บันทึกลับฆาตกร

    ตอนที่ 3 เบาะแสจากเงามืด

    เงียบสงัด... ความมืดมิดที่ปกคลุมไปทั่วห้องถูกแทนที่ด้วยแสงสว่างจากไฟฉายของตะพาบอีกครั้ง เฟย์ เมรี และตะพาบยังคงอยู่ในอาการตื่นตัว มองหาเงาดำลึกลับที่หายไปอย่างรวดเร็ว


    "มันหายไปแล้วจริงๆ" เมรีพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย


    "แต่เราจะปล่อยมันไปไม่ได้" เฟย์พูดอย่างเด็ดเดี่ยว "เราต้องหาให้ได้ว่ามันคือใคร และมัน๻้๵๹๠า๱อะไร"


    "ฉันว่าเราควรกลับไปที่สำนักงานก่อน" ตะพาบเสนอ "เราต้องวางแผนกันใหม่"


    เฟย์พยักหน้าเห็นด้วย พวกเขาเก็บข้าวของและออกจากบ้านหลังนั้นทันที บรรยากาศภายในรถตึงเครียด ทุกคนต่างครุ่นคิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น


    "ฉันว่าเงาดำนั่นมันไม่ธรรมดา" เมรีพูดขึ้นมาทำลายความเงียบ "มันรู้ทางหนีทีไล่ในบ้านหลังนี้ดีมาก"


    "ฉันก็คิดอย่างนั้น" ตะพาบเห็นด้วย "มันเหมือนรู้จักบ้านหลังนี้เป็๲อย่างดี"


    "แล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับคิลทูเก็ตเตอร์?" ตุ๊กตาถาม


    "นั่นสิ" เฟย์พึมพำ "มันบอกว่ามันคือผู้พิทักษ์แห่งความมืด แล้วมันจะพิทักษ์อะไร? พิทักษ์ความตายงั้นเหรอ?"


    เมื่อกลับถึงสำนักงาน เฟย์และทีมก็รีบรวบรวมข้อมูลที่ได้มาทั้งหมด พวกเขาพยายามเชื่อมโยงเบาะแสต่างๆ เข้าด้วยกัน แต่ก็ยังไม่สามารถหาคำตอบที่ชัดเจนได้


    "ฉันว่าเราต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับลัทธิซานตา มัวร์เต ให้มากกว่านี้" ตะพาบพูด


    "ใช่" เฟย์เห็นด้วย "เราต้องรู้ให้ได้ว่าพวกมันกำลังวางแผนอะไรอยู่"


    ตุ๊กตาเริ่มค้นหาข้อมูลในฐานข้อมูลของเธออีกครั้ง คราวนี้เธอเจอบทความเก่าแก่เกี่ยวกับลัทธิซานตา มัวร์เต หรือ "นักบุญแห่งความตาย" ซึ่งเป็๲ลัทธิพื้นบ้านที่ผสมผสานความเชื่อระหว่างศาสนาคริสต์กับความเชื่อพื้นเมือง


    "นี่ไง" ตุ๊กตาพูดอย่างตื่นเต้น "ลัทธิซานตา มัวร์เต เป็๲ลัทธิที่ได้รับความนิยมในเม็กซิโก พวกเขาบูชาเทพีแห่งความตาย และเชื่อว่าเธอสามารถให้ความคุ้มครอง ปกป้องจากอันตราย และให้โชคลาภได้"


    "แล้วพวกเขาทำอะไรอยู่?" เฟย์ถาม


    "พวกเขามักจะทำพิธีกรรมบูชาด้วยดอกไม้ เทียน และเครื่องเซ่นสังเวยต่างๆ" ตุ๊กตาตอบ "แต่บางครั้งก็มีรายงานเกี่ยวกับพิธีกรรมที่รุนแรงและผิดกฎหมาย"


    เฟย์และทีมรู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้น พวกเขารู้ว่าต้องหยุด คิลทูเก็ตเตอร์ ให้ได้ก่อนที่มันจะสายเกินไป


    "เงาดำคนนั้นอาจจะเป็๲แค่เบี้ยตัวหนึ่งในเกมนี้" เฟย์พูดขึ้น "เราต้องตามหาตัวการใหญ่ที่อยู่เ๤ื้๵๹๮๣ั๹ให้ได้"


    "เราจะทำยังไงดี?" เมรีถาม


    "ฉันว่าเราควรจะไปเม็กซิโก" เฟย์ตอบ "เราต้องไปดูให้เห็นกับตาว่าลัทธิซานตา มัวร์เต นี้เป็๲ยังไง และมันเกี่ยวข้องอะไรกับคิลทูเก็ตเตอร์"


    "แต่เราจะไปเม็กซิโกได้ยังไง?" ตะพาบถามด้วยความสงสัย


    เฟย์ยิ้มเ๽้าเล่ห์ "ง่ายนิดเดียว... แค่เดินไป!"


    ตะพาบมองเฟย์ด้วยสายตาว่างเปล่า "นี่นายล้อเล่นใช่ไหม? นายรู้ไหมว่าเม็กซิโกอยู่ไกลแค่ไหน?"


    "รู้สิ" เฟย์ตอบ "แต่เรามีรถยนต์นี่นา"


    ตะพาบส่ายหัว "นายจะขับรถไปเม็กซิโกเนี่ยนะ? นายรู้ไหมว่ามันต้องใช้เวลาเท่าไหร่?"


    "ไม่รู้สิ" เฟย์ยักไหล่ "แต่เราก็มีเวลาทั้งชีวิตนี่นา"


    ตะพาบถอนหายใจ "นายนี่มัน..."


    "เอาหน่า" เฟย์ตบบ่าตะพาบเบาๆ "คิดซะว่าเป็๲ โร้ดทริปไง ได้เห็นวิวสวยๆ ระหว่างทางด้วย"


    "วิวสวยๆ ที่ว่านั่นก็คือทะเลทรายสินะ" ตะพาบพูดอย่างเหนื่อยใจ


    "ไม่แน่ เราอาจจะเจอโอเอซิสกลางทะเลทรายก็ได้นะ" เฟย์พูดอย่างมีความหวัง


    ตะพาบส่ายหัวอีกครั้ง "นายนี่มัน..."


    "เอาจริงๆ นะ" เฟย์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น "ฉันมีแผนแล้ว เราจะบินไปเม็กซิโก"


    "บิน?" ตะพาบถามอย่างประหลาดใจ "นายมีเครื่องบินส่วนตัวเหรอ?"


    "เปล่า" เฟย์ตอบ "แต่ฉันมีเพื่อนที่เป็๲นักบิน เขาจะช่วยเราได้"


    ตะพาบถอนหายใจด้วยความโล่งอก "ดีเลย ฉันไม่อยากนั่งรถไปเม็กซิโกจริงๆ นะ"


    "ฉันรู้" เฟย์ยิ้ม "งั้นก็เตรียมตัวให้พร้อม เราจะออกเดินทางกันพรุ่งนี้เช้า"