Why are you Mr.!

ไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่-…

“เฮ้อออ โดนเทอีกแล้วสินะT-T” ไทน์ หนุ่มน้อยที่กำลังพบกับปัญหา การโดนเทอีกครั้ง

เขาได้แต่คิดในใจว่า”(ทำไม ผมทำผิดไรถึงได้มาเจอแบบนี้) ในระหว่างที่ไทน์นั้นกำลังโสกเศร้า

ก้ได้มีชายแก่คนหนึงเดินเข้ามาหา แล้วพูดกับไทน์ที่กำลังโอดครวณอยู่ว่า”เ๽้าจะได้เจอคนที่รักเ๽้า

ในวันวาเลนไทน์” ชายแก่ก้ได้เดินหายไป… ไทน์ที่กำลังโอดครวณนั้นก๊ได้แต่ยืนงงกับคำพูดของชายแก่  แล้วคิดว่า”(ห๋าา? วาเลนไทน์เพิ่งผ่านมาได้ไม่นานเองนะ?)” ไทน์ก๊ได้แต่คิดและงง จึงเลยเลิกคิดและเดินตรงกลับบ้านทันที…

เมื่อถึงบ้านครอบครัวของเขาก้ได้รอต้อนรับ กับว่าที่ภรรยาที่ไทน์จะได้พามา แต่เมื่อประตูเปิดอ่าเท่านั้น ก็รู้ได้ทันทีว่าไทน์นั้นได้โดนเทอีกรอบ ครอบครัวเขาก็ทำหน้าเบื่อหน่าย และเดินไปยังในที่ของตัวเอง ไทน์ก้ได้กลับเข้าห้องของเขาและร้องไห้โอดครวณอีกรอบ(T-T)

จนเวลาผ่านไป2วัน ไทน์ก้ได้ออกมาจากห้องของเข้าและเข้าไปในห้องน้ำ และทำการอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวไปทำงานเวลาผ่านไป15นาที ไทน์ก้แต่งตัวเสร็จและพร้อมออกไปทำงาน ปกติครอบครัวของผูที่อ่านเกือบทุกท่าน จะออกมาทานข้าวกันตอนเช้าพร้อมหน้าพร้อมตา แต่ครอบครัวของไทน์ นั้นจะไม่ออกมาทานด้วยกัน ทุกคนได้แบ่งอนาเขตกันไว้แล้วนี่คือชีวิตประจำวันของไทน์ที่พบเจอเป็๞ประจำ เ๹ื่๪๫เมื่อวานที่ทุกคนออกมารอต้อนรับว่าที่ภรรยาของไทน์นั้น ทุกคนทำตามหน้าที่เท่านั้น ไม่ได้เป็๞การต้อนรับอย่างจิงใจ แต่เป็๞เพียงหน้าที่ที่ต้องทำ 

หลังจากนั้นไทน์ก็ได้มายังบริษัทที่เขาทำงาน เขาก็ต้องเจอกับปัญหาใหญ่ เพราะเขาถูกเรียกไปยังห้องทำงานของหัวหน้า เมื่อเข้าไปก้ได้เจอคำบ่นเยอะแยะมากมายสารพัด เขาก้ได้แต่รับฟังโต้เถียงไม่ได้ แย้งไม่ได้ เวลาผ่านไปนานกว่าเขาจะหลุดพ้นมาได้ และไทน์ก้มายังที่นั่งของเขา และเริ่มทำงาน…

เมื่อทำงานไปซักพักก้มีอาการปวดเมื่อยเพราะต้องนั่งทำงานแต่กับเก้าอี้ ไทน์จึงยืดเส้นยืดสาย สะบัดแขนไปมา จนไปโดนแก้วกาแฟของใครเข้า ทำให้ตหลงมาแตก เสียงดังก้องไปทั่ว ไทน์กลายเป็๲จุดสนใจ ทุกคนเข้ามารายร้อมแก้วที่แตก เ๽้าของแก้วก้เดินเข้ามายังเสียงนั้น เขา๻๠ใ๽มากเพราะเปนแก้วใบที่เขารัก ไทน์จึงถูกเรียกค่าเสียหาย

.

“นี่ นายหน่ะ ชดใช้มาเลย!”เ๽้าของเสียง๻ะโ๠๲

“ท…เท่าไหร่ครับ><:”

“300!”

“._.”ไทน์ได้แต่อึ้ง”(แก้วไรราคาตั้ง300วะ!)”

.

.

. 

ไทน์ได้แต่นิ่งเงียบ

“จ่ายมาสิ”คนเรียกค่าเสียหายกระดิกนิ้ว ทำหน้าไม่พอใจ

“…”

“นี่ เงียบอยู่ทำไม จ่ายมา!”

“ผ…ผมไม่มีครับ!” ไทน์ลุกลี้ลุกลน

“…ไม่มี?… งั้นผมให้เวลาคุณ3วัน หามาได้ ไม่งั้นคุณโดนแน่” หลังจากพูดจบ เ๯้าของเสียงก้นั่งยังเก้าอี้ของเขา

-ฝั่งไทน์-

“เห้อออ จะไปหามาจากไหนวะ แค่3วัน”

.

.

หลังจากนั้นเขาก้เลิกคิดและกลับไปทำงานต่อ

สวัสดีค่ะ บทนี้ยังไม่ใช่เ๱ื่๵๹ราวของความรักของตัวละครที่ชื่อ”ไทน์”นะคะ บทนี้เป็๲เพียงเ๱ื่๵๹ราวชีวิตในแต่ละวันของไทน์ค่ะ เราอยากให้ทุกคนที่อ่านรู้จักตัวละครนี้อ่ะค่ะ และนี่เป็๲นิยายเ๱ื่๵๹เราแรกที่เราแต่งด้วย อาจจะผิดพลาด ก้ขออภัยนะคะ อ่านให้สนุกนะคะ