหนในนครนี้ ก็หยุดฉันไม่ได้!*
นนท์ก้าวเดินต่อไปด้วยจังหวะที่มั่นคง เขารู้ดีว่าศึกต่อไปคือบททดสอบที่แท้จริง!
144
![[จบแล้ว]โคตรน้ำยาปรับสภาพยีน (อ่านฟรี 500+ ตอน)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1685981453_87422560.webp)
