การสะกดรอยตามเบาะแสของ ดร. มนตรี นำพา ‘นพ. อัครวินท์’ และ ‘ใยไหม’ เดินทางมายังคฤหาสน์ตากอากาศส่วนตัวแถบหุบเขาสูงทางภาคเหนือ ซึ่งมีเรือนเพาะชำกระจกโบราณสไตล์โคโลเนียลตั้งตระหง่านท่ามกลางไอหมอกเย็นชื้นและทิวสนสูงชัน สถานที่แห่งนี้คือแหล่งเพาะพันธุ์ ‘ว่านัอัคนี’ พืชสมุนไพรโบราณหายากที่มีสารอัลคาลอยด์ชนิดพิเศษขนานสุดท้ายเพื่อนำมาใช้บำรุงเซลล์หัวใจและรักษาระบบฮอร์โมนเพศของใยไหมให้เสถียรอย่างถาวร
เวลาพลบค่ำพายุฝนฟ้าคะนองพัดผ่าน ทิ้งไว้เพียงไอดินเย็นชื้นและละอองหมอกหนาทึบ วินเซนต์และใยไหมเดินเข้าไปในเรือนกระจกเพาะชำที่มีพรรณไม้สมุนไพรแปลกตาเรียงราย ใยไหมก้มลงเก็บตัวอย่างยางสีแดงสดราวกับหยดเืจากยอดว่านัอัคนีใส่หลอดแก้วทดลองอย่างระมัดระวัง
ทว่า ความสลัวเงียบเชียบก็ถูกรบกวนทันทีด้วยเสียงะโข่มขู่ภาษาต่างประเทศและเสียงฝีเท้าของกลุ่มชายฉกรรจ์ทหารรับจ้างติดอาวุธนับสิบคนที่แก๊งพยัคฆ์ขาวจ้างมาปิดล้อมคฤหาสน์ พวกมันเริ่มกระจายกำลังค้นหารอบเรือนกระจกอย่างเข้มงวด
"พวกมันตามมาเร็วกว่าที่คิด..." วินเซนต์สบถเบาๆ ดวงตาคมกริบวาบแสงดุดัน เขาไม่สามารถพาใยไหมเสี่ยงะุปืนกลภายนอกได้ มาเฟียหนุ่มจึงคว้าข้อมือเล็กพาร่างบางแทรกตัวหลบเข้าไปในห้องอบไอน้ำสมุนไพรธรรมชาติส่วนตัว (Steam Room) ที่ตั้งอยู่มุมในสุดของเรือนกระจก
*แกรก!*
วินเซนต์ปิดประตูกระจกฝ้าทึบล็อกกลอนทันที ภายในห้องอบไอน้ำปูด้วยหินอ่อนสีเทาเข้ม มีละอองไอน้ำสมุนไพรอุ่นร้อนที่ฟุ้งกระจายอบอวลด้วยส่วนผสมของมะลิป่าและโสมสกัดบำบัด ความร้อนระอุในห้องบวกกับสารสกัดในละอองน้ำทำหน้าที่เหมือนสารกระตุ้นหลอดเืตามธรรมชาติ ผิวกายของทั้งคู่เริ่มขับหยาดเหงื่อโซมกายและร้อนรุ่มขึ้นมาทันที
เสียงฝีเท้าหนักๆ ของศัตรูเดินลาดตระเวนสืบเสาะอยู่ข้างนอกประตูห้องอบไอน้ำ ห่างออกไปเพียงแผ่นกระจกฝ้ากั้น
"เงียบนะใยไหม..." วินเซนต์กระซิบเสียงต่ำแนบริมฝีปากชิดใบหูมน ดึงร่างบางเข้ามากอดแแ่ชิด แผ่นหลังระหงของเธอเบียดชิดกับแผงอกแกร่งเปลือยเปล่าของมาเฟียหนุ่มที่เพิ่งถอดเสื้อเชิ้ตออกเพื่อเตรียมพร้อมปะทะ
ความแคบและมืดสลัวทำให้ร่างกายของทั้งสองคนเสียดสีกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ หยาดเหงื่ออุ่นชื้นไหลรินชโลมผิวััลื่นไถล ชุดเดรสผ้าฝ้ายบางเบาของใยไหมเปียกชุ่มด้วยไอน้ำจนแนบเนื้อ เผยสัดส่วนโค้งเว้าและทรวงอกอวบอิ่มเต่งตึงชูชันสะท้านความร้อนรุ่ม วินเซนต์มองภาพนั้นผ่านเงามืด ลำคอหนาแห้งผากด้วยความเสียวซ่านและแรงปรารถนาที่พุ่งสูงทะลุขีดจำกัด
มือหนาเลื่อนลงไปลูบไล้บั้นท้ายกลมกลึงผ่านเนื้อผ้าเปียกชุ่ม ดึงรั้งสะโพกผึ่งผายของเธอให้กดแนบชิดเข้าหากลางกายแกร่งร้อนระอุที่ตื่นตัวดันผ่านกางเกงหนาของเขา ความแข็งแกร่งขนาดใหญ่ั์ที่บดเบียดตรงร่องก้นทำให้ใยไหมครางหวิวในลำคอ ร้อนรุ่มไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย
"พวกมันอยู่ข้างนอก... ห้ามส่งเสียงเด็ดขาดนะยัยหนู" วินเซนต์สั่งเสียงสั่นพร่าข้างหู มือหนาเอื้อมไปเลิกชายกระโปรงเปียกชื้นของเธอขึ้นมากองไว้ที่เอวคอดกิ่ว ก่อนจะใช้นิ้วแกร่งเกี่ยวซับในตัวจิ๋วที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานรักแสนหวานลงไปตามเรียวขาขาวผุดผ่อง
เขายกร่างของเธอขึ้นนั่งบนขอบเคาน์เตอร์หินอ่อนขัดมันที่เย็นเฉียบ ความเย็นะเืของหินตัดกับความร้อนรุ่มของร่างกายเธอทำให้ใยไหมสะดุ้งเฮือก วินเซนต์แทรกตัวกึ่งกลางระหว่างเรียวขาขาวโพลน จับขาเรียวสองข้างแยกออกกว้างที่สุดจนกลีบดอกไม้สีชมพูหวานฉ่ำเยิ้มชื้นชโลมน้ำรักเด่นสง่าในความสลัว
วินเซนต์รีบปลดเปลื้องกางเกงของตัวเองออก เผยให้เห็นตัวตนร้อนระอุขนาดั์ที่ขยายตัวเต็มที่จนเส้นเืขอดเกร็ง ปลายหัวหยักสีเข้มปริ่มด้วยหยาดน้ำใสเยิ้ม เขาจับแก่นกายร้อนฉ่าจ่อเข้าที่ปากทางรักที่กำลังตอดรัดเต้นตุบๆ ด้วยความโหยหา
"คุณวินเซนต์... อ๊า... มันใหญ่เกินไป... ฮื้อ..." ใยไหมครางแ่สั่นเครือ ร่างกายสั่นระริกด้วยความกลัวผสมผสานความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านเมื่อหัวหยักบดขยี้ปุ่มกระสันสีหวานของเธอเพื่อชโลมน้ำหวานหล่อลื่น
"ชู่... อย่าพูด หมอจะใส่เข้าไปแล้วนะคนดี" วินเซนต์กระซิบสั่งเสียงเข้มข้น
เขากดสะโพกสอบสวนตอกตรึงแก่นกายร้อนฉ่าเข้าสู่ช่องทางแคบที่ตึงเปรี๊ยะรวดเดียวจนสุดความยาวโคนกลืนหายเข้าไปในหลอดเนื้อนุ่มชื้น
*สวบ!*
"อื้อออออ!" ใยไหมร้องลั่นอื้ออึงในลำคอเมื่อนิ้วหนาและปากหยักของวินเซนต์พุ่งเข้าประกบจูบปิดเรียวปากหวานไว้แ่า ดึงดูดกลืนกินเสียงหวีดร้องเจ็บปนเสียวสะท้านของเธออย่างตะกรุมตะกราม เรียวลิ้นหนาสอดวกเข้าไปพัวพันตวัดเลียลิ้นเล็กอย่างป่าเถื่อนรุนแรงเพื่อเบี่ยงเบนความเ็ป
สะโพกสอบบดเบียดกระแทกกระทั้นเน้นน้ำหนักเน้นย้ำความดุดันเข้าออกในช่องทางรักที่บีบรัดตัวแน่นตึง วินเซนต์ครางซีดขยับท่อนกายเสียดสีผนังเนื้อนุ่มตอดรัดถี่ยิบ ความอุ่นชื้นแฉะของไอน้ำสมุนไพรในห้องบวกกับความเร่าร้อนจากบทรักทำให้หยาดเหงื่อผสมน้ำหวานรักไหลเยิ้มเปรอะเปื้อนร่องรักและต้นขาเรียวขาว
*แจ๊ะ... แจ๊ะ... พั่บ! พั่บ! พั่บ!*
เสียงสะโพกแกร่งกระแทกอัดกระแทกกระทบสะโพกมนกระชั้นถี่ วินเซนต์ถอนตัวตนออกจนเกือบสุดปลายหัวหยักแล้วกดกระแทกสวนกลับเข้าไปลึกสุดแรงเกิดชนผนังมดลูกอุ่นชื้นจนใยไหมตัวโยน แผ่นหลังบางแอ่นขึ้นสูดหายใจหอบสะท้าน สองมือบางจิกเกร็งเล็บจมลงไปในบ่าแกร่งข่วนจนเป็รอยแดงยาว
"อึ๊ก... อื้อ... เสียว... ฉันเสียวจะตายอยู่แล้ว... อ๊ะ..." ใยไหมสะกดกั้นเสียงสุดความสามารถ กัดริมฝีปากล่างจนเจ่อช้ำระบม ลมหายใจร้อนหอบพ่นรดบ่าแกร่งของเขา
"แน่นฉิบ... ตอดรัดหัวจนจะแตกอยู่แล้วใยไหม..." วินเซนต์กระซิบคำพูดหยาบโลนกระตุ้นตัณหาข้างหู "ดูสิ รูแน่นๆ ของเธอมันตอดรัดแท่งของฉันระรัวเลย เสียวจนอยากจะบดขยี้เธอให้แหลกคามือ"
มาเฟียหนุ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกรวดเร็วเป็พายุบุแคม มือหนาเอื้อมลงมาแตะที่กึ่งกลางกายสาว ใช้นิ้วโป้งหยาบบดขยี้ปุ่มกระสันสีชมพูหวานระรัวถี่ขยี้ไปพร้อมกับจังหวะกระแทกกระทั้นที่ป่าเถื่อนรุนแรงขึ้น
"อ๊าาา! อ๊า... คุณหมอ... วินเซนต์... ตรงนั้น... เสียว... เสียวเหลือเกิน ฮื้อ..." ใยไหมร้องครางสั่นเครือหมดท่า ร่างกายเกร็งกระตุกตอดรัดแก่นกายร้อนแ่าจนวินเซนต์กัดฟันกรามขึ้นนูนเสียวสะท้านหัวใจแทบวาย
เงาสลัวภายนอกกระจกฝ้าหน้าประตูห้องอบไอน้ำมีฝีเท้าทหารรับจ้างศัตรูเดินวนเวียนผ่านไปช้าๆ ห่างออกไปเพียงคืบ ใยไหมกลัวระคนเสียวซ่านปะทุขึ้นมาถึงขีดสุด ร่างกายสูบฉีดเืบีบอัดจุดเสียวรัญจวนจิต รูรักบีบรัดตัวกระตุกถี่ระรัวต้อนรับพายุอารมณ์ใคร่
วินเซนต์กดสะโพกกระแทกกระทั้นเน้นน้ำหนักเน้นย้ำความดิบเถื่อนห้าครั้งสุดท้ายแบบตอกอัดลึกสุดขีดเจาะเข้าจุดกระสันลึกของใยไหม
*ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!*
"อ๊าาาาาาาาา!" ใยไหมเกร็งสะโพกหยัดลอยพรั่งพรูน้ำหวานรักร้อนล้นเปี่ยมไหลทะลักนอง ร่างกายกระตุกเกร็ง ล่องลอยแตะขอบฟ้าเสียวซ่านสุดหัวใจ วินเซนต์ซีดปากครางต่ำลั่นสะโพกขยับกระแทกอัดลึกสุดแรงเกิด ฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนสีขาวขุ่นอัดแน่นเข้าไปในส่วนลึกของเธอจนล้นไหลทะลักออกมาตามหน้าขาเรียวขาวผุดผ่อง
ทั้งคู่หอบหายใจกอดก่ายกันแน่นเหงื่อและไอน้ำสมุนไพรโซมกายเปียกชุ่ม วินเซนต์ถอนตัวตนออกช้าๆ ซับน้ำรักอุ่นให้เธออย่างหวงแหนกอบกุมร่างบางแนบชิดอกแกร่งปลอบขวัญเธอแสนรักในความเงียบงัน พายุฝนภายนอกเริ่มสงบตัวลงและทหารศัตรูถอนกำลังออกไปหมดสิ้นแล้ว.