วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต (Inverse Qigong: The Life-Saving Manual)

วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต (ภาค 2: ศึกพิทักษ์มิติบรรพกาล)

ตอนที่ 47: พายุแห่งความแค้นและการปกป้องที่ต้องแลกด้วยทุกอย่าง

หลังจากที่มือสังหารแห่งนิรันดร์ถูกกำจัดไป สภาเทพผู้ลบล้างก็ตระหนักว่าพวกมันไม่สามารถประมาท "หมอปีศาจ" ผู้นี้ได้อีกต่อไป ความโกรธเกรี้ยวจากเบื้องบนส่งผลให้จักรวาลรอบข้างฐานลับเคลื่อนที่ผิดเพี้ยนไปหมด ท้องฟ้ามิติเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน และกองทัพเทพเงาสีขาวนับแสนพุ่งเข้าปิดล้อมฐานที่มั่นของนนท์ไว้ทุกทิศทาง!

"พวกมันมากันหมดแล้ว!" เซเลสเทียตะโกน พลางกางม่านพลังดาราป้องกันการโจมตีระลอกแรกที่รุนแรงราวกับดาวเคราะห์ระเบิด

นนท์รู้ทันทีว่านี่คือการโจมตีล้างแค้นที่สภาเทพต้องการปิดเกมในครั้งเดียว พวกมันไม่ได้ต้องการแค่ตัวเขา แต่ต้องการกวาดล้างพันธมิตรทุกคนที่เป็นเสมือนแขนขาของเขา นนท์ยืนหยัดอยู่ใจกลางสนามรบ พลังงานจากศิลาทั้งสามชิ้นในมือสั่นไหวอย่างรุนแรง

"อย่าให้พวกมันเข้าใกล้รินะและคนอื่นๆ!" นนท์สั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด เขาพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ามิติ กลายเป็นโล่กำบังมนุษย์คนเดียวที่รับมือกับกองทัพเทพที่โถมเข้ามาดุจคลื่นยักษ์

นนท์ไม่ได้สู้เพื่อฆ่า แต่เขาใช้ "เขตแดนผกผันมหาศาล" เปลี่ยนอาวุธพลังงานที่สภาเทพยิงลงมาให้กลายเป็น 'ละอองวิญญาณ' ที่กระจัดกระจายไปทั่ว แต่ภาระนี้หนักอึ้งเกินกว่ามนุษย์คนใดจะรับไหว ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน เส้นชีพจรปราณสีรุ้งเริ่มปริแตกจากแรงกดดันมหาศาล

"ท่านนนท์! พอเถอะ! ท่านจะรับไม่ไหวแล้ว!" รินะพยายามส่งพลังมาช่วย แต่ถูกนนท์ห้ามไว้ "ถ้าข้าหยุด... ทุกคนจะถูกลบเลือนทันที! ข้าคือทางเลือกเดียวที่พวกมันจะมุ่งเป้า!"

ในจังหวะที่วิกฤตที่สุด หัวหน้าสภาเทพได้ส่ง "หอกแห่งการลบล้างสมบูรณ์" พุ่งตรงลงมาที่หัวใจของฐานลับ! หากหอกนี้ปักลง ทุกอย่างรวมถึงเป้าหมายของพวกเขาจะหายไปจากประวัติศาสตร์จักรวาลตลอดกาล

นนท์ไม่ลังเล เขาละทิ้งการป้องกันตัวทั้งหมด แล้วพุ่งเข้าขวางหอกนั้นด้วยร่างของตนเอง! 

"ข้าบอกแล้วไง... ข้าเชื่อในการคงอยู่!" นนท์คำรามก้อง เขารวบรวมพลังศิลาทั้งหมดเข้าสู่จุดเดียว ไม่ใช่เพื่อทำลายหอก แต่เพื่อ 'เยียวยา' ตัวหอกให้กลับคืนสู่สภาวะพลังงานบริสุทธิ์ก่อนที่มันจะกระแทกโดนร่างกายของเขา

แสงสว่างเจิดจ้าปะทุขึ้นจนมิติที่ปิดล้อมอยู่นั้นแตกออกเป็นเสี่ยงๆ พลังงานมหาศาลผลักกองทัพเทพให้กระเด็นออกไปไกลหลายพันล้านปีแสง แรงระเบิดทำให้ฐานลับและพันธมิตรของนนท์ถูกผลักออกสู่โซนปลอดภัยในมิติที่สภาเทพตรวจไม่พบอีกต่อไป

เมื่อฝุ่นควันและแสงสีรุ้งจางลง นนท์ร่วงหล่นลงสู่พื้นดินในมิติที่ไร้ชื่อ ร่างกายของเขาอ่อนแรงลงอย่างหนัก พลังของศิลาทั้งสามชิ้นหม่นแสงลงชั่วคราวจากการปลดปล่อยพลังงานทั้งหมด

"เราทำได้... พวกเขาปลอดภัยแล้ว" นนท์ยิ้มออกมาแม้ใบหน้าจะเปื้อนเลือด แต่เขารู้สึกได้ว่าพันธมิตรของเขายังมีชีวิตอยู่ครบทุกคน

เซเลสเทียและรินะรีบพุ่งเข้ามาดูอาการด้วยความตื่นตระหนก นนท์สูดหายใจลึกๆ แม้การปกป้องจะแลกมาด้วยความเสียหายที่สาหัส แต่เขารู้ว่าเวลานี้แหละคือโอกาสที่ดีที่สุด เพราะสภาเทพกำลังตกอยู่ในสภาวะชะงักงันหลังจากสูญเสียพลังงานจากการโจมตีล้างแค้นครั้งนี้

"อย่าเพิ่งเศร้า..." นนท์พยายามพยุงตัวขึ้น "พวกมันเปิดช่องโหว่ให้เราแล้ว... ไปที่วิหารศูนย์กลางแห่งจักรวาล... เดี๋ยวนี้!"

ศึกพิทักษ์มิติบรรพกาลกำลังก้าวเข้าสู่การตัดสินครั้งสุดท้าย ความเหนื่อยล้าของนนท์ไม่ได้ลดทอนความตั้งใจของเขาลงเลยแม้แต่น้อย!