อ้อนรักท่านประธานหล่อ

    Chapter 9




    <อิงฟ้า>


    ฉันตื่นนอน๻ั้๫แ๻่ตีห้า คือนอนไม่หลับนั้นแหละเพราะท่านประธานจะมาทานข้าวเช้าที่ห้อง กริ๊ดดดด ฉันตื่นเต้นอ่ะตื่นเต้นจนนอนไม่หลับกระสับกระส่าย จึงตื่นนอน๻ั้๫แ๻่ตีห้าแล้วมาเดินมินิมาร์ทหน้าคอนโด มาซื้อของที่ขาดเพราะฉันจะทำอาหารเช้าไง ฉันเดินช็อปเพลินจนเวลานี้เกือบหกโมงเช้าแล้วฉันจ่ายเงินเรียบร้อยก็ขึ้นห้องเตรียมวัตถุดิบที่จะทำ วันนี้จะทำหลายๆอย่างเลยเพราะไม่แน่ใจว่าเขาชอบทานอะไรบ้าง ฉันว่าจะทำเมนูอ่อนๆ เพราะฉะนั้นตอนนี้เริ่มได้ !!!!!


    ก๊อก  ก๊อก  ก๊อก


    "หืมใครมาเนี้ยเพิ่งจะเจ็ดโมงเช้าเองนะ"

    ฉันวางอุปกรณ์ทุกอย่างแล้วเดินออกไปตรงหน้าประตูส่องดูเป็๲ท่านประธาน เห้ยยยย!! เพิ่งจะเจ็ดโมงเช้าเองน้าทำไมรีบมาจังฉันยังอยู่ในชุดนอนหมีน้อยอยู่เลยอ่ะ หน้าก็ไม่ได้แต่งมัวแต่ทำกับข้าวเนี้ย อร๊ายๆๆ ทำยังไง


    กริ่งๆๆๆๆๆ


    นั้นไงกดกริ่งแล้วอ่ะ ทำไงดีๆๆ คงต้องเปิดใช่มั้ยจะไปแต่งตัวตอนนี้มันจะนานไปใช่มั้ย TT


    แอ๊ดดดดดดดดด


    เขายิ้มให้ฉันทันทีที่ฉันเปิดประตู เขาถืออะไรไม่รู้มาเยอะแยะทั้งผลไม้ทั้งของสดทั้งของทะเล นี่จะจัดปาร์ตี้หรือไงเนี้ย 


    "ยังไม่แปดโมงเลยทำไมมาเช้าจังคะ"


    "ก็นอนไม่หลับนะตื่นเต้นแปลกๆ ก็เลยไปเดินตลาดมาแล้วก็เอาของมาฝาก ^^"

    เขาถือของทุกอย่างเดินเข้ามาในห้องของฉันแล้วเดินตรงไปทางห้องครัวแล้ววางของไว้ที่โต๊ะ 


    "กำลังทำอาหารเช้าอยู่เหรอหอมจัง ^^"

    ฉันยิ้มเขินก่อนจะดันตัวเขาให้ออกไปนั่งรอตรงโซฟา


    "ไปนั่งรอตรงโซฟาดีกว่าค่ะ ตรงนี้กลิ่นมันฉุนเสร็จแล้วเดี๋ยวหนูเรียกค่ะ"


    "ไม่เอาอ่ะอยากช่วย ล้างผักก็ได้ ปอกผลไม้ก็ได้พี่ทำเป็๲นะ ^^"

    เขาไม่ยอมไปไม่พอยังหันหน้าเข้าหาฉันจนฉัน๻๷ใ๯จนตั้งหลักไม่ไหวเกือบล้มแหนะ


    "มะ... ไม่เป็๞ไรค่ะเกรงใจ แหะๆ "


    "เกรงใจทำไมกันพี่สิต้องเกรงใจมาขอทานข้าวเช้าด้วยอ่ะ นะๆ"

    ฉันเกาหัวอย่างไม่รู้จะทำยังไงก็เลยยอมให้เขานั่งปอกผลไม้ที่เขาซื้อมาแทน คือเมนูอาหารฉันเตรียมไว้หมดแล้วไงก็เลยไม่มีอะไรต้องทำแล้ว เราสองคนต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองแต่ฉันแอบลอบมองเขาอยู่บ่อยๆ หล่อจัง ฉันค่อยไปเหลือบสายตามองเขานั้นทำให้เราสองคนสบตากันพอดีเพราะดูเหมือนว่าเขาจะมองฉันอยู่เช่นกัน 


    "อ๊ะ!!!!"

    ฉัน๻๷ใ๯จนนิ้วไปโดนกับหม้อมันร้อนจนนิ้วฉันแทบพอง ฮือออ เจ็บอ่ะ 


    "อิงฟ้า!!!"

    เขารีบลุกขึ้นแล้วเดินมาจับนิ้วฉันไว้ เขาค่อยๆเป่าให้ฉันแล้วพาไปล้างน้ำ หัวใจเต้นแรงจนจะทะลุออกมานอกอกแล้วไม่ไหวๆอยู่แบบนี้ต่อไปฉันต้องอาการออกให้เขาเห็นแน่ๆ


    "เจ็บมากมั้ย?'"


    "ดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ"

    ฉันพยายามดึงมือออกแต่เขาไม่ยอมแถมรั้งตัวฉันเข้าไปใกล้เขาอีกจนตอนนี้เราสองคนใบหน้าก่างกับไม่ถึงคืบ 


    "ทะ...ท่านประธานคะ"


    "บอกให้เรียกว่ายังไง สงสัยต้องถูกลงโทษซะแล้วหละมั่งโทษฐานไม่เชื่อฟังกัน ^^"

    ไม่พูดเปล่าแต่ยังโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆจนจมูกแทบจะชนกัน ฮือออ อย่าทำแบบนี้กับฉันนะมันไม่ดีต่อหัวใจของฉันเลย 


    "ยะ... อย่าแกล้งหนูเลยนะ "


    "เปล่าแกล้งซะหน่อย จะทำจริงๆต่างหาก"

    พูดจบเขาก็ประกบปากฉันทันที ฉันตาโต๻๷ใ๯จนมือไม้สั่นทำอะไรไม่ถูก เขาไม่ได้แค่เอาริมฝีปากมาทาบไว้เฉยๆแต่เขายังดูดปากฉันอีกด้วย อร๊ายยยยย ฉันไม่ไหวแล้วนะตัวอ่อนไปหมดไม่มีแรงเลยแทบจะล้มทั้งยืน


    "อื้ออออออออ"


    จ๊วฟฟฟ จ๊วฟฟฟฟฟ


    "อื้มมมมมม"

    ฉันทรุดลงกับอกเขาดีที่เข้ากอดเอวฉันไว้ไม่อย่างงั้นฉันคงจะล้มลงกับพื้น ดีที่ยังมีตัวเขาที่ฉันพอจะยึดไว้เป็๲หลักตั้งตัว เราสองคนจูบกันอย่างดูดดื่ม ทั้งๆที่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยแต่ยืนนิ่งๆให้เขาทำ โอ๊ยยยย อิงฟ้าทำไมใจง่ายแบบนี้ ฮือออออ


    "แฮ่กๆๆๆๆๆๆ"

    ฉันเริ่มดิ้นเพราะขาดอากาศหายใจส่วนท่านประธานเขาก็ยอมผละออกจากฉันแต่โดยดีไม่งั้นเขาได้ฆ่าฉันทั้งเป็๞แน่ๆ 


    "อิงฟ้าหนูรู้ใช่มั้ยว่าพี่สนใจหนูอยู่ ^^"

    อื้อหืออออ คนตรง2019 บอกกันตรงๆแบบนี้ไม่ให้ฉันตั้งตัวหรือเตรียมใจก่อนเลยเหรอ กริ๊ดดดดดด ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ 


    "ทะ...ท่านประธานคะ คือว่า"


    "บอกให้เรียกว่ายังไงถ้าอยู่ด้วยกันสองคน"


    "ระ...เรียกว่าพี่ธีมค่ะ "

    ฉันเอ่ยออกไปเสียงสั่นนั้นทำให้เขายิ้มออกมาได้ ฉันก้มหน้าลงมองตรงหน้าอกเขา ไม่ได้สังเกตเลยวันนี้เขาใส่แค่เสื้อยืดคอกลมกางเกงขาสั้นสบายๆ ชุดอยู่บ้านเหรอเนี้ยทำไมดูดีจัง โอ๊ยย ใช่เวลามาคิดเ๹ื่๪๫นี้มั้ย 


    "คุยกันทำไมไม่มองหน้าละ"


    "ไม่กล้ามองค่ะหนูเขิน พี่ธีมช่วยออกไปนั่งตรงโซฟาได้มั้ยหนูทำตัวไม่ถูกแล้ว "

    ตรงมาตรงกลับไม่โกงไม่มีอะไรจะต้องพูดโกหก เวลานี้ฉันอยู่ต่อหน้าเขาไม่ได้แล้ว โดนจูบแบบนั้นไม่พอเขายังบอกว่าสนใจฉันอีก ใครสู้หน้าเขาได้ก็สุดยอดแล้ว 


    "ไม่ต้องเขินหรอกน่า พี่ก็เขินแต่พี่ยังคุยกับหนูได้เลย"


    "แต่หนูอายน้า ไม่เอา "

    ฉันเริ่มงอแงเมื่อเขายังไม่ยอมออกไปแถมยังกอดเอวฉันไว้ไม่ยอมปล่อยฉันอีก ฉันมุดหน้าอยู่ตรงอกเขาไม่ยอมมองหน้าเขา ฉันมองหน้าเขาไม่ติดเข้าใจมั้ยตอนนี้หน้าฉันมันร้อนผ่าวแดงหมดแล้ว!!!! อร๊ายยยยย


    "ทำไมหัวใจหนูเต้นแรงจังอิงฟ้า"

    เขาพูดออกมานั่นทำให้ฉันรีบดันตัวออก นี่หัวใจฉันเต้นแรงถึงขนาดเขารู้สึกเลยเหรอเนี้ย ฉันเอามือดันหน้าอกเขาไว้ก่อนจะนิ่งไปเมื่อรับรู้ว่าหัวใจของเขาก็เต้นแรงมากเหมือนกัน ฉันค่อยๆเงยหน้ามองสบตากับเขา พี่ธีมยิ้มให้ฉันอยู่ก่อนแล้ว


    "หัวใจพี่เต้นแรงมั้ย?"

    ฉันพยักหน้าเบาๆก่อนจะก้มหน้าลงต่ำ ฮือออ ไม่ไหวแล้วจ้าแม่หนูจะช็อคตายคาอกเขาแล้ว โอ๊ยยยยยยยย เดี๋ยวนะ!!! 


    ฟิตๆๆๆๆ


    "กลิ่นอะไรไหม้ๆ"

    ฉันมองหน้าพี่ธีมเขาส่ายหน้าเบาๆก่อนจะหันข้างไปมองหม้อที่ฉันกำลังทำอาหาร มันไหม้!!! 


    "กริ๊ดดดด หม้อไหม้!!!!"

    ฉันกับเขารีบผละออกจากกันก่อนจะรีบวิ่งไปปิดเตา นี่เราสองคนคุยกันจนน้ำแห้งหม้อไหม้เลยเหรอ ฉันหันไปมองหน้าเขาแล้วเราสองคนก็หัวเราะออกมาเสียงดังลั่น


    "หมดกันเมนูตอนเช้า เพราะพี่ธีมคนเดียวเลย"


    "ฮ่าๆๆ ไม่ต้องทำแล้วไปทานข้าวนอกกันดีกว่า พี่จะพาหนูไปเดตกัน ไปมะ"



     

    นิยายแนะนำ