อันนี้ก็เขียนย้อนจากวันที่17/06/2022 นะ
รุ่งเช้าฉันก็ตื่นขึ้นมาและเตรียมตัวเดินหางาน
ส่วนเพื่อนก็แยกตัวกลับไปก่อน
ฉันวางแผนเดินหางานั้แ่8 โมงเช้าหรือเปล่านะ? จำไม่ได้!!
ฉันเดินไปดูที่พักที่จองไว้ก่อนว่าอยู่ไกลไหมเมื่อเห็นแล้วก็เดินต่อเลยจ้า
โดยจุดมุ่งหมายของฉันก็คือคาเฟ่เล็กๆ
ที่เป็แบบมีเ้าของไม่ใช่คาเฟ่แบร์น
เพราะแบบนั้นฉันจะไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
แต่ถ้าเป็แบบมีเ้าของเขาก็จะบริหารเอง
และฉันจะได้เรียนรู้แิวิธีบริหารร้าน การเงิน
และอื่น ๆอีกมากมาย นั่นคือสิ่งที่ฉันคิด
ฉันเดินผ่านร้านคาเฟ่เล็กๆ ออกเหลือง ๆ ตอนเดินกลับ
ฉันจึงเข้าไปฝากเบอร์โทรไว้และเดินต่อไปอีกฝั่ง
แต่แทบจะไม่เจอร้านที่ถูกใจเลย
ฉันเดินต่อไปเรื่อยๆ
แล้วก็เจอร้านคาเฟ่อีกร้านที่สีออกแดงๆ
แต่ใหญ่กว่าร้านก่อนหน้านี้
ฉันหยุดอยู่พักหนึ่งแล้วก็เดินต่อไปผ่าน 7-11
แต่เมื่อเลยไปมันก็ไม่มีอะไรแล้ว
ฉันจึงเดินกลับและลังเลที่จะไปอีกฝั่ง
แต่เมื่อดูนาฬิกามันก็เหลือเวลาประมาณชั่วโมงสองชั่วโมง
ก่อนที่ถึงเวลาเช็คเอ้าท์
ฉันจึงตัดสินใจเดินเข้าไปในร้านสีแดงๆ ที่เดินผ่านมาเมื่อกี้
ตอนแรกเขาให้ฝากเบอร์ไว้เมื่อเขียนเบอร์เสร็จ
เขาก็เริ่มถามนู่นนี่นั่น
ไป ๆ มา ๆ เขาก็รับฉันเข้าทำงาน
และให้ฉันพักอยู่ที่ร้านชั้นบนได้เลย
โดยมีข้าวให้กิน และได้ค่าแรงวันละ250 บาทต่อ
เขาบอกว่าให้เท่ากับเด็กพาร์ทไทม์ฉันก็ตกลง
เพราะฉันไม่ได้ซีเื่เงินแต่อยากได้ประสบการณ์มากกว่า
เลยไม่ได้คิดอะไรมาก
จากนั้นฉันก็ไปเช็คเอ้าท์และขนกระเป๋ามาที่ร้านทันที
จำได้ว่านั่งวินมามั้งนะ
เมื่อขึ้นไปชั้น 2 ก็จะเห็นข้าวของวางระแกะระกะอยู่เต็มพื้น
และมีห้องโล่ง ๆ 1 ห้อง
ซึ่งมันจะกลายมาเป็ที่นอนของฉัน
ฉันก็รีบทำความสะอาดห้องอย่างรวดเร็ว
เพราะด้วยเอนเนอร์จี้ที่เต็มเปี่ยมอยากจะเริ่มงานเร็ว ๆ อะนะ
หลังจากทำความสะอาดเสร็จ
ฉันก็ลงมาช่วยงานข้างล่าง
ก็ถือได้ว่าเริ่มงานเลยนั่นแหละ
เริ่มมีลูกค้าเข้ามาเรื่อยๆ ใน่เย็น
และมีคนอื่น ๆที่ทำงานด้วยกันกับพี่เ้าของร้านมาช่วย
จำได้ว่าฉันถามพี่เขาว่า
“ปกติลูกค้าเยอะแบบนี้เหรอ?”
และคำตอบที่ได้กลับมาก็คือ....
“ไม่หรอกวันนี้วันแรกเลยที่ลูกค้าเยอะแบบนี้”
ฉันนี่ไปต่อไม่เป็เลย
แต่ก็เออ...เข้าใจอยู่
วันนั้นจำได้ว่าเลิกประมาณเกือบ ๆ 4 ทุ่ม
แล้วพี่เ้าของร้านบอกว่าให้ลงมาทำความสะอาดร้านตอน6 โมงเช้า
ไอ้ฉันก็เออ....ไหว บอกตัวเอง
หลังจากเลิกงานฉันก็อาบน้ำซักผ้านิดหน่อย
แล้วก็นอนตอนเที่ยงคืนกว่าๆ
582
